യ ഽ ഇമാ വിശ്വാ ഭുവനാനി ജുഹ്വദ് ഋഷിര് ഹോതാ ന്യ് അസീദത് പിതാ നഃ । സ ഽ ആശിഷാ ദ്രവിണമ് ഇച്ഛമാനഃ പ്രഥമച്ഛദ് അവരാꣳ ഽ ആ വിവേശ
ഈ ലോകങ്ങൾ എല്ലാം അർപ്പിച്ച ഋഷിയും ഹോതാവും ആയവൻ നമ്മുടെ പിതാവായി ഇരുന്നു; ഐശ്വര്യവും അനുഗ്രഹവും ആഗ്രഹിച്ച്, ആദ്യം താഴെയുള്ള ലോകങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു.
കിꣳ സ്വിദ് ആസീദ് അധിഷ്ഠാനമ് ആരമ്ഭണം കതമത് സ്വിത് കഥാസീത് । യതോ ഭൂമിം ജനയന് വിശ്വകര്മാ വി ദ്യാമ് ഔര്ണോന് മഹിനാ വിശ്വചക്ഷാഃ
ആധാരം എന്തായിരുന്നു, ആരംഭം എന്തായിരുന്നു, കഥ എന്തായിരുന്നു? എല്ലാം കാണുന്ന വിശ്വകർമാവ് ഭൂമിയെ എവിടുനിന്നാണ് സൃഷ്ടിച്ച്, തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ആകാശം വ്യാപിച്ചത്?
വിശ്വതശ്ചക്ഷുര് ഉത വിശ്വതോമുഖോ വിശ്വതോബാഹുര് ഉത വിശ്വതസ്പാത് । സം ബാഹുഭ്യാം ധമതി സം പതത്രൈര് ദ്യാവാഭൂമീ ജനയന് ദേവ ഽ ഏകഃ
എല്ലായിടത്തും കണ്ണുകളും മുഖവും കൈകളും കാലുകളും ഉള്ളവൻ, തന്റെ കൈകളും ചിറകുകളും കൊണ്ട് ഊതി, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ച ഏകദേവൻ.
കിꣳ സ്വിദ് വനം ക ഽ ഉ സ വൃക്ഷ ഽ ആസ യതോ ദ്യാവാപൃഥിവീ നിഷ്ടതക്ഷുഃ । മനീഷിണോ മനസാ പൃച്ഛതേദ് ഉ തദ് യദ് അധ്യതിഷ്ഠദ് ഭുവനാനി ധാരയന്
ആകാശവും ഭൂമിയും ഉണ്ടാക്കിയ കാട് ഏതാണ്, ആ വൃക്ഷം ഏതാണ്? ലോകങ്ങളെ താങ്ങി നിലനിർത്തിയതെന്താണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിൽ അന്വേഷിക്കുന്നു.
യാ തേ ധാമാനി പരമാണി യാവമാ യാ മധ്യമാ വിശ്വകര്മന്ന് ഉതേമാ । ശിക്ഷാ സഖിഭ്യോ ഹവിഷി സ്വധാവഃ സ്വയം യജസ്വ തന്വം വൃധാനഃ
നിന്റെ പരമമായ വാസസ്ഥലങ്ങളും ഇടത്തരം സ്ഥലങ്ങളും ഇവിടെയുള്ളതും വിശ്വകർമാ, നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് പഠിപ്പിക്കണം; സ്വയം ശക്തിയിൽ വളർന്ന്, നീ തന്നെ അർപ്പിക്കണം.
വിശ്വകര്മന് ഹവിഷാ വാവൃധാനഃ സ്വയം യജസ്വ പൃഥിവീമ് ഉത ദ്യാമ് । മുഹ്യന്ത്വ് അന്യേ ഽ അഭിതോ സപത്നാ ഽ ഇഹാസ്മാകം മഘവാ സൂരിര് അസ്തു
ഹവിസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ വളരുന്ന വിശ്വകർമാ, ഭൂമിക്കും ആകാശത്തേക്കും നീ തന്നെ അർപ്പിക്കണം; മറ്റുള്ളവൻമാർ സമീപത്ത് ഭ്രമിക്കട്ടെ—ഇവിടെ മഘവാൻ നമ്മുടെ ജ്ഞാനിയായ അനുഗ്രഹദായകനാകട്ടെ.
വാചസ് പതിം വിശ്വകര്മാണമൂതയേ മനോജുവം വാജേ ഽ അദ്യാ ഹുവേമ । സ നോ വിശ്വാനി ഹവനാനി ജോഷദ് വിശ്വശമ്ഭൂര് അവസേ സാധുകര്മാ
വാക്കിന്റെ അധിപനായ വിശ്വകർമാവിനെ, മനസ്സിൽ വേഗതയുള്ളവനെയും, ശക്തിക്കായി ഇന്ന് നാം ആഹ്വാനിക്കാം; അവൻ നമ്മുടെ എല്ലാ ഹവിസ്സിലും സന്തോഷം കണ്ടെത്തട്ടെ, എല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കുന്നവനും നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനും ആയവൻ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
വിശ്വകര്മന് ഹവിഷാ വര്ധനേന ത്രാതാരമ് ഇന്ദ്രമ് അകൃണോര് അവധ്യമ് । തസ്മൈ വിശഃ സമനമന്ത പൂര്വീര് അയമ് ഉഗ്രോ വിഹവ്യോ യഥാസത്
ഹവിസ്സിന്റെ വർദ്ധനവിലൂടെ വിശ്വകർമാവ് ഇന്ദ്രനെ രക്ഷകനും ജയിക്കാനാവാത്തവനുമായി സൃഷ്ടിച്ചു; പുരാതനകാലം മുതൽ ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും അവനോട് ഒന്നായി നമിക്കുന്നു—ഈ ശക്തൻ യഥോചിതമായി ആഹ്വാനിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
ചക്ഷുഷഃ പിതാ മനസാ ഹി ധീരോ ഘൃതമ് ഏനേ അജനന് നമ്നമാനേ । യദേദ് അന്താ ഽ അദദൃഹന്ത പൂര്വ ഽ ആദ് ഇദ് ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ അപ്രഥേതാമ്
കാഴ്ചയുടെ പിതാവായ ജ്ഞാനിയവൻ മനസ്സുകൊണ്ട് നാമങ്ങളിൽ നെയ്യ് സൃഷ്ടിച്ചു; അറ്റങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ, ആകാശവും ഭൂമിയും വ്യാപിച്ചു.
വിശ്വകര്മാ വിമനാ ഽ ആദ് വിഹായാ ധാതാ വിധാതാ പരമോത സംദൃക് । തേഷാമ് ഇഷ്ടാനി സമ് ഇഷാ മദന്തി യത്രാ സപ്തഋഷീന് പര ഽ ഏകമ് ആഹുഃ
വിശ്വകർമാവ് മനസ്സോടെ ഇവിടെ നിന്ന് വിട്ടുപോയി; സ്രഷ്ടാവും ക്രമീകരിക്കുന്നവനും പരമനും ദർശകനുമാണ് അവൻ; അവർക്കു ഇഷ്ടമായ ഹവിസ്സുകൾ അവിടെയൊക്കെ ഒന്നിച്ച് ആസ്വദിക്കുന്നു, ഏവരും ഏകനെയാണ് അതിൽ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് സപ്തർഷിമാർ പറയുന്നു.
യോ നഃ പിതാ ജനിതാ യോ വിധാതാ ധാമാനി വേദ ഭുവനാനി വിശ്വാ । യോ ദേവാനാം നാമധാ ഽ ഏക ഽ ഏവ തꣳ സംപ്രശ്നം ഭുവനാ യന്ത്യ് അന്യാ
നമ്മുടെ പിതാവും സ്രഷ്ടാവും ക്രമീകരിക്കുന്നവനും, വാസസ്ഥലങ്ങളും എല്ലായുള്ള ലോകങ്ങളും അറിയുന്നവനും, ദേവന്മാർക്ക് നാമം നൽകുന്ന ഏകവനും, മറ്റു ലോകങ്ങൾ അവനിലേക്കാണ് അന്വേഷിക്കാൻ പോകുന്നത്.
ത ഽ ആയജന്ത ദ്രവിണꣳ സമ് അസ്മാ ഽ ഋഷയഃ പൂര്വേ ജരിതാരോ ന ഭൂനാ । അസൂര്തേ സൂര്തേ രജസി നിഷത്തേ യേ ഭൂതാനി സമകൃണ്വന്ന് ഇമാനി
പഴയ ഋഷിമാർ, ഗായകർ, നമ്മുക്ക് ഐശ്വര്യം ഒന്നിച്ച് അർപ്പിച്ചു; പ്രകാശത്തിലും അന്ധകാരത്തിലും, ജീവികൾ ഈ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
പരോ ദിവാ പര ഽ ഏനാ പൃഥിവ്യാ പരോ ദേവേഭിര് അസുരൈര് യദ് അസ്തി । കꣳ സ്വിദ് ഗര്ഭം പ്രഥമം ദധ്ര ആപോ യത്ര ദേവാഃ സമപശ്യന്ത പൂര്വേ
ആകാശത്തേക്കാളും ഭൂമിക്കാളും ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഇടയിലുള്ളതിലും അതീതമായി; ജലങ്ങൾ ആദ്യം ഗർഭമായി വഹിച്ചതു എന്താണ്, അവിടെ പുരാതന ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ച് കണ്ടത് എന്താണ്?
തമ് ഇദ് ഗര്ഭം പ്രഥമം ദധ്ര ഽ ആപോ യത്ര ദേവാഃ സമഗച്ഛന്ത വിശ്വേ । അജസ്യ നാഭാവ് അധ്യ് ഏകമ് അര്പിതം യസ്മിന് വിശ്വാനി ഭുവനാനി തസ്ഥുഃ
ആദ്യം ജലങ്ങൾ വഹിച്ച ഗർഭം, അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു; അജന്റെ നാഭിയിൽ ഏകത്വം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു, അതിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിലകൊണ്ടു.
ന തം വിദാഥ യ ഽ ഇമാ ജജാനാന്യദ് യുഷ്മാകമ് അന്തരം ബഭൂവ । നീഹാരേണ പ്രാവൃതാ ജല്പ്യാ ചാസുതൃപ ഽ ഉക്ഥശാസശ് ചരന്തി
ഈ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവനെ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; നിങ്ങളിൽ വേറൊരു ഭാവം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂടൽമഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞ്, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ സംസാരിച്ച്, അവർ തൃപ്തിയില്ലാതെ സ്തുതികൾ ചൊല്ലി അലയുന്നു.
വിശ്വകര്മാ ഹ്യ് അജനിഷ്ട ദേവ ഽ ആദ് ഇദ് ഗന്ധര്വോ ഽ അഭവദ് ദ്വിതീയഃ । തൃതീയഃ പിതാ ജനിതൌഷധീനാമ് അപാം ഗര്ഭം വ്യദധാത് പുരുത്രാ
വിശ്വകർമാവ് ദേവനായി ജനിച്ചു; പിന്നെ ഗന്ധർവ്വൻ രണ്ടാമനായി; മൂന്നാമൻ പിതാവ് ഔഷധികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, ജലങ്ങളുടെ ഗർഭം പല സ്ഥലങ്ങളിലും സ്ഥാപിച്ചു.
ആശുഃ ശിശാനോ വൃഷഭോ ന ഭീമോ ഘനാഘനഃ ക്ഷോഭണശ് ചര്ഷണീനാമ് । സംക്രന്ദനോഽനിമിഷ ഽ ഏകവീരഃ ശതꣳ സേനാ ഽ അജയത് സാകമ് ഇന്ദ്രഃ
വേഗതയുള്ളവനും ഉരസുന്നവനും കാളയുപമമായ ഭയങ്കരനും ഇടിമുഴക്കമുള്ളവനും ജനങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നവനും, ജയിച്ചവനും കണ്ണടയാത്തവനും ഏകവീരനും ആയവൻ, ഇന്ദ്രനൊപ്പം നൂറ് സൈന്യങ്ങളെ ജയിച്ചു.
സംക്രന്ദനേനാനിമിഷേണ ജിഷ്ണുനാ യുത്കാരേണ ദുശ്ച്യവനേന ധൃഷ്ണുനാ । തദ് ഇന്ദ്രേണ ജയത തത് സഹധ്വം യുധോ നര ഇഷുഹസ്തേന വൃഷ്ണാ
ജയിച്ചവനും കണ്ണടയാത്തവനും ധീരനും ഉത്സാഹവാനും നീങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവനും ധൈര്യശാലിയുമായവനുമായി, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം നിങ്ങൾയും യുദ്ധത്തിൽ ഒന്നിച്ച് നിലകൊള്ളുക, ബലവാനായ ബാണം കൈവശമുള്ളവനായി ജയിക്കുക.
സ ഽ ഇഷുഹസ്തൈഃ സ നിഷങ്ഗിഭിര് വശീ സꣳസ്രഷ്ടാ സ യുധ ഽ ഇന്ദ്രോ ഗണേന । സꣳസൃഷ്ടജിത് സോമപാ ബാഹുശര്ധ്യ് ഉഗ്രധന്വാ പ്രതിഹിതാഭിര് അസ്താ
വില്ലും അമ്പുകളും കൈയിൽ പിടിച്ച്, വാൾ ധരിച്ചവരോടൊപ്പം, യുദ്ധത്തിൽ അണിനിരക്കുന്നവനും, കൂട്ടരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ജയിക്കുന്നവനും, സോമം കുടിക്കുന്നവനും, ശക്തമായ ഭുജങ്ങളുള്ളവനും, ഭയങ്കരമായ വില്ലാളിയും, എതിരാളികളെ നേരിട്ട് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രൻ തന്നെയാണ്.
ബൃഹസ്പതേ പരി ദീയാ രഥേന രക്ഷോഹാമിത്രാഁ൨ഽ അപബാധമാനഃ । പ്രഭഞ്ജന്ത് സേനാഃ പ്രമൃണോ യുധാ ജയന്ന് അസ്മാകമ് ഏധ്യ് അവിതാ രഥാനാമ്
ബ്രഹസ്പതേ, നീ രഥത്തിൽ കയറി ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കൂ, ദുഷ്ടന്മാരെയും ശത്രുക്കളെയും അകറ്റി തള്ളൂ; അവരുടെ സൈന്യങ്ങളെ തകർക്കുകയും യുദ്ധത്തിൽ അവരെ കീഴടക്കുകയും ചെയ്യൂ; ഞങ്ങളുടെ രഥങ്ങൾക്ക് വിജയവും സംരക്ഷണവും നൽകുന്നവനായി നിലകൊള്ളൂ.
ബലവിജ്ഞായ സ്ഥവിരഃ പ്രവീരഃ സഹസ്വാന് വാജീ സഹമാന ഽ ഉഗ്രഃ । അഭിവീരോ ഽ അഭിസത്വാ സഹോജാ ജൈത്രമ് ഇന്ദ്ര രഥമ് ആ തിഷ്ഠ ഗോവിത്
ശക്തിയെ അറിയുന്നവനും, സ്ഥിരതയുള്ളവനും, വീര്യശാലിയുമായവനും, മഹാശക്തിയുള്ളവനും, വേഗതയുള്ളവനും, സഹനശീലിയുമായവനും, ഭയങ്കരനായവനും, വീര്യത്തിൽ മുന്നിലുള്ളവനും, ശക്തിയിൽ അതിപ്രഭാവശാലിയുമായവനും, ശക്തിയിൽ ജനിച്ചവനും, വിജയരഥത്തിൽ കയറി, പശുക്കളുടെ ദാതാവായ ഇന്ദ്രാ, നീ മുന്നോട്ട് പോവൂ.
ഗോത്രഭിദം ഗോവിദം വജ്രബാഹും ജയന്തമ് അജ്മ പ്രമൃണന്തമ് ഓജസാ । ഇമꣳ സജാതാ ഽ അനു വീരയധ്വമ് ഇന്ദ്രꣳ സഖായോ ഽ അനു സꣳ രഭധ്വമ്
കെട്ടിടങ്ങൾ തകർക്കുന്നവനും, പശുക്കളെ കണ്ടെത്തുന്നവനും, വജ്രം കൈവശമുള്ളവനും, ജയശാലിയുമായവനും, ശക്തിയാൽ തടസ്സങ്ങൾ തകർക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രനാണ്; സുഹൃത്തുക്കളേ, ഈ ബന്ധം അനുസരിച്ച്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവൂ.
അഭി ഗോത്രാണി സഹസാ ഗാഹമാനോ ഽദയോ വീരഃ ശതമന്യുര് ഇന്ദ്രഃ । ദുശ്ച്യവനഃ പൃതനാഷാഡ് അയുധ്യോ ഽസ്മാകꣳ സേനാ അവതു പ്ര യുത്സു
ശതമാന്യുവായ, വീരനായ ഇന്ദ്രൻ ശക്തിയോടെ കെട്ടിടങ്ങളിൽ കയറി ചാടുന്നു; നീക്കം ചെയ്യാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും, സൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും; ഞങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്ര ഽ ആസാം നേതാ ബൃഹസ്പതിര് ദക്ഷിണാ യജ്ഞഃ പുര ഽ ഏതു സോമഃ । ദേവസേനാനാമ് അഭിഭഞ്ജതീനാം ജയന്തീനാം മരുതോ യന്ത്വ് അഗ്രമ്
ഇന്ദ്രൻ ഇവരുടെ നേതാവായിരിക്കട്ടെ, ബ്രഹസ്പതി വലതുകൈയായിരിക്കട്ടെ, യജ്ഞം അടിസ്ഥാനമായിരിക്കട്ടെ, സോമം മുന്നിൽ നിൽക്കട്ടെ; ദേവസേനകളിൽ വിജയവും കീഴടക്കലും നേടുന്നവരെ മരുതുകൾ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ വൃഷ്ണോ വരുണസ്യ രാജ്ഞ ഽ ആദിത്യാനാം മരുതാꣳ ശര്ധ ഽ ഉഗ്രമ് । മഹാമനസാം ഭുവനച്യവാനാം ഘോഷോ ദേവാനാം ജയതാമ് ഉദ് അസ്ഥാത്
ശക്തനായ ഇന്ദ്രന്റെയും, രാജാവായ വരുണന്റെയും, ആദിത്യന്മാരുടെയും, ഭയങ്കരമായ മരുതുകളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെയും, മഹത്തായ മനസ്സുള്ളവരുടെയും, ലോകങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നവരുടെയും, ദേവന്മാരുടെ വിജയഘോഷം ഉയരട്ടെ.
ഉദ് ധര്ഷയ മഘവന്ന് ആയുധാന്യ് ഉത് സത്വനാം മാമകാനാം മനാꣳസി । ഉദ് വൃത്രഹന് വാജിനാം വാജിനാന്യ് ഉദ് രഥാനാം ജയതാം യന്തു ഘോഷാഃ
മഘവാൻ, ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തൂ; എന്റെ വീരന്മാരുടെ മനസ്സുകൾ ഉയർത്തൂ; വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, കുതിരകളുടെ കുതിരകളെയും ഉയർത്തൂ; വിജയരഥങ്ങളുടെ ഘോഷം മുഴങ്ങട്ടെ.
അസ്മാകമ് ഇന്ദ്രഃ സമൃതേഷു ധ്വജേഷ്വ് അസ്മാകം യാ ഽ ഇഷവസ് താ ജയന്തു । അസ്മാകം വീരാ ഽ ഉത്തരേ ഭവന്ത്വ് അസ്മാꣳഽ ഉ ദേവാ ഽ അവതാ ഹവേഷു
ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളുടെ പതാകകളോടൊപ്പം കൂട്ടായ്മയിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ അമ്പുകൾ വിജയിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ വീരന്മാർ ഏറ്റവും ഉന്നതരാകട്ടെ; ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളെ യാഗങ്ങളിൽ സംരക്ഷിക്കൂ.
അമീഷാം ചിത്തം പ്രതിലോഭയന്തീ ഗൃഹാണാങ്ഗാന്യ് അപ്വേ പരേഹി । അഭി പ്രേഹി നിര് ദഹ ഹൃത്സു ശോകൈര് അന്ധേനാമിത്രാസ് തമസാ സചന്താമ്
ഇവരുടെ മനസ്സുകൾ ആകർഷിച്ച്, അവരുടേയും അവയവങ്ങളും എടുത്ത് നീങ്ങൂ; അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തീകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കൂ; ശത്രുക്കൾ കുരുടതയും ഇരുണ്ടതയും അനുഭവിക്കട്ടെ.
അവസൃഷ്ടാ പരാ പത ശരവ്യേ ബ്രഹ്മസꣳശിതേ । ഗച്ഛാമിത്രാന് പ്ര പദ്യസ്വ മാമീഷാം കം ചനോച് ഛിഷഃ
വിടുവിച്ച അമ്പേ, പ്രാർത്ഥനയാൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയതായ നീ, പറന്ന് പോ; ശത്രുക്കളെ തട്ടി വീഴ്ത്തൂ, ഇവരിൽ ഒരാളെയും വിട്ടയക്കരുത്.
പ്രേതാ ജയതാ നര ഽ ഇന്ദ്രോ വഃ ശര്മ യച്ഛതു । ഉഗ്രാ വഃ സന്തു ബാഹവോ ഽനാധൃഷ്യാ യഥാസഥ
പുരുഷന്മാരേ, മുന്നോട്ട് പോവൂ, വിജയിക്കൂ; ഇന്ദ്രൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ഭുജങ്ങൾ ഭയങ്കരവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാകട്ടെ.