പ്ര പര്വതസ്യ വൃഷഭസ്യ പൃഷ്ഠാന് നാവശ് ചരന്തി സ്വസിച ഽഇയാനാഃ । താ ഽ ആവവൃത്രന്ന് അധരാഗ് ഉദക്താ ഽ അഹിം ബുധ്ന്യമ് അനു രീയമാണാഃ । വിഷ്ണോര് വിക്രമണമ് അസി । വിഷ്ണോര് വിക്രാന്തമ് അസി । വിഷ്ണോഃ ക്രാന്തമ് അസി
പർവതത്തിന്റെ കാളയുടെ പുറത്ത് നിന്നു സഹോദരിമാർ നാവുകളെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവർ താഴെ നിന്ന് ഉയർന്ന്, ആഴത്തിലുള്ള പാമ്പിനെ പിന്തുടരുന്നു. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ചുവടാണ്. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്തായ ചുവടാണ്. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ പാദമാണ്.
പ്രജാപതേ ന ത്വദ് ഏതാന്യ് അന്യോ വിശ്വാ രൂപാണി പരി താ ബഭൂവ । യത്കാമാസ് തേ ജുഹുമസ് തന് നോ ഽ അസ്തു । അയമ് അമുഷ്യ പിതാഽസാവ് അസ്യ പിതാ । വയꣳ സ്യാമ പതയോ രയീണാ സ്വാഹാ । രുദ്ര യത് തേ ക്രിവി പരം നാമ തസ്മിന് ഹുതമ് അസ്യ് അമേഷ്ടമ് അസി സ്വാഹാ
പ്രജാപതേ, നിന്നെക്കാൾ വേറൊരുവൻ ഈ രൂപങ്ങൾ എല്ലാം ആവരണം ചെയ്തിട്ടില്ല. നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നതിൽ നിറവേറട്ടെ. ഇതാണ് അവന്റെ അച്ഛൻ, അതാണ് ഇതിന്റെ അച്ഛൻ. ഞങ്ങൾ സമ്പത്തിന്റെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ഉടമകളാകട്ടെ. സ്വാഹാ. രുദ്രാ, പശുക്കളിൽ നിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പേരിൽ ഈ ഹോമം അർപ്പിക്കട്ടെ; നീ തന്നെയാണ് ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ. സ്വാഹാ.
ഇന്ദ്രസ്യ വജ്രോ ഽസി । മിത്രാവരുണയോസ് ത്വാ പ്രശാസ്ത്രോഃ പ്രശിഷാ യുനജ്മി । അവ്യഥായൈ ത്വാ സ്വധായൈ ത്വാഽരിഷ്ടോ അര്ജുനഃ । മരുതാം പ്രസവേന ജയ । ആപാമ മനസാ । സമ് ഇന്ദ്രിയേണ
നീ ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രമാണ്. മിത്രനും വരുണനും എന്ന രണ്ടു ഭരണാധികാരികൾക്കായി നിന്നെ ഞാൻ ആജ്ഞാപനോപകരണമായി ചേരുന്നു. സുരക്ഷയ്ക്കും ശക്തിക്കും നീ അക്ഷതവും പ്രകാശവുമാണ്. മരുതുകളുടെ പ്രേരണയാൽ ജയിക്കൂ. ജലത്തിന്റെ മനസ്സോടെ, ഐക്യമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടെ.
മാ ത ഽ ഇന്ദ്ര തേ വയം തുരാഷാഡ് അയുക്താസോ ഽ അബ്രഹ്മതാ വിദസാമ । തിഷ്ഠാ രഥമ് അധി യം വജ്രഹസ്താ രശ്മീന് ദേവ യുവസേ സ്വശ്വാന്
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ ദുർബലരും അയോഗ്യരുമായോ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനമില്ലാത്തവരുമായോ ആകരുതേ. വജ്രം കൈവശം വച്ച്, ദേവാ, നിന്റെ കുതിരകൾക്കായി രഥത്തിൽ കയറി കുതിരകളുടെ കയ്യിൽ പിടിക്കൂ.
അഗ്നയേ ഗൃഹപതയേ സ്വാഹാ । സോമായ വനസ്പതയേ സ്വാഹാ । മരുതാമ് ഓജസേ സ്വാഹാ । ഇന്ദ്രസ്യേന്ദ്രിയായ സ്വാഹാ । പൃഥിവി മാതര് മാ മാ ഹിꣳസീര് മോ ഽ അഹം ത്വാമ്
അഗ്നിയ്ക്ക്, ഗൃഹപതിയായവനായി, സ്വാഹാ. സോമനു, വനസ്പതിയായവനായി, സ്വാഹാ. മരുതുകളുടെ ശക്തിക്ക്, സ്വാഹാ. ഇന്ദ്രന്റെ ബലത്തിന്, സ്വാഹാ. ഭൂമിദേവി അമ്മേ, എന്നെ ഹാനിക്കരുതേ, ഞാനും നിന്നെ ഹാനിക്കില്ല.
ഹꣳസഃ ശുചിഷദ് വസുര് അന്തരിക്ഷസദ് ഹോതാ വേദിഷദ് അതിഥിര് ദുരോണസത് । നൃഷദ് വരസദ് ഋതസദ് വ്യോമസദ് അബ്ജാ ഗോജാ ഽ ഋതജാ ഽ അദ്രിജാ ഽ ഋതം ബൃഹത്
ഹംസൻ വിശുദ്ധിയിൽ വസിക്കുന്നു, പ്രകാശവാൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, ഹോതാവ് വേദിയിൽ, അതിഥി വീട്ടിൽ. മനുഷ്യരോടൊപ്പം, ശ്രേഷ്ഠരോടൊപ്പം, സത്യത്തിൽ, ആകാശത്തിൽ; ജലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, പശുക്കളിൽ ജനിച്ചവൻ, സത്യത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, പർവതങ്ങളിൽ ജനിച്ചവൻ—സത്യം, മഹത്തായത്.
ഇയദ് അസ്യായുര് അസ്യായുര് മയി ധേഹി യുങ്ങ് അസി വര്ചോ ഽസി വര്ചോ മയി ധേഹി । ഊര്ഗ് അസ്യ് ഊര്ജം മയി ധേഹി । ഇന്ദ്രസ്യ വാം വീര്യകൃതോ ബാഹൂ ഽഅഭ്യുപാവ ഹരാമി
ഇതാണ് അതിന്റെ ആയുസ്സ്; അതിന്റെ ആയുസ്സ് എനിക്ക് നൽകൂ. നീ തേജസ്സാണ്; തേജസ് എനിക്ക് നൽകൂ. നീ പോഷണമാണ്; പോഷണം എനിക്ക് നൽകൂ. ഇന്ദ്രന്റെ ബലത്താൽ, ഇരുവശത്തെയും കൈകൾ ശക്തിയോടെ ഞാൻ ഉയർത്തുന്നു.
സ്യോനാസി സുഷദാസി । ക്ഷത്രസ്യ യോനിര് അസി । സ്യോനാമ് ആ സീദ സുഷദാമ് ആ സീദ ക്ഷത്രസ്യ യോനിമ് ആ സീദ
നീ സുഖകരവും ഭദ്രവുമാണ്. നീ അധികാരത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥലമാണ്. സുഖത്തിൽ ഇരിക്കൂ, ഭദ്രതയിൽ ഇരിക്കൂ, അധികാരത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥലത്തിൽ ഇരിക്കൂ.
നി ഷസാദ ഘൃതവ്രതോ വരുണഃ പസ്ത്യാസ്വ് ആ । സാമ്രാജ്യായ സുക്രതുഃ
നെയ്യാർപ്പണത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, നല്ല ഉദ്ദേശത്തോടെ, വസതികളിൽ വരുൺൻ ഇരുന്നു, സാമ്രാജ്യത്തിനായി.
അഭിഭൂര് അസ്യ് ഏതാസ് തേ പഞ്ച ദിശഃ കല്പന്താമ് । ബ്രഹ്മꣳസ് ത്വം ബ്രഹ്മാസി സവിതാസി സത്യപ്രസവഃ । വരുണോ ഽസി സത്യൌജാഃ । ഽ ഇന്ദ്രോ ഽസി വിശൌജാഃ । രുദ്രോഽ സി സുശേവഃ । ബഹുകാര ശ്രേയസ്കര ഭൂയസ്കര । ഇന്ദ്രസ്യ വജ്രോ ഽസി തേന മേ രധ്യ
നീ വിജയശാലിയായവനേ, ഈ അഞ്ചു ദിക്കുകളും നിന്റെ കീഴിൽ വരട്ടെ. ബ്രഹ്മൻ, നീ ബ്രഹ്മാവാണ്, നീ സവിതാവാണ്, സത്യപ്രേരിതൻ. നീ വരുണൻ, സത്യബലമുള്ളവൻ. നീ ഇന്ദ്രൻ, സർവ്വശക്തനായവൻ. നീ രുദ്രൻ, ഏറ്റവും ദയാനിധി. നീ അനേകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ശ്രേയസ്സും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവൻ. നീ ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രമാണ്; അതിലൂടെ എനിക്ക് വിജയമുണ്ടാക്കൂ.
അഗ്നിഃ പൃഥുര് ധര്മണസ് പതിര് ജുഷാണോ അഗ്നിഃ പൃഥുര് ധര്മണസ് പതിര് ആജ്യസ്യ വേതു സ്വാഹാ । സ്വാഹാകൃതാഃ സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിര് യതധ്വꣳ സജാതാനാം മധ്യമേഷ്ഠ്യായ
അഗ്നി, വിശാലനും ധർമ്മത്തിന്റെ അധിപനുമായവൻ, പ്രീതിയോടെ clarified butter-ിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ, സ്വാഹാ. സ്വാഹാ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ, ഒരുമിച്ച് ജനിച്ചവരിൽ നടുവിലുള്ള ഹോമത്തിനായി പരിശ്രമിക്കൂ.
സവിത്രാ പ്രസവിത്രാ സരസ്വത്യാ വാചാ ത്വഷ്ട്രാ രൂപൈഃ പൂഷ്ണാ പശുഭിര് ഇന്ദ്രേണാസ്മേ ബൃഹസ്പതിനാ ബ്രഹ്മണാ വരുണേനൌജസാഗ്നിനാ തേജസാ സോമേന രാജ്ഞാ വിഷ്ണുനാ ദശമ്യാ ദേവതയാ പ്രസൂതഃ പ്ര സര്പാമി
സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, സരസ്വതിയുടെ വാക്കിലൂടെ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ രൂപങ്ങളാൽ, പൂഷന്റെ പശുക്കളാൽ, ഇന്ദ്രൻ, ബൃഹസ്പതി, ബ്രഹ്മൻ, വരുണന്റെ ശക്തി, അഗ്നിയുടെ തേജസ്, രാജാവായ സോമൻ, വിഷ്ണു, പത്താമത്തെ ദേവത—ഇവരാൽ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവൻ.
അശ്വിഭ്യാം പച്യസ്വ । സരസ്വത്യൈ പച്യസ്വ । ഇന്ദ്രായ സുത്രാമ്ണേ പച്യസ്വ । വായുഃ പൂതഃ പവിത്രേണ പ്രത്യങ്ക് സോമോ അതിസ്രുതഃ । ഇന്ദ്രസ്യ യുജ്യഃ സഖാ
അശ്വിനികൾക്കായി പാചകം ചെയ്യൂ. സരസ്വതിക്കായി പാചകം ചെയ്യൂ. ഇന്ദ്രനു, നന്നായി നെയ്ത്തവനായി, പാചകം ചെയ്യൂ. വായു ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ശുദ്ധിയാകുന്നു; സോമൻ നല്ല ഒഴുക്കാണ്. ഇന്ദ്രന്റെ ചേർന്ന സുഹൃത്ത്.
കുവിദ് അങ്ഗ യവമന്തോ വയം ചിദ് യഥാ ദാന്ത്യ് അനുപൂര്വം വിയൂയ । ഇഹേഹൈഷാം കൃണുഹി ഭോജനാനി യേ ബര്ഹിഷോ നമ ഽ ഉക്തിം യജന്തി । ഉപയാമഗൃഹീതോ ഽസ്യ് അശ്വിഭ്യാം ത്വാ സരസ്വത്യൈ ത്വേന്ദ്രായ ത്വാ സുത്രാമ്ണേ
നാം യവം ഉപയോഗിച്ച്, യുക്തിയായി, അനുചിതമായ ക്രമത്തിൽ ദാനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യട്ടെ. ഇവിടെ, യജ്ഞകുശത്തിൽ ഇരുന്ന് നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നവർക്കായി ഭക്ഷണം ഒരുക്കൂ. അശ്വിനികൾക്കും, സരസ്വതിക്കും, ഇന്ദ്രനു, നന്നായി നെയ്ത്തവനായി, നിന്നെ ഞാൻ സ്വീകരിച്ചു.
വയꣳ സുരാമമ് അശ്വിനാ നമുചാവ് ആസുരേ സചാ । വിപിപാനാ ശുഭസ് പതീ ഇന്ദ്രം കര്മസ്വ് ആവതമ്
നാം അശ്വിനികളോടൊപ്പം, അസുരനായ നമുചിയോടൊപ്പം, സുരാമം കുടിച്ചു; ദീപ്തിമാന്മാരായ പ്രഭുക്കളേ, എല്ലായ്പ്പോഴും കുടിക്കുന്നവരേ, യജ്ഞങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രനെ പിന്തുണയൂ.
പുത്രമ് ഇവ പിതരാവ് അശ്വിനോഭേന്ദ്രാവഥുഃ കാവ്യൈര് ദꣳസനാഭിഃ । യത് സുരാമം വ്യപിബഃ ശചീഭിഃ സരസ്വതീ ത്വാ മഘവന്ന് അഭിഷ്ണക്
മകനെപ്പോലെ അച്ഛനും അമ്മയും, അശ്വിനികൾ തങ്ങളുടെ കഴിവുകളും ഔഷധങ്ങളും കൊണ്ട് ഇന്ദ്രനെ രക്ഷിച്ചു; നീ ശക്തനായവനേ, ശചികളോടൊപ്പം സുരാമം കുടിച്ചപ്പോൾ, സരസ്വതി, മഹാത്മാവേ, നിന്നെ സ്തുതിച്ചു.
യുഞ്ജാനഃ പ്രഥമം മനസ് തത്വായ സവിതാ ധിയമ് । അഗ്നേര് ജ്യോതിര് നിചായ്യ പൃഥിവ്യാ ഽ അധ്യ് ആഭരത്
ആ സത്യം നേടാൻ ആദ്യമായ ചിന്തയെ സവിതാവ് ഉണർത്തി; അഗ്നിയുടെ പ്രകാശം തെളിയിച്ച്, ഭൂമിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
യുക്തേന മനസാ വയം ദേവസ്യ സവിതുഃ സവേ । സ്വര്ഗ്യായ ശക്ത്യാ
നമുക്കു ചേർന്ന മനസ്സോടെ ദൈവമായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയും, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ശക്തിയും തേടാം.
യുക്ത്വായ സവിതാ ദേവാന്ത് സ്വര്യതോ ധിയാ ദിവമ് । ബൃഹജ് ജ്യോതിഃ കരിഷ്യതഃ സവിതാ പ്ര സുവാതി താന്
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേരുന്ന ദൈവമായ സവിറ്റാവ് ഉന്മേഷമുള്ള ചിന്തയോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു. മഹത്തായ പ്രകാശമായ സവിറ്റാവ് അവരെ പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
യുഞ്ജതേ മന ഽ ഉത യുഞ്ജതേ ധിയോ വിപ്രാ വിപ്രസ്യ ബൃഹതോ വിപശ്ചിതഃ । വി ഹോത്രാ ദധേ വയുനാവിദ് ഏക ഽ ഇന് മഹീ ദേവസ്യ സവിതുഃ പരിഷ്ടുതിഃ
മഹത്തായ ജ്ഞാനിയുടെയും ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനിയുടെയും മനസ്സും ചിന്തകളും ഋഷിമാർ ചേർത്തിരിക്കുന്നു. യജ്ഞാഗ്നികൾ സ്ഥാപിച്ച് ക്രമങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, ദൈവമായ സവിറ്റാവിന്റെ മഹത്തായ സ്തുതികൾ അവനെ ചുറ്റി നിറയുന്നു.
യുജേ വാം ബ്രഹ്മ പൂര്വ്യം നമോഭിര് വി ശ്ലോക ഽ ഏതു പഥ്യേവ സൂരേഃ । ശൃണ്വന്തു വിശ്വേ ഽ അമൃതസ്യ പുത്രാ ഽ ആ യേ ധാമാനി ദിവ്യാനി തസ്ഥുഃ
നമസ്കാരത്തോടെ നിങ്ങളുടെ പുരാതന പ്രാർത്ഥനയെ നാം ചേർക്കുന്നു; ഈ സ്തുതി രഥംപോലെ വഴിയിൽ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ; സ്വർഗത്തിലെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അമൃതപുത്രന്മാരെല്ലാവരും കേൾക്കട്ടെ.
യസ്യ പ്രയാണമ് അന്വ് അന്യ ഽ ഇദ് യയുര് ദേവാ ദേവസ്യ മഹിമാനമ് ഓജസാ । യഃ പാര്ഥിവാനി വിമമേ സ ഽ ഏതശോ രജാസി ദേവഃ സവിതാ മഹിത്വനാ
ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ, അവൻ പോയതിനു ശേഷം മറ്റുള്ള ദേവന്മാർ അവന്റെ പാത പിന്തുടർന്നു. ഭൂമിയിലെ പ്രദേശങ്ങൾ അളന്ന സവിറ്റാവ് തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഈ ലോകങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
ദേവ സവിതഃ പ്ര സുവ യജ്ഞം പ്ര സുവ യജ്ഞപതിം ഭഗായ । ദിവ്യോ ഗന്ധര്വഃ കേതപൂഃ കേതം നഃ പുനാതു വാചസ് പതിര് വാചം നഃ സ്വദതു
ദൈവമായ സവിറ്റാവേ, യജ്ഞത്തെയും യജ്ഞപതിയെയും ഭാഗ്യത്തിനായി പ്രചോദിപ്പിക്കണമേ; സ്വർഗീയഗന്ധർവൻ, സൂചനകളറിയുന്നവൻ, നമ്മുടെ പ്രചോദനങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; വാക്കിന്റെ അധിപൻ നമ്മുടെ വാക്കുകൾ മധുരമാക്കട്ടെ.
ഇമം നോ ദേവ സവിതര് യജ്ഞം പ്ര ണയ ദേവാവ്യꣳ സഖിവിദꣳ സത്രാജിതം ധനജിതꣳ സ്വര്ജിതമ് । ഋചാ സ്തോമꣳ സമര്ധയ ഗായത്രേണ രഥന്തരം ബൃഹദ് ഗായത്രവര്തനി സ്വാഹാ
ദൈവമായ സവിറ്റാവേ, ഈ യജ്ഞം ദൈവികതയിലേക്കും സൗഹൃദത്തിലേക്കും സഭയിൽ വിജയത്തിലേക്കും ധനലാഭത്തിലേക്കും സ്വർഗലാഭത്തിലേക്കും നയിക്കണമേ; ഗായത്രിയും രഥാന്തരവും മഹത്തായ ഗായത്രീവൃത്തവും കൊണ്ട് നമ്മുടെ സ്തുതിയെ ബലപ്പെടുത്തണമേ—സ്വാഹാ.
ദേവസ്യ ത്വാ സവിതുഃ പ്രസവേ ഽശ്വിനോര് ബാഹുഭ്യാം പൂഷ്ണോ ഹസ്താഭ്യാമ് । ആ ദദേ ഗായത്രേണ ഛന്ദസാങ്ഗിരസ്വത് പൃഥിവ്യാഃ സധസ്ഥാദ് അഗ്നിം പുരീഷ്യമ് അങ്ഗിരസ്വദ് ആ ഭര ത്രൈഷ്ടുഭേന ഛന്ദസാങ്ഗിരസ്വത്
ദൈവമായ സവിറ്റാവിന്റെ പ്രചോദനത്താൽ, അശ്വിനികളുടെ ഭുജങ്ങളാൽ, പൂഷന്റെ കൈകളാൽ, ഗായത്രീവൃത്തത്തിൽ നിന്നു അങ്കിരസേ, ഭൂമിയിലെ സദസ്സിൽ നിന്നു നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ത്രിഷ്ടുപ് വൃത്തത്തിൽ അങ്കിരസേ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അഗ്നിയെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരിക.
അഭ്രിര് അസി നാര്യ് അസി ത്വയാ വയമ് അഗ്നിꣳ ശകേമ ഖനിതുꣳ സധസ്ഥ ആ ജാഗതേന ഛന്ദസാങ്ഗിരസ്വത്
നീ മേഘവും സ്ത്രീയും ആണു; നിന്നോടൊപ്പം നാം അഗ്നിയെ സദസ്സിൽ നിന്ന് ജഗതീവൃത്തത്തിൽ തെളിയിക്കാൻ കഴിയട്ടെ, അങ്കിരസേ.
ഹസ്ത ഽ ആധായ സവിതാ ബിഭ്രദ് അഭ്രിꣳ ഹിരണ്യയീമ് । അഗ്നേര് ജ്യോതിര് നിചായ്യ പൃഥിവ്യാ ഽ അധ്യ് ആ ഭര । ആനുഷ്ടുഭേന ഛന്ദസാങ്ഗിരസ്വത്
തന്റെ കൈയിൽ പൊന്നിനിറമുള്ള മേഘം വച്ചുകൊണ്ട് സവിറ്റാവ് അതിനെ വഹിക്കുന്നു; അഗ്നിയുടെ പ്രകാശം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി കൊണ്ടുവരിക; അനുഷ്ടുപ് വൃത്തത്തിൽ, അങ്കിരസേ.
പ്രതൂര്തം വാജിന്ന് ആ ദ്രവ വരിഷ്ഠാമ് അനു സമ്വതമ് । ദിവി തേ ജന്മ പരമമ് അന്തരിക്ഷേ തവ നാഭിഃ പൃഥിവ്യാമ് അധി യോനിര് ഇത്
വേഗത്തിൽ ഓടുന്നവനേ, വിജയത്തിനായി നല്ല വഴിയിൽ മുന്നോട്ട് പോവുക; സ്വർഗത്തിലാണ് നിന്റെ ഉന്നത ജനനം, അന്തരീക്ഷം നിന്റെ നാഭിയാണ്, ഭൂമിയിൽ നിന്റെ ഗർഭം.
യുഞ്ജാഥാꣳ രാസഭം യുവമ് അസ്മിന് യാമേ വൃഷണ്വസൂ । അഗ്നിം ഭരന്തമ് അസ്മയുമ്
വീര്യവും സമ്പത്തും നിറഞ്ഞ ഇരുവരേ, ഈ യാഗത്തിൽ നിങ്ങൾ കഴുതയെ ചേർക്കണം; അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന അഗ്നിയെ കൊണ്ടുവരിക.
യോഗേ-യോഗേ തവസ്തരം വാജേ-വാജേ ഹവാമഹേ । സഖായ ഽ ഇന്ദ്രമൂതയേ
ഓരോ യോജനത്തിലും, ഓരോ മത്സരത്തിലും, നാം ഏറ്റവും ശക്തനായവനെ, സ്നേഹിതരായി, ഇന്ദ്രന്റെ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു.