ശ്രീണാമ് ഉദാരോ ധരുണോ രയീണാം മനീഷാണാം പ്രാര്പണഃ സോമഗോപാഃ । വസുഃ സൂനുഃ സഹസോ ഽ അപ്സു രാജാ വി ഭാത്യ് അഗ്ര ഽ ഉഷസാമ് ഇധാനഃ
സമ്പത്തിന്റെ വലിയ പിന്തുണയും, ധനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടം, സോമയുടെ രക്ഷകൻ—ശക്തിയുടെ പുത്രൻ, ജലത്തിലെ രാജാവ്, അഗ്നി പ്രഭാതങ്ങളിൽ ജ്വലിച്ച് മുന്നിൽ തെളിയുന്നു.
വിശ്വസ്യ കേതുര് ഭുവനസ്യ ഗര്ഭഽ ആ രോദസീ ഽ അപൃണാജ് ജായമാനഃ । വീഡും ചിദ് അദ്രിമ് അഭിനത് പരായഞ് ജനാ യദ് അഗ്നിമ് അയജന്ത പഞ്ച
അവൻ എല്ലായിടത്തും പ്രകാശചിഹ്നം, ലോകത്തിന്റെ ഗർഭം; ജനിക്കുമ്പോൾ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറച്ചു; കട്ടിയുള്ള പാറയെയും തകർത്തു, അകത്തേക്കു കടന്നു, അഗ്നിയെ അഞ്ചു വിധത്തിൽ ആരാധിച്ചപ്പോൾ.
ഉശിക് പാവകോ അരതിഃ സുമേധാ മര്ത്യേഷ്വ് അഗ്നിര് അമൃതോ നി ധായി । ഇയര്തി ധൂമമ് അരുഷം ഭരിഭ്രദ് ഉച് ഛുക്രേണ ശോചിഷാ ദ്യാമ് ഇനക്ഷന്
ശുദ്ധനും ദീപ്തിയും അശ്രമവുമുള്ള, ജ്ഞാനിയുമായ അഗ്നി, മരണരഹിതൻ, മനുഷ്യരിൽ സ്ഥാപിതനാണ്; ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുക ഉയർത്തുന്നു, അതിനെ വഹിക്കുന്നു, തിളങ്ങുന്ന ജ്വാല കൊണ്ട് ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നു.
ദൃശാനോ രുക്മ ഽ ഉര്വ്യാ വ്യദ്യൌദ് ദുര്മര്ഷമ് ആയുഃ ശ്രിയേ രുചാനഃ । അഗ്നിര് അമൃതോ ഽ അഭവദ് വയോഭിര് യദ് ഏനം ദ്യൌര് ജനയത് സുരേതാഃ
പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നി വിശാലമായ ഭൂമിയെ അലങ്കരിച്ചു, അതിജീവിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, മഹത്വത്തിനായി ദീപ്തിയുള്ളവൻ; അഗ്നി, അമൃതസ്വരൂപൻ, യുവാവായി മാറി, വിത്തു സമൃദ്ധമായ ആകാശം അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ.
യസ് തേ അദ്യ കൃണവദ് ഭദ്രശോചേഽപൂപം ദേവ ഘൃതവന്തമ് അഗ്നേ । പ്ര തം നയ പ്രതരം വസ്യോ ഽ അച്ഛാഭി സുമ്നം ദേവഭക്തം യവിഷ്ഠ
ഇന്ന് ആരെങ്കിലും നിനക്ക് ശുഭമായ, നെയ്യോടുകൂടിയ അർപ്പണം ഒരുക്കുമ്പോൾ, അഗ്നേ, ദീപ്തജ്വാലയുള്ള ദേവാ, ആ അർപ്പണം നേരെ സമ്പത്തിലേക്കും, അനുഗ്രഹത്തിലേക്കും, ദൈവാനുഗ്രഹത്തിലേക്കും നയിക്കൂ, ഏറ്റവും യുവാവായവനേ.
ആ തം ഭജ സൌശ്രവസേഷ്വ് അഗ്ന ഽ ഉക്ഥ ഽ ഉക്ഥ ഽ ആ ഭജ ശസ്യമാനേ । പ്രിയഃ സൂര്യേ പ്രിയോ ഽ അഗ്നാ ഭവാത്യ് ഉജ് ജാതേന ഭിനദദ് ഉജ് ജനിത്വൈഃ
അഗ്നേ, പ്രശംസയിൽ പ്രശസ്തനായവനോടൊപ്പം അതിനെ പങ്കിടൂ—പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന സ്തുതിയിൽ പങ്കുചേരൂ; സൂര്യനും അഗ്നിക്കും പ്രിയനായവൻ, ജനിച്ചപ്പോൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നവനും ജനനശക്തിയിൽ വിഭജിക്കുന്നവനുമാണ്.
ത്വാമ് അഗ്നേ യജമാനാ ഽ അനു ദ്യൂന് വിശ്വാ വസു ദധിരേ വാര്യാണി । ത്വയാ സഹ ദ്രവിണമ് ഇച്ഛമാനാ വ്രജം ഗോമന്തമ് ഉശിജോ വി വവ്രുഃ
അഗ്നേ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്തുകൾ നിന്നിൽ ഏല്പിച്ചു. സമ്പത്ത് നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, നിന്നോടൊപ്പം യജമാനന്മാർ പശുക്കളാൽ സമൃദ്ധമായ ഇടങ്ങളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞു.
അസ്താവ്യ് അഗ്നിര് നരാꣳ സുശേവോ വൈശ്വാനര ഽ ഋഷിഭിഃ സോമഗോപാഃ । അദ്വേഷേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഹുവേമ ദേവാ ധത്ത രയിമ് അസ്മേ സുവീരമ്
മനുഷ്യരിൽ ദയയുള്ളവനും, സർവ്വജനങ്ങളുടേയും അഗ്നിയും, സോമത്തെ കാത്ത് നില്ക്കുന്ന ഋഷിമാരോടൊപ്പം നിലനിൽക്കട്ടെ. ആകാശവും ഭൂമിയും ഞങ്ങൾ വൈരമില്ലാതെ വിളിക്കുന്നു. ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും വീര്യവും ദയവായി നൽകൂ.
സമിധാഗ്നിം ദുവസ്യത ഘൃതൈര് ബോധയതാതിഥിമ് । ആസ്മിന് ഹവ്യാ ജുഹോതന
അഗ്നിയെ ഇന്ധനത്തോടെ ആദരിക്കൂ; clarified വെണ്ണയാൽ അതിഥിയെ ഉണർത്തൂ; ഹോമങ്ങൾ ഇതിലേക്കു സമർപ്പിക്കൂ.
ഉദ് ഉ ത്വാ വിശ്വേ ദേവാ ഽ അഗ്നേ ഭരന്തു ചിത്തിഭിഃ । സ നോ ഭവ ശിവസ് ത്വꣳ സുപ്രതീകോ വിഭാവസുഃ
അഗ്നേ, എല്ലാ ദേവന്മാരും അവരുടെ ചിന്തകളാൽ നിന്നെ ഉയർത്തട്ടെ. മനോഹരമായ രൂപവും പ്രകാശവും ഉള്ളവനേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം വരുത്തുന്നവനാകൂ.
പ്രേദ് അഗ്നേ ജ്യോതിഷ്മാന് യാഹി ശിവേഭിര് അര്ചിഭിഷ് ട്വമ് । ബൃഹദ്ഭിര് ഭാനുഭിര് ഭാസന് മാ ഹിꣳസീസ് തന്വാ പ്രജാഃ
പ്രകാശത്തോടെ, ശുഭമായ ജ്വാലകളോടെ നീ മുന്നോട്ട് പോവൂ അഗ്നേ. വലിയ കിരണങ്ങളാൽ, തേജസ്സോടെ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളെയും ശരീരങ്ങളെയും ദോഷം ചെയ്യരുത്.
അക്രന്ദദ് അഗ്നി സ്തനയന്ന് ഇവ ദ്യൌഃ ക്ഷാമാ രേരിഹദ് വീരുധഃ സമഞ്ജന് । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ വി ഹീമ് ഇദ്ധോ ഽ അഖ്യദ് ആ രോദസീ ഭാനുനാ ഭാത്യ് അന്തഃ
അഗ്നി ആകാശം പോലെ ഇടിമുഴങ്ങിപ്പോലെ ഗർജിച്ചു; ഭൂമി വിറച്ചു, ചെടികൾ അലങ്കരിച്ചു; പുതുതായി ജനിച്ച അഗ്നി പടർന്നു, ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിൽ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു.
പ്ര-പ്രായമ് അഗ്നിര് ഭരതസ്യ ശൃണ്വേ വി യത് സൂര്യോ ന രോചതേ ബൃഹദ് ഭാഃ । അഭി യഃ പൂരും പൃതനാസു തസ്ഥഉ ദീദായ ദൈവ്യോ ഽ അതിഥിഃ ശിവോ നഃ
ഭരതന്റെ അഗ്നിയുടെ കീർത്തി കേൾക്കപ്പെടുന്നു, സൂര്യൻ വലിയ പ്രകാശത്തോടെ പ്രകാശിക്കാത്തപ്പോൾ; പൂറുവിന്റെ യുദ്ധങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിന്ന ദൈവാതിഥി ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം വരുത്തി പ്രകാശിച്ചു.
ആപോ ദേവീഃ പ്രതി ഗൃഭ്ണീത ഭസ്മൈതത് സ്യോനേ കൃണുധ്വꣳ സുരഭാ ഽ ഉ ലോകേ । തസ്മൈ നമന്താം ജനയഃ സുപത്നീര് മാതേവ പുത്രം ബിഭൃതാപ്സ്വ് ഏനത്
ദേവതകളായ ജലങ്ങളേ, ഈ വിശുദ്ധമായ ചാരു സ്വീകരിക്കൂ; ഇത് ഈ ലോകത്ത് മൃദുവും സുഗന്ധവുമാക്കൂ. ജനങ്ങൾ അവനോട് നമസ്കരിക്കട്ടെ, അവൻ നല്ല ഭാര്യമാർക്ക് ജനകനായിരിപ്പിൻ. അമ്മ മകനെ എങ്ങനെ കാത്തുപിടിക്കുമോ, അങ്ങനെ ഈ പാപം ജലത്തിൽ കൊണ്ടുപോകൂ.
അപ്സ്വ് അഗ്നേ സധിഷ് ടവ സൌഷധീര് അനു രുധ്യസേ । ഗര്ഭൈ സന് ജായസേ പുനഃ
അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളിലും ഔഷധികളോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; അവയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
ഗര്ഭോഽഅസ്യ് ഓഷധീനാം ഗര്ഭോ വനസ്പതീനാമ് । ഗര്ഭോ വിശ്വസ്യ ഭൂതസ്യാഗ്നേ ഗര്ഭോഽഅപാമ് അസി
നീ ഔഷധികളുടെ ഗർഭം, വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഗർഭം, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഗർഭം, അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളുടെ ഗർഭവുമാണ്.
പ്രസദ്യ ഭസ്മനാ യോനിമ് അപശ് ച പൃഥിവീമ് അഗ്നേ । സꣳസൃജ്യ മാതൃഭിഷ് ട്വം ജ്യോതിഷ്മാന് പുനര് ആസദഃ
ചാരിൽ, ജലങ്ങളിലും ഭൂമിയിലും നിന്ന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അഗ്നേ, നീ തേജസ്സോടെ അമ്മമാരോടൊപ്പം വീണ്ടും ഇരിക്കുന്നു.
പുനര് ആസദ്യ സദനമ് അപശ് ച പൃഥിവീമ് അഗ്നേ । ശേഷേ മാതുര് യഥോപസ്ഥേ ഽന്തര് അസ്യാꣳ ശിവതമഃ
വീണ്ടും നിന്ന്റെ സാനിധ്യത്തിലേക്ക്, ജലത്തിലും ഭൂമിയിലേക്കും തിരിച്ചെത്തി, അഗ്നേ, അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ നീ അവളിൽ ഏറ്റവും ശുഭമായി വിശ്രമിക്കുന്നു.
പുനര് ഊര്ജാ നിവര്തസ്വ പുനര് അഗ്ന ഽ ഇഷായുഷാ । പുനര് നഃ പാഹ്യ് അꣳഹസഃ
പോഷണത്തോടെയും ആഹാരത്തോടെയും ആയുസ്സോടെയും വീണ്ടും തിരികെ വരിക, അഗ്നേ. ഞങ്ങളെ വീണ്ടും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ.
സഹ രയ്യാ നി വര്തസ്വാഗ്നേ പിന്വസ്വ ധാരയാ । വിശ്വപ്സ്ന്യാ വിശ്വതസ് പരി
സമ്പത്തോടൊപ്പം തിരികെ വരിക, അഗ്നേ. ധാന്യത്താൽ സമൃദ്ധനായി വളരൂ. എല്ലായിടത്തും, എല്ലാ ദിശയിലും നീ വ്യാപിക്കൂ.
ബോധാ മേ ഽ അസ്യ വചസോ യവിഷ്ഠ മꣳഹിഷ്ഠസ്യ പ്രഭൃതസ്യ സ്വധാവഃ । പീയതി ത്വോ ഽ അനു ത്വോ ഗൃണാതി വന്ദാരുഷ് ടേ തന്വം വന്ദേ ഽ അഗ്നേ
എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനേ, ഏറ്റവും ശക്തനേ, സ്വാധീനമുള്ളവനേ. നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ നിന്നെ അനുസരിച്ച് പാനീയം കഴിക്കുന്നു, നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു, അഗ്നേ, അവൻ നിന്ന്റെ രൂപത്തെ വന്ദിക്കുന്നു.
സ ബോധി സൂരിര് മഘവാ വസുപതേ വസുദാവന് । യുയോധ്യ് അസ്മദ് ദ്വേഷാꣳസി । വിശ്വകര്മണേ സ്വാഹാ
ജ്ഞാനിയായവനേ, സമ്പത്തിന്റെ കർത്താവേ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനേ, ഉണരൂ. ഞങ്ങളുടെ വൈരങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യൂ. സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവിന് സ്തുതി.
പുനസ് ത്വാഽഽദിത്യാ രുദ്രാ വസവഃ സമ് ഇന്ധതാം പുനര് ബ്രഹ്മാണോ വസുനീഥ യജ്ഞൈഃ । ഘൃതേന ത്വം തന്വം വര്ധയസ്വ സത്യാഃ സന്തു യജമാനസ്യ കാമാഃ
ആദിത്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും നിന്നെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ. ബ്രാഹ്മണന്മാർ യജ്ഞങ്ങളാൽ സമ്പത്ത് നിനക്കു സമർപ്പിക്കട്ടെ. നെയ്യാൽ നിന്ന്റെ രൂപം വളരട്ടെ. യജമാനന്റെ സത്യമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറട്ടെ.
അപേത വീത വി ച സര്പതാതോ യേ ഽത്ര സ്ഥ പുരാണാ യേ ച നൂതനാഃ । അദാദ് യമോ ഽവസാനം പൃഥിവ്യാ ഽ അക്രന്ന് ഇമം പിതരോ ലോകമ് അസ്മൈ
ഇവിടെ ഉള്ള പഴയവരും പുതിയവരും, നിങ്ങൾ പോയി, അകന്നു, പടരുക. യമൻ ഭൂമിയിൽ വിശ്രമസ്ഥലം നൽകി. പിതാക്കന്മാർ അവനുവേണ്ടി ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു.
സംജ്ഞാനമ് അസി । കാമധരണമ് । മയി തേ കാമധരണം ഭൂയാത് । അഗ്നേര് ഭസ്മാസ്യ് അഗ്നേഃ പുരീഷമ് അസി । ചിത സ്ഥ പരിചിത ഽ ഊര്ധ്വചിതഃ ശ്രയധ്വമ്
നീ ആണ് ബോധം; നീ ആണ് ആഗ്രഹങ്ങളെ നിലനിര്ത്തുന്നവളും. ആഗ്രഹങ്ങളെ നിലനിര്ത്താനുള്ള ശക്തി എനിക്ക് നിന്നിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ. നീ അഗ്നിയുടെ ചാരവും അഗ്നിയുടെ പുരീഷവുമാണ്. ചിതയിൽ കിടക്കുന്നവനേ, നന്നായി ക്രമീകരിച്ചവനേ, മുകളിലായി ഇരിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ ആശ്രയം പ്രാപിക്കട്ടെ.
അയꣳ സോ ഽ അഗ്നിര് യസ്മിന്ത് സോമമ് ഇന്ദ്രഃ സുതം ദധേ ജഠരേ വാവശാനഃ । സഹസ്രിണം വാജമ് അത്യം ന സപ്തിꣳ സസവാന്ത് സന്ത് സ്തൂയസേ ജാതവേദഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് അഗ്നി, അവനിൽ ഇന്ദ്രൻ പിഴിഞ്ഞ സോമം വയറ്റിൽ നിറച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നു. ആയിരംപോലുള്ള വിജയങ്ങൾ പോലെയും, വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെയും, ശക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിന്നെ ജാതവേദസേ, പാടുന്നു.
അഗ്നേ യത് തേ ദിവി വര്ചഃ പൃഥിവ്യാം യദ് ഓഷധീഷ്വ് അപ്സ്വ് ആ യജത്ര । യേനാന്തരിക്ഷമ് ഉര്വ് ആതതന്ഥ ത്വേഷഃ സ ഭാനുര് അര്ണവോ നൃചക്ഷാഃ
അഗ്നേ, നിന്റെ പ്രകാശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്രയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഭൂമിയിലും ഔഷധികളിലും ജലങ്ങളിലും എത്രയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനാൽ നീ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം വ്യാപിച്ചു. ആ പ്രകാശം, ആ ഭാസുരത്വം, ആ സമുദ്രം, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദർശകൻ.
അഗ്നേ ദിവോഽ അര്ണമ് അച്ഛാ ജിഗാസ്യ് അച്ഛാ ദേവാꣳ ഽ ഊചിഷേ ധിഷ്ണ്യാ യേ । യാ രോചനേ പരസ്താത് സൂര്യസ്യ യാശ് ചാവസ്താദ് ഉപതിഷ്ഠന്ത ഽ ആപഃ
അഗ്നേ, നീ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹാസമുദ്രത്തെ തേടുന്നു; നീ ദേവന്മാരെയും മഹാശക്തന്മാരെയും സമീപിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ അതീതമായ പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ജലങ്ങളും, താഴെ നിലകൊള്ളുന്നവയും, നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു.
പുരീഷ്യാസോ ഽ അഗ്നയഃ പ്രാവണേഭിഃ സജോഷസഃ । ജുഷന്താം യജ്ഞമ് അദ്രുഹോഽനമീവാ ഽഇഷോ മഹീഃ
പുരീഷ്യ അഗ്നികൾ അവരുടെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ, കപടമില്ലാതെ, രോഗമില്ലാതെ, ഈ യജ്ഞം അംഗീകരിച്ച് വലിയ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകട്ടെ.
ഇഡാമ് അഗ്നേ പുരുദꣳസꣳ സനിം ഗോഃ ശശ്വത്തമꣳ ഹവമാനായ സാധ । സ്യാന് നഃ സൂനുസ് തനയോ വിജാവാഗ്നേ സാ തേ സുമതിര് ഭൂത്വ് അസ്മേ
അഗ്നേ, നിന്നെ വിളിക്കുന്നവർക്കായി, എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ധാരാളം, സ്ഥിരമായ പശുസമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ. ഞങ്ങളുടെ മകൻ വിജയിയാകട്ടെ, അഗ്നേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.