അഗ്നേ ത്വം നോ ഽ അന്തമ ഉത ത്രാതാ ശിവോ ഭവാ വരൂഥ്യഃ । വസുര് അഗ്നിര് വസുശ്രവാ ഽ അച്ഛാ നക്ഷി ദ്യുമത്തമꣳ രയിം ദാഃ । തം ത്വാ ശോചിഷ്ഠ ദീദിവഃ സുമ്നായ നൂനമ് ഈമഹേ സഖിഭ്യഃ
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങളോടു ഏറ്റവും അടുത്തവനാകണം, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, ശുഭമായ അഭയമായിരിക്കുക. സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനും, പ്രശസ്തനായവനും ആയ അഗ്നേ, ഏറ്റവും ദീപ്തിയുള്ള സമ്പത്തിലേക്കു ഞങ്ങളെ നേരെ നയിക്കണം. തീയുടെ പ്രകാശത്തിൽ ഏറ്റവും ഭാസ്വരനായവനേ, ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിന്നെ സ്നേഹത്തിനായി വിളിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കായി.
യേന ഽ ഋഷയസ് തപസാ സത്രമ് ആയന്ന് ഇന്ധാനാ ഽ അഗ്നിꣳ സ്വര് ആഭരന്തഃ । തസ്മിന്ന് അഹം നി ദധേ നാകേ ഽ അഗ്നിം യമ് ആഹുര് മനവ സ്തീര്ണബര്ഹിഷമ്
യാരാൽ ഋഷികൾ തപസ്സിലൂടെ യജ്ഞസമിതി സമീപിച്ചു, അഗ്നിയെ തെളിച്ച് പ്രകാശം പ്രാപിച്ചു, ആ അഗ്നിയിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ സ്വയം സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചത്. മനുക്കൾ പടർന്ന ദർഭയിലിരിക്കുന്നവനെന്നു വിളിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ് അവൻ.
തം പത്നീഭിര് അനു ഗച്ഛേമ ദേവാഃ പുത്രൈര് ഭ്രാതൃഭിര് ഉത വാ ഹിരണ്യൈഃ । നാകം ഗൃഭ്ണാനാഃ സുകൃതസ്യ ലോകേ തൃതീയേ പൃഷ്ഠേ ഽ അധി രോചനേ ദിവഃ
അവനെ പിന്തുടരാൻ ഞങ്ങൾ ഭാര്യമാരോടും, ദേവന്മാർ പുത്രന്മാരോടും, സഹോദരന്മാരോടും, സ്വർണ്ണസമ്പത്തോടും കൂടെ പോകട്ടെ. നല്ലവരുടെ ലോകത്തിൽ, സ്വർഗത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ പർവ്വതത്തിൽ, ദിവ്യമായ പ്രകാശത്തിൽ സ്വർഗം പിടിച്ചിരിക്കുക.
ആ വാചോ മധ്യമ് അരുഹദ് ഭുരണ്യുര് അയമ് അഗ്നിഃ സത്പതിശ് ചേകിതാനഃ । പൃഷ്ഠേ പൃഥിവ്യാ നിഹിതോ ദവിദ്യുതദ് അധസ് പദം കൃണുതാം യേ പൃതന്യവഃ
വാക്കിന്റെ നടുവിലേക്ക് ഈ ഉത്സാഹിയായ അഗ്നി ഉയർന്നു. സത്യം പാലിക്കുന്നവനും, ജ്ഞാനിയുമായ അഗ്നി ഭൂമിയുടെ പുറത്ത് സ്ഥാപിതനായി, ഇടിമിന്നലില്ലാതെ പ്രകാശിക്കുന്നു. പരിശ്രമിക്കുന്നവർ താഴെ ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ടാക്കട്ടെ.
അയമ് അഗ്നിര് വീരതമോ വയോധാഃ സഹസ്രിയോ ദ്യോതതാമ് അപ്രയുച്ഛന് । വിഭ്രാജമാനഃ സരിരസ്യ മധ്യ ഽ ഉപ പ്ര യാഹി ദിവ്യാനി ധാമ
ഈ അഗ്നി ഏറ്റവും വീര്യവാനാണ്, ശക്തി നൽകുന്നവനാണ്, ആയിരം ശക്തികൾ ഉള്ളവനാണ്. അവൻ ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാതെ പ്രകാശിക്കട്ടെ. ശരീരത്തിന്റെ നടുവിൽ ജ്വലിച്ച്, ദിവ്യലോകങ്ങളിലേക്കു സമീപിക്കണമേ.
സമ്പ്രച്യവധ്വമ് ഉപ സമ്പ്രയാതാഗ്നേ പഥോ ദേവയാനാന് കൃണുധ്വമ് । പുനഃ കൃണ്വാനാ പിതരാ യുവാനാന്വാ താꣳസീത് ത്വയി തന്തുമ് ഏതമ്
എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ട് പോവുക, ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് വരിക. അഗ്നേ, ദൈവങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴികൾ ഒരുക്കണം. പിതാക്കളെയും യുവാക്കളെയും പുനഃസ്ഥാപിച്ച്, അവരെ പിന്തുടരുക. ഈ ബന്ധം നിന്നിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
ഉദ് ബുധ്യസ്വാഗ്നേ പ്രതി ജാഗൃഹി ത്വമ് ഇഷ്ടാപൂര്തേ സꣳ സൃജേഥാമ് അയം ച । അസ്മിന്ത് സധസ്ഥേ അധ്യ് ഉത്തരസ്മിന് വിശവേ ദേവാ യജമാനശ് ച സീദത
അഗ്നേ, ഉണരുക, എഴുന്നേൽക്കുക. നീ ആഗ്രഹവും പൂർത്തിയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ സഭയിലും, അതിനേക്കാൾ ഉയർന്നതിലുമുള്ള സഭയിലും, ദേവന്മാരും യജമാനനും ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കട്ടെ.
യേന വഹസി സഹസ്രം യേനാഗ്നേ സര്വവേദസമ് । തേനേമം യജ്ഞം നോ നയ സ്വര് ദേവേഷു ഗന്തവേ
നീ ആയിരം പേരെ വഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, അഗ്നേ, എല്ലാ ജ്ഞാനവും അറിയുന്നതുകൊണ്ടും, അതിനാൽ ഈ യജ്ഞം ഞങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളിലേക്കും പ്രകാശത്തിലേക്കും നയിക്കണം.
അയം തേ യോനിര് ഋത്വിയോ യതോ ജാതോ ഽ അരോചഥാഃ । തം ജാനന്ന് അഗ്ന ഽ ആരോഹാഥാ നോ വര്ധയാ രയിമ്
ഇവിടെയാണ് നിന്റെ യജ്ഞാസനം, അതിൽ നിന്നാണ് നീ ജനിച്ച് പ്രകാശിച്ചത്. അതറിയുന്ന അഗ്നേ, ഉയരുക. ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കണമേ.
പരമേഷ്ഠീ ത്വാ സാദയതു ദിവസ് പൃഷ്ഠേ ജ്യോതിഷ്മതീമ് । വിശ്വസ്മൈ പ്രാണായാപാനായ വ്യാനായോദാനായ പ്രതിഷ്ഠായൈ ചരിത്രായ । സൂര്യസ് തേ ഽധിപതിസ് തയാ ദേവതയാഽങ്ഗിരസ്വദ് ധ്രുവാ സീദ
പരമേശ്വരൻ നിന്നെ ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള വിശാലതയിൽ ഇരുത്തട്ടെ. എല്ലാ ജീവികൾക്കും, ശ്വസനത്തിനും, ഉച്ച്വസനത്തിനും, പരിസരണത്തിനും, ഉയർച്ചയ്ക്കും, നിലനില്പിനും, സഞ്ചാരത്തിനും വേണ്ടി; സൂര്യൻ നിന്നെ ഭരിക്കുന്നവൻ ആണ്. ആ ദൈവശക്തിയാൽ, അങ്കിരസേ, നീ ഉറപ്പോടെ ഇരിക്ക.
ലോകം പൃണ ഛിദ്രം പൃണാഥോ സീദ ധ്രുവാ ത്വമ് । ഇന്ദ്രാഗ്നീ ത്വാ ബൃഹസ്പതിര് അസ്മിന് യോനാവ് അസീഷദന്
ലോകം നിറയ്ക്കു, അതിന്റെ തുറവുകൾ നിറയ്ക്കു, നീ ഉറപ്പോടെ ഇരിക്ക. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ബൃഹസ്പതിയും ഈ ഗർഭത്തിൽ നിന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു.
താ ഽ അസ്യ സൂദദോഹസഃ സോമꣳ ശ്രീണന്തി പൃശ്നയഃ । ജന്മന് ദേവാനാം വിശസ് ത്രിഷ്വ് ആ രോചനേ ദിവഃ
പ്രശ്യിയുടെ മക്കൾ അവനുവേണ്ടി സോമം ചുരണ്ടുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ജനനം ആകാശത്തിലെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രം വിശ്വാ അവീവൃധന്ത് സമുദ്രവ്യചസം ഗിരഃ । രഥീതമꣳ രഥീനാം വാജാനാꣳ സത്പതിം പതിമ്
സമുദ്രം പോലെ വിശാലമായ വശം ഉള്ള ഇന്ദ്രനെ എല്ലാ വാക്കുകളും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു; രഥികന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ളവൻ, വിജയങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഉടമ, സകലത്തിന്റെയും അധിപൻ.
പ്രോഥദ് അശ്വോ ന യവസേ വിഷ്യന് യദാ മഹഃ സംവരണാദ് വ്യ് അസ്ഥാത് । ആദ് അസ്യ വാതോ ഽ അനു വാതി ശോചിര് അധ സ്മ തേ വ്രജനം കൃഷ്ണമ് അസ്തി
കുതിര വലിയ തടസ്സം നീങ്ങിയപ്പോൾ പുല്ലിൽ ചാരുന്നു; പിന്നെ കാറ്റ് അതിന്റെ വഴിയെ ഒഴുകുന്നു, ജ്വാല പടരുന്നു, എന്നാൽ നിന്റെ വഴി ഇരുണ്ടതായിരിക്കുന്നു.
ആയോഷ് ട്വാ സദനേ സാദയാമ്യ് അവതശ് ഛായായാꣳ സമുദ്രസ്യ ഹൃദയേ । രശ്മീവതീം ഭാസ്വതീമ് ആ യാ ദ്യാം ഭാസ്യ് ആ പൃഥിവീമ് ഓര്വ് അന്തരിക്ഷമ്
നിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിൽ ഇരുത്തുന്നു, സമുദ്രത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ തണലിൽ ഇരുത്തുന്നു; കിരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ളവളേ, നീ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുക, ഭൂമിയിലും വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിലും പ്രകാശിക്കു.
സഹസ്രസ്യ പ്രമാസി । സഹസ്രസ്യ പ്രതിമാസി । സഹസ്രസ്യോന്മാസി । സാഹസ്രോ ഽസി । സഹസ്രായ ത്വാ
നീ ആയിരത്തിന്റെ അളവാണ്; നീ ആയിരത്തിന്റെ രൂപമാണ്; നീ ആയിരംപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ അതിവിശാലൻ; നിന്നെ ഞാൻ ആയിരത്തിനായി സമർപ്പിക്കുന്നു.
നമസ് തേ രുദ്ര മന്യവ ഽ ഉതോ ത ഽ ഇഷവേ നമഃ । ബാഹുഭ്യാമ് ഉത തേ നമഃ
നമസ്കാരം നിന്നോടും, രുദ്രനേ, കോപമുള്ളവനേ, നിന്റെ അമ്പിനോടും; നിന്റെ കൈകളോടും നമസ്കാരം.
യാ തേ രുദ്ര ശിവാ തനൂര് അഘോരാപാപകാശിനീ । തയാ നസ് തന്വാ ശംതമയാ ഗിരിശന്താഭി ചാകശീഹി
രുദ്രനേ, ഭയവും പാപവും ഇല്ലാത്ത നിന്റെ ശുഭമായ രൂപം കൊണ്ടു, മലയിൽ വസിക്കുന്നവനേ, ആ ദയാമയമായ ശരീരത്തിൽ ഞങ്ങളോട് ദർശനം നൽകണമേ.
യാമ് ഇഷും ഗിരിശന്ത ഹസ്തേ ബിഭര്ഷ്യ് അസ്തവേ । ശിവാം ഗിരിത്ര താം കുരു മാ ഹിꣳസീഃ പുരുഷം ജഗത്
മലയിൽ വസിക്കുന്നവനേ, നിന്റെ കൈയിൽ ഉള്ള അമ്പ് ശുഭമായതാക്കണം, ഗിരിത്രനേ; മനുഷ്യരെയും ലോകത്തെയും ദോഷം ചെയ്യരുത്.
ശിവേന വചസാ ത്വാ ഗിരിശാച്ഛാ വദാമസി । യഥാ നഃ സര്വമ് ഇജ് ജഗദ് അയക്ഷ്മꣳ സുമനാ ഽ അസത്
ശാന്തമായ വാക്കുകളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു, മലവാസിയേ; ലോകം മുഴുവൻ രോഗരഹിതവും, ഞങ്ങളോടു സ്നേഹപൂർവകവുമാകട്ടെ.
അധ്യ് അവോചദ് അധിവക്താ പ്രഥമോ ദൈവ്യോ ഭിഷക് । അഹീꣳശ് ച സര്വാന് ജമ്ഭയന്ത് സര്വാശ് ച യാതുധാന്യോ ഽധരാചീഃ പരാ സുവ
ദൈവികനായ വൈദ്യൻ ആദ്യം സംസാരിച്ചു, പ്രധാന അഭിഭാഷകൻ; അവൻ എല്ലാ പാമ്പുകളെയും കീഴടക്കുന്നു, എല്ലാ ദുഷ്ടാത്മാക്കളെയും താഴേക്ക് ഓടിക്കുന്നു.
അസൌ യസ് താമ്രോ ഽ അരുണ ഽ ഉത ബഭ്രുഃ സുമങ്ഗലഃ । യേ ചൈനꣳ രുദ്രാ ഽ അഭിതോ ദിക്ഷു ശ്രിതാഃ സഹസ്രശോ വൈഷാꣳ ഹേഡ ഽ ഈമഹേ
അവൻ ചുവപ്പും കറുപ്പും കലർന്നവൻ, ഏറ്റവും ശുഭമായവൻ; അവനെ ചുറ്റി എല്ലാ ദിശകളിലും ആയിരക്കണക്കിന് രുദ്രന്മാർ ഉള്ളപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ അവരുടെയൊക്കെയും അനുഗ്രഹം തേടുന്നു.
അസൌ യോ ഽവസര്പതി നീലഗ്രീവോ വിലോഹിതഃ । ഉതൈനം ഗോപാ ഽ അദൃശ്രന്ന് അദൃശ്രന്ന് ഉദഹാര്യഃ സ ദൃഷ്ടോ മൃഡയാതി നഃ
ആവൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്നവൻ, നീലകണ്ഠനും ചുവപ്പുമാണ്; അവനെ കാവൽക്കാരനും വെള്ളം കൊണ്ടുവരുന്നവനും കണ്ടു; അവനെ കണ്ടാൽ, അവൻ ഞങ്ങളോട് ദയ കാണിക്കട്ടെ.
നമോ ഽസ്തു നീലഗ്രീവായ സഹസ്രാക്ഷായ മീഢുഷേ । അഥോ യേ ഽ അസ്യ സത്വാനോ ഽഹം തേഭ്യോ ഽകരം നമഃ
നീലകണ്ഠനോടും ആയിരം കണ്ണുള്ള ദയാനിധിയോടും നമസ്കാരം; അവന്റെ എല്ലാ ഭൃത്യന്മാരോടും ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.
പ്ര മുഞ്ച ധന്വനസ് ത്വമ് ഉഭയോര് ആര്ത്ന്യോര് ജ്യാമ് । യാശ് ച തേ ഹസ്ത ഽ ഇഷവഃ ഽ പരാ താ ഭഗവോ വപ
നിന്റെ വില്ലിന്റെ ഇരുവശത്തുമുള്ള വില്ല് നാറം നീക്കുക; കൈയിൽ ഉള്ള അമ്പുകൾ, ഭഗവാനേ, അവയെല്ലാം നീ അകറ്റുക.
വിജ്യം ധനുഃ കപര്ദിനോ വിശല്യോ വാണവാꣳ൨ഽ ഉത । അനേശന്ന് അസ്യ യാഽഇഷവ ഽആഭുര് അസ്യ നിഷങ്ഗധിഃ
ജടാധാരിയുടെ വിൽ അൺചെയ്തിരിക്കട്ടെ, അമ്പുകൾ ദോഷം ചെയ്യാത്തതായിരിക്കട്ടെ; അവയുടെ അമ്പുകൾ പുറത്തേക്ക് പോകരുത്, അമ്പച്ചൂണ്ട അടച്ചിരിക്കട്ടെ.
യാ തേ ഹേതിര് മീഢുഷ്ടമ ഹസ്തേ ബഭൂവ തേ ധനുഃ । തയാസ്മാന് വിശ്വതസ് ത്വമ് അയക്ഷ്മയാ പരി ഭുജ
നിന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന അതി ദയാലുവായ അസ്ത്രം, നിന്റെ വില്ല്, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ എല്ലായിടത്തും സംരക്ഷിക്കണമേ, ഞങ്ങളെ യാതൊരു ദോഷവും ബാധിക്കാതിരിക്കണമേ.
പരി തേ ധന്വനോ ഹേതിര് അസ്മാന് വൃണക്തു വിശ്വതഃ । അഥോ യ ഽഇഷുധിസ് തവാരേ ഽ അസ്മിന് നി ധേഹി തമ്
നിന്റെ വില്ലിൽ നിന്നുള്ള അസ്ത്രം എല്ലായിടത്തും ഞങ്ങളെ കാവലാക്കട്ടെ; ഇപ്പോൾ, നിന്റെ അമ്പച്ചട്ടിയെ ഇവിടെ വച്ച് വയ്ക്കണമേ.
തപശ് ച തപസ്യശ് ച ശൈശിരാവ് ഋതൂ ഽ അഗ്നേര് അന്തഃശ്ലേഷോ സി കല്പേതാം ദ്യാവാപൃഥിവീ കല്പന്താമ് ആപ ഽ ഓഷധയഃ കല്പന്താമ് അഗ്നയഃ പൃഥങ് നമ ജ്യൈഷ്ഠ്യായ സവ്രതാഃ । യേ ഽ അഗ്നയഃ സമനസോ ന്തരാ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ ഇമേ ശൈശിരാവ് ഋതൂ ഽ അഭികല്പമാനാ ഽ ഇന്ദ്രമ് ഇവ ദേവാ ഽ അഭിസം വിശന്തു തയാ ദേവതയാങ്ഗിരസ്വദ് ധ്രുവേ സീദതമ്
ചൂടും തണുപ്പും, ശിശിരകാലവും, അഗ്നിയുടെ അകത്തുള്ള ഐക്യവും ഉറപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ. ദ്യാവാപൃഥിവിയും, ജലങ്ങളും ഔഷധികളും, അഗ്നികൾ വേറേ വേറെയായി, വലിയതായ സ്ഥാനത്തിനായി, വ്രതപാലനത്തോടെ ഉറപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ. ആ അഗ്നികൾ മനസ്സിൽ ഐക്യത്തോടെ, ദ്യാവാപൃഥിവിയുടെ ഇടയിൽ, ശിശിരകാലങ്ങൾക്കൊപ്പം, ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ഒന്നിച്ച് വരട്ടെ. ആ ദൈവത്വത്തോടൊപ്പം, അംഗിരസേ, സ്ഥിരമായി ഇരിക്കണം.
പരമേഷ്ഠീ ത്വാ സാദയതു ദിവസ് പൃഷ്ഠേ വ്യചസ്വതീം പ്രഥസ്വതീമ് ദിവം യച്ഛ ദിവം ദൃꣳഹ ദിവം മാ ഹിꣳസീഃ । വിശ്വസ്മൈ പ്രാണായാപാനായ വ്യാനായോദാനായ പ്രതിഷ്ഠായൈ ചരിത്രായ । സൂര്യസ് ത്വാഭി പാതു മഹ്യാ സ്വസ്ത്യാ ഛര്ദിഷാ ശംതമേന തയാ ദേവതയാങ്ഗിരസ്വദ് ധ്രുവേ സീദതമ്
പരമേശ്വരൻ നിന്നെ ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള വിശാലതയിൽ ഇരുത്തട്ടെ; നീ ആകാശം വ്യാപിപ്പിക്കു, ആകാശം ഉറപ്പാക്കു, ആകാശത്തെ ദോഷം ചെയ്യരുത്; എല്ലാ ജീവികൾക്കും, ശ്വസനത്തിനും, ഉച്ച്വസനത്തിനും, പരിസരണത്തിനും, ഉയർച്ചയ്ക്കും, നിലനില്പിനും, സഞ്ചാരത്തിനും വേണ്ടി; സൂര്യൻ നിന്നെ ക്ഷേമത്തോടും സംരക്ഷണത്തോടും സമാധാനത്തോടും കൂടി കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ആ ദൈവശക്തിയാൽ, അങ്കിരസേ, ഉറപ്പോടെ ഇരിക്ക.