ബലവിജ്ഞായ സ്ഥവിരഃ പ്രവീരഃ സഹസ്വാന് വാജീ സഹമാന ഽ ഉഗ്രഃ । അഭിവീരോ ഽ അഭിസത്വാ സഹോജാ ജൈത്രമ് ഇന്ദ്ര രഥമ് ആ തിഷ്ഠ ഗോവിത്
ശക്തിയെ അറിയുന്നവനും, സ്ഥിരതയുള്ളവനും, വീര്യശാലിയുമായവനും, മഹാശക്തിയുള്ളവനും, വേഗതയുള്ളവനും, സഹനശീലിയുമായവനും, ഭയങ്കരനായവനും, വീര്യത്തിൽ മുന്നിലുള്ളവനും, ശക്തിയിൽ അതിപ്രഭാവശാലിയുമായവനും, ശക്തിയിൽ ജനിച്ചവനും, വിജയരഥത്തിൽ കയറി, പശുക്കളുടെ ദാതാവായ ഇന്ദ്രാ, നീ മുന്നോട്ട് പോവൂ.
ഗോത്രഭിദം ഗോവിദം വജ്രബാഹും ജയന്തമ് അജ്മ പ്രമൃണന്തമ് ഓജസാ । ഇമꣳ സജാതാ ഽ അനു വീരയധ്വമ് ഇന്ദ്രꣳ സഖായോ ഽ അനു സꣳ രഭധ്വമ്
കെട്ടിടങ്ങൾ തകർക്കുന്നവനും, പശുക്കളെ കണ്ടെത്തുന്നവനും, വജ്രം കൈവശമുള്ളവനും, ജയശാലിയുമായവനും, ശക്തിയാൽ തടസ്സങ്ങൾ തകർക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രനാണ്; സുഹൃത്തുക്കളേ, ഈ ബന്ധം അനുസരിച്ച്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവൂ.
അഭി ഗോത്രാണി സഹസാ ഗാഹമാനോ ഽദയോ വീരഃ ശതമന്യുര് ഇന്ദ്രഃ । ദുശ്ച്യവനഃ പൃതനാഷാഡ് അയുധ്യോ ഽസ്മാകꣳ സേനാ അവതു പ്ര യുത്സു
ശതമാന്യുവായ, വീരനായ ഇന്ദ്രൻ ശക്തിയോടെ കെട്ടിടങ്ങളിൽ കയറി ചാടുന്നു; നീക്കം ചെയ്യാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും, സൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും; ഞങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്ര ഽ ആസാം നേതാ ബൃഹസ്പതിര് ദക്ഷിണാ യജ്ഞഃ പുര ഽ ഏതു സോമഃ । ദേവസേനാനാമ് അഭിഭഞ്ജതീനാം ജയന്തീനാം മരുതോ യന്ത്വ് അഗ്രമ്
ഇന്ദ്രൻ ഇവരുടെ നേതാവായിരിക്കട്ടെ, ബ്രഹസ്പതി വലതുകൈയായിരിക്കട്ടെ, യജ്ഞം അടിസ്ഥാനമായിരിക്കട്ടെ, സോമം മുന്നിൽ നിൽക്കട്ടെ; ദേവസേനകളിൽ വിജയവും കീഴടക്കലും നേടുന്നവരെ മരുതുകൾ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ വൃഷ്ണോ വരുണസ്യ രാജ്ഞ ഽ ആദിത്യാനാം മരുതാꣳ ശര്ധ ഽ ഉഗ്രമ് । മഹാമനസാം ഭുവനച്യവാനാം ഘോഷോ ദേവാനാം ജയതാമ് ഉദ് അസ്ഥാത്
ശക്തനായ ഇന്ദ്രന്റെയും, രാജാവായ വരുണന്റെയും, ആദിത്യന്മാരുടെയും, ഭയങ്കരമായ മരുതുകളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെയും, മഹത്തായ മനസ്സുള്ളവരുടെയും, ലോകങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നവരുടെയും, ദേവന്മാരുടെ വിജയഘോഷം ഉയരട്ടെ.
ഉദ് ധര്ഷയ മഘവന്ന് ആയുധാന്യ് ഉത് സത്വനാം മാമകാനാം മനാꣳസി । ഉദ് വൃത്രഹന് വാജിനാം വാജിനാന്യ് ഉദ് രഥാനാം ജയതാം യന്തു ഘോഷാഃ
മഘവാൻ, ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തൂ; എന്റെ വീരന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ ഉയർത്തൂ; വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, കുതിരകളുടെ കുതിരകളെയും ഉയർത്തൂ; വിജയരഥങ്ങളുടെ ഘോഷം മുഴങ്ങട്ടെ.
അസ്മാകമ് ഇന്ദ്രഃ സമൃതേഷു ധ്വജേഷ്വ് അസ്മാകം യാ ഽ ഇഷവസ് താ ജയന്തു । അസ്മാകം വീരാ ഽ ഉത്തരേ ഭവന്ത്വ് അസ്മാꣳഽ ഉ ദേവാ ഽ അവതാ ഹവേഷു
ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളുടെ പതാകകളോടൊപ്പം കൂട്ടായ്മയിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ അമ്പുകൾ വിജയിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ വീരന്മാർ ഏറ്റവും ഉന്നതരാകട്ടെ; ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളെ യാഗങ്ങളിൽ സംരക്ഷിക്കൂ.
അമീഷാം ചിത്തം പ്രതിലോഭയന്തീ ഗൃഹാണാങ്ഗാന്യ് അപ്വേ പരേഹി । അഭി പ്രേഹി നിര് ദഹ ഹൃത്സു ശോകൈര് അന്ധേനാമിത്രാസ് തമസാ സചന്താമ്
ഇവരുടെ മനസ്സുകൾ ആകർഷിച്ച്, അവരുടേയും അവയവങ്ങളും എടുത്ത് നീങ്ങൂ; അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തീകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കൂ; ശത്രുക്കൾ കുരുടതയും ഇരുണ്ടതയും അനുഭവിക്കട്ടെ.
അവസൃഷ്ടാ പരാ പത ശരവ്യേ ബ്രഹ്മസꣳശിതേ । ഗച്ഛാമിത്രാന് പ്ര പദ്യസ്വ മാമീഷാം കം ചനോച് ഛിഷഃ
വിടുവിച്ച അമ്പേ, പ്രാർത്ഥനയാൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയതായ നീ, പറന്ന് പോ; ശത്രുക്കളെ തട്ടി വീഴ്ത്തൂ, ഇവരിൽ ഒരാളെയും വിട്ടയക്കരുത്.
പ്രേതാ ജയതാ നര ഽ ഇന്ദ്രോ വഃ ശര്മ യച്ഛതു । ഉഗ്രാ വഃ സന്തു ബാഹവോ ഽനാധൃഷ്യാ യഥാസഥ
പുരുഷന്മാരേ, മുന്നോട്ട് പോവൂ, വിജയിക്കൂ; ഇന്ദ്രൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ഭുജങ്ങൾ ഭയങ്കരവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാകട്ടെ.
അസൌ യാ സേനാ മരുതഃ പരേഷാമ് അഭ്യേതി ന ഽ ഓജസാ സ്പര്ധമാനാ । താം ഗൂഹത തമസാപവ്രതേന യഥാമീ ഽ അന്യോ ഽ അന്യം ന ജാനന്
മറ്റുള്ളവരുടെ മരുതുകളുടെ സൈന്യം ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് വരുന്നു; അതിനെ ഇരുണ്ടതയിലും രഹസ്യത്തിലും മറച്ചു വയ്ക്കൂ, അവർ പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ.
യത്ര വാണാഃ സമ്പതന്തി കുമാരാ വിശിഖാഽഇവ । തന്ന ഽ ഇന്ദ്രോ ബൃഹസ്പതിര് അദിതിഃ ശര്മ യച്ഛതു വിശ്വാഹാ ശര്മ യച്ഛതു
അമ്പുകൾ പറക്കുന്നിടത്തും, ബാലന്മാർ അമ്പുപോലെ ഓടുന്നിടത്തും, അവിടെ ഇന്ദ്രനും ബ്രഹസ്പതിയും അദിതിയും സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ; എപ്പോഴും സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ.
മര്മാണി തേ വര്മണാ ഛാദയാമി സോമസ് ത്വാ രാജാമൃതേനാനു വസ്താമ് । ഉരോര് വരീയോ വരുണസ് തേ കൃണോതു ജയന്തം ത്വാനു ദേവാ മദന്തു
നിന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങൾ ഞാൻ കാവചം കൊണ്ട് മൂടുന്നു; സോമൻ രാജാവായവൻ നിന്നെ അമൃതതയിൽ പൊതിയട്ടെ; വരുണൻ നിന്റെ വഴി വിശാലമാക്കട്ടെ; ദേവന്മാർ നിന്റെ വിജയത്തിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ഉദ് ഏനമ് ഉത്തരാം നയാഗ്നേ ഘൃതേനാഹുത । രായസ്പോഷേണ സꣳ സൃജ പ്രജയാ ച ബഹും കൃധി
അഗ്നേ, ഈയാളെ ഉത്തമമായ നെയ്യർപ്പുമായി ഉയർത്തി നയിക്കൂ; ധനവും സന്തതിയും നൽകൂ, സമൃദ്ധിയുള്ളവനാക്കൂ.
ഇന്ദ്രേമം പ്രതരാം നയ സജാതാനാമ് അസദ്വശീ । സമ് ഏനം വര്ചസാ സൃജ ദേവാനാം ഭാഗദാ ഽ അസത്
ഇന്ദ്രാ, ഈയാളെ കുടുംബത്തിൽ പ്രഭുവായി മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ; ദേവന്മാരുടെ തേജസും ഭാഗ്യവും അവനിൽ നിറയ്ക്കൂ.
യസ്യ കുര്മോ ഗൃഹേ ഹവിസ് തമ് അഗ്നേ വര്ധയാ ത്വമ് । തസ്മൈ ദേവാ ഽ അധി ബ്രുവന്ന് അയം ച ബ്രഹ്മണസ്പതിഃ
ആരുടെയ گھരത്തിൽ നാം ഹവിസ്സർപ്പണം നടത്തുന്നു, അഗ്നേ, അവനെ നീ വളർത്തിക്കൊടുക്കൂ; ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മണസ്പതിയും അവനുവേണ്ടി അനുഗ്രഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഉദ് ഉ ത്വാ വിശ്വേ ദേവാ ഽ അഗ്നേ ഭരന്തു ചിത്തിഭിഃ । സ നോ ബഹ്വ ശിവസ് ത്വꣳ സുപ്രതീകോ വിഭാവസുഃ
അഗ്നേ, എല്ലാ ദേവതകളും മനസ്സോടെ നിന്നെ ഉയർത്തട്ടെ. നീ ദീപ്തിയുള്ളവനും, ഉജ്ജ്വലമായ രൂപമുള്ളവനും ആയിട്ട്, ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധി നൽകുന്നവനാകട്ടെ.
പഞ്ച ദിശോ ദൈവീര് യജ്ഞമ് അവന്തു ദേവീര് അപാമതിം ദുര്മതിം ബാധമാനാഃ । രായസ്പോഷേ യജ്ഞപതിമ് ആഭജന്തീ രായസ്പോഷേ ഽ അധി യജ്ഞോ ഽ അസ്ഥാത്
അഞ്ച് ദിശകളായ ദേവീദേവതകൾ ഈ യജ്ഞത്തെ കാത്തു, ദോഷവും ദുഷ്ടചിന്തകളും അകറ്റട്ടെ. സമ്പത്ത് നൽകുന്നവരായി, യജ്ഞപതിത്വം നൽകട്ടെ; സമ്പത്ത് വർദ്ധിച്ചിടത്ത് യജ്ഞം നിലനിൽക്കുന്നു.
സമിദ്ധേ ഽ അഗ്നാവ് അധി മാമഹാന ഽ ഉക്ഥപത്ര ഽ ഈഡ്യോ ഗൃഭീതഃ । തപ്തം ഘര്മം പരിഗൃഹ്യായജന്തോര്ജാ യദ് യജ്ഞമ് അയജന്ത ദേവാഃ
അഗ്നി തെളിയുമ്പോൾ, ഞാൻ അവനിൽ മഹത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ, സ്തുതിക്കു യോഗ്യനായി, ഗീതികളാൽ പിടിച്ചവനായി. ചൂടുള്ള ഘർമം സ്വീകരിച്ച്, ദേവതകൾ ശക്തിക്കായി യജ്ഞം നടത്തിയതുപോലെ അവർ പൂജിക്കുന്നു.
ദൈവ്യായ ധര്ത്രേ ജോഷ്ട്രേ ദേവശ്രീഃ ശ്രീമനാഃ ശതപയാഃ । പരിഗൃഹ്യ ദേവാ യജ്ഞമ് ആയന് ദേവാ ദേവേഭ്യോ ഽ അധ്വര്യന്തോ ഽ അസ്ഥുഃ
ദൈവികമായ ഭാരം വഹിക്കുന്നവനും, ആസ്വാദകനുമായ ദൈവശ്രീയുള്ളവനും, നൂറിരട്ടി സമ്പത്ത് ഉള്ളവനും ആയ ദൈവത്തിന്, ദേവതകൾ യജ്ഞം സ്വീകരിച്ച് സമീപിച്ചു; ദേവന്മാർക്കായി, പുരോഹിതന്മാർ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിന്നു.
വീതꣳ ഹവിഃ ശമിതꣳ ശമിതാ യജധ്യൈ തുരീയോ യജ്ഞോ യത്ര ഹവ്യമ് ഏതി । തതോ വാകാ ഽ ആശിഷോ നോ ജുഷന്താമ്
ശാന്തമാക്കിയ ഹവിയും, സമാധാനമായ അർപ്പണവും, ആരാധനക്ക് അർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ; നാലാമത്തെ യജ്ഞത്തിലാണ് ഹവിരാഗം എത്തുന്നത്; അവിടെ നിന്നു വാക്കുകളും അനുഗ്രഹങ്ങളും ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ.
സൂര്യരശ്മിര് ഹരികേശഃ പുരസ്താത് സവിതാ ജ്യോതിര് ഉദ് അയാꣳഽ അജസ്രമ് । തസ്യ പൂഷാ പ്രസവേ യാതി വിദ്വാന്ത് സമ്പശ്യന് വിശ്വാ ഭുവനാനി ഗോപാഃ
സൂര്യന്റെ കിരണം, മഞ്ഞളൻമുടിയുള്ള സവിറ്റാവ് മുന്നിൽ ഉദയിക്കുന്നു, എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു; അവന്റെ സഞ്ചാരത്തിൽ, പൂഷൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനായി, ലോകങ്ങളെ കാവൽ നോക്കുന്നവനായി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.
വിമാന ഽ ഏഷ ദിവോ മധ്യ ഽ ആസ്ത ഽ ആപപ്രിവാന് രോദസീ ഽ അന്തരിക്ഷമ് । സ വിശ്വാചീര് അഭി ചഷ്ടേ ഘൃതാചീര് അന്തരാ പൂര്വമ് അപരം ച കേതുമ്
ഇവൻ ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു, ഭൂമിയും ആകാശവും അന്തരീക്ഷവും നിറയ്ക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാം കാണുന്നു, ഘൃതംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, പഴയതും പുതിയതുമായ പ്രകാശങ്ങൾക്കിടയിൽ.
ഉക്ഷാ സമുദ്രോ ഽ അരുണഃ സുപര്ണഃ പൂര്വസ്യ യോനിം പിതുര് ആ വിവേശ । മധ്യേ ദിവോ നിഹിതഃ പൃശ്നിര് അശ്മാ വി ചക്രമേ രജസസ് പാത്യ് അന്തൌ
കാള, സമുദ്രം, അരുണൻ, സൂപ്പർണ്ണൻ, കിഴക്കൻ പിതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥാപിതമായ പുള്ളിക്കല്ല്, അവൻ ദിക്കുകളുടെ അറ്റങ്ങൾ കാത്തു നടന്നു.
ഇന്ദ്രം വിശ്വാ ഽ അവീവൃധന്ത് സമുദ്രവ്യചസം ഗിരഃ । രഥീതമꣳ രഥീനാം വാജാനാꣳ സത്പതിം പതിമ്
സമുദ്രം പോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ എല്ലാ സ്തുതികളും വലുതാക്കി; രഥികന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനും, വിജയങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഉടമയും, രക്ഷകനുമാണ് അവൻ.
ദേവഹൂര് യജ്ഞ ഽ ആ ച വക്ഷത് സുമ്നഹൂര് യജ്ഞ ഽ ആ ച വക്ഷത് । യക്ഷദ് അഗ്നിര് ദേവോ ദേവാꣳഽ ആ ച വക്ഷത്
ദേവതകളുടെ ആഹ്വാനവും, അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ആഹ്വാനവും യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ; അഗ്നി ദേവൻ, ദേവന്മാരുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
വാജസ്യ മാ പ്രസവ ഽ ഉദ്ഗ്രാഭേണോദ് അഗ്രഭീത് । അധ സപത്നാന് ഇന്ദ്രോ മേ നിഗ്രാഭേണാധരാꣳഽ അകഃ
ഉയർത്തിയ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ ശക്തിയുടെ ഉറവിടം പിടിച്ചു; പിന്നെ താഴ്ത്തിയ കൈകൊണ്ട്, എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഇന്ദ്രൻ താഴെ ഇടട്ടെ.
ഉദ്ഗ്രാഭം ച നിഗ്രാഭം ച ബ്രഹ്മ ദേവാ ഽ അവീവൃധന് । അധാ സപത്നാന് ഇന്ദ്രാഗ്നീ മേ വിഷൂചീനാന് വ്യസ്യതാമ്
ഉയർത്തിയ പിടിയും താഴ്ത്തിയ പിടിയും ദേവതകൾ വേദവാക്യത്തോടെ ശക്തിപ്പെടുത്തി; പിന്നെ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, എന്റെ ശത്രുക്കളെ, എനിക്കു വിരോധികളായവരെ, ചിതറട്ടെ.
ക്രമധ്വമ് അഗ്നിനാ നാകമ് ഉഖ്യꣳ ഹസ്തേഷു ബിഭ്രതഃ । ദിവസ് പൃഷ്ഠꣳ സ്വര് ഗത്വാ മിശ്രാ ദേവേഭിര് ആധ്വമ്
അഗ്നിയോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കാവുന്ന സ്വർഗത്തിലേക്ക്, കൈകളിൽ അതിനെ പിടിച്ച്, ഉയരൂ; ആകാശത്തിന്റെ പുറകിൽ എത്തി, ദേവതകളോടൊപ്പം പ്രകാശത്തിലേക്ക് പോവൂ.
പ്രാചീമ് അനു പ്രദിശം പ്രേഹി വിദ്വാന് അഗ്നേര് അഗ്നേ പുരോ ഽ അഗ്നിര് ഭവേഹ । വിശ്വാ ഽ ആശാ ദീദ്യാനോ വി ഭാഹ്യ് ഊര്ജം നോ ധേഹി ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ
കിഴക്കേ ദിശയിലൂടെ നീയറിയൂ, ജ്ഞാനിയേ, അഗ്നിക്കു മുന്നിൽ അഗ്നിയായി ഇവിടെ നിലകൊള്ളൂ; എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിച്ച്, നിന്റെ വെളിച്ചം വ്യാപിപ്പിക്കൂ, ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും ശക്തി നല്കൂ.