അയമ് ഉത്തരാത് സംയദ്വസുസ് തസ്യ താര്ക്ഷ്യശ് ചാരിഷ്ടനേമിശ് ച സേനാനീഗ്രാമണ്യൌ । വിശ്വാചീ ച ഘൃതാചീ ചാപ്സരസാവ് ആപോ ഹേതിര് വാതഃ പ്രഹേതിസ് തേഭ്യോ നമോ ഽ അസ്തു തേ നോ ഽവന്തു തേ നോ മൃഡയന്തു തേ യം ദ്വിഷ്മോ യശ് ച നോ ദ്വേഷ്ടി തമ് ഏഷാം ജമ്ഭേ ദധ്മഃ
ഇത് വടക്കൻ ദിശയാണ്: സംയദ്വസുസ്; അവന്റെ രഥസാരഥി താർക്ഷ്യനും അരിഷ്ടനേമി സേനാപതിയും പ്രധാനിയും ആണ്. വിശ്വാചിയും ഘൃതാചിയും അപ്സരസ്സുകൾ ആണ്; ജലം ആയുധം; വായു പ്രഹിതിയാണ്. അവർക്കു നമസ്കാരം; അവർ ഞങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ, ദയ കാണിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും ഇവരുടെ വായിൽ നാം സമർപ്പിക്കുന്നു.
അയമ് ഉപര്യ് അര്വാഗ്വസുസ് തസ്യ സേനജിച് ച സുഷേണശ് ച സേനാനീഗ്രാമണ്യൌ । ഉര്വശീ ച പൂര്വചിത്തിശ് ചാപ്സരസാവ് അവസ്ഫൂര്ജന് ഹേതിര് വിദ്യുത് പ്രഹേതിസ് തേഭ്യോ നമോ ഽ അസ്തു തേ നോ ഽവന്തു തേ നോ മൃഡയന്തു തേ യം ദ്വിഷ്മോ യശ് ച നോ ദ്വേഷ്ടി തമ് ഏഷാം ജമ്ഭേ ദധ്മഃ
അഗ്നിര് മൂര്ധാ ദിവഃ കകുത് പതിഃ പൃഥിവ്യാ ഽ അയമ് । അപാꣳ രേതാꣳസി ജിന്വതി
അഗ്നി സ്വർഗത്തിന്റെ കിരീടവും, ഭൂമിയുടെ ഉന്നതവും, അധിപതിയും ആണ്; അവൻ ജലത്തിന്റെ വിത്തുകൾ ഉണർത്തുന്നു.
അയമ് അഗ്നിഃ സഹസ്രിണോ വാജസ്യ ശതിനസ് പതിഃ । മൂര്ധാ കവീ രയീണാമ്
ഈ അഗ്നി ആയിരം ശക്തികളുടെ അധിപതിയും, നൂറു സമ്പത്തുകളുടെ അധിപതിയും, ജ്ഞാനികളുടെ കിരീടവും നിധികളുടെ കിരീടവുമാണ്.
ത്വാമ് അഗ്നേ പുഷ്കരാദ് അധ്യ് അഥര്വാ നിര് അമന്ഥത । മൂര്ധ്നോ വിശ്വസ്യ വാഘതഃ
അഗ്നേ, അഥർവൻ കമലത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ ഉരുവാക്കി. നീ സകല സൃഷ്ടിയുടെയും തലവനാണ്.
ഭുവോ യജ്ഞസ്യ രജസശ് ച നേതാ യത്രാ നിയുദ്ഭിഃ സചസേ ശിവാഭിഃ । ദിവി മൂര്ധാനം ദധിഷേ സ്വര്ഷാം ജിഹ്വാമ് അഗ്നേ ചകൃഷേ ഹവ്യവാഹമ്
നീ യാഗത്തിന്റെയും ലോകത്തിന്റെയും നായകനാണ്. ശുഭമായ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം നീ സ്വർഗത്തിൽ തല വെച്ചു, അഗ്നേ, നീ പ്രകാശത്തോടെ ഹവികൾ എത്തിക്കുന്ന നാവായി മാറി.
അബോധ്യ് അഗ്നിഃ സമിധാ ജനാനാം പ്രതി ധേനുമ് ഇവായതീമ് ഉഷാസമ് । യഹ്വാ ഽ ഇവ പ്ര വയാമ് ഉജ്ജിഹാനാഃ പ്ര ഭാനവഃ സിസ്രതേ നാകമ് അച്ഛ
അഗ്നി ജനങ്ങളിൽ ഉണർന്നു, കനൽ തെളിയുമ്പോൾ, പുലരിയിൽ കിടാവിനെ തേടി നീളുന്ന പശുവിനെപ്പോലെ. യുവ കുതിരകൾ ഉയരുന്നതുപോലെ, കിരണങ്ങൾ ആകാശത്തേക്ക് ഓടുന്നു.
അവോചാമ കവയേ മേധ്യായ വചോ വന്ദാരു വൃഷഭായ വൃഷ്ണേ । ഗവിഷ്ഠിരോ നമസാ സ്തോമമ് അഗ്നൌ ദിവീവ രുക്മമ് ഉരുവ്യഞ്ചമ് അശ്രേത്
നാം ജ്ഞാനിയോടും വിശുദ്ധനോടും വന്ദ്യനുമായ മഹാബലശാലിയോടും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അഗ്നിയെ നമസ്കാരത്തോടെ, ആകാശത്ത് വിരിഞ്ഞു തിളങ്ങുന്ന പൊൻഭൂഷണം പോലെ, നാം സ്തോത്രം അർപ്പിച്ചു.
അയമ് ഇഹ പ്രഥമോ ധായി ധാതൃഭിര് ഹോതാ യജിഷ്ഠോ ഽ അധ്വരേഷ്വ് ഈഡ്യഃ । യമ് അപ്നവാനോ ഭൃഗവോ വിരുരുചുര് വനേഷു ചിത്രം വിഭ്വം വിശേ-വിശേ
സൃഷ്ടാക്കന്മാരിൽ ആദിയായി, യാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും യോഗ്യനായ ഹോതാവ് ഇവിടെ സ്ഥാപിതനാണ്. പാപരഹിതരായ ഭൃഗുക്കൾ കാടുകളിൽ നിന്നു ഓരോ വംശത്തിനും അത്ഭുതകരമായ പ്രകാശം വെളിപ്പെടുത്തി.
ജനസ്യ ഗോപാ ഽ അജനിഷ്ട ജാഗൃവിര് അഗ്നിഃ സുദക്ഷഃ സുവിതായ നവ്യസേ । ഘൃതപ്രതീകോ ബൃഹതാ ദിവിസ്പൃശാ ദ്യുമദ് വി ഭാതി ഭരതേഭ്യഃ ശുചിഃ
ജനങ്ങളുടെ ജാഗ്രതയുള്ള രക്ഷകനായ അഗ്നി ജനിച്ചു, പുതിയ ഐശ്വര്യത്തിനായി കഴിവും ദാനശീലവും നിറഞ്ഞവനായി. നെയ്യ് പുരട്ടിയ മുഖം, ആകാശം സ്പർശിക്കുന്ന വലിപ്പം, ഭാരതർക്കായി ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമാണ്.
ത്വാമ് അഗ്നേ ഽ അങ്ഗിരസോ ഗുഹാ ഹിതമ് അന്വ് അവിന്ദഞ് ഛിശ്രിയാണം വനേ-വനേ । സ ജായസേ മഥ്യമാനഃ സഹോ മഹത് ത്വാമ് ആഹുഃ സഹസസ് പുത്രമ് അങ്ഗിരഃ
അഗ്നേ, അങ്കിരസുമാർ നിന്നെ രഹസ്യമായി കാടുകളിൽ ഒളിച്ചിരിപ്പവനായി കണ്ടെത്തി. നീ ഉരുക്കുമ്പോൾ ജനിക്കുന്നു, മഹാശക്തിയോടെ, അങ്കിരസുമാർ നിന്നെ ശക്തിയുടെ പുത്രനെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
സഖായഃ സം വഃ സമ്യഞ്ചമ് ഇഷꣳ സ്തോമം ചാഗ്നയേ । വര്ഷിഷ്ഠായ ക്ഷിതീനാമൂര്ജോ നപ്ത്രേ സഹസ്വതേ
സുഹൃത്തുക്കളേ, നാം ഒരുമിച്ച് പ്രാർത്ഥനയും ആഗ്രഹവും അഗ്നിക്കായി അർപ്പിക്കാം; ജനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ദാനശീലനും പോഷകശക്തിയുടെയും പുത്രനുമാണ് അഗ്നി.
സꣳ-സമ് ഇദ് യുവസേ വൃഷന്ന് അഗ്നേ വിശ്വാന്യ് അര്യ ഽ ആ । ഇഡസ് പദേ സമ് ഇധ്യസേ സ നോ വസൂന്യ് ആ ഭര
ശക്തിയുള്ള അഗ്നേ, നീ എല്ലാ ആര്യരുടെ വീടുകളിലും ഒരുമിച്ച് തെളിയുന്നു; ഇഡയുടെ പീഠത്തിൽ നീ തെളിയുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകേണമേ.
ത്വാം ചിത്രശ്രവസ്തമ ഹവന്തേ വിക്ഷു ജന്തവഃ । ശോചിഷ്കേശം പുരുപ്രിയാഗ്നേ ഹവ്യായ വോഢവേ
നിന്നെ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തനെയും, ഗ്രാമങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; അഗ്നേ, തീപൊന്തിയ തലമുടിയോടെ, അനേകർക്ക് പ്രിയനായി, ഹവികൾ എത്തിക്കുന്നവനായി.
ഏനാ വോ ഽ അഗ്നിം നമസോര്ജോ നപാതമ് ആ ഹുവേ । പ്രിയം ചേതിഷ്ഠമ് അരതിꣳ സ്വധ്വരം വിശ്വസ്യ ദൂതമ് അമൃതമ്
ഈ നമസ്കാരത്തോടെ ഞാൻ പോഷകശക്തിയുടെ പുത്രനായ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു; പ്രിയനും വേഗതയുള്ളവനും സ്നേഹിതനും യഥാർത്ഥ അതിഥിയുമാണ്, സകലത്തിന്റെയും അമൃതദൂതൻ.
വിശ്വസ്യ ദൂതമ് അമൃതം വിശ്വസ്യ ദൂതമ് അമൃതമ് । സ യോജതേ ഽ അരുഷാ വിശ്വഭോജസാ സ ദുദ്രവത് സ്വാഹുതഃ
സകലത്തിന്റെയും അമൃതദൂതൻ, സകലത്തിന്റെയും അമൃതദൂതൻ; ചുവന്ന കുതിരകളുമായി കൂട്ടിയിണക്കി, എല്ലാം അനുഭവിച്ച്, വിളിക്കുമ്പോൾ അഗ്നി വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു.
സ ദുദ്രവത് സ്വാഹുതഃ സ ദുദ്രവത് സ്വാഹുതഃ । സുബ്രഹ്മാ യജ്ഞഃ സുശമീ വസൂനാം ദേവꣳ രാധോ ജനാനാമ്
വിളിക്കുമ്പോൾ അഗ്നി വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു, വീണ്ടും ഓടുന്നു; യജ്ഞം നന്നായി ക്രമപ്പെടുത്തിയതും സ്തുതി മനോഹരവുമാണ്, ദൈവിക സമ്പത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് പ്രതിഫലമാകുന്നു.
അഗ്നേ വാജസ്യ ഗോമത ഽ ഈശാനഃ സഹസോ യഹോ । അസ്മേ ധേഹി ജാതവേദോ മഹി ശ്രവഃ
അഗ്നേ, ബലത്തിന്റെയും പശുക്കളുടെയും അധിപതിയായ നീ, മഹത്വത്തിന്റെയും വിജയത്തിന്റെയും ഉടമയായ നീ, ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ കീർത്തി നൽകേണമേ, ജാതവേദസേ.
സ ഽ ഇധാനോ വസുഷ് കവിര് അഗ്നിര് ഈഡേന്യോ ഗിരാ । രേവദ് അസ്മഭ്യം പുര്വണീക ദീദിഹി
സമ്പത്തിനായി തെളിയുന്ന ജ്ഞാനിയായ അഗ്നി ഗാനംകൊണ്ട് പുകഴ്ത്തപ്പെടാൻ യോഗ്യനാണ്; പുരാതന പ്രകാശത്തോടെ, നേതാവേ, ഞങ്ങൾക്കായി തിളങ്ങേണമേ.
ക്ഷപോ രാജന്ന് ഉത ത്മനാഗ്നേ വസ്തോര് ഉതോഷസഃ । സ തിഗ്മജമ്ഭ രക്ഷസോ ദഹ പ്രതി
രാജാവായ അഗ്നേ, രാത്രിയിലും, നിന്റെ സ്വഭാവത്താലും, വാസസ്ഥലത്തിലും, ഉഷസ്സിലും, നീ കൂർമമായ പല്ലുകൾകൊണ്ട് ദാനവരെ ദഹിപ്പിക്കേണമേ.
ഭദ്രോ നോഽഅഗ്നിര് ആഹുതോ ഭദ്രാ രാതിഃ സുഭഗ ഭദ്രോ ഽഅധ്വരഃ । ഭദ്രാഽ ഉത പ്രശസ്തയഃ
അഗ്നി വിളിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം വരട്ടെ; ദാനം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ, ഭാഗ്യവാനേ; യജ്ഞം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ, സ്തുതികളും ശുഭമായിരിക്കട്ടെ.
ഭദ്രാ ഽ ഉത പ്രശസ്തയോ ഭദ്രം മനഃ കൃണുഷ്വ വൃത്രതൂര്യേ । യേനാ സമത്സു സാസഹഃ
സ്തുതികളും ശുഭമായിരിക്കട്ടെ; തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് ശുഭമാക്കേണമേ, അതിനാൽ നീ യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയിക്കുന്നു.
യേനാ സമത്സു സാസഹോ ഽവ സ്ഥിരാ തനുഹി ഭൂരി ശര്ധതാമ് । വനേമാ തേ ഽ അഭിഷ്ടിഭിഃ
യുദ്ധങ്ങളിൽ നീ സഹിച്ചു നിലകൊണ്ടവൻ ആരാണോ, അവൻ ഇപ്പോഴും ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളട്ടെ, അനേകർക്ക് വിജയമുണ്ടാകട്ടെ. നാം നിന്നെ സ്തുതിച്ചാൽ നീ ഞങ്ങളോട് ദയയോടെ ഇരിക്കണമേ.
അഗ്നിം തം മന്യേ യോ വസുര് അസ്തം യം യന്തി ധേനവഃ । അസ്തമ് അര്വന്ത ഽ ആശവോ ഽസ്തം നിത്യാസോ വാജിന ഽ ഇഷꣳ സ്തോതൃഭ്യ ഽ ആ ഭര
ആ അഗ്നിയെ ഞാൻ സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനായി കരുതുന്നു; പശുക്കൾ സന്ധ്യാകാലത്ത് അവനിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അതുപോലെ വേഗമുള്ള കുതിരകളും, അശ്രമരഹിതരും അവനിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അഗ്നേ, സ്തുതികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കു പോഷണം നൽകണമേ.
സോ അഗ്നിര് യോ വസുര് ഗൃണേ സം യമ് ആയന്തി ധേനവഃ । സമ് അര്വന്തോ രഘുദ്രുവഃ സꣳ സുജാതാസഃ സൂരയ ഽ ഇഷꣳ സ്തോതൃഭ്യ ഽ ആ ഭര
സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനായി ഞാൻ വന്ദിക്കുന്ന ആ അഗ്നിയിലേക്കാണ് പശുക്കൾ ഒന്നിച്ച് എത്തുന്നത്; വേഗമുള്ളവരും, സദാ ചലിക്കുന്നവരും, ഉത്തമജന്മം പ്രാപിച്ച വീരന്മാരും അവനിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്. അഗ്നേ, സ്തുതികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കു പോഷണം നൽകണമേ.
ഉഭേ സുശ്ചന്ദ്ര സര്പിഷോ ദര്വീ ശ്രീണീഷ ഽ ആസനി । ഉതോ ന ഽ ഉത് പുപൂര്യാ ഽ ഉക്ഥേഷു ശവസസ് പത ഽ ഇഷꣳ സ്തോതൃഭ്യ ഽ ആ ഭര
രുചികരമായ നെയ്യാൽ നിറഞ്ഞ രണ്ടു കരണ്ടികളും ഇവിടെ വെച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാശക്തനായ പ്രഭുവേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതികളിൽ നിറയ്ക്കുന്നു. അഗ്നേ, സ്തുതികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കു പോഷണം നൽകണമേ.
അഗ്നേ തമ് അദ്യാശ്വം ന സ്തോമൈഃ ക്രതും ന ഭദ്രꣳ ഹൃദിസ്പൃശമ് । ഋധ്യാമാ ത ഽ ഓഹൈഃ
അഗ്നേ, ഇന്നത്തെ ദിവസം, സ്തുതികളാൽ അശ്വത്തെപ്പോലെ, മനസ്സിൽ സ്പർശിക്കുന്ന ഉത്തമമായ ആഗ്രഹത്തെപ്പോലെ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ പ്രാപിക്കട്ടെ.
അധാ ഹ്യ് അഗ്നേ ക്രതോര് ഭദ്രസ്യ ദക്ഷസ്യ സാധോഃ । രഥീര് ഋതസ്യ ബൃഹതോ ബഭൂഥ
അഗ്നേ, നീ ഉത്തമമായ ചിന്തയുടെയും, ശുഭമായ പ്രവർത്തിയുടെയും, മഹത്തായ സത്യത്തിന്റെയും രഥികനായിരിക്കുന്നു.
ഏഭിര് നോ ഽ അര്കൈര് ഭവാ നോ അര്വാങ് സ്വര്ണ ജ്യോതിഃ । അഗ്നേ വിശ്വേഭിഃ സുമനാ ഽ അനീകൈഃ
ഈ സ്തുതികളാൽ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനേ, നീ ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക. എല്ലാ മനോഹരമായ മുഖങ്ങളോടും കൂടെ, അഗ്നേ, ഞങ്ങളോടു സമീപിക്കണമേ.
അഗ്നിꣳ ഹോതാരം മന്യേ ദാസ്വന്തം വസുꣳ സൂനുꣳ സഹസോ ജാതവേദസം വിപ്രം ന ജാതവേദസമ് । യ ഽ ഊര്ധ്വയാ സ്വധ്വരോ ദേവോ ദേവാച്യാ കൃപാ । ഘൃതസ്യ വിഭ്രാഷ്ടിമ് അനു വഷ്ടി ശോചിഷാഽഽജുഹ്വാനസ്യ സര്പിഷഃ
അഗ്നിയെ ഞാൻ ഹോതാവായും, ദാനശീലനായും, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനായി, ശക്തിയുടെ പുത്രനായി, സർവ്വജ്ഞനായും, ജ്ഞാനിയുമായും കരുതുന്നു. നേരായ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ദൈവങ്ങളിൽ ദൈവമായവനും, ദയയുള്ളവനും, clarified butter-ന്റെ പ്രവാഹം പിന്തുടർന്ന്, തീയുടെ ജ്വാലയിൽ നെയ്യ് സ്വീകരിക്കുന്നവനുമാണ് അവൻ.
ഇത് മുകളിലത്തെ ദിശയാണ്: അർവാഗ്വസുസ്; അവന്റെ രഥസാരഥി സേനജിത്തും സുഷേണൻ സേനാപതിയും പ്രധാനിയും ആണ്. ഉർവശിയും പൂർവചിത്തിയും അപ്സരസ്സുകൾ ആണ്; ഇടിമിന്നൽ ആയുധം; മിന്നൽ പ്രഹിതിയാണ്. അവർക്കു നമസ്കാരം; അവർ ഞങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ, ദയ കാണിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെയും ഇവരുടെ വായിൽ നാം സമർപ്പിക്കുന്നു.