एकदा एक भव्य यज्ञाचा सोहळा सुरु झाला. त्या यज्ञात होतार्याने, म्हणजेच यज्ञकर्म करणाऱ्या ऋत्विजाने, सर्वप्रथम तीन दिव्य देवींचे—इडा, सरस्वती आणि भारती—आवाहन केले. या तिघीही उपचार करणाऱ्या, त्रिवार जन्मलेल्या, महान आणि इंद्राच्या धर्मपत्नी आहेत. त्या यज्ञाला समृद्धी देतात, म्हणून होतार्याने त्यांना शुद्ध तुपाने आहुती अर्पण केली. यानंतर होतार्याने त्वष्टा, इंद्र आणि इतर देवांचा आवाहन केले. त्वष्टा हा अनेक रूपांचा, उत्तम वंशाचा, उदार आणि तेजस्वी देव आहे. त्याने इंद्राला आपली सामर्थ्ये द्यावीत अशी प्रार्थना करण्यात आली. पुन्हा शुद्ध तुपाची आहुती देण्यात आली. मग वनराजाचा—म्हणजेच वनाचा स्वामी, शांत करणारा, शंभर सामर्थ्यांचा, मधुर विचारांचा आस्वाद घेणारा—आवाहन झाले. त्याने मध आणि तुप याने यज्ञ अधिक मधुर केला. पुढे होतार्याने इंद्राचे विविध प्रकारे, तुप, मेद, थेंब, स्वाहा आणि स्तुती याने आवाहन केले. देवता, जे तुपाचे पान करणारे आहेत, ते प्रसन्न व्हावेत आणि इंद्राने तुप स्वीकारावे, असे मागितले. यानंतर देवांनी इंद्रासाठी यज्ञवेदीवर कुशांचे आसन विछवले. हे कुश समृद्धीने भरलेले होते आणि इंद्रासाठी समृद्धी वाढवणारे होते. यज्ञकर्ता, म्हणजेच यजमान, समृद्धी मिळवण्यासाठी प्रार्थना करू लागला. देवद्वारे, देवांसह, इंद्राला एकत्रितपणे वाढवले गेले. वत्स, कुमार आणि बालक यांच्या साहाय्याने सगळ्या अपवित्रता दूर करण्यात आली. दैवी उषा आणि रात्र यांनी इंद्राला यज्ञासाठी बोलावले. देवांचे समुदाय प्रसन्न मनाने मार्गदर्शन करीत होते. देवांनी इंद्राला समृद्धी दिली. काहींनी द्वेष दूर केला, तर दुसऱ्यांनी यजमानासाठी इच्छित संपत्ती आणली. देवदात्यांनी, दूध देत, इंद्राची वाढ केली. एकाने अन्न व बळ दिले, दुसऱ्याने समृद्धी व परिपूर्णता. नवीन आणि जुने, दोघांनीही बळ आणि पोषण दिले. दैवी ऋत्विजांनी, देवीसोबत, इंद्राची वाढ केली. द्वेष करणारे आणि निंदा करणारे नष्ट व्हावेत, अशी प्रार्थना झाली. तीन देवींनी, तीन वेळा, आपल्या स्वामी इंद्राची वाढ केली. भारतीने आकाशाला स्पर्श केला, सरस्वती व इडा यांनी रुद्रांसह यज्ञ केला, वसुमतीने घरांचे रक्षण केले. इंद्राने नराशंसा देवासह, त्रिवेणी रक्षणाने, शंभर पांढऱ्या पाठांचे घोडे आणि हजार घोड्यांसह, प्रस्थान केले. मित्र आणि वरुण पुरोहित, बृहस्पती गायक, अश्विन्स अध्वर्यु म्हणून होते. सोनेरी पानांचा, मधुर फांद्यांचा, उत्तम फळांचा दैवी वृक्ष, देवांसह, इंद्राची वाढ करतो. त्याच्या टोकाने आकाशाला स्पर्श केला, पृथ्वी आणि आकाश बळकट केले. पाण्याच्या कुशांनी इंद्राची वाढ केली. काही कुश इंद्राजवळ ठेवले, काही विखुरले. अग्नी, योग्य आहुती देणारा, इंद्राची वाढ करतो. तो यज्ञ योग्य रीतीने पार पाडावा, अशी प्रार्थना झाली. आज यजमानाने अग्नीला पुरोहित म्हणून निवडले. त्याने यज्ञाचे अन्न शिजवले, पिंड तयार केली, आणि इंद्रासाठी बोकड बांधला. दैवी वृक्षाने इंद्रासाठी बोकडासह सूपाचा आधार दिला. मेद शिजवून पिंडात वाढवली. आज, वृषभ, ऋषिपुत्र, यजमानाने तुला निवडले; हेच माझे इच्छित दैवी धन आहे. देवांनी दिलेली सर्व दैवी देणगी आम्हाला मिळो, अशी प्रार्थना झाली. पुरोहिताने तनूनपात, अंकुरणारा, अदितीच्या गर्भात जन्मलेला, शुद्ध, बळदायक इंद्र यांची पूजा केली. गायत्री, उष्णिक, अनुष्टुप, बृहती, पंक्ती, त्रिष्टुप, जगती, विराज, द्विपदा, ककुभ, अतिच्छंदस् अशा विविध छंदांसह, विविध वयाच्या गाई, बळ आणि इंद्रिय घेऊन तुपाची आहुती दिली. पुरोहिताने स्तुत्य, महाकाय, वृषभ, सोम, सुवर्णपर्ण, दिव्य द्वार, रात्र-दिवस, त्वष्टा, वनराज, अग्नी, वरुण, नराशंसा, बर्हिस, अश्विन्स, इत्यादी सर्व देवतांचे आवाहन केले. प्रत्येक वेळी छंद, इंद्रिय, गाई किंवा वृषभ यांचे प्रतीक घेऊन तुपाची आहुती दिली. यज्ञात प्रत्येक गोष्टीने—दैवी बर्हिस, द्वार, उषा-रात्र, दुग्धदात्या, स्त्रियांनी, नराशंसा, वनराज, अग्नी, जलमय बर्हिस, इत्यादी—इंद्राची वाढ झाली. प्रत्येकवेळी छंद, इंद्रिय, आणि विविध शक्तींच्या प्रतीकांनी इंद्राला सामर्थ्य प्राप्त झाले. शेवटी, आज यजमानाने अग्नीला होतार म्हणून निवडले. त्याने यज्ञासाठी अन्न शिजवले, पिंड तयार केली, इंद्रासाठी बोकड बांधला. दैवी वनराजाने बोकडासह इंद्रासाठी सूप बनवले. मेद काढून पिंडात वाढवली. आज, वृषभ, ऋषिपुत्र, तुला निवडले गेले. हेच दैवी धन, देवांनी दिलेले, प्राप्त व्हावे, अशी प्रार्थना झाली. अग्नी प्रज्वलित झाला, तो विचारांचा अलंकार आहे, तुपात समृद्ध, मधुरतेने ओतप्रोत. तो जठवेद्य, प्रिय देवस्थान घेऊन येणारा, बक्षीस घेऊन येणारा आहे. अशा प्रकारे, या यज्ञात, विविध देव-देवींच्या आवाहनाने, तुपाच्या आहुत्यांनी, स्तुतींनी आणि प्रार्थनांनी, इंद्र आणि अन्य देवांचा गौरव करण्यात आला आणि यजमानाने दैवी संपत्तीची प्राप्ती साधली.