യാ ഽ ഓഷധീഃ സോമരാജ്ഞീര് വിഷ്ഠിതാഃ പൃഥിവീമ് അനു । ബൃഹസ്പതിപ്രസൂതാ ഽ അസ്യൈ സം ദത്ത വീര്യമ്
സോമരാജാവിന്റെ ഔഷധികൾ ഭൂമിയിലുടനീളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ബൃഹസ്പതിയുടെ സന്തതിയായവ; അവൾക്കായി നിങ്ങളുടെ ശക്തി നൽകണം.
യാശ് ചേദമ് ഉപശൃണ്വന്തി യാശ് ച ദൂരം പരാഗതാഃ । സര്വാഃ സംഗത്യ വീരുധോ ഽസ്യൈ സം ദത്ത വീര്യമ്
ഇവിടെ കേൾക്കുന്നവയും ദൂരെയായവരും—ഔഷധികൾ എല്ലാം ഒന്നായി ചേരുക; അവൾക്കായി നിങ്ങളുടെ ശക്തി നൽകണം.
മാ വോ രിഷത് ഖനിതാ യസ്മൈ ചാഹം ഖനാമി വഃ । ദ്വിപാച് ചതുഷ്പാദ് അസ്മാകꣳ സര്വമ് അസ്ത്വ് അനാതുരമ്
നിങ്ങളെ എടുത്തയാൾക്കും, ഞാൻ ആര്ക്കായി എടുത്താലും, അവർക്കും ദോഷം സംഭവിക്കരുത്; നമ്മുടെ രണ്ടു കാലുള്ളവരും നാലു കാലുള്ളവരും എല്ലാവരും രോഗരഹിതരാകട്ടെ.
ഓഷധയഃ സമ് അവദന്ത സോമേന സഹ രാജ്ഞാ । യസ്മൈ കൃണോതി ബ്രാഹ്മണസ് തꣳ രാജന് പാരയാമസി
ഔഷധികളും സോമരാജാവും ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണൻ ആര്ക്കായി ഒരുക്കുന്നു, രാജാവേ, അവനെ ഞങ്ങൾ രക്ഷിക്കും.'
നാശയിത്രീ ബലാസസ്യാര്ശസ ഽഉപചിതാമ് അസി । അഥോ ശതസ്യ യക്ഷ്മാണാം പാകാരോര് അസി നാശനീ
നീ വൃദ്ധിവ്യാധി നശിപ്പിക്കുന്നവളാണ്, അർശസും പിരിച്ചുകളയുന്നവളാണ്; നൂറു രോഗങ്ങൾ പാകമാക്കി നശിപ്പിക്കുന്നതും നീയാണു.
ത്വാം ഗന്ധര്വാ ഽഅഖനꣳസ് ത്വാമ് ഇന്ദ്രസ് ത്വാം ബൃഹസ്പതിഃ । ത്വാമ് ഓഷധേ സോമോ രാജാ വിദ്വാന് യക്ഷ്മാദ് അമുച്യത
ഗന്ധർവ്വന്മാർ, ഇന്ദ്രൻ, ബൃഹസ്പതി—ഇവരൊക്കെയും നിന്നെ എടുത്തു; ഔഷധേ, സോമരാജാവ്, ജ്ഞാനിയാകയാൽ, നിന്നിലൂടെ രോഗം അകറ്റി.
സഹസ്വ മേ ഽ അരാതീഃ സഹസ്വ പൃതനായതഃ । സഹസ്വ സര്വം പാപ്മാനꣳ സഹമാനാസ്യ് ഓഷധേ
എന്റെ ശത്രുതകൾ നീ സഹിക്കണം, ശത്രുക്കളുടെ ആക്രമണം നീ സഹിക്കണം; എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീ സഹിക്കണം, സഹനശീലയായ ഔഷധേ.
ദീര്ഘായുസ്ത ഽ ഓഷധേ ഖനിതാ യസ്മൈ ച ത്വാ ഖനാമ്യ് അഹമ് । അഥോ ത്വം ദീര്ഘായുര് ഭൂത്വാ ശതവല്ശാ വി രോഹതാത്
നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എടുത്തയാൾക്കും, ഞാൻ എടുത്തുകൊടുക്കുന്നവർക്കും ദീർഘായുസ്സുണ്ടാകട്ടെ; നീയും നൂറു വേർവളർത്തി ദീർഘായുസ്സോടെ വളരട്ടെ.
ത്വമ് ഉത്തമാസ്യ് ഓഷധേ തവ വൃക്ഷാ ഽ ഉപസ്തയഃ । ഉപസ്തിര് അസ്തു സോ സ്മാകം യോഽഅസ്മാꣳ൨ഽ അഭിദാസതി
സസ്യങ്ങളിലൊന്നായ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സസ്യേ, നിന്റെ മരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ആശ്രയമാണ്. ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവരുടെ നേരെ ആ ആശ്രയം ഞങ്ങൾക്കു ലഭിക്കട്ടെ.
മാ മാ ഹിꣳസീജ് ജനിതാ യഃ പൃഥിവ്യാ യോ വാ ദിവꣳ സത്യധര്മാ വ്യാനട് । യശ് ചാപശ് ചന്ദ്രാഃ പ്രഥമോ ജജാന കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ
ഭൂമിയുടെ ജനകനോ, സത്യധർമത്തിൽ ആകാശം വ്യാപിപ്പിച്ചവനോ, പ്രകാശമുള്ള ജലങ്ങളെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചവനോ, ഞങ്ങളെ ഹാനിക്കരുതേ. ഏത് ദൈവത്തിനാണ് ഞങ്ങൾ ഹോമം അർപ്പിക്കേണ്ടത്?
അഭ്യാ വര്തസ്വ പൃഥിവി യജ്ഞേന പയസാ സഹ । വപാം തേ അഗ്നിര് ഽ ഇഷിതോ ഽ അരോഹത്
ഭൂമിയേ, യജ്ഞത്തോടും പാൽപോലെയുള്ള സമൃദ്ധിയോടും കൂടി നീ മുന്നോട്ട് പോവുക. അഗ്നി, നിന്റെ ആഹ്വാനപ്രകാരം, നിന്റെ കൊഴുപ്പിൽ കയറിയെത്തട്ടെ.
അഗ്നേ യത് തേ ശുക്രം യച് ചന്ദ്രം യത് പൂതം യച് ച യജ്ഞിയമ് । തദ് ദേവേഭ്യോ ഭരാമസി
അഗ്നേ, നിന്റെ പ്രകാശമുള്ളതും, ദീപ്തിയുള്ളതും, ശുദ്ധമായതും, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായതുമായതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് അർപ്പിക്കുന്നു.
ഇഷമൂര്ജമ് അഹമ് ഇത ഽ ആദമ് ഋതസ്യ യോനിം മഹിഷസ്യ ധാരാമ് । ആ മാ ഗോഷു വിശത്വാ തനൂഷു ജഹാമി സേദിമ് അനിരാമ് അമീവാമ്
ഇവിടെ ഞാൻ ആഹാരവും ശക്തിയും, സത്യത്തിന്റെ ഉറവിടവും, മഹാബലിയുടെ പ്രവാഹവും സ്വീകരിക്കുന്നു. അത് നമ്മുടെ പശുക്കളിലും ശരീരങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കട്ടെ. രോഗവും വന്ധ്യതയും ദുർഭാഗ്യവും ഞാൻ അകറ്റുന്നു.
അഗ്നേ തവ ശ്രവോ വയോ മഹി ഭ്രാജന്തേ ഽ അര്ചയോ വിഭാവസോ । ബൃഹദ്ഭാനോ ശവസാ വാജമ് ഉക്ഥ്യം ദധാസി ദാശുഷേ കവേ
അഗ്നേ, നിന്റെ കീർത്തിയും ശക്തിയും മഹത്തായതാണ്; നിന്റെ ജ്വാലകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു, ദീപ്തിയുള്ളവനേ. വിശാലമായ പ്രകാശത്തോടെ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഭക്തന് വജ്രവും സ്തുതിയും നീ നൽകുന്നു, ജ്ഞാനിയേ.
പാവകവര്ചാഃ ശുക്രവര്ചാ ഽ അനൂനവര്ചാ ഽ ഉദ് ഇയര്ഷി ഭാനുനാ । പുത്രോ മാതരാ വിചരന്ന് ഉപാവസി പൃണക്ഷി രോദസീ ഽ ഉഭേ
നിറഞ്ഞ പ്രകാശം, തെളിഞ്ഞ പ്രകാശം, ക്ഷയിക്കാത്ത പ്രകാശം, നീ നിന്റെ വെളിച്ചത്തോടെ ഉയരുന്നു. അമ്മമാരെ ഇടയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മകനായി, നീ ഇരുവിശ്വങ്ങളെയും നിറയ്ക്കുന്നു.
ഊര്ജോ നപാജ് ജാതവേദഃ സുശസ്തിഭിര് മന്ദസ്വ ധീതിഭിര് ഹിതഃ । ത്വേ ഽ ഇഷഃ സം ദധുര് ഭൂരിവര്പസശ് ചിത്രോതയോ വാമജാതാഃ
ശക്തിയുടെ പുത്രനായ ജാതവേദാ, നല്ല സ്തുതികളോടെ സന്തോഷിക്കൂ, നല്ല ചിന്തകളാൽ സ്ഥാപിതനായവനേ. സമൃദ്ധിയുള്ളവനേ, അത്ഭുതകരമായി ജനിച്ച ദാനികളൊക്കെയും അവരുടെ സമൃദ്ധി നിനക്കു സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇരജ്യന്ന് അഗ്നേ പ്രഥയസ്വ ജന്തുഭിര് അസ്മേ രായോ ഽ അമര്ത്യ । സ ദര്ശതസ്യ വപുഷോ വി രാജസി പൃണക്ഷി സാനസിം ക്രതുമ്
പ്രകാശമുള്ള അഗ്നേ, ജീവികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കു സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കൂ, അമരനായവനേ. ദൃശ്യമായ രൂപത്തിൽ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു, സാന്നിധ്യത്തിൽ ശക്തി നിറയ്ക്കുന്നു.
ഇഷ്കര്താരമ് അധ്വരസ്യ പ്രചേതസം ക്ഷയന്തꣳ രാധസോ മഹഃ । രാതിം വാമസ്യ സുഭഗാം മഹീമ് ഇഷം ദധാസി സാനസിꣳ രയിമ്
യജ്ഞത്തിന്റെ നിർമ്മാതാവും, ജ്ഞാനിയുമായ, മഹാസമ്പത്തിന്റെ വാസിയായവനേ, നീ മനോഹരവും വലിയതുമായ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു, സമൃദ്ധമായ ആഹാരവും ധനവും സാന്നിധ്യത്തിൽ നൽകുന്നു.
ഋതാവാനം മഹിഷം വിശ്വദര്ശതമ് അഗ്നിꣳ സുമ്നായ ദധിരേ പുരോ ജനാഃ । ശ്രുത്കര്ണꣳ സപ്രഥസ്തമം ത്വാ ഗിരാ ദൈവ്യം മാനുഷാ യുഗാ
നിത്യധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച, മഹാബലിയും സർവ്വം കാണുന്നവനുമായ അഗ്നിയെ, ജനങ്ങൾ അനുഗ്രഹത്തിനായി സ്ഥാപിച്ചു. ദൈവമേ, ഏറ്റവും പ്രശസ്തനും വ്യാപകവുമായവനേ, മനുഷ്യർ എല്ലാ കാലത്തും നിന്നെ ഗാനം ചെയ്ത് സ്തുതിക്കുന്നു.
ആ പ്യായസ്വ സമ് ഏതു തേ വിശ്വതഃ സോമ വൃഷ്ണ്യമ് । ഭവാ വാജസ്യ സംഗഥേ
സോമാ, നീ നിറയുക, നിന്റെ വീര്യം എല്ലാതികയും ഒന്നിച്ചു വരട്ടെ. ശക്തിയുടെ കൂട്ടായ്മയിൽ നീ സന്നിധിക്കൂ.
സം തേ പയാꣳസി സമ് ഉ യന്തു വാജാഃ സം വൃഷ്ണ്യാന്യ് അഭിമാതിഷാഹഃ । ആപ്യായമാനോ ഽ അമൃതായ സോമ ദിവി ശ്രവാꣳസ്യ് ഉത്തമാനി ധിഷ്വ
നിന്റെ പാൽ, നിന്റെ ശക്തി, നിന്റെ വീര്യം, വിജയശക്തി എല്ലാം ഒന്നിച്ച് വരട്ടെ. നിറഞ്ഞു, സോമാ, അമൃതത്തിനായി, പരമമായ മഹിമ സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥാപിക്കൂ.
ആ പ്യായസ്വ മദിന്തമ സോമ വിശ്വേഭിര് അꣳശുഭിഃ । ഭവാ നഃ സുശ്രവസ്തമഃ സഖാ വൃധേ
സോമാ, ഏറ്റവും ഉല്ലാസകരനായവനേ, നിന്റെ എല്ലാ പ്രവാഹങ്ങളാലും നീ നിറയുക. ഞങ്ങൾക്ക് വളർച്ചയ്ക്കായി ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായ സുഹൃത്ത് ആയിരിക്കുക.
ആ തേ വത്സോ മനോ യമത് പരമാച് ചിത് സധസ്ഥാത് । അഗ്നേ ത്വാം കാമയാ ഗിരാ
അഗ്നേ, എന്റെ മനസ്സ് ദൂരെയുള്ള തന്റെ ഇടയിലേക്ക് പോകുന്ന കാളക്കുട്ടിപോലെ നിന്നിലേക്ക് പോകുന്നു. ഞാൻ ഗാനം കൊണ്ട് നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തുഭ്യം താ ഽ അങ്ഗിരസ്തമ വിശ്വാഃ സുക്ഷിതയഃ പൃഥക് । അഗ്നേ കാമായ യേമിരേ
ഏറ്റവും ഉത്തമനായ അംഗിരസേ, എല്ലാ നല്ല വാസസ്ഥലങ്ങളും വേറേ വേറെയായി അഗ്നേ, ആഗ്രഹത്തോടെ നിന്നിലേക്കാണ് തിരിയുന്നത്.
അഗ്നിഃ പ്രിയേഷു ധാമസു കാമോ ഭൂതസ്യ ഭവ്യസ്യ । സമ്രാഡ് ഏകോ വി രാജതി
പ്രിയപ്പെട്ട വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ അഗ്നി, കഴിഞ്ഞതിന്റെയും വരാനിരിക്കുന്നതിന്റെയും ആഗ്രഹമാണ്; ഏകാധിപതിയായി അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
മയി ഗൃഹ്ണാമ്യ് അഗ്രേ ഽ അഗ്നിꣳ രായസ്പോഷായ സുപ്രജാസ്ത്വായ സുവീര്യായ । മാമ് ഉ ദേവതാഃ സചന്താമ്
സമ്പത്ത് വർദ്ധിക്കാനും നല്ല സന്താനത്തിനും വീര്യത്തിനും വേണ്ടി ആദ്യം അഗ്നിയെ ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ദേവതകൾ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
അപാം പൃഷ്ഠമ് അസി യോനിര് അഗ്നേഃ സമുദ്രമ് അഭിതഃ പിന്വമാനമ് । വര്ധമാനോ മഹാഁ൨ ഽ ആ ച പുഷ്കരേ ദിവോ മാത്രയാ വരിമ്ണാ പ്രഥസ്വ
നീ വെള്ളത്തിന്റെയും പിൻഭാഗവും അഗ്നിയുടെ ജനനസ്ഥലവും സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റി നിറയുന്നതുമാണ്. നീ വളർന്ന് വലിയതാകുമ്പോൾ താമരയിൽ ഉദിച്ചുവരിക, ആകാശത്തിന്റെ അളവിലും വിശാലതയിലും നീ വ്യാപിക്ക.
ബ്രഹ്മ ജജ്ഞാനം പ്രഥമം പുരസ്താദ് വി സീമതഃ സുരുചോ വേന ഽ ആവഃ । സ ബുധ്ന്യാ ഽ ഉപമാ ഽ അസ്യ വിഷ്ഠാഃ സതശ് ച യോനിമ് അസതശ് ച വി വഃ
ആദിയിൽ ആദ്യം ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു; അതിന്റെ അതിരുകള്ക്ക് അപ്പുറത്ത് പ്രകാശം ചൊരിയുന്നവനായി. അവൻ വേനൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അവന്റെ വേരുകൾ ആഴത്തിൽ, ഉയരത്തിലും താഴത്തിലും, സതും അസതും എല്ലാം അവനിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞു.
ഹിരണ്യഗര്ഭഃ സമ് അവര്തതാഗ്രേ ഭൂതസ്യ ജാതഃ പതിര് ഏക ഽ ആസീത് । സ ദാധാര പൃഥിവീം ദ്യാമ് ഉതേമാം കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ
ആദിയിൽ ഹിരണ്യഗർഭൻ ഉദിച്ചു, സകല സൃഷ്ടിയുടെ ഏകാധിപതിയായി. അവൻ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും താങ്ങി നിലനിർത്തി. ഏത് ദൈവത്തെയാണ് നാം ഈ ഹോമം അർപ്പിക്കേണ്ടത്?
ദ്രപ്സശ് ചസ്കന്ദ പൃഥിവീമ് അനു ദ്യാമ് ഇമം ച യോനിമ് അനു യശ് ച പൂര്വഃ । സമാനം യോനിമ് അനു സംചരന്തം ദ്രപ്സം ജുഹോമ്യ് അനു സപ്ത ഹോത്രാഃ
ഒരു തുള്ളി ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും, ഈ ഗർഭത്തിലും മുമ്പുള്ളതിലും പതിച്ചു. ഒരേ ഗർഭത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ തുള്ളിയെ, ഏഴു ഹോത്രന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു.