അഹര്-അഹര് അപ്രയാവം ഭരന്തോഽശ്വായേവ തിഷ്ഠതേ ഘാസമ് അസ്മൈ । രായസ്പോഷേണ സമ് ഇഷാ മദന്തോ ഽഗ്നേ മാ തേ പ്രതിവേശാ രിഷാമ
ദിവസം ദിവസവും, ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാതെ, പുല്ല് കൊണ്ടുവരുന്ന കുതിരയെപ്പോലെ അവൻ നില്ക്കുന്നു; സമ്പത്തിന്റെ പോഷണത്തോടെ, ഭക്ഷണത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, അഗ്നേ, നിന്റെ ചുറ്റുപാടിലുള്ളവരാൽ ഞങ്ങൾക്കു ദോഷം സംഭവിക്കാതിരിക്കുക.
നാഭാ പൃഥിവ്യാഃ സമിധാനേ ഽ അഗ്നൌ രായസ്പോഷായ ബൃഹതേ ഹവാമഹേ । ഇരംമദം ബൃഹദുക്ഥ്യം യജത്രം ജേതാരമ് അഗ്നിം പൃതനാസു സാസഹിമ്
ഭൂമിയുടെ നടുവിൽ, അഗ്നിയെ തെളിയിച്ചുകൊണ്ട്, സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പാൻ ഞങ്ങൾ മഹത്തായവനെ വിളിക്കുന്നു; സന്തോഷം നൽകുന്നവനും, വലിയ പ്രശംസയുള്ളവനും, ആരാധ്യനുമായ അഗ്നിയെ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്ന ശക്തനായി.
യാഃ സേനാ ഽ അഭീത്വരീര് ആവ്യാധിനീര് ഉഗണാ ഽ ഉത । യേ സ്തേനാ യേ ച തസ്കരാസ് താꣳസ് തേ ഽ അഗ്നേ ഽപി ദധാമ്യ് ആസ്യേ
ഭയമില്ലാതെ ആക്രമിക്കുന്ന ആ സൈന്യങ്ങളെയും കൂട്ടങ്ങളെയും, മോഷ്ടാക്കളെയും കള്ളന്മാരെയും അഗ്നേ, അവരെല്ലാം ഞാൻ നിന്റെ വായിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ദꣳഷ്ട്രാഭ്യാം മലിമ്ലൂന് ജമ്ഭ്യൈസ് തസ്കരാꣳ ഽഉത । ഹനുഭ്യാꣳ സ്തേനാന് ഭഗവസ് താꣳസ് ത്വം ഖാദ സുഖാദിതാന്
നിന്റെ പല്ലുകൾകൊണ്ട് മലിനരായവരെയും കള്ളന്മാരെയും തിന്നു; ഭഗവൻ, നിന്റെ ദന്തങ്ങൾകൊണ്ട് മോഷ്ടാക്കളെയും എളുപ്പത്തിൽ തിന്നാവുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കൂ.
യേ ജനേഷു മലിമ്ലവ സ്തേനാസസ് തസ്കരാ വനേ । യേ കക്ഷേഷ്വ് അഘായവസ് താꣳസ് തേ ദധാമി ജമ്ഭയോഃ
ജനങ്ങളിൽ മലിനരായവരും കള്ളന്മാരും കാട്ടിലെ മോഷ്ടാക്കളും, കാടിനുള്ളിലെ ദുഷ്ടന്മാരും, അവരെല്ലാം ഞാൻ നിന്റെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു.
യോ ഽ അസ്മഭ്യമ് അരാതീയാദ് യശ് ച നോ ദ്വേഷതേ ജനഃ । നിന്ദാദ് യോ ഽ അസ്മാന് ധിപ്സാച് ച സര്വം തം ഭസ്മസാ കുരു
ഞങ്ങളോടു വൈരമായവനും, ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവരും, ഞങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നവരും ദുഷ്പ്രചാരവും ചെയ്യുന്നവരും, അവരെല്ലാം നീ ചാരമാക്കി മാറ്റണം.
സꣳശിതം മേ ബ്രഹ്മ സꣳശിതം വീര്യം ബലമ് । സꣳശിതം ക്ഷത്രം ജിഷ്ണു യസ്യാഹമ് അസ്മി പുരോഹിതഃ
എന്റെ പ്രാർത്ഥന ശക്തിയുള്ളതായിരിക്കുന്നു, എന്റെ വീര്യവും ബലവും ശക്തിയുള്ളതായിരിക്കുന്നു; ഞാൻ പുരോഹിതനായവന്റെ അധികാരവും വിജയവും ശക്തമായിരിക്കുന്നു.
ഉദ് ഏഷാം ബാഹൂ ഽ അതിരമ് ഉദ് വര്ചോ ഽ അഥോ ബലമ് । ക്ഷിണോമി ബ്രഹ്മണാമിത്രാന് ഉന് നയാമി സ്വാꣳ അഹമ്
അവരുടെ കൈകൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, അവരുടെ തേജസ്സും ബലവും കൂടിയിരിക്കുന്നു; പ്രാർത്ഥനയാൽ ഞാൻ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു, എന്റെവരെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.
അന്നപതേ ഽന്നസ്യ നോ ദേഹ്യ് അനമീവസ്യ ശുഷ്മിണഃ । പ്ര-പ്ര ദാതാരം താരിഷ ഽഊര്ജം നോ ധേഹി ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ
അന്നപതേ, ഞങ്ങൾക്ക് രോഗമില്ലാത്ത ശക്തിയുള്ള അഹാരം തരിക; കടന്ന് പോകുന്ന ദാനിയെ ഞങ്ങൾക്ക് തരിക, ഇരുകാലികളുടെയും നാലുകാലികളുടെയും ബലം വർദ്ധിപ്പിക്കൂ.
ദൃശാനോ രുക്മ ഽ ഉര്വ്യാ വ്യദ്യൌദ് ദുര്മര്ഷമ് ആയുഃ ശ്രിയേ രുചാനഃ । അഗ്നിര് അമൃതോ ഽ അഭവദ് വയോഭിര് യദ് ഏനം ദ്യൌര് ജനയത് സുരേതാഃ
പ്രകാശത്തോടെ, പൊന്നുപോലുള്ളതായി, വിശാലമായ ഭൂമിയിൽ അഗ്നി തെളിഞ്ഞു; സഹിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയോടെ, മഹത്വത്തിനായി തേജസ്സോടെ ജീവൻ; അമൃതസ്വരൂപനായ അഗ്നി, ആകാശം വിതരണശക്തിയോടെ അവനെ ജനിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ജനിച്ചു.
നക്തോഷാസാ സമനസാ വിരൂപേ ധാപയേതേ ശിശുമ് ഏകꣳ സമീചീ । ദ്യാവാക്ഷാമാ രുക്മോ ഽ അന്തര് വി ഭാതി ദേവാ ഽ അഗ്നിം ധാരയന് ദ്രവിണോദാഃ
രാത്രിയും ഉഷസ്സും, ഭേദങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ഒരേ മനസ്സോടെ, ഒരേ കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ആകാശവും ഭൂമിയും, പൊന്നുപോലെയുള്ളവൻ അകത്തേക്ക് പ്രകാശിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവർ, അഗ്നിയെ താങ്ങുന്നു.
വിശ്വാ രൂപാണി പ്രതി മുഞ്ചതേ കവിഃ പ്രാസാവീദ് ഭദ്രം ദ്വിപദേ ചതുഷ്പദേ । വി നാകമ് അഖ്യത് സവിതാ വരേണ്യോഽനു പ്രയാണമ് ഉഷസോ വി രാജതി
മഹാൻ എല്ലാപ്രകൃതികളും ധരിക്കുന്നു, ഇരുകാലികളെയും നാലുകാലികളെയും അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യനായ സവിതാവ് പരമമായതിനെ കാണിച്ചു, ഉഷസ്സിന്റെ വഴിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
സുപര്ണോഽസി ഗരുത്മാꣳസ് ത്രിവൃത് തേ ശിരോ ഗായത്രം ചക്ഷുര് ബൃഹദ്രഥന്തരേ പക്ഷൌ । സ്തോമ ഽ ആത്മാ ഛന്ദാꣳസ്യ് അങ്ഗാനി യജൂꣳഷി നാമ । സാമ തേ തനൂര് വാമദേവ്യം യജ്ഞായജ്ഞിയം പുച്ഛം ധിഷ്ണ്യാഃ ശഫാഃ । സുപര്ണോ ഽസി ഗരുത്മാന് ദിവം ഗച്ഛ സ്വഃ പത
നീ മഹത്തായ ഗരുഡപക്ഷിയാണ്; മൂന്നു തല, ഗായത്രി കണ്ണ്, ബൃഹദ്രഥന്തരം ചിറകുകൾ; സ്തുതി ആത്മാവ്, ഛന്ദസ്സുകൾ അവയവങ്ങൾ, യജുസ് നിന്റെ പേര്; സാമം ശരീരം, വാമദേവം യാഗത്തിന് അനുയോജ്യമായ വാൽ, ദിശ്ണ്യങ്ങൾ തോളുകൾ, ശഫങ്ങൾ കാലുകൾ; നീ മഹത്തായ ഗരുഡൻ, സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോവൂ, സൂര്യനിലേക്കു പറക്കൂ.
അക്രന്ദദ് അഗ്നി സ്തനയന്ന് ഇവ ദ്യൌഃ ക്ഷാമാ രേരിഹദ് വീരുധഃ സമഞ്ജന് । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ വി ഹീമ് ഇദ്ധോഽ അഖ്യദ് ആ രോദസീ ഭാനുനാ ഭാത്യ് അന്തഃ
അഗ്നി ആകാശം പോലെ ഗർജിച്ചു, ഭൂമി നടുങ്ങി, സസ്യങ്ങൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു; ഉടനെ ജനിച്ച അഗ്നി, പ്രകാശത്തോടെ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയിൽ തെളിഞ്ഞു.
അഗ്നേഽഭ്യാവര്തിന്ന് അഭി മാ നി വര്തസ്വായുഷാ വര്ചസാ പ്രജയാ ധനേന । സന്യാ മേധയാ രയ്യാ പോഷേണ
അഗ്നേ, ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിച്ചു വരിക, ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോകരുത്; ആയുസ്സും തേജസ്സും സന്തതിയും സമ്പത്തും, ബുദ്ധിയും സമൃദ്ധിയും പോഷണവും സഹിതം.
അഗ്നേ ഽ അങ്ഗിരഃ ശതം തേ സന്ത്വാവൃതഃ സഹസ്രം ത ഽ ഉപാവൃതഃ । അധാ പോഷസ്യ പോഷേണ പുനര് നോ നഷ്ടമ് ആ കൃധി പുനര് നോ രയിമ് ആ കൃധി
അഗ്നേ, അംഗിരസേ, നിനക്ക് നൂറ് തുറന്നതും ആയിരം മൂടിയതും ഉണ്ടാകട്ടെ; സമൃദ്ധി സമൃദ്ധിയോടെ, ഞങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം തിരിച്ചു തരിക, സമ്പത്ത് തിരിച്ചു തരിക.
പുനര് ഊര്ജാ നി വര്തസ്വ പുനര് അഗ്ന ഽ ഇഷായുഷാ । പുനര് നഃ പാഹ്യ് അꣳഹസഃ
പോഷണത്തോടെ വീണ്ടും തിരിച്ചു വരിക, അഗ്നേ, ഭക്ഷണവും ആയുസ്സും കൊണ്ടു തിരിച്ചു വരിക; ഞങ്ങളെ വീണ്ടും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ.
സഹ രയ്യാ നി വര്തസ്വാഗ്നേ പിന്വസ്വ ധാരയാ । വിശ്വപ്സ്ന്യാ വിശ്വതസ് പരി
അഗ്നേ, സമ്പത്തോടൊപ്പം തിരിച്ചു വരിക, സമൃദ്ധിയോടെ വളരുക, എല്ലായിടത്തും എല്ലാം ആവരണം ചെയ്യുക.
ആ ത്വാഹാര്ഷമ് അന്തര് അഭൂര് ധ്രുവസ് തിഷ്ഠാവിചാചലിഃ । വിശസ് ത്വാ സര്വാ വാഞ്ഛന്തു മാ ത്വദ് രാഷ്ട്രമ് അധി ഭ്രശത്
നിന്നെ ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നു, നീ ഉറപ്പോടെ അചഞ്ചലമായി ഇരിക്കണം. എല്ലാവരും നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ, നിന്റെ രാജ്യം നിന്നിൽ നിന്ന് അകലരുത്.
ഉദ് ഉത്തമം വരുണ പാശമ് അസ്മദ് അവാധമം വി മധ്യമꣳ ശ്രഥായ । അഥാ വയമ് ആദിത്യ വ്രതേ തവാനാഗസോ ഽ അദിതയേ സ്യാമ
വരുണാ, ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ഏറ്റവും കഠിനമായ ബന്ധനം നീക്കം ചെയ്യുക, നടുവിലുള്ളത് അഴിയിക്കുക, താഴെയുള്ളത് മാറ്റുക. അപ്പോൾ, ആദിത്യാ, ഞങ്ങൾ പാപരഹിതരായി നിന്റെ സത്യത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിലും അദിതിയിലും ചേർന്നിരിക്കാൻ കഴിയട്ടെ.
അഗ്രേ ബൃഹന്ന് ഉഷസാമൂര്ധ്വോ ഽ അസ്ഥാന് നിര്ജഗന്വാന് തമസോ ജ്യോതിഷാഗാത് । അഗ്നിര് ഭാനുനാ രുശതാ സ്വങ്ഗ ഽ ആ ജാതോ വിശ്വാ സദ്മാന്യ് അപ്രാഃ
പ്രഭാതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയവനായി, അഗ്നി ഉയർന്ന്, ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകറ്റി, പ്രകാശത്തോടെ എത്തി. തന്റെ ദീപ്തിയോടെ ജനിച്ച അഗ്നി എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു.
ഹꣳസഃ ശുചിഷദ് വസുര് അന്തരിക്ഷസദ് ഹോതാ വേദിഷദ് അതിഥിര് ദുരോണസത് । നൃഷദ് വരസദ് ഋതസദ് വ്യോമസദ് അബ്ജാ ഗോജാ ഽ ഋതജാ അദ്രിജാ ഽ ഋതമ് ബൃഹത്
ഹംസൻ വിശുദ്ധിയിലുണ്ട്, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, യജ്ഞവേദിയിൽ പുരോഹിതൻ, വീടുകളിൽ അതിഥി. മനുഷ്യരോടും ദേവതകളോടും സത്യത്തിലും ആകാശത്തിലും ഇരിക്കുന്നു; ജലത്തിൽ, പശുക്കളിൽ, സത്യത്തിൽ, പർവതങ്ങളിൽ ജനിച്ചവൻ—സത്യം, മഹത്തായത്.
സീദ ത്വം മാതുര് അസ്യാ ഽ ഉപസ്ഥേ വിശ്വാന്യ് അഗ്നേ വയുനാനി വിദ്വാന് । മൈനാം തപസാ മാര്ചിഷാഽഭിശോചീര് അന്തര് അസ്യാꣳ ശുക്രജ്യോതിര് വി ഭാഹി
അഗ്നേ, ഈ മാതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കൂ, നീ എല്ലാപാതകളും അറിയുന്നവൻ. നിന്റെ ചൂടോ ജ്വാലയോ കൊണ്ട് അവളെ ദഹിപ്പരുത്; അവളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശമായി തെളിയുക.
അന്തര് അഗ്നേ രുചാ ത്വമ് ഉഖായാഃ സദനേ സ്വേ । തസ്യാസ് ത്വꣳ ഹരസാ തപന് ജാതവേദഃ ശിവോ ഭവ
അഗ്നേ, നിന്റെ പ്രകാശത്തോടൊപ്പം, ചൂളയുടെ സ്വന്തം സദസ്സിൽ ഇരിക്കൂ. നിന്റെ ശക്തിയാൽ, ജാതവേദാ, ദഹിച്ചുകൊണ്ട്, ശുഭമാകൂ.
ശിവോ ഭൂത്വാ മഹ്യമ് അഗ്നേഽ അഥോ സീദ ശിവസ് ത്വമ് । ശിവഃ കൃത്വാ ദിശഃ സര്വാഃ സ്വം യോനിമ് ഇഹാസദഃ
ശുഭനായി, അഗ്നേ, എനിക്ക് വേണ്ടി ഇരിക്കൂ; ശുഭത്വം കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളും ശുഭമാക്കുക, നിന്റെ സ്വന്തം ഉറവിടത്തിൽ ഇവിടെ വസിക്കൂ.
ദിവസ് പരി പ്രഥമം ജജ്ഞേ ഽ അഗ്നിര് അസ്മാദ് ദ്വിതീയം പരി ജാതവേദാഃ । തൃതീയമ് അപ്സു നൃമണാ ഽ അജസ്രമ് ഇന്ധാന ഽ ഏനം ജരതേ സ്വാധീഃ
ആകാശത്തിൽ ആദ്യം അഗ്നി ജനിച്ചു, അവിടെ നിന്ന് ജാതവേദാ രണ്ടാമതും ജനിച്ചു; മൂന്നാമതായി, മനുഷ്യരോടൊപ്പം, ജലത്തിൽ എപ്പോഴും ജ്വലിക്കുന്നു—സ്വഭാവം അറിയുന്നവർ അവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
വിദ്മാ തേ ഽ അഗ്നേ ത്രേധാ ത്രയാണി വിദ്മാ തേ ധാമ വിഭൃതാ പുരുത്രാ । വിദ്മാ തേ നാമ പരമം ഗുഹാ യദ് വിദ്മാ തമ് ഉത്സം യത ഽ ആജഗന്ഥ
അഗ്നേ, നിന്റെ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; നിന്റെ പലവിടങ്ങളിലുമുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; നിന്റെ പരമമായ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നാമവും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു—നീ എവിടെ നിന്നു വന്നുവോ ആ ഉറവിടം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.
സമുദ്രേ ത്വാ നൃമണാ ഽ അപ്സ്വ് അന്തര് നൃചക്ഷാ ഽ ഈധേ ദിവോ അഗ്ന ഽ ഊധന് । തൃതീയേ ത്വാ രജസി തസ്ഥിവാꣳസമ് അപാമ് ഉപസ്ഥേ മഹിഷാ ഽ അവര്ധന്
സമുദ്രത്തിൽ, മനുഷ്യരോടൊപ്പം, ജലത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ കാഴ്ചയോടെ, നീ ആകാശത്തിന്റെ സ്തനത്തിൽ നിന്ന് ജ്വലിക്കുന്നു; മൂന്നാമത്തെ ലോകത്തിൽ നീ നിലകൊള്ളുന്നു, ജലത്തിന്റെ മടിയിൽ മഹത്തുക്കൾ നിന്നെ വളർത്തുന്നു.
അക്രന്ദദ് അഗ്നി സ്തനയന്ന് ഇവ ദ്യൌഃ ക്ഷാമാ രേരിഹദ് വീരുധഃ സമഞ്ജന് । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ വി ഹീമ് ഇദ്ധോ ഽ അഖ്യദ് ആ രോദസീ ഭാനുനാ ഭാത്യ് അന്തഃ
അഗ്നി ഗർജിച്ചു, ആകാശം മിന്നലുപോലെ; ഭൂമി വിറച്ചു, ചെടികൾ അലങ്കരിച്ചു; പുതുതായി ജനിച്ച്, ജ്വലിച്ച്, അഗ്നി തനിയെ പ്രഖ്യാപിച്ചു—സ്വപ്രകാശം കൊണ്ട് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഇടയിൽ തെളിയുന്നു.
വിഷ്ണോഃ ക്രമോഽസി സപത്നഹാ ഗായത്രം ഛന്ദ ഽ ആ രോഹ പൃഥിവീമ് അനു വി ക്രമസ്വ । വിഷ്ണോഃ ക്രമോഽസ്യ് അഭിമാതിഹാ ത്രൈഷ്ടുഭം ഛന്ദ ഽ ആ രോഹാന്തരിക്ഷമ് അനു വി ക്രമസ്വ । വിഷ്ണോഃ ക്രമോഽസ്യ് അരാതീയതോ ഹന്താ ജാഗതം ഛന്ദ ഽ ആ രോഹ ദിവമ് അനു വി ക്രമസ്വ । വിഷ്ണോഃ ക്രമോഽസി ശത്രൂയതോ ഹന്താഽഽനുഷ്ടുഭം ഛന്ദ ഽ ആ രോഹ ദിശോഽനു വി ക്രമസ്വ
നീ വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്പാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവൻ; ഗായത്രി ഛന്ദസ്സോടെ ഭൂമിയിൽ കാൽവയ്ക്കൂ; വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്പാണ്, എതിരാളികളെ ജയിക്കുന്നവൻ; ത്രിഷ്ടുബ് ഛന്ദസ്സോടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കാൽവയ്ക്കൂ; വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്പാണ്, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ; ജഗതീ ഛന്ദസ്സോടെ ആകാശത്തിൽ കാൽവയ്ക്കൂ; വിഷ്ണുവിന്റെ കാൽവയ്പ്പാണ്, വൈരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ; അനുഷ്ടുബ് ഛന്ദസ്സോടെ ദിശകളിൽ കാൽവയ്ക്കൂ.