അസൌ യാ സേനാ മരുതഃ പരേഷാമ് അഭ്യേതി ന ഽ ഓജസാ സ്പര്ധമാനാ । താം ഗൂഹത തമസാപവ്രതേന യഥാമീ ഽ അന്യോ ഽ അന്യം ന ജാനന്
മറ്റുള്ളവരുടെ മരുതുകളുടെ സൈന്യം ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് വരുന്നു; അതിനെ ഇരുണ്ടതയിലും രഹസ്യത്തിലും മറച്ചു വയ്ക്കൂ, അവർ പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ.
യത്ര വാണാഃ സമ്പതന്തി കുമാരാ വിശിഖാഽഇവ । തന്ന ഽ ഇന്ദ്രോ ബൃഹസ്പതിര് അദിതിഃ ശര്മ യച്ഛതു വിശ്വാഹാ ശര്മ യച്ഛതു
അമ്പുകൾ പറക്കുന്നിടത്തും, ബാലന്മാർ അമ്പുപോലെ ഓടുന്നിടത്തും, അവിടെ ഇന്ദ്രനും ബ്രഹസ്പതിയും അദിതിയും സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ; എപ്പോഴും സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ.
മര്മാണി തേ വര്മണാ ഛാദയാമി സോമസ് ത്വാ രാജാമൃതേനാനു വസ്താമ് । ഉരോര് വരീയോ വരുണസ് തേ കൃണോതു ജയന്തം ത്വാനു ദേവാ മദന്തു
നിന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങൾ ഞാൻ കാവചം കൊണ്ട് മൂടുന്നു; സോമൻ രാജാവായവൻ നിന്നെ അമൃതതയിൽ പൊതിയട്ടെ; വരുണൻ നിന്റെ വഴി വിശാലമാക്കട്ടെ; ദേവന്മാർ നിന്റെ വിജയത്തിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ഉദ് ഏനമ് ഉത്തരാം നയാഗ്നേ ഘൃതേനാഹുത । രായസ്പോഷേണ സꣳ സൃജ പ്രജയാ ച ബഹും കൃധി
അഗ്നേ, ഈയാളെ ഉത്തമമായ നെയ്യർപ്പുമായി ഉയർത്തി നയിക്കൂ; ധനവും സന്തതിയും നൽകൂ, സമൃദ്ധിയുള്ളവനാക്കൂ.
ഇന്ദ്രേമം പ്രതരാം നയ സജാതാനാമ് അസദ്വശീ । സമ് ഏനം വര്ചസാ സൃജ ദേവാനാം ഭാഗദാ ഽ അസത്
ഇന്ദ്രാ, ഈയാളെ കുടുംബത്തിൽ പ്രഭുവായി മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ; ദേവന്മാരുടെ തേജസും ഭാഗ്യവും അവനിൽ നിറയ്ക്കൂ.
യസ്യ കുര്മോ ഗൃഹേ ഹവിസ് തമ് അഗ്നേ വര്ധയാ ത്വമ് । തസ്മൈ ദേവാ ഽ അധി ബ്രുവന്ന് അയം ച ബ്രഹ്മണസ്പതിഃ
ആരുടെയ گھരത്തിൽ നാം ഹവിസ്സർപ്പണം നടത്തുന്നു, അഗ്നേ, അവനെ നീ വളർത്തിക്കൊടുക്കൂ; ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മണസ്പതിയും അവനുവേണ്ടി അനുഗ്രഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഉദ് ഉ ത്വാ വിശ്വേ ദേവാ ഽ അഗ്നേ ഭരന്തു ചിത്തിഭിഃ । സ നോ ബഹ്വ ശിവസ് ത്വꣳ സുപ്രതീകോ വിഭാവസുഃ
അഗ്നേ, എല്ലാ ദേവതകളും മനസ്സോടെ നിന്നെ ഉയർത്തട്ടെ. നീ ദീപ്തിയുള്ളവനും, ഉജ്ജ്വലമായ രൂപമുള്ളവനും ആയിട്ട്, ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധി നൽകുന്നവനാകട്ടെ.
പഞ്ച ദിശോ ദൈവീര് യജ്ഞമ് അവന്തു ദേവീര് അപാമതിം ദുര്മതിം ബാധമാനാഃ । രായസ്പോഷേ യജ്ഞപതിമ് ആഭജന്തീ രായസ്പോഷേ ഽ അധി യജ്ഞോ ഽ അസ്ഥാത്
അഞ്ച് ദിശകളായ ദേവീദേവതകൾ ഈ യജ്ഞത്തെ കാത്തു, ദോഷവും ദുഷ്ടചിന്തകളും അകറ്റട്ടെ. സമ്പത്ത് നൽകുന്നവരായി, യജ്ഞപതിത്വം നൽകട്ടെ; സമ്പത്ത് വർദ്ധിച്ചിടത്ത് യജ്ഞം നിലനിൽക്കുന്നു.
സമിദ്ധേ ഽ അഗ്നാവ് അധി മാമഹാന ഽ ഉക്ഥപത്ര ഽ ഈഡ്യോ ഗൃഭീതഃ । തപ്തം ഘര്മം പരിഗൃഹ്യായജന്തോര്ജാ യദ് യജ്ഞമ് അയജന്ത ദേവാഃ
അഗ്നി തെളിയുമ്പോൾ, ഞാൻ അവനിൽ മഹത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ, സ്തുതിക്കു യോഗ്യനായി, ഗീതികളാൽ പിടിച്ചവനായി. ചൂടുള്ള ഘർമം സ്വീകരിച്ച്, ദേവതകൾ ശക്തിക്കായി യജ്ഞം നടത്തിയതുപോലെ അവർ പൂജിക്കുന്നു.
ദൈവ്യായ ധര്ത്രേ ജോഷ്ട്രേ ദേവശ്രീഃ ശ്രീമനാഃ ശതപയാഃ । പരിഗൃഹ്യ ദേവാ യജ്ഞമ് ആയന് ദേവാ ദേവേഭ്യോ ഽ അധ്വര്യന്തോ ഽ അസ്ഥുഃ
ദൈവികമായ ഭാരം വഹിക്കുന്നവനും, ആസ്വാദകനുമായ ദൈവശ്രീയുള്ളവനും, നൂറിരട്ടി സമ്പത്ത് ഉള്ളവനും ആയ ദൈവത്തിന്, ദേവതകൾ യജ്ഞം സ്വീകരിച്ച് സമീപിച്ചു; ദേവന്മാർക്കായി, പുരോഹിതന്മാർ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിന്നു.
വീതꣳ ഹവിഃ ശമിതꣳ ശമിതാ യജധ്യൈ തുരീയോ യജ്ഞോ യത്ര ഹവ്യമ് ഏതി । തതോ വാകാ ഽ ആശിഷോ നോ ജുഷന്താമ്
ശാന്തമാക്കിയ ഹവിയും, സമാധാനമായ അർപ്പണവും, ആരാധനക്ക് അർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ; നാലാമത്തെ യജ്ഞത്തിലാണ് ഹവിരാഗം എത്തുന്നത്; അവിടെ നിന്നു വാക്കുകളും അനുഗ്രഹങ്ങളും ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ.
സൂര്യരശ്മിര് ഹരികേശഃ പുരസ്താത് സവിതാ ജ്യോതിര് ഉദ് അയാꣳഽ അജസ്രമ് । തസ്യ പൂഷാ പ്രസവേ യാതി വിദ്വാന്ത് സമ്പശ്യന് വിശ്വാ ഭുവനാനി ഗോപാഃ
സൂര്യന്റെ കിരണം, മഞ്ഞളൻമുടിയുള്ള സവിറ്റാവ് മുന്നിൽ ഉദയിക്കുന്നു, എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു; അവന്റെ സഞ്ചാരത്തിൽ, പൂഷൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനായി, ലോകങ്ങളെ കാവൽ നോക്കുന്നവനായി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.
വിമാന ഽ ഏഷ ദിവോ മധ്യ ഽ ആസ്ത ഽ ആപപ്രിവാന് രോദസീ ഽ അന്തരിക്ഷമ് । സ വിശ്വാചീര് അഭി ചഷ്ടേ ഘൃതാചീര് അന്തരാ പൂര്വമ് അപരം ച കേതുമ്
ഇവൻ ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു, ഭൂമിയും ആകാശവും അന്തരീക്ഷവും നിറയ്ക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാം കാണുന്നു, ഘൃതംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, പഴയതും പുതിയതുമായ പ്രകാശങ്ങൾക്കിടയിൽ.
ഉക്ഷാ സമുദ്രോ ഽ അരുണഃ സുപര്ണഃ പൂര്വസ്യ യോനിം പിതുര് ആ വിവേശ । മധ്യേ ദിവോ നിഹിതഃ പൃശ്നിര് അശ്മാ വി ചക്രമേ രജസസ് പാത്യ് അന്തൌ
കാള, സമുദ്രം, അരുണൻ, സൂപ്പർണ്ണൻ, കിഴക്കൻ പിതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥാപിതമായ പുള്ളിക്കല്ല്, അവൻ ദിക്കുകളുടെ അറ്റങ്ങൾ കാത്തു നടന്നു.
ഇന്ദ്രം വിശ്വാ ഽ അവീവൃധന്ത് സമുദ്രവ്യചസം ഗിരഃ । രഥീതമꣳ രഥീനാം വാജാനാꣳ സത്പതിം പതിമ്
സമുദ്രം പോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ എല്ലാ സ്തുതികളും വലുതാക്കി; രഥികന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനും, വിജയങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഉടമയും, രക്ഷകനുമാണ് അവൻ.
ദേവഹൂര് യജ്ഞ ഽ ആ ച വക്ഷത് സുമ്നഹൂര് യജ്ഞ ഽ ആ ച വക്ഷത് । യക്ഷദ് അഗ്നിര് ദേവോ ദേവാꣳഽ ആ ച വക്ഷത്
ദേവതകളുടെ ആഹ്വാനവും, അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ആഹ്വാനവും യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ; അഗ്നി ദേവൻ, ദേവന്മാരുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
വാജസ്യ മാ പ്രസവ ഽ ഉദ്ഗ്രാഭേണോദ് അഗ്രഭീത് । അധ സപത്നാന് ഇന്ദ്രോ മേ നിഗ്രാഭേണാധരാꣳഽ അകഃ
ഉയർത്തിയ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ ശക്തിയുടെ ഉറവിടം പിടിച്ചു; പിന്നെ താഴ്ത്തിയ കൈകൊണ്ട്, എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഇന്ദ്രൻ താഴെ ഇടട്ടെ.
ഉദ്ഗ്രാഭം ച നിഗ്രാഭം ച ബ്രഹ്മ ദേവാ ഽ അവീവൃധന് । അധാ സപത്നാന് ഇന്ദ്രാഗ്നീ മേ വിഷൂചീനാന് വ്യസ്യതാമ്
ഉയർത്തിയ പിടിയും താഴ്ത്തിയ പിടിയും ദേവതകൾ വേദവാക്യത്തോടെ ശക്തിപ്പെടുത്തി; പിന്നെ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, എന്റെ ശത്രുക്കളെ, എനിക്കു വിരോധികളായവരെ, ചിതറട്ടെ.
ക്രമധ്വമ് അഗ്നിനാ നാകമ് ഉഖ്യꣳ ഹസ്തേഷു ബിഭ്രതഃ । ദിവസ് പൃഷ്ഠꣳ സ്വര് ഗത്വാ മിശ്രാ ദേവേഭിര് ആധ്വമ്
അഗ്നിയോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കാവുന്ന സ്വർഗത്തിലേക്ക്, കൈകളിൽ അതിനെ പിടിച്ച്, ഉയരൂ; ആകാശത്തിന്റെ പുറകിൽ എത്തി, ദേവതകളോടൊപ്പം പ്രകാശത്തിലേക്ക് പോവൂ.
പ്രാചീമ് അനു പ്രദിശം പ്രേഹി വിദ്വാന് അഗ്നേര് അഗ്നേ പുരോ ഽ അഗ്നിര് ഭവേഹ । വിശ്വാ ഽ ആശാ ദീദ്യാനോ വി ഭാഹ്യ് ഊര്ജം നോ ധേഹി ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ
കിഴക്കേ ദിശയിലൂടെ നീയറിയൂ, ജ്ഞാനിയേ, അഗ്നിക്കു മുന്നിൽ അഗ്നിയായി ഇവിടെ നിലകൊള്ളൂ; എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിച്ച്, നിന്റെ വെളിച്ചം വ്യാപിപ്പിക്കൂ, ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ശക്തി നല്കൂ.
പൃഥിവ്യാ ഽ അഹമ് ഉദ് അന്തരിക്ഷമ് ആരുഹമ് അന്തരിക്ഷാദ് ദിവമ് ആരുഹമ് । ദിവോ നാകസ്യ പൃഷ്ഠാത് സ്വര് ജ്യോതിര് അഗാമ് അഹമ്
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു; ആകാശത്തിന്റെ ഉച്ചിൽ നിന്ന് ഞാൻ സ്വർഗത്തിന്റെ പ്രകാശം എത്തി.
സ്വര് യന്തോ നാപേക്ഷന്ത ഽ ആ ദ്യാꣳ രോഹന്തി രോദസീ । യജ്ഞം യേ വിശ്വതോധാരꣳ സുവിദ്വാꣳസോ വിതേനിരേ
പ്രകാശത്തിലേക്ക് പോകുന്നവർ പിന്നോട്ട് നോക്കാറില്ല; അവർ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും കയറുന്നു, സർവ്വതെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന യജ്ഞം വ്യാപിപ്പിച്ച ജ്ഞാനികൾ.
അഗ്നേ പ്രേഹി പ്രഥമോ ദേവയതാം ചക്ഷുര് ദേവാനാമ് ഉത മര്ത്യാനാമ് । ഇയക്ഷമാണാ ഭൃഗുഭിഃ സജോഷാഃ സ്വര് യന്തു യജമാനാഃ സ്വസ്തി
അഗ്നേ, ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നവരിൽ പ്രഥമനായി നീ മുന്നോട്ട് പോവൂ, ദേവന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും കണ്ണായി; ഭൃഗുക്കളോടൊപ്പം യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ, ക്ഷേമത്തോടെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് പോവട്ടെ.
നക്തോഷാസാ സമനസാ വിരൂപേ ധാപയേതേ ശിശുമ് ഏകꣳ സമീചീ । ദ്യാവാക്ഷാമാ രുക്മോ ഽ അന്തര് വി ഭാതി ദേവാ ഽ അഗ്നിം ധാരയന് ദ്രവിണോദാഃ
രാത്രിയും ഉഷസ്സും, രൂപത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സിൽ ഏകതയോടെ, ഒരേ കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ദ്യാവാപൃഥിവികൾ, അകത്ത് പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, ദ്രവ്യങ്ങൾ നൽകുന്ന ദേവതകൾ അഗ്നിയെ നിലനിർത്തുന്നു.
അഗ്നേ സഹസ്രാക്ഷ ശതമൂര്ധഞ് ഛതം തേ പ്രാണാഃ സഹസ്രം വ്യാനാഃ । ത്വꣳ സാഹസ്രസ്യ രായ ഽ ഈശിഷേ തസ്മൈ തേ വിധേമ വാജായ സ്വാഹാ
അഗ്നേ, ആയിരം കണ്ണുകളും നൂറ് തലകളും ഉള്ളവനേ, നിന്റെ ശ്വാസങ്ങൾ നൂറും, ആയിരം പ്രാണനുകളും ഉള്ളവനേ, നീ ആയിരംവിധ സമ്പത്തിന്റെ അധിപനാണ്. ശക്തിക്കായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. സ്വാഹാ.
സുപര്ണോ ഽസി ഗരുത്മാന് പൃഷ്ഠേ പൃഥിവ്യാഃ സീദ । ഭാസാന്തരിക്ഷമ് ആ പൃണ ജ്യോതിഷാ ദിവമ് ഉത് തഭാന തേജസാ ദിശ ഽ ഉദ് ദൃꣳഹ
നീ അതിശയമായ ചിറകുള്ള ഗരുത്മാൻ ആകുന്നു; ഭൂമിയുടെ പുറത്ത് വന്നു ഇരിക്കണം. നിന്റെ പ്രകാശം ആകാശം നിറയ്ക്കട്ടെ, നിന്റെ വെളിച്ചം സ്വർഗ്ഗത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കട്ടെ, നിന്റെ തേജസ്സാൽ ദിക്കുകൾ ഉറപ്പാക്കണം.
ആജുഹ്വാനഃ സുപ്രതീകഃ പുരസ്താദ് അഗ്നേ യോനിമ് ആ സീദ സാധുയാ । അസ്മിന്ത്സധസ്ഥേ ഽ അധ്യ് ഉത്തരസ്മിന് വിശ്വേ ദേവാ യജമാനശ് ച സീദത
നല്ല രൂപമുള്ള അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമങ്ങളോടെ നീ മുന്നിൽ നല്ല സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കണം. ഈ യജ്ഞസ്ഥലത്തിലും അതിനുമുകളിൽ ഉള്ള സ്ഥാനത്തും എല്ലാ ദേവന്മാരും യജമാനനും ഇരിക്കട്ടെ.
തꣳ സവിതുര് വരേണ്യസ്യ ചിത്രാമ് ആഹം വൃണേ സുമതിം വിശ്വജന്യാമ് । യാമ് അസ്യ കണ്വോ അദുഹത് പ്രപീനാꣳ സഹസ്രധാരാം പയസാ മഹീം ഗാമ്
സവിറ്റാവിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ, എല്ലാവർക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ദയയെ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. കണ്വൻ, ആയിരം പാതികളിലൂടെ പാൽ ഒഴുക്കുന്ന മഹത്തായ പശുവിൽ നിന്ന് അതിനെ പാൽപോലെ പകർന്നു.
വിധേമ തേ പരമേ ജന്മന്ന് അഗ്നേ വിധേമ സ്തോമൈര് അവരേ സധസ്ഥേ । യസ്മാദ് യോനേര് ഉദാരിഥാ യജേ തം പ്ര ത്വേ ഹവീꣳഷി ജുഹുരേ സമിദ്ധേ
അഗ്നേ, നിന്റെ പരമോന്നത ജനനത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; താഴെയുള്ള സദസ്സിലും സ്തുതികളോടെ ആരാധിക്കുന്നു. നീ ഉദിച്ച യോനിയിൽ നിന്നു ഞാൻ നിന്നെ പൂജിക്കുന്നു; നീ തെളിയുമ്പോൾ ഹോമങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രേദ്ധോ ഽ അഗ്നേ ദീദിഹി പുരോ നോ ഽജസ്രയാ സൂര്മ്യാ യവിഷ്ഠ । ത്വാꣳ ശശ്വന്ത ഽ ഉപ യന്തി വാജാഃ
പ്രഭയോടെ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ യുവാവിന്റെ ഉത്സാഹത്തോടും ക്ഷയിക്കാത്ത ശക്തിയോടും തെളിയണം. എല്ലായ്പ്പോഴും വിജയങ്ങൾ നിന്നിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.