ഉദ് ഉത്തമം വരുണ പാശമ് അസ്മദ് അവാധമം വി മധ്യമꣳ ശ്രഥായ । അഥാ വയമ് ആദിത്യ വ്രതേ തവാനാഗസോ ഽ അദിതയേ സ്യാമ
വരുണാ, ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ഏറ്റവും കഠിനമായ ബന്ധനം നീക്കം ചെയ്യുക, നടുവിലുള്ളത് അഴിയിക്കുക, താഴെയുള്ളത് മാറ്റുക. അപ്പോൾ, ആദിത്യാ, ഞങ്ങൾ പാപരഹിതരായി നിന്റെ സത്യത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിലും അദിതിയിലും ചേർന്നിരിക്കാൻ കഴിയട്ടെ.
അഗ്രേ ബൃഹന്ന് ഉഷസാമൂര്ധ്വോ ഽ അസ്ഥാന് നിര്ജഗന്വാന് തമസോ ജ്യോതിഷാഗാത് । അഗ്നിര് ഭാനുനാ രുശതാ സ്വങ്ഗ ഽ ആ ജാതോ വിശ്വാ സദ്മാന്യ് അപ്രാഃ
പ്രഭാതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയവനായി, അഗ്നി ഉയർന്ന്, ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകറ്റി, പ്രകാശത്തോടെ എത്തി. തന്റെ ദീപ്തിയോടെ ജനിച്ച അഗ്നി എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു.
ഹꣳസഃ ശുചിഷദ് വസുര് അന്തരിക്ഷസദ് ഹോതാ വേദിഷദ് അതിഥിര് ദുരോണസത് । നൃഷദ് വരസദ് ഋതസദ് വ്യോമസദ് അബ്ജാ ഗോജാ ഽ ഋതജാ അദ്രിജാ ഽ ഋതമ് ബൃഹത്
ഹംസൻ വിശുദ്ധിയിലുണ്ട്, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, യജ്ഞവേദിയിൽ പുരോഹിതൻ, വീടുകളിൽ അതിഥി. മനുഷ്യരോടും ദേവതകളോടും സത്യത്തിലും ആകാശത്തിലും ഇരിക്കുന്നു; ജലത്തിൽ, പശുക്കളിൽ, സത്യത്തിൽ, പർവതങ്ങളിൽ ജനിച്ചവൻ—സത്യം, മഹത്തായത്.
സീദ ത്വം മാതുര് അസ്യാ ഽ ഉപസ്ഥേ വിശ്വാന്യ് അഗ്നേ വയുനാനി വിദ്വാന് । മൈനാം തപസാ മാര്ചിഷാഽഭിശോചീര് അന്തര് അസ്യാꣳ ശുക്രജ്യോതിര് വി ഭാഹി
അഗ്നേ, ഈ മാതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കൂ, നീ എല്ലാപാതകളും അറിയുന്നവൻ. നിന്റെ ചൂടോ ജ്വാലയോ കൊണ്ട് അവളെ ദഹിപ്പരുത്; അവളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശമായി തെളിയുക.
അന്തര് അഗ്നേ രുചാ ത്വമ് ഉഖായാഃ സദനേ സ്വേ । തസ്യാസ് ത്വꣳ ഹരസാ തപന് ജാതവേദഃ ശിവോ ഭവ
അഗ്നേ, നിന്റെ പ്രകാശത്തോടൊപ്പം, ചൂളയുടെ സ്വന്തം സദസ്സിൽ ഇരിക്കൂ. നിന്റെ ശക്തിയാൽ, ജാതവേദാ, ദഹിച്ചുകൊണ്ട്, ശുഭമാകൂ.
ശിവോ ഭൂത്വാ മഹ്യമ് അഗ്നേഽ അഥോ സീദ ശിവസ് ത്വമ് । ശിവഃ കൃത്വാ ദിശഃ സര്വാഃ സ്വം യോനിമ് ഇഹാസദഃ
ശുഭനായി, അഗ്നേ, എനിക്ക് വേണ്ടി ഇരിക്കൂ; ശുഭത്വം കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളും ശുഭമാക്കുക, നിന്റെ സ്വന്തം ഉറവിടത്തിൽ ഇവിടെ വസിക്കൂ.
ദിവസ് പരി പ്രഥമം ജജ്ഞേ ഽ അഗ്നിര് അസ്മാദ് ദ്വിതീയം പരി ജാതവേദാഃ । തൃതീയമ് അപ്സു നൃമണാ ഽ അജസ്രമ് ഇന്ധാന ഽ ഏനം ജരതേ സ്വാധീഃ
ആകാശത്തിൽ ആദ്യം അഗ്നി ജനിച്ചു, അവിടെ നിന്ന് ജാതവേദാ രണ്ടാമതും ജനിച്ചു; മൂന്നാമതായി, മനുഷ്യരോടൊപ്പം, ജലത്തിൽ എപ്പോഴും ജ്വലിക്കുന്നു—സ്വഭാവം അറിയുന്നവർ അവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
വിദ്മാ തേ ഽ അഗ്നേ ത്രേധാ ത്രയാണി വിദ്മാ തേ ധാമ വിഭൃതാ പുരുത്രാ । വിദ്മാ തേ നാമ പരമം ഗുഹാ യദ് വിദ്മാ തമ് ഉത്സം യത ഽ ആജഗന്ഥ
അഗ്നേ, നിന്റെ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; നിന്റെ പലവിടങ്ങളിലുമുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; നിന്റെ പരമമായ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നാമവും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു—നീ എവിടെ നിന്നു വന്നുവോ ആ ഉറവിടം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.
സമുദ്രേ ത്വാ നൃമണാ ഽ അപ്സ്വ് അന്തര് നൃചക്ഷാ ഽ ഈധേ ദിവോ അഗ്ന ഽ ഊധന് । തൃതീയേ ത്വാ രജസി തസ്ഥിവാꣳസമ് അപാമ് ഉപസ്ഥേ മഹിഷാ ഽ അവര്ധന്
സമുദ്രത്തിൽ, മനുഷ്യരോടൊപ്പം, ജലത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ കാഴ്ചയോടെ, നീ ആകാശത്തിന്റെ സ്തനത്തിൽ നിന്ന് ജ്വലിക്കുന്നു; മൂന്നാമത്തെ ലോകത്തിൽ നീ നിലകൊള്ളുന്നു, ജലത്തിന്റെ മടിയിൽ മഹത്തുക്കൾ നിന്നെ വളർത്തുന്നു.
അക്രന്ദദ് അഗ്നി സ്തനയന്ന് ഇവ ദ്യൌഃ ക്ഷാമാ രേരിഹദ് വീരുധഃ സമഞ്ജന് । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ വി ഹീമ് ഇദ്ധോ ഽ അഖ്യദ് ആ രോദസീ ഭാനുനാ ഭാത്യ് അന്തഃ
അഗ്നി ഗർജിച്ചു, ആകാശം മിന്നലുപോലെ; ഭൂമി വിറച്ചു, ചെടികൾ അലങ്കരിച്ചു; പുതുതായി ജനിച്ച്, ജ്വലിച്ച്, അഗ്നി തനിയെ പ്രഖ്യാപിച്ചു—സ്വപ്രകാശം കൊണ്ട് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയിൽ തെളിയുന്നു.
ശ്രീണാമ് ഉദാരോ ധരുണോ രയീണാം മനീഷാണാം പ്രാര്പണഃ സോമഗോപാഃ । വസുഃ സൂനുഃ സഹസോ ഽ അപ്സു രാജാ വി ഭാത്യ് അഗ്ര ഽ ഉഷസാമ് ഇധാനഃ
സമ്പത്തിന്റെ വലിയ പിന്തുണയും, ധനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടം, സോമയുടെ രക്ഷകൻ—ശക്തിയുടെ പുത്രൻ, ജലത്തിലെ രാജാവ്, അഗ്നി പ്രഭാതങ്ങളിൽ ജ്വലിച്ച് മുന്നിൽ തെളിയുന്നു.
വിശ്വസ്യ കേതുര് ഭുവനസ്യ ഗര്ഭഽ ആ രോദസീ ഽ അപൃണാജ് ജായമാനഃ । വീഡും ചിദ് അദ്രിമ് അഭിനത് പരായഞ് ജനാ യദ് അഗ്നിമ് അയജന്ത പഞ്ച
അവൻ എല്ലായിടത്തും പ്രകാശചിഹ്നം, ലോകത്തിന്റെ ഗർഭം; ജനിക്കുമ്പോൾ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറച്ചു; കട്ടിയുള്ള പാറയെയും തകർത്തു, അകത്തേക്കു കടന്നു, അഗ്നിയെ അഞ്ചു വിധത്തിൽ ആരാധിച്ചപ്പോൾ.
ഉശിക് പാവകോ അരതിഃ സുമേധാ മര്ത്യേഷ്വ് അഗ്നിര് അമൃതോ നി ധായി । ഇയര്തി ധൂമമ് അരുഷം ഭരിഭ്രദ് ഉച് ഛുക്രേണ ശോചിഷാ ദ്യാമ് ഇനക്ഷന്
ശുദ്ധനും ദീപ്തിയും അശ്രമവുമുള്ള, ജ്ഞാനിയുമായ അഗ്നി, മരണരഹിതൻ, മനുഷ്യരിൽ സ്ഥാപിതനാണ്; ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുക ഉയർത്തുന്നു, അതിനെ വഹിക്കുന്നു, തിളങ്ങുന്ന ജ്വാല കൊണ്ട് ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നു.
ദൃശാനോ രുക്മ ഽ ഉര്വ്യാ വ്യദ്യൌദ് ദുര്മര്ഷമ് ആയുഃ ശ്രിയേ രുചാനഃ । അഗ്നിര് അമൃതോ ഽ അഭവദ് വയോഭിര് യദ് ഏനം ദ്യൌര് ജനയത് സുരേതാഃ
പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നി വിശാലമായ ഭൂമിയെ അലങ്കരിച്ചു, അതിജീവിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, മഹത്വത്തിനായി ദീപ്തിയുള്ളവൻ; അഗ്നി, അമൃതസ്വരൂപൻ, യുവാവായി മാറി, വിത്തു സമൃദ്ധമായ ആകാശം അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ.
യസ് തേ അദ്യ കൃണവദ് ഭദ്രശോചേഽപൂപം ദേവ ഘൃതവന്തമ് അഗ്നേ । പ്ര തം നയ പ്രതരം വസ്യോ ഽ അച്ഛാഭി സുമ്നം ദേവഭക്തം യവിഷ്ഠ
ഇന്ന് ആരെങ്കിലും നിനക്ക് ശുഭമായ, നെയ്യോടുകൂടിയ അർപ്പണം ഒരുക്കുമ്പോൾ, അഗ്നേ, ദീപ്തജ്വാലയുള്ള ദേവാ, ആ അർപ്പണം നേരെ സമ്പത്തിലേക്കും, അനുഗ്രഹത്തിലേക്കും, ദൈവാനുഗ്രഹത്തിലേക്കും നയിക്കൂ, ഏറ്റവും യുവാവായവനേ.
ആ തം ഭജ സൌശ്രവസേഷ്വ് അഗ്ന ഽ ഉക്ഥ ഽ ഉക്ഥ ഽ ആ ഭജ ശസ്യമാനേ । പ്രിയഃ സൂര്യേ പ്രിയോ ഽ അഗ്നാ ഭവാത്യ് ഉജ് ജാതേന ഭിനദദ് ഉജ് ജനിത്വൈഃ
അഗ്നേ, പ്രശംസയിൽ പ്രശസ്തനായവനോടൊപ്പം അതിനെ പങ്കിടൂ—പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന സ്തുതിയിൽ പങ്കുചേരൂ; സൂര്യനും അഗ്നിക്കും പ്രിയനായവൻ, ജനിച്ചപ്പോൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നവനും ജനനശക്തിയിൽ വിഭജിക്കുന്നവനുമാണ്.
ത്വാമ് അഗ്നേ യജമാനാ ഽ അനു ദ്യൂന് വിശ്വാ വസു ദധിരേ വാര്യാണി । ത്വയാ സഹ ദ്രവിണമ് ഇച്ഛമാനാ വ്രജം ഗോമന്തമ് ഉശിജോ വി വവ്രുഃ
അഗ്നേ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്തുകൾ നിന്നിൽ ഏല്പിച്ചു. സമ്പത്ത് നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, നിന്നോടൊപ്പം യജമാനന്മാർ പശുക്കളാൽ സമൃദ്ധമായ ഇടങ്ങളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞു.
അസ്താവ്യ് അഗ്നിര് നരാꣳ സുശേവോ വൈശ്വാനര ഽ ഋഷിഭിഃ സോമഗോപാഃ । അദ്വേഷേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഹുവേമ ദേവാ ധത്ത രയിമ് അസ്മേ സുവീരമ്
മനുഷ്യരിൽ ദയയുള്ളവനും, സർവ്വജനങ്ങളുടേയും അഗ്നിയും, സോമത്തെ കാത്ത് നില്ക്കുന്ന ഋഷിമാരോടൊപ്പം നിലനിൽക്കട്ടെ. ആകാശവും ഭൂമിയും ഞങ്ങൾ വൈരമില്ലാതെ വിളിക്കുന്നു. ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും വീര്യവും ദയവായി നൽകൂ.
സമിധാഗ്നിം ദുവസ്യത ഘൃതൈര് ബോധയതാതിഥിമ് । ആസ്മിന് ഹവ്യാ ജുഹോതന
അഗ്നിയെ ഇന്ധനത്തോടെ ആദരിക്കൂ; clarified വെണ്ണയാൽ അതിഥിയെ ഉണർത്തൂ; ഹോമങ്ങൾ ഇതിലേക്കു സമർപ്പിക്കൂ.
ഉദ് ഉ ത്വാ വിശ്വേ ദേവാ ഽ അഗ്നേ ഭരന്തു ചിത്തിഭിഃ । സ നോ ഭവ ശിവസ് ത്വꣳ സുപ്രതീകോ വിഭാവസുഃ
അഗ്നേ, എല്ലാ ദേവന്മാരും അവരുടെ ചിന്തകളാൽ നിന്നെ ഉയർത്തട്ടെ. മനോഹരമായ രൂപവും പ്രകാശവും ഉള്ളവനേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം വരുത്തുന്നവനാകൂ.
പ്രേദ് അഗ്നേ ജ്യോതിഷ്മാന് യാഹി ശിവേഭിര് അര്ചിഭിഷ് ട്വമ് । ബൃഹദ്ഭിര് ഭാനുഭിര് ഭാസന് മാ ഹിꣳസീസ് തന്വാ പ്രജാഃ
പ്രകാശത്തോടെ, ശുഭമായ ജ്വാലകളോടെ നീ മുന്നോട്ട് പോവൂ അഗ്നേ. വലിയ കിരണങ്ങളാൽ, തേജസ്സോടെ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളെയും ശരീരങ്ങളെയും ദോഷം ചെയ്യരുത്.
അക്രന്ദദ് അഗ്നി സ്തനയന്ന് ഇവ ദ്യൌഃ ക്ഷാമാ രേരിഹദ് വീരുധഃ സമഞ്ജന് । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ വി ഹീമ് ഇദ്ധോ ഽ അഖ്യദ് ആ രോദസീ ഭാനുനാ ഭാത്യ് അന്തഃ
അഗ്നി ആകാശം പോലെ ഇടിമുഴങ്ങിപ്പോലെ ഗർജിച്ചു; ഭൂമി വിറച്ചു, ചെടികൾ അലങ്കരിച്ചു; പുതുതായി ജനിച്ച അഗ്നി പടർന്നു, ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിൽ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു.
പ്ര-പ്രായമ് അഗ്നിര് ഭരതസ്യ ശൃണ്വേ വി യത് സൂര്യോ ന രോചതേ ബൃഹദ് ഭാഃ । അഭി യഃ പൂരും പൃതനാസു തസ്ഥഉ ദീദായ ദൈവ്യോ ഽ അതിഥിഃ ശിവോ നഃ
ഭരതന്റെ അഗ്നിയുടെ കീർത്തി കേൾക്കപ്പെടുന്നു, സൂര്യൻ വലിയ പ്രകാശത്തോടെ പ്രകാശിക്കാത്തപ്പോൾ; പൂറുവിന്റെ യുദ്ധങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിന്ന ദൈവാതിഥി ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം വരുത്തി പ്രകാശിച്ചു.
ആപോ ദേവീഃ പ്രതി ഗൃഭ്ണീത ഭസ്മൈതത് സ്യോനേ കൃണുധ്വꣳ സുരഭാ ഽ ഉ ലോകേ । തസ്മൈ നമന്താം ജനയഃ സുപത്നീര് മാതേവ പുത്രം ബിഭൃതാപ്സ്വ് ഏനത്
ദേവതകളായ ജലങ്ങളേ, ഈ വിശുദ്ധമായ ചാരു സ്വീകരിക്കൂ; ഇത് ഈ ലോകത്ത് മൃദുവും സുഗന്ധവുമാക്കൂ. ജനങ്ങൾ അവനോട് നമസ്കരിക്കട്ടെ, അവൻ നല്ല ഭാര്യമാർക്ക് ജനകനായിരിപ്പിൻ. അമ്മ മകനെ എങ്ങനെ കാത്തുപിടിക്കുമോ, അങ്ങനെ ഈ പാപം ജലത്തിൽ കൊണ്ടുപോകൂ.
അപ്സ്വ് അഗ്നേ സധിഷ് ടവ സൌഷധീര് അനു രുധ്യസേ । ഗര്ഭൈ സന് ജായസേ പുനഃ
അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളിലും ഔഷധികളോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; അവയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
ഗര്ഭോഽഅസ്യ് ഓഷധീനാം ഗര്ഭോ വനസ്പതീനാമ് । ഗര്ഭോ വിശ്വസ്യ ഭൂതസ്യാഗ്നേ ഗര്ഭോഽഅപാമ് അസി
നീ ഔഷധികളുടെ ഗർഭം, വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഗർഭം, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഗർഭം, അഗ്നേ, നീ ജലങ്ങളുടെ ഗർഭവുമാണ്.
പ്രസദ്യ ഭസ്മനാ യോനിമ് അപശ് ച പൃഥിവീമ് അഗ്നേ । സꣳസൃജ്യ മാതൃഭിഷ് ട്വം ജ്യോതിഷ്മാന് പുനര് ആസദഃ
ചാരിൽ, ജലങ്ങളിലും ഭൂമിയിലും നിന്ന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അഗ്നേ, നീ തേജസ്സോടെ അമ്മമാരോടൊപ്പം വീണ്ടും ഇരിക്കുന്നു.
പുനര് ആസദ്യ സദനമ് അപശ് ച പൃഥിവീമ് അഗ്നേ । ശേഷേ മാതുര് യഥോപസ്ഥേ ഽന്തര് അസ്യാꣳ ശിവതമഃ
വീണ്ടും നിന്ന്റെ സാനിധ്യത്തിലേക്ക്, ജലത്തിലും ഭൂമിയിലേക്കും തിരിച്ചെത്തി, അഗ്നേ, അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ നീ അവളിൽ ഏറ്റവും ശുഭമായി വിശ്രമിക്കുന്നു.
പുനര് ഊര്ജാ നിവര്തസ്വ പുനര് അഗ്ന ഽ ഇഷായുഷാ । പുനര് നഃ പാഹ്യ് അꣳഹസഃ
പോഷണത്തോടെയും ആഹാരത്തോടെയും ആയുസ്സോടെയും വീണ്ടും തിരികെ വരിക, അഗ്നേ. ഞങ്ങളെ വീണ്ടും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ.
സഹ രയ്യാ നി വര്തസ്വാഗ്നേ പിന്വസ്വ ധാരയാ । വിശ്വപ്സ്ന്യാ വിശ്വതസ് പരി
സമ്പത്തോടൊപ്പം തിരികെ വരിക, അഗ്നേ. ധാന്യത്താൽ സമൃദ്ധനായി വളരൂ. എല്ലായിടത്തും, എല്ലാ ദിശയിലും നീ വ്യാപിക്കൂ.