ही कथा प्राचीन ऋषींच्या स्तुतिपूर्ण वाणीने सुरू होते. पृथ्वी ही विशाल, सुंदर, तुपाने समृद्ध, सर्व जीवांचे पोषण करणारी आहे. वरुणाच्या नियमाने, हे आकाश आणि पृथ्वी दृढपणे स्थिर आहेत—अजन्म, बीजसमृद्ध. आपल्या प्रतिस्पर्ध्यांना, इंद्र आणि अग्निने दूर लोटो; वसूंनो, रुद्रांनो, आदित्यांनो, त्यांच्या वर स्पर्श करा, त्यांना शक्तिहीन करा आणि राजाच्या अधीन करा. आश्विनीकुमारांनो, इतर अकरा देवांसह या, आणि मधुर हविर्भाग स्वीकारा. आम्हाला दीर्घायुष्य द्या, विघ्न दूर करा, पापांपासून शुद्ध करा, द्वेष हटा आणि आमच्याशी एकरूप व्हा. ही स्तुती मरुतांसाठी, हे गीत महान मांडार्यांसाठी; हे आमच्या शरीराला लाभो, आम्ही या जनतेला जाणो, आणि दीर्घायुषी संतती मिळो. सर्व ऋषी, एकत्रित स्तुती, एकच छंद, एकच प्रमाण याने, पूर्वजांच्या मार्गावर चालत, बुद्धिमानपणे लगाम पकडतात, जसे सारथी रथाचा. दीर्घायुष्य, तेज, संपत्ती, वनस्पतींपासून वाढ—हे सुवर्ण, कांतिमान, विजयासाठी माझ्यात येवो. दैत्य, पिशाच्चे, देवांच्या शक्तीला मागे टाकू शकत नाहीत; हे त्यांचे आद्य सामर्थ्य आहे. जो दक्षायण सुवर्ण धारण करतो, त्याला देवांमध्ये व मानवांमध्ये दीर्घायुष्य लाभते. दक्षायणांनी शतानीकासाठी सुवर्ण बांधले, तसे मी माझ्यासाठी बांधतो—शंभर शरदांचे दीर्घायुष्य, वृद्धपणीही पूर्वीसारखे बळ. अहि बुध्न्य, अजन्मा, एकपाद, पृथ्वी, समुद्र—हे सर्व सत्यधर्म पाळणारे देव, आम्ही ज्यांना आमंत्रित करतो, त्यांनी आमचे रक्षण करावे. हे तुपाने अभिषिक्त गीत मी आदित्यांना, प्राचीन राजांना समर्पित करतो; मित्र, अर्यमा, भग, वरुण, दक्ष, अंश—हे सर्व ऐकावेत. सात ऋषी शरीरात स्थिर आहेत; सातजण सदैव दुर्लक्ष टाळतात. सात ऊर्जा निद्राविश्वात संचार करतात; तेथे जागे असतात दोन देव, यज्ञाचे अधिपती, जे निद्रेतून उत्पन्न झालेले नाहीत. हे वाङ्मयाचे स्वामी, उठा! आम्ही भक्तीने तुम्हाला बोलावतो. दानशूर मरुत येवोत, इंद्रा, त्वरेने आमच्याशी या. आता वाङ्मयाचा स्वामी स्तुतिपात्र गीत गातो, ज्यात इंद्र, वरुण, मित्र, अर्यमा—हे देव आपली वस्ती करतात. वाङ्मयाचे स्वामी, तुम्ही या स्तुतिगाथेचे मार्गदर्शक आहात; तिच्या संततीला जागृत करा, वृद्धिंगत करा. जे सर्व मंगल, जे देव जपतात, ते आमचे होवो; आम्ही सभेत मोठ्या शब्दाने बोलू, चांगल्या पुत्रांनी युक्त होऊ. सर्वांचे पालन करणारा, सर्वांचा कर्ता, आमचे पिता, अन्नदाता—आम्हाला पोषण द्या. दुष्ट, शत्रू, देवांच्या कृपेपासून दूर जावोत. हा जगाचा स्वामी तोच आहे, ज्याने विधी केला आहे. दिवस, रात्र, संध्याकाळ—यम त्याला योग्य स्थान देवो. सविता पृथ्वीवर त्याच्या देहासाठी स्थान देवो; त्याच्यासाठी गायी जुळवाव्यात. वायू शुद्ध करो, सविता शुद्ध करो; अग्नीच्या तेजाने, सूर्याच्या प्रकाशाने, गायी मुक्त होवोत. तुझी जागा अश्वत्थाच्या खाली, तुझे निवास त्याच्या पानावर; गायींनी तुला पोसले, असे म्हणतात—जेव्हा तू व्यक्तीला नव्याने जन्म देतोस. सविता तुझे शरीर पुन्हा मातृगर्भात नेवो; पृथ्वी, त्याच्यासाठी तू प्रसन्न हो. प्रजापतीमध्ये, दिव्य लोकात, जलयुक्त जगात मी तुला ठेवतो; पाणी आमचे पाप धुवो. मृत्यू, दूर जा, तुझ्या मार्गानेच जा, देवांच्या मार्गापासून वेगळ्या; मी तुला सांगतो—अपल्याला व आपल्या वीरांना हानी करू नकोस. वारा तुला शांती देवो, तुझे तेज, तुझे विटा, तुझे अग्नी शांती देवोत; ते तुला हानी करणार नाहीत. दिशा तुझ्यासाठी तयार होवोत, पाणी कल्याणकारी होवो, नद्या अनुकूल होवोत; मध्यप्रदेश अनुकूल होवो, सर्व दिशा तुला तयार असोत. दगडांनी भरलेला तो पुढे जातो; चला, उठू, एकत्र प्रयत्न करू, हे मित्रांनो! येथे अशुभांना दूर टाकू; आम्ही शुभ, आमच्या बक्षिसांसह पार करू. पाप, दोष, दुष्टता, अपयश दूर जावो; अशुद्धता दूर करणारा, वाईट स्वप्ने दूर कर. पाणी, वनस्पती आपल्याशी मैत्री करू देत; जे आपल्याशी वैर ठेवतात, त्यांच्याशी त्या वैरभाव ठेऊ देत. आपण वृषभ, सुगंधी, कल्याणासाठी धरतो; इंद्रासारखा, अग्नी, तू आम्हाला मार्ग दाखव. आम्ही अंधारातून बाहेर आलो, उच्च प्रकाश पाहिला; आम्ही देवांचा देव, सूर्य, सर्वोच्च प्रकाश गाठला. हे सीमा मी जीवंतांसाठी घालतो; इतर कुणीही ती आपल्या हेतूसाठी ओलांडू नये. ते शंभर शरद जगोत, मृत्यू डोंगराएवढा दूर ठेवून. अग्नी, आमचे आयुष्य शुद्ध कर, आम्हाला प्रकाशाकडे, बळाकडे, पोषणाकडे ने. सर्व दुष्टता, अपयश दूर कर. अग्नी, दीर्घायुषी, हविर्भागाने वाढणारा, तुपात जन्मलेला, तेजस्वी, असा हो. तुपाचा, गोड, आनंददायी दूध पिऊन, जसा पिता पुत्राचे रक्षण करतो, तसा तू यांचे रक्षण कर. स्वाहा. त्यांनी गायीला माझ्याभोवती फिरवले, अग्नीला फिरवले; देवांमध्ये कीर्ती स्थापन झाली, आता याला कोण हरवू शकतो? मांसभक्षी अग्नीला मी दूर पाठवतो; भक्षण करणारा यमाच्या लोकात जावो. हा दुसरा जातवेद, इथेच, देवांना हविर्भाग पोहोचवो. जातवेद, तूपपटल पितरांकडे ने, जिथे ते आहेत तिथे; तुपाचे प्रवाह त्यांच्यापर्यंत जावोत, त्यांचे खरे आशीर्वाद आमच्यावर नतमस्तक होवोत. स्वाहा. पृथ्वी, आमच्याशी सौम्य, दृढ, सुरक्षित निवासस्थान हो; विस्तृत संरक्षण दे, जळणारी दुष्टता दूर कर. तुझ्यापासून हा जन्मला; त्याच्यापासून दुसरा पुन्हा जन्मो; तो स्वर्गलोकात जावो. स्वाहा. मी ऋचेला वाणी म्हणून शोधतो, यजुसला मन, सामनाला श्वास, दृष्टी व श्रवण शोधतो. वाणी, बळ, पराक्रम, श्वसन माझ्यात असो. डोळा, हृदय, किंवा मनातील जे अंतर आहे, बृहस्पती ते भरून टाको; जगाचा स्वामी आम्हाला कल्याण देवो. पृथ्वी, अंतरिक्ष, आकाश—आपण सविता देवाच्या तेजस्वी प्रकाशाचे चिंतन करतो; तो आमच्या विचारांना प्रेरणा देवो. कोणत्या अद्भुत कृपेने आपला मित्र, जो नेहमी वाढतो, आपल्यासाठी उपस्थित होतो? कोणत्या सामर्थ्यशाली सहाय्याने तो निवडला जातो? अशा प्रकारे, ऋषींच्या वाणीने, देवांची स्तुती, प्रार्थना, आणि आशीर्वादांची ही सुंदर कथा वाहते—ज्यात पृथ्वी, आकाश, देव, ऋषी, आणि मानव सगळे एकत्र येतात, मंगल, दीर्घायुष्य, तेज, आणि कल्याण यांची प्रार्थना करतात.