അഗ്നേഽ ദബ്ധായോ ഽശീതമ പാഹി മാ ദിദ്യോഃ । പാഹി പ്രസിത്യൈ । പാഹി ദുരിഷ്ട്യൈ । പാഹി ദുരദ്മന്യാഽ അവിഷം നഃ പിതും കൃണു । സുഷദാ യോനൌ സ്വാഹാ വാട് । അഗ്നയേ സംവേശപതയേ സ്വാഹാ । സരസ്വത്യൈ യശോഭഗിന്യൈ സ്വാഹാ
അഗ്നേ, കപടമില്ലാത്തവനും വൃദ്ധിയില്ലാത്തവനും ആയ്, എന്നെ കാക്കണം; മിന്നലാൽ എന്നെ ദോഷം വരരുത്. സമൃദ്ധിക്കായി കാക്കണം. ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് കാക്കണം. ദുഷ്ടചിന്തകളിൽ നിന്ന് കാക്കണം; ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതരാക്കണം. നല്ല ഇരിപ്പിടത്തിൽ, പരിധിക്ക് സ്വാഹ. അഗ്നിക്ക്, സഭാപതിക്ക് സ്വാഹ. സർസ്വതിക്ക്, മഹത്വം നൽകുന്നവളെ, സ്വാഹ.
വേദോ ഽസി യേന ത്വം ദേവ വേദ ദേവേഭ്യോ വേദോഽ ഭവസ് തേന മഹ്യം വേദോ ഭൂയാഃ । ദേവാ ഗാതുവിദോ ഗാതും വിത്ത്വാ ഗാതുമ് ഇത । മനസസ് പതഽ ഇമം ദേവ യജ്ഞꣳ സ്വാഹാ വാതേ ധാഃ
നീ അറിവാണ്, അതിനാൽ ദേവൻ ആയ് നീ അറിവ് അറിയുന്നു; ദേവന്മാർക്കായി അറിവായി നീ മാറുന്നു; അതിനാൽ എന്നിലും അറിവ് സ്ഥാപിക്കണം. ദേവന്മാർ വഴി അറിയുന്നു, വഴി പിന്തുടരുന്നു. മനസ്സിന്റെ വേഗതയുള്ളവനേ, ഈ യജ്ഞം വഹിക്കണം, സ്വാഹ; അതിനെ വായുവിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
സം ബര്ഹിര് അങ്ക്താꣳ ഹവിഷാ ഘൃതേന സമ് ആദിത്യൈര് വസുഭിഃ സം മരുദ്ഭിഃ । സമ് ഇന്ദ്രോ വിശ്വദേവേഭിര് അങ്ക്താം ദിവ്യം നഭോ ഗച്ഛതു യത് സ്വാഹാ
ദർഭാസനം ഹോമദ്രവ്യത്തോടും നെയ്യോടും കൂടി, ആദിത്യന്മാരോടും വസുക്കളോടും മരുതുകളോടും കൂടി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടട്ടെ. ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടി അതിനെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ; അത് ദിവ്യമായ ആകാശത്തേക്ക് പോവട്ടെ, സ്വാഹ.
കസ് ത്വാ വി മുഞ്ചതി സ ത്വാ വി മുഞ്ചതി കസ്മൈ ത്വാ വി മുഞ്ചതി തസ്മൈ ത്വാ വി മുഞ്ചതി । പോഷായ । രക്ഷസാം ഭാഗോ ഽസി
ആർ നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നു? അവൻ നിന്നെ വിടുവിക്കുന്നു. ആര്ക്ക് വിടുവിക്കുന്നു? അവനാണ് വിടുവിക്കുന്നത്. സമൃദ്ധിക്കായി. നീ രാക്ഷസുകളുടെ പങ്കാണ്.
സം വര്ചസാ പയസാ സം തനൂഭിര് അഗന്മഹി മനസാ സꣳ ശിവേന । ത്വഷ്ടാ സുദത്രോ വി ദധാതു രായോഽ നുമാര്ഷ്ടു തന്വോ യദ് വിലിഷ്ടമ്
നമ്മള് പ്രകാശത്തിലും, പോഷണത്തിലും, ദൃഢമായ ശരീരത്തിലും, ശുഭമായ മനസ്സിലും ഐക്യമായിരിക്കട്ടെ. ദയാലുവായ ത്വഷ്ടാവ് ഞങ്ങള്ക്ക് സമ്പത്ത് നല്കട്ടെ; നമ്മുടെ ശരീരത്തില് അശുദ്ധമായതെല്ലാം അവന് അകറ്റിക്കളയട്ടെ.
സ്വയമ്ഭൂര് അസി ശ്രേഷ്ഠോ രശ്മിര് ഽവര്ചോദാ അസി വര്ചോ മേ ദേഹി । സൂര്യസ്യാവൃതമ് അന്വ് ആവര്തേ
നീ സ്വയം ജനിച്ചവനും, ഉത്തമമായ കിരണവുമാണ്; നീ പ്രകാശം നല്കുന്നവനാണ്. എന്നെ പ്രകാശവാനാക്കൂ. സൂര്യന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാന് തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നു.
അഗ്നേ ഗൃഹപതേ സുഗൃഹപതിസ് ത്വയാഽഗ്നേ ഽഹം ഗൃഹപതിനാ ഭൂയാസꣳ സുഗൃഹപതിസ് ത്വം മയാഽഗ്നേ ഗൃഹപതിനാ ഭൂയാഃ । അസ്ഥൂരി ണൌ ഗാര്ഹപത്യാനി സന്തു ശതꣳ ഹിമാഃ । സൂര്യസ്യാവൃതമ് അന്വ് ആവര്തേ
അഗ്നേ, ഗൃഹപതി, നീ നല്ല ഗൃഹപതിയായിരിക്കണം; അഗ്നേ, നിന്നോടൊപ്പം ഞാനും നല്ല ഗൃഹപതിയായിരിക്കട്ടെ. നീയും ഞാനുമൊത്ത് നല്ല ഗൃഹപതിമാരാകട്ടെ. നമ്മുടെ ഗാര്ഹപത്യാഗ്നികള് നൂറു ശീതകാലം ദൃഢമായി നിലനില്ക്കട്ടെ. സൂര്യന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാന് തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നു.
അഗ്നേ വ്രതപതേ വ്രതമ് അചാരിഷം തദ് അശകം തന് മേഽ രാധി । ഇദമ് അഹം യഽ ഏവാഽസ്മി സോഽസ്മി
അഗ്നേ, വ്രതപതി, ഞാന് വ്രതം പാലിച്ചു, അതിന് കഴിയുകയും ചെയ്തു—അത് എന്നെ നല്കണം. ഞാന് യഥാര്ത്ഥത്തില് എങ്ങനെയോ അതുപോലെയാണ്.
അഗ്നയേ കവ്യവാഹനായ സ്വാഹാ । സോമായ പിതൃമതേ സ്വാഹാ । അപഹതാ ഽ അസുരാ രക്ഷാꣳസി വേദിഷദഃ
അഗ്നിയെ, പിതൃകാര്മ്മങ്ങള് കൈവരിക്കുന്നവനായി, സ്വാഹാ! സോമനെ, പിതാക്കന്മാരുടെ അധിപനായി, സ്വാഹാ! യാഗവേദിയില് വസിക്കുന്ന അസുരന്മാരെയും ദുഷ്ടാത്മാക്കളെയും അകറ്റിക്കളയണം.
യേ രൂപാണി പ്രതിമുഞ്ചമാനാ ഽ അസുരാഃ സന്തഃ സ്വധയാ ചരന്തി । പരാപുരോ നിപുരോ യേ ഭരന്ത്യ് അഗ്നിഷ്ടാഁന് ലോകാത് പ്ര ണുദാത്യ് അസ്മാത്
വേഷം ധരിച്ച് സ്വയം ശക്തിയോടെ ചുറ്റി നടക്കുന്ന അസുരന്മാരെയും, തടസ്സങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുന്നവരെയും, അകറ്റുന്നവരെയും, അഗ്നിയുടെ ലോകത്തില് നിന്ന് ദൂരെയാക്കണം.
അത്ര പിതരോ മാദയധ്വം യഥാഭാഗമ് ആ വൃഷായധ്വമ് । അമീമദന്ത പിതരോ യഥാഭാഗമ് ആ വൃഷായിഷത
ഇവിടെ, പിതാക്കന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭാഗംപോലെ ആനന്ദിക്കൂ; ഊര്ജ്ജസ്വലരാവൂ. പിതാക്കന്മാര് ഓരോരുത്തരുടെയും ഭാഗംപോലെ സന്തോഷിച്ചു; അവര് ഊര്ജ്ജസ്വലരായി.
ആ ധത്ത പിതരോ ഗര്ഭം കുമാരം പുഷ്കരസ്രജമ് । യഥേഹ പുരുഷോ ഽസത്
പിതാക്കന്മാരേ, ഈ ഗര്ഭത്തെയും, കുമാരനെയും, താമരപ്പൂവിന്റെ മാലയുമായി, ഇവിടെ മനുഷ്യന് സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ സ്വീകരിക്കൂ.
ഊര്ജം വഹന്തീര് അമൃതം ഘൃതം പയഃ കീലാലം പരിസ്രുതമ് । സ്വധാ സ്ഥ തര്പയത മേ പിതൄന്
ശക്തിയും, അമൃതവും, നെയ്യും, പാല്യും, മധുരപാനീയവും, ഒഴുകുന്ന ദ്രവവും വഹിച്ച്, സ്വധയായി, എന്റെ പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തൂ.
സമിധാഗ്നിം ദുവസ്യത ഘൃതൈര് ബോധയതാതിഥിമ് । ആസ്മിന് ഹവ്യാ ജുഹോതന
അഗ്നിയെ സമിദ് നല്കി ആരാധിക്കൂ; അതിഥിയായ അഗ്നിയെ നെയ്യാല് ഉണര്ത്തൂ. ഇവിടെ ഹോമങ്ങള് അര്പ്പിക്കൂ.
സുസമിദ്ധായ ശോചിഷേ ഘൃതം തീവ്രം ജുഹോതന । അഗ്നയേ ജാതവേദസേ
നന്നായി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിക്ക് ശക്തമായ നെയ്യ് അര്പ്പിക്കൂ; എല്ലാ ജന്മങ്ങളെയും അറിയുന്ന അഗ്നിക്കു വേണ്ടി.
തം ത്വാ സമിദ്ഭിര് അങ്ഗിരോ ഘൃതേന വര്ധയാമസി । ബൃഹച്ഛോചാ യവിഷ്ഠ്യ
സമിദുകള് കൊണ്ടും നെയ്യ് കൊണ്ടും, അഗ്നേ, ഞങ്ങള് നിന്നെ വളര്ത്തുന്നു, മഹാപ്രഭയുള്ള, ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞവനേ.
ഉപ ത്വാഗ്നേ ഹവിഷ്മതീര് ഘൃതാചീര് യന്തു ഹര്യത । ജുഷസ്വ സമിധോ മമ
നെയ്യും ഹോമപദാര്ത്ഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ അര്പ്പണങ്ങള് അഗ്നേ, നിന്നിലേക്കെത്തട്ടെ; എന്റെ സമിദുകള് നീ സ്വീകരിക്കണം.
ഭൂര് ഭുവഃ സ്വഃ । ദ്യൌര് ഇവ ഭൂമ്നാ പൃഥിവീവ വരിമ്ണാ । തസ്യാസ് തേ പൃഥിവി ദേവയജനി പൃഷ്ഠേഽ ഗ്നിമ് അന്നാദമ് അന്നാദ്യായാ ദധേ
ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ. ആകാശം അതിന്റെ വിശാലത കൊണ്ടും, ഭൂമി അതിന്റെ വ്യാപ്തി കൊണ്ടും; ദേവതകള്ക്കായി ജനിച്ച ഭൂമിയേ, നിന്റെ മേല് ഞാന് അഗ്നിയെ, അന്നഭോജകനായി, അന്നത്തിനായി സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ആയം ഗൌഃ പൃശ്നിര് അക്രമീദ് അസദന് മാതരം പുരഃ । പിതരം ച പ്രയന്ത്സ്വഃ
ഈ പുള്ളിക്കാളി മുന്നോട്ട് നടന്നു; അവള് ആദ്യം അമ്മയെ സമീപിച്ചു, പിന്നെ അച്ഛനെയും അന്വേഷിച്ചു.
അന്തശ് ചരതി രോചനാസ്യ പ്രാണാദ് അപാനതീ । വ്യഖ്യന് മഹിഷോ ദിവമ്
അവന് പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളില് അകത്തുകൂടി സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവന്റെ ശ്വാസത്തില് നിന്ന് പുറന്തളി ഉയരുന്നു. മഹാബലവാനായ കാള ഭൂമണ്ഡലത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ത്രിꣳശദ് ധാമ വി രാജതി വാക് പതങ്ഗായ ധീയതേ । പ്രതി വസ്തോര് അഹ ദ്യുഭിഃ
മുപ്പത് നിലയങ്ങളിൽ വാക്ക് പ്രകാശിക്കുന്നു; അതു ജ്വലിക്കുന്നവനിലേക്ക് അർപ്പിക്കുന്നു; ഓരോ ദിവസവും ദിവ്യന്മാരോടൊപ്പം.
അഗ്നിര് ജ്യോതിര് ജ്യോതിര് അഗ്നിഃ സ്വാഹാ । സൂര്യോ ജ്യോതിര് ജ്യോതിഃ സൂര്യഃ സ്വാഹാ । അഗ്നിര് വര്ചോ ജ്യോതിര് വര്ചഃ സ്വാഹാ । സൂര്യോ വര്ചോ ജ്യോതിര് വര്ചഃ സ്വാഹാ । ജ്യോതിഃ സൂര്യഃ സൂര്യോ ജ്യോതിഃ സ്വാഹാ
അഗ്നി പ്രകാശമാണ്, പ്രകാശം അഗ്നിയാണ്, സ്വാഹാ. സൂര്യൻ പ്രകാശമാണ്, പ്രകാശം സൂര്യനാണ്, സ്വാഹാ. അഗ്നി തേജസ്സാണ്, പ്രകാശം തേജസ്സാണ്, സ്വാഹാ. സൂര്യൻ തേജസ്സാണ്, പ്രകാശം തേജസ്സാണ്, സ്വാഹാ. പ്രകാശം സൂര്യനാണ്, സൂര്യൻ പ്രകാശമാണ്, സ്വാഹാ.
സജൂര് ദേവേന സവിത്രാ സജൂ രാത്ര്യേന്ദ്രവത്യാ । ജുഷാണോ ഽഅഗ്നിര് വേതു സ്വാഹാ । സജൂര് ദേവേന സവിത്രാ സജൂ ഉഷസേന്ദ്രവത്യാ । ജുഷാണഃ സൂര്യോ വേതു സ്വാഹാ
ദേവനായ സവിറ്റാവിനോടും ഇന്ദ്രശക്തിയുള്ള രാത്രിയോടും കൂടെ, അഗ്നി, നീ സന്തോഷത്തോടെ വരിക, സ്വാഹാ. ദേവനായ സവിറ്റാവിനോടും ഇന്ദ്രശക്തിയുള്ള ഉഷസ്സിനോടും കൂടെ, സൂര്യൻ, നീ സന്തോഷത്തോടെ വരിക, സ്വാഹാ.
ഉപപ്രയന്തോ ഽ അധ്വരം മന്ത്രം വോചേമാഗ്നയേ । ആരേ ഽ അസ്മേ ച ശൃണ്വതേ
നാം യാഗത്തിനടുത്ത് പോകുമ്പോൾ, അഗ്നിക്കായി മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കാം; കേൾക്കുന്നവൻ നമ്മോടു ദയയോടെ ഇരിക്കട്ടെ.
അഗ്നിര് മൂര്ധാ ദിവഃ കകുത് പതിഃ പൃഥിവ്യാ ഽ അയമ് । അപാᳬം രേതാᳬംസി ജിന്വതി
അഗ്നി ആകാശത്തിന്റെ കിരീടവും ഉന്നതതയും ഭൂമിയുടെ അധിപനുമാണ്; അവൻ ജലത്തിലെ വിത്തുകൾ ഉണർത്തുന്നു.
ഉഭാ വാമ് ഇന്ദ്രാഗ്നീ ഽ ആഹുവധ്യാ ഽ ഉഭാ രാധസഃ സഹ മാദയധ്യൈ । ഉഭാ ദാതാരാവ് ഇഷാꣳ രയീണാമ് ഉഭാ വാജസ്യ സാതയേ ഹുവേ വാമ്
ഇന്ദ്രയും അഗ്നിയും, നിങ്ങളിരുവരെയും വിളിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ സമ്പത്തോടെ ഞങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് ആനന്ദിപ്പിക്കുക. ഭക്ഷണത്തിന്റെയും സമ്പത്തിന്റെയും ദാതാക്കളായ നിങ്ങളിരുവരെയും, ശക്തി നേടാൻ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു.
അയം തേ യോനിര് ഋത്വിയോ യതോ ജാതോ ഽ അരോചഥാഃ । തം ജാനന്ന് അഗ്ന ഽ ആരോഹാഥാ നോ വര്ധയാ രയിമ്
ഇതാണ് നിന്റെ സീസണലായ ഇരിപ്പിടം, അതിൽ നിന്നാണ് നീ ജനിച്ച് പ്രകാശിച്ചത്. അതറിയുന്ന അഗ്നേ, ഉയരുക; ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.
അയമ് ഇഹ പ്രഥമോ ധായി ധാതൃഭിര് ഹോതാ യജിഷ്ഠോ ഽ അധ്വരേഷ്വ് ഈഡ്യഃ । യമ് അപ്നവാനോ ഭൃഗവോ വിരുരുചുര് വനേഷു ചിത്രം വിഭ്വം വിശേ-വിശേ
ഇവിടെ, ദാതാക്കളിൽ ആദ്യം, യാഗത്തിൽ ഏറ്റവും യോഗ്യനായ ഹോതാവ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അപ്പ്നവാന്റെ പുത്രന്മാരായ ഭൃഗുക്കൾ വനങ്ങളിൽ ഓരോ ഗോത്രത്തിലും അത്ഭുതകരമായ പലതരത്തിലുള്ളവനായി അവനെ വെളിപ്പെടുത്തി.
ദിവി വിഷ്ണുര് വ്യക്രꣳസ്ത ജാഗതേന ഛന്ദസാ തതോ നിര്ഭക്തോ യോ ഽസ്മാന് ദ്വേഷ്ടി യം ച വയം ദ്വിഷ്മഃ । അന്തരിക്ഷേ വിഷ്ണുര് വ്യക്രꣳസ്ത ജാഗതേന ഛന്ദസാ തതോ നിര്ഭക്തോ യോഽ സ്മാന് ദ്വേഷ്ടി യം ച വയം ദ്വിഷ്മഃ । പൃഥിവ്യാം വിഷ്ണുര് വ്യക്രꣳസ്ത ജാഗതേന ഛന്ദസാ തതോ നിര്ഭക്തോ യോ ഽസ്മാന് ദ്വേഷ്ടി യം ച വയം ദ്വിഷ്മഃ । അസ്മാദ് ഽഅന്നാദസ്യൈ പ്രതിഷ്ഠായൈ । ഽ അഗന്മ സ്വഃ । സം ജ്യോതിഷാഭൂമ
വിഷ്ണു ആകാശത്ത് ജഗത്ഛന്ദസോടെ നടന്നു; അവിടെ നിന്ന് നമ്മെ വെറുക്കുന്നവരെയും നമ്മള് വെറുക്കുന്നവരെയും അവന് അകറ്റട്ടെ. അന്തരീക്ഷത്തിലും ഭൂമിയിലും ജഗത്ഛന്ദസോടെ വിഷ്ണു നടന്നു; അവിടെ നിന്ന് നമ്മെ വെറുക്കുന്നവരെയും നമ്മള് വെറുക്കുന്നവരെയും അവന് അകറ്റട്ടെ. ഈ അന്നത്തില് നിന്നു, ഈ അടിസ്ഥാനത്തിന് വേണ്ടി, ഞങ്ങള് സ്വര്ഗത്തില് എത്തി. നമ്മള് പ്രകാശത്തോടൊപ്പം ഐക്യമായി.
നമോ വഃ പിതരോ രസായ നമോ വഃ പിതരഃ ശോഷായ നമോ വഃ പിതരോ ജീവായ നമോ വഃ പിതരഃ സ്വധായൈ നമോ വഃ പിതരോ ഘോരായ നമോ വഃ പിതരോ മന്യവേ നമോ വഃ പിതരഃ പിതരോ നമോ വോ ഗൃഹാന്നഃ പിതരോ ദത്ത സതോ വഃ പിതരോ ദേഷ്മൈതദ്വഃ പിതരോ വാസഃ
നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, പിതാക്കന്മാരേ, രസത്തിന് വേണ്ടി; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, ഉണക്കത്തിന് വേണ്ടി; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, ജീവന് വേണ്ടി; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, സ്വധയ്ക്ക് വേണ്ടി; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, ഭീകരതയ്ക്ക് വേണ്ടി; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, കോപത്തിന് വേണ്ടി; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, പിതാക്കന്മാരേ; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ വീടുകളില് നിന്ന് ഭക്ഷണം നല്കൂ; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, ഈ അനുഗ്രഹം നല്കൂ; നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു, വസ്ത്രം നല്കൂ.