നമഃ സികത്യായ ച പ്രവാഹ്യായ ച നമഃ കിꣳശിലായ ച ക്ഷയണായ ച നമഃ കപര്ദിനേ ച പുലസ്തയേ ച നമ ഽ ഇരിണ്യായ ച പ്രപഥ്യായ ച
മണലുള്ളവനെയും ഒഴുകുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. കല്ലുള്ളവനെയും നശിക്കുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. കുടിയുള്ളവനെയും പുലസ്ത്യന്റെ വംശജനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. മരുഭൂമിയെയും വിശാലമായ പാതയെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമോ വ്രജ്യായ ച ഗോഷ്ഠ്യായ ച നമസ് തല്പ്യായ ച ഗേഹ്യായ ച നമോ ഹൃദയ്യായ ച നിവേഷ്യായ ച നമഃ കാട്യായ ച ഗഹ്വരേഷ്ഠായ ച
മേച്ചിലിനെയും പശുപുരയെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. പായയിലിരിക്കുന്നവനെയും വീട്ടിലിരിക്കുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ഹൃദയത്തിലും വാസസ്ഥലത്തിലും ഉള്ളവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. കുഴിയിലെയും ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമഃ ശുഷ്ക്യായ ച ഹരിത്യായ ച നമഃ പാꣳസവ്യായ ച രജസ്യായ ച നമോ ലോപ്യായ ചോലപ്യായ ച നമ ഽ ഊര്വ്യായ ച സൂര്വ്യായ ച
ഉണക്കിയവനെയും പച്ചയായവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. പൊടിയുള്ളവനെയും മൂടലുള്ളവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ഉഴുതവനെയും കൃഷിചെയ്തവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയെയും സൂര്യപ്രകാശമുള്ളവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ദ്രാപേ ഽ അന്ധസസ് പതേ ദരിദ്ര നീലലോഹിത । ആസാം പ്രജാനാമ് ഏഷാം പശൂനാം മാ ഭേര് മാ രോങ് മോ ച നഃ കിം ചനാമമത്
നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, അന്നത്തിന്റെ അധിപതിയേ, ദാരിദ്ര്യവും നീലവും ചുവപ്പും നിറമുള്ളവനേ, ഈ ജനങ്ങളെയും ഈ പശുക്കളെയും ദയവായി സംരക്ഷിക്കണമേ; ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യരുതേ, ഞങ്ങളെ ഒരു വിധത്തിലും ബാധിക്കരുതേ.
ഇമാ രുദ്രായ തവസേ കപര്ദിനേ ക്ഷയദ്വീരായ പ്ര ഭരാമഹേ മതീഃ । യഥാ ശമ് അസദ് ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ വിശ്വം പുഷ്ടം ഗ്രാമേ ഽ അസ്മിന്ന് അനാതുരമ്
ശക്തനായ കപർദിയും വീരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആയ രുദ്രനേ, ഞങ്ങൾ ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുന്നു; ഈ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും സമാധാനവും സമൃദ്ധിയും രോഗരഹിതമായ ജീവിതവും ഉണ്ടാകണമേ.
യാ തേ രുദ്ര ശിവാ തനൂഃ ശിവാ വിശ്വാഹാ ഭേഷജീ । ശിവാ രുതസ്യ ഭേഷജീ തയാ നോ മൃഡ ജീവസേ
രുദ്രനേ, നിന്റെ ശുഭമായ രൂപം, എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളും ലോകത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നവളും ആയ നിന്റെ ഔഷധശക്തിയാൽ ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷവും ദീർഘായുസും നൽകണമേ.
പരി നോ രുദ്രസ്യ ഹേതിര് വൃണക്തു പരി ത്വേഷസ്യ ദുര്മതിര് അഘായോഃ । അവ സ്ഥിരാ മഘവദ്ഭ്യസ് തനുഷ്വ മീഢ്വസ് തോകായ തനയായ മൃഡ
രുദ്രന്റെ അസ്ത്രം ഞങ്ങളെ വിട്ട് മാറട്ടെ, അതിക്രൂരന്റെ കോപവും ദുഷ്ടചിന്തകളും ഞങ്ങളെ വിട്ട് മാറട്ടെ; ദയാനിധിയായവനേ, ദാനശീലരെയും നമ്മുടെ മക്കളെയും സന്തതികളെയും സംരക്ഷിക്കണമേ, ഞങ്ങൾക്ക് ദയ കാണിക്കണമേ.
മീഢുഷ്ടമ ശിവതമ ശിവോ നഃ സുമനാ ഭവ । പരമേ വൃക്ഷ ഽ ആയുധം നിധായ കൃത്തിം വസാന ഽ ആ ചര പിനാകം ബിഭ്രദ് ആ ഗഹി
ഏറ്റവും ദയാലുവും ശുഭവും ആയവനേ, ഞങ്ങളോടു സ്നേഹപൂർവ്വം പെരുമാറണമേ; ഉയർന്ന വൃക്ഷത്തിൽ നിന്റെ ആയുധം വച്ചു, കുരിശ്ശുമൂടി, പിനാകം വില്ലുമായി ഞങ്ങളോടു സമീപിക്കണമേ.
വികിരിദ്ര വിലോഹിത നമസ് തേ ഽ അസ്തു ഭഗവഃ । യാസ് തേ സഹസ്രꣳ ഹേതയോ ഽന്യമ് അസ്മന് നി വപന്തു താഃ
വികിരിപ്പിക്കുന്നവനേ, ചുവപ്പു നിറമുള്ളവനേ, ഭഗവാനേ, നമസ്കാരം; നിന്റെ ആയിരം അസ്ത്രങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്കല്ല, മറ്റിടങ്ങളിലേക്കു പോകട്ടെ.
സഹസ്രാണി സഹസ്രശോ ബാഹ്വോസ് തവ ഹേതയഃ । താസാമ് ഈശാനോ ഭഗവഃ പരാചീനാ മുഖാ കൃധി
ഭഗവാനേ, നിന്റെ കൈകളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് അസ്ത്രങ്ങളുണ്ട്; അവയെല്ലാം നീ നിയന്ത്രിക്കണം, അവയുടെ ദിശ ഞങ്ങളിലേക്കല്ലാതെ മാറ്റണമേ.
അസംഖ്യാതാ സഹസ്രാണി യേ രുദ്രാ ഽ അധി ഭൂമ്യാമ് । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേഽവ ധന്വാനി തന്മസി
ഭൂമിയിൽ അനവധി ആയിരക്കണക്കിന് രുദ്രന്മാർ ഉണ്ട്; അവരുടെയൊക്കെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
അസ്മിന് മഹത്യ് അര്ണവേ ഽന്തരിക്ഷേ ഭവാ ഽ അധി । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേഽവ ധന്വാനി തന്മസി
ഈ വലിയ സമുദ്രത്തിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും നീ വസിക്കുന്നു; അവിടെയുള്ളവരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
നീലഗ്രീവാഃ ശിതികണ്ഠാ ദിവꣳ രുദ്രാ ഽ ഉപശ്രിതാഃ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേഽവ ധന്വാനി തന്മസി
നീലവായും വെള്ളയുമുള്ള കണ്ഠമുള്ള രുദ്രന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവരുടെയൊക്കെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
നീലഗ്രീവാഃ ശിതികണ്ഠാഃ ശര്വാ ഽ അധഃ ക്ഷമാചരാഃ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
നീലവായും വെള്ളയുമുള്ള കണ്ഠമുള്ള ശര്വന്മാർ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവരുടെയൊക്കെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ വൃക്ഷേഷു ശഷ്പിഞ്ജരാ നീലഗ്രീവാ വിലോഹിതാഃ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
മരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന കശ്മല നിറമുള്ള, നീലവായും ചുവപ്പും നിറമുള്ളവരായവരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ ഭൂതാനാമ് അധിപതയോ വിശിഖാസഃ കപര്ദിനഃ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപതികളും അമ്പുകൾ കൈവശമുള്ളവരും കപർദികളുമായവരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ പഥാം പഥിരക്ഷസ ഽ ഐലബൃദാ ഽ ആയുര്യുധഃ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
വഴികൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരും യാത്രക്കാരുടെ നേതാക്കളും ആയുര്വായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരും ആയവരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ തീര്ഥാനി പ്രചരന്തി സൃകാഹസ്താ നിഷങ്ഗിണഃ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
തീർത്ഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവരും അമ്പച്ചൂണ്ടുകളും ധരിച്ചവരുമായവരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ ഽന്നേഷു വിവിധ്യന്തി പാത്രേഷു പിബതോ ജനാന് । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവരെയും പാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നവരെയും ആക്രമിക്കുന്നവരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ ഏതാവന്തശ് ച ഭൂയാꣳസശ് ച ദിശോ രുദ്രാ വിതസ്ഥിരേ । തേഷാꣳ സഹസ്രയോജനേ ഽവ ധന്വാനി തന്മസി
ഇത്രയും മാത്രമല്ല, അതിലും അധികം ദിശകളിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന രുദ്രന്മാരുടെ വില്ലുകൾ ആയിരം യോജന ദൂരം അകലെ വയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
നമോ ഽസ്തു രുദ്രേഭ്യോ യേ ഽന്തരിക്ഷേ യേഷാം വാത ഽ ഇഷവഃ । തേഭ്യോ ദശ പ്രാചീര് ദശ ദക്ഷിണാ ദശ പ്രതീചീര് ദശോദീചീര് ദശോര്ധ്വാഃ । തേഭ്യോ നമോ ഽ അസ്തു തേ നോ ഽവന്തു തേ നോ മൃഡയന്തു തേ യം ദ്വിഷ്മോ യശ് ച നോ ദ്വേഷ്ടി തമ് ഏഷാം ജമ്ഭേ ദധ്മഃ
നമോ ഽസ്തു രുദ്രേഭ്യോ യേ പൃഥിവ്യാം യേഷാമ് അന്നമ് ഇഷവഃ । തേഭ്യോ ദശ പ്രാചീര് ദശ ദക്ഷിണാ ദശ പ്രതീചീര് ദശോദീചീര് ദശോര്ധ്വാഃ । തേഭ്യോ നമോ ഽ അസ്തു തേ നോ ഽവന്തു തേ നോ മൃഡയന്തു തേ യം ദ്വിഷ്മോ യശ് ച നോ ദ്വേഷ്ടി തമ് ഏഷാം ജമ്ഭേ ദധ്മഃ
അശ്മന്ന് ഊര്ജം പര്വതേ ശിശ്രിയാണാമ് ഽ അദ്ഭ്യ ഓഷധീഭ്യോ വനസ്പതിഭ്യോ ഽധി സമ്ഭൃതം പയഃ । താം ന ഽ ഇഷമൂര്ജം ധത്ത മരുതഃ സꣳരരാണാഃ । ഽ അശ്മꣳസ് തേ ക്ഷുത് । മയി ത ഊര്ക് । യം ദ്വിഷ്മസ് തം തേ ശുഗ് ഋച്ഛതു
പാറയിൽ, പർവതത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ, ഔഷധികളിൽ, മരങ്ങളിൽ നിന്നു സമാഹരിച്ച ഉർജ്ജവും ശക്തിയും, ഒരുമിച്ച് പ്രയത്നിക്കുന്ന മരുതുകൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആ ശക്തിയും ഉർജ്ജവും നൽകട്ടെ. പാറയാണ് നിങ്ങളുടെ വിശപ്പ്. ആ ശക്തി എന്നിൽ വരട്ടെ. നമ്മൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനേയും നിങ്ങളുടെ വജ്രം എത്തട്ടെ.
ഇമാ മേ ഽ അഗ്ന ഽ ഇഷ്ടകാ ധേനവഃ സന്ത്വ് ഏകാ ച ദശ ച ദശ ച ശതം ച ശതം ച സഹസ്രം ച സഹസ്രം ചായുതം ചായുതം ച നിയുതം ച നിയുതം ച പ്രയുതം ചാര്ബുദം ച ന്യര്ബുദꣳ സമുദ്രശ് ച മധ്യം ചാന്തശ് ച പരാര്ധശ് ചൈതാ മേ ഽ അഗ്ന ഇഷ്ടകാ ധേനവഃ സന്ത്വ് അമുത്രാമുഷ്മിംല് ലോകേ
എന്റെ ഈ ഇഷ്ടികകൾ, അഗ്നേ, പശുക്കളാകട്ടെ—ഒന്ന്, പത്ത്, പത്ത് പത്ത്, നൂറ്, നൂറ് നൂറ്, ആയിരം, ആയിരം ആയിരം, പത്തായിരം, പത്തായിരം പത്തായിരം, ലക്ഷം, ലക്ഷം ലക്ഷം, കോടിയും, കോടിക്കോടിയും, സമുദ്രവും, നടുവും, അറ്റവും, പരമാവധിയും. ഈ ഇഷ്ടികകൾ, അഗ്നേ, ഈ ലോകത്തും അന്ത്യലോകത്തും പശുക്കളാകട്ടെ.
ഋതവ സ്ഥ ഽ ഋതാവൃധ ഽ ഋതുഷ്ഠാ സ്ഥ ഽ ഋതാവൃധഃ । ഘൃതശ്ച്യുതോ മധുശ്ച്യുതോ വിരാജോ നാമ കാമദുഘാ ഽ അക്ഷീയമാണാഃ
നിങ്ങൾ ഋതുക്കളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും, ഋതുക്കളാൽ ശക്തരായവരും, ഋതുക്കളിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരും, ഋതുക്കളാൽ വളരുന്നവരുമാണ്. നെയ്യും തേനും ഒഴുകുന്നവ, പ്രകാശമുള്ളവ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവ, ക്ഷയിക്കാത്തവ.
സമുദ്രസ്യ ത്വാവകയാഗ്നേ പരി വ്യയാമസി । പാവകോ ഽ അസ്മഭ്യꣳ ശിവോ ഭവ
സമുദ്രത്തിന്റെ നുരയാൽ, അഗ്നേ, നിന്നെ ഞങ്ങൾ ചുറ്റുന്നു. നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശുദ്ധനും മംഗളകരനുമാകണമേ.
ഹിമസ്യ ത്വാ ജരായുണാഗ്നേ പരി വ്യയാമസി । പാവകോ ഽ അസ്മഭ്യꣳ ശിവോ ഭവ
മഞ്ഞിന്റെ പുറംചർമ്മം കൊണ്ട്, അഗ്നേ, നിന്നെ ഞങ്ങൾ ചുറ്റുന്നു. നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശുദ്ധനും മംഗളകരനുമാകണമേ.
ഉപ ജ്മന്ന് ഉപ വേതസേഽവ തര നദീഷ്വ് ആ । അഗ്നേ പിത്തമ് അപാമ് അസി । മണ്ഡൂകി താഭിര് ആ ഗഹി സേമം നോ യജ്ഞം പാവകവര്ണꣳ ശിവം കൃധി
അരികിലേക്ക് വരിക, പുല്ലിനരികിൽ എത്തുന്നപോലെ, നദികൾ കടക്കുന്നതുപോലെ വരിക. അഗ്നേ, നീ വെള്ളത്തിൽ ഉള്ള പിത്തമാണ്. തവളേ, അവരോടൊപ്പം വരിക; ഈ യജ്ഞം പ്രകാശവും മംഗളവും ആക്കുക.
നമഃ പര്ണായ ച പര്ണശദായ ച നമ ഽ ഉദ്ഗുരമാണായ ചാഭിഘ്നതേ ച നമ ഽ ആഖിദതേ ച പ്രഖിദതേ ച നമ ഽ ഇഷുകൃദ്ഭ്യോ ധനുഷ്കൃദ്ഭ്യസ് ച വോ നമോ നമോ വഃ കിരികേഭ്യോ ദേവാനാꣳ ഹൃദയേഭ്യോ നമോ വിചിന്വത്കേഭ്യോ നമോ വിക്ഷിണത്കേഭ്യോ നമ ഽ ആനിര്ഹതേഭ്യഃ
ഇലപോലുള്ളവനെയും ഇലകൾ വഹിക്കുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. വേരോടെ പിഴുതുകളയുന്നവനെയും അടിക്കുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. കുലുക്കുന്നവനെയും നടുക്കുന്നവനെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. അമ്പു നിർമ്മിക്കുന്നവരെയും വില്ല് നിർമ്മിക്കുന്നവരെയും നിങ്ങളെ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. വിതറിയവരെയും ദേവന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. അന്വേഷിക്കുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നവരെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ജയിക്കാനാവാത്തവരെയും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമോ ഽസ്തു രുദ്രേഭ്യോ യേ ദിവി യേഷാം വര്ഷമ് ഇഷവഃ । തേഭ്യോ ദശ പ്രാചീര് ദശ ദക്ഷിണാ ദശ പ്രതീചീര് ദശോദീചീര് ദശോര്ധ്വാഃ । തേഭ്യോ നമോ ഽ അസ്തു തേ നോ ഽവന്തു തേ നോ മൃഡയന്തു തേ യം ദ്വിഷ്മോ യശ് ച നോ ദ്വേഷ്ടി തമ് ഏഷാം ജമ്ഭേ ദധ്മഃ
സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന, മഴയെന്നു അമ്പുകൾ ഉള്ള രുദ്രന്മാർക്ക് നമസ്കാരം; കിഴക്കോട്ട് പത്ത്, തെക്കോട്ട് പത്ത്, പടിഞ്ഞാറോട്ട് പത്ത്, വടക്കോട്ട് പത്ത്, മുകളിലേക്ക് പത്ത് എന്നിങ്ങനെ അവർക്കു നമസ്കാരം. അവർ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളോട് ദയ കാണിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവരെയും ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവരെയും അവരുടെ വായിലേയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ആകാശത്തിൽ വസിക്കുന്ന രുദ്രന്മാർക്ക് വന്ദനം. അവരുടെ അമ്പുകൾ കാറ്റാണ്. കിഴക്കോട്ട് പത്ത്, തെക്കോട്ട് പത്ത്, പടിഞ്ഞാറോട്ട് പത്ത്, വടക്കോട്ട് പത്ത്, മുകളിലേക്ക് പത്ത് എന്നിങ്ങനെ അവർക്കു വന്ദനം. അവർ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ, നമ്മോടു ദയ കാണിക്കട്ടെ. നമ്മൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും നമ്മെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും അവരുടെ വായിലേക്കാണ് നാം സമർപ്പിക്കുന്നത്.
ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന രുദ്രന്മാർക്ക് വന്ദനം. അവരുടെ അമ്പുകൾ അന്നമാണ്. കിഴക്കോട്ട് പത്ത്, തെക്കോട്ട് പത്ത്, പടിഞ്ഞാറോട്ട് പത്ത്, വടക്കോട്ട് പത്ത്, മുകളിലേക്ക് പത്ത് എന്നിങ്ങനെ അവർക്കു വന്ദനം. അവർ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ, നമ്മോടു ദയ കാണിക്കട്ടെ. നമ്മൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും നമ്മെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും അവരുടെ വായിലേക്കാണ് നാം സമർപ്പിക്കുന്നത്.