സപ്ത ഽ ഋഷയഃ പ്രതിഹിതാഃ ശരീരേ സപ്ത രക്ഷന്തി സദമ് അപ്രമാദമ് । സപ്താപഃ സ്വപതോ ലോകമ് ഈയുസ് തത്ര ജാഗൃതോ ഽ അസ്വപ്നജൌ സത്രസദൌ ച ദേവൌ
ഏഴു മഹർഷിമാർ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു; ഏഴു പേർ എപ്പോഴും അശ്രദ്ധയെ തടയുന്നു. ഏഴു ശക്തികൾ നിദ്രയുടെ ലോകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവിടെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവർ, അർപ്പണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന രണ്ടു ദേവന്മാരാണ്, അവർക്ക് നിദ്രയിലൂടെ ജനനം ഇല്ല.
ഉത് തിഷ്ഠ ബ്രഹ്മണസ്പതേ ദേവയന്തസ് ത്വേമഹേ । ഉപ പ്ര യന്തു മരുതഃ സുദാനവ ഽ ഇന്ദ്ര പ്രാശൂര് ഭവാ സചാ
ഏ ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപനേ, എഴുന്നേൽക്കൂ! ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ദയയുള്ള മരുത് ദേവന്മാർ ഇവിടെ വരട്ടെ; ഇന്ദ്രാ, നീ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരണം.
പ്ര നൂനം ബ്രഹ്മണസ്പതിര് മന്ത്രം വദത്യ് ഉക്ഥ്യമ് । യസ്മിന്ന് ഇന്ദ്രോ വരുണോ മിത്രോ ഽ അര്യമാ ദേവാ ഽ ഓകാꣳസി ചക്രിരേ
ഇപ്പോൾ ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപൻ മഹത്വമുള്ള ഒരു ഗാനം ഉച്ചരിക്കുന്നു; അതിൽ ഇന്ദ്രനും വരുണനും മിത്രനും അര്യാമനും ദേവന്മാർ അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബ്രഹ്മണസ്പതേ ത്വമ് അസ്യ യന്താ സൂക്തസ്യ ബോധി തനയം ച ജിന്വ । വിശ്വം തദ് ഭദ്രം യദ് അവന്തി ദേവാ ബൃഹദ് വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ । [യ ഇമാ വിശ്വാ । വിശ്വകര്മാ । യോ നഃ പിതാ । അന്നപതേ ന്നസ്യ നോ ദേഹി ॥ ] (അ.വേ. 17. , 11. )
അപേതോ യന്തു പണയോ ഽസുമ്നാ ദേവപീയവഃ । അസ്യ ലോകഃ സുതാവതഃ । ദ്യുഭിര് അഹോഭിര് അക്തുഭിര് വ്യക്തം യമോ ദദാത്വ് അവസാനമ് അസ്മൈ
ദുഷ്ടരും ശത്രുക്കളും ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ദൂരെയാകട്ടെ. ഈ ലോകം യജ്ഞം ചെയ്തവന്റേതാണ്. പകലും രാത്രിയും സന്ധ്യയും വഴി യമൻ അവനു വ്യക്തമായി വിശ്രമസ്ഥാനം നിശ്ചയിക്കട്ടെ.
സവിതാ തേ ശരീരേഭ്യഃ പൃഥിവ്യാം ലോകമ് ഇച്ഛതു । തസ്മൈ യുജ്യന്താമ് ഉസ്രിയാഃ
സവിതാ, നിന്റെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നല്കട്ടെ; അവനുവേണ്ടി പശുക്കൾ കെട്ടിവയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
വായുഃ പുനാതു । സവിതാ പുനാതു । അഗ്നേര് ഭ്രാജസാ । സൂര്യസ്യ വര്ചസാ । വി മുച്യന്താമ് ഉസ്രിയാഃ
വായു ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; സവിതാ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; അഗ്നിയുടെ പ്രകാശത്താൽ, സൂര്യന്റെ തേജസ്സാൽ, പശുക്കൾ വിടുതൽ നേടട്ടെ.
അശ്വത്ഥേ വോ നിഷദനം പര്ണേ വോ വസതിഷ് കൃതാ । ഗോഭാജഽഇത് കിലാസഥ യത് സനവഥ പൂരുഷമ്
അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിലാണ് നിങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടം, അതിന്റെ ഇലയിലാണ് നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം. പശുക്കളുടെ പാലിൽ പോഷണം ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു, നിങ്ങൾ മനുഷ്യനെ പുതുക്കുമ്പോൾ.
സവിതാ തേ ശരീരാണി മാതുര് ഉപസ്ഥ ഽ ആ വപതു । തസ്മൈ പൃഥിവി ശം ഭവ
സവിതാ, നിന്റെ ശരീരങ്ങൾ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തിരിച്ചെത്തട്ടെ; അവനുവേണ്ടി, ഭൂമിയേ, നീ ദയയുള്ളവളായിരിക്കുക.
പ്രജാപതൌ ത്വാ ദേവതായാമ് ഉപോദകേ ലോകേ നി ദധാമ്യ് അസൌ । അപ നഃ ശോശുചദ് അഘമ്
പ്രജാപതിയിലും ദൈവലോകത്തും ജലമുള്ള ലോകത്തും ഞാൻ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പാപം കഴുകിക്കളയട്ടെ.
പരം മൃത്യോ ഽ അനു പരേഹി പന്ഥാം യസ് തേ ഽ അന്യ ഇതരോ ദേവയാനാത് । ചക്ഷുഷ്മതേ ശൃണ്വതേ തേ ബ്രവീമി മാ നഃ പ്രജാꣳ രീരിഷോ മോത വീരാന്
മരണമേ, നീ ദൂരെയാകൂ, നിന്റെ വഴിയിൽ മാത്രം പോവൂ, ദേവന്മാരുടെ വഴിയിൽ അല്ലാത്തതിൽ. കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതിക്കും വീരന്മാർക്കും ദോഷം വരുത്തരുത്.
ശം വാതഃ ശꣳ ഹി തേ ഘൃണിഃ ശം തേ ഭവന്ത്വ് ഇഷ്ടകാഃ । ശം തേ ഭവന്ത്വ് അഗ്നയഃ പാര്ഥിവാസോ മാ ത്വാഭി ശൂശുചന്
കാറ്റ് നിനക്ക് ശാന്തി നൽകട്ടെ, നിന്റെ തേജസ് ശാന്തി നൽകട്ടെ, നിന്റെ ഇഷ്ടകകൾ ശാന്തി നൽകട്ടെ, ഭൂമിയിലെ അഗ്നികൾ ശാന്തി നൽകട്ടെ; അവ നിനക്ക് ദോഷം വരുത്തരുത്.
കല്പന്താം തേ ദിശസ് തുഭ്യമ് ആപഃ ശിവതമാസ് തുഭ്യം ഭവന്തു സിന്ധവഃ । അന്തരിക്ഷꣳ ശിവം തുഭ്യം കല്പന്താം തേ ദിശഃ സര്വാഃ
നിനക്ക് എല്ലാ ദിശകളും ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ, ജലങ്ങൾ ഏറ്റവും മംഗളകരമായിരിക്കട്ടെ, നദികൾ നിനക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കട്ടെ. ആകാശം നിനക്ക് ശുഭമായിരിക്കട്ടെ, എല്ലാ ദിശകളും നിനക്ക് ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ.
അശ്മന്വതീ രീയതേ സꣳ രഭധ്വമ് ഉത് തിഷ്ഠത പ്ര തരതാ സഖായഃ । അത്ര ജഹീമോ ഽശിവാ യേ ഽ അസഞ്ഛിവാന് വയമ് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
കല്ലുകൊണ്ടുള്ളവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു; എല്ലാവരും ചേർന്ന് പരിശ്രമിക്കൂ, എഴുന്നേൽക്കൂ, കടന്നു പോകൂ സ്നേഹിതരേ! ഇവിടെ അശുഭന്മാരെ നമ്മൾ വിട്ടുകളയാം; നാം ശുഭന്മാരായി വിജയത്തോടെ കടന്നു പോകാം.
അപാഘമ് അപ കില്വിഷമ് അപ കൃത്യാമ് അപോ രപഃ । അപാമാര്ഗ ത്വമ് അസ്മദ് അപ ദുഃഷ്വപ്ന്യꣳ സുവ
പാപം അകറ്റപ്പെടട്ടെ, കുറ്റം അകറ്റപ്പെടട്ടെ, ദുഷ്ടത അകറ്റപ്പെടട്ടെ, ദുർഭാഗ്യം അകറ്റപ്പെടട്ടെ! അശുദ്ധി നീക്കുന്നവളേ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ അകറ്റിക്കളയണം.
സുമിത്രിയാ ന ഽ ആപ ഽ ഓഷധയഃ സന്തു ദുര്മിത്രിയാസ് തസ്മൈ സന്തു യോ ഽസ്മാന് ദ്വേഷ്ടി യം ച വയം ദ്വിഷ്മഃ
ജലങ്ങളും ഔഷധികളും ഞങ്ങളോട് സൗഹൃദപൂർവ്വമായിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനും ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനും അവർക്കു ശത്രുതയുണ്ടാകട്ടെ.
അനഡ്വാഹമ് ആ രഭാമഹേ സൌരഭേയꣳ സ്വസ്തയേ । സ ന ഽ ഇന്ദ്ര ഽ ഇവ ദേവേഭ്യോ വഹ്നിഃ സംതരണോ ഭവ
നാം ആനയുടെപോലുള്ള സുഗന്ധമുള്ളവനെ ക്ഷേമത്തിനായി പിടിക്കുന്നു. ദേവന്മാരിൽ ഇന്ദ്രനുപോലെ, അഗ്നിയേ, നീ ഞങ്ങളെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നവനാകണം.
ഉദ് വയം തമസസ് പരി സ്വഃ പശ്യന്ത ഽ ഉത്തരമ് । ദേവം ദേവത്രാ സൂര്യമ് അഗന്മ ജ്യോതിര് ഉത്തമമ്
നാം ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന്, ഉയർന്ന പ്രകാശം കണ്ടു; ദേവന്മാരിൽ ദേവനായ സൂര്യനെ, പരമോന്നതമായ പ്രകാശത്തെ, നാം എത്തിച്ചേർന്നു.
ഇമം ജീവേഭ്യഃ പരിധിം ദധാമി മൈഷാം നു ഗാദ് അപരോ ഽ അര്ഥമ് ഏതമ് । ശതം ജീവന്തു ശരദഃ പുരൂചീര് അന്തര് മൃത്യും ദധതാം പര്വതേന
ജീവന്മാര്ക്ക് ഈ അതിരാണ് ഞാൻ നിശ്ചയിക്കുന്നത്; മറ്റാരും തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥത്തിനായി ഇത് കടക്കരുത്. അവർ നൂറു ശരദ്കാലങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ, മരണത്തെ ഒരു മലപോലെ ദൂരെയാക്കട്ടെ.
അഗ്ന ഽ ആയൂꣳഷി പവസ ഽ ആ സുവോര്ജമ് ഇഷം ച നഃ । ആരേ ബാധസ്വ ദുച്ഛുനാമ്
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കണേ, ഞങ്ങളെ പ്രകാശത്തിലേക്കും ശക്തിയിലേക്കും സമ്പത്തിലേക്കും നയിക്കണേ. ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങളും ദുർഭാഗ്യങ്ങളും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കണേ.
ആയുഷ്മാന് അഗ്നേ ഹവിഷാ വൃധാനോ ഘൃതപ്രതീകോ ഘൃതയോനിര് ഏധി । ഘൃതം പീത്വാ മധു ചാരു ഗവ്യം പിതേവ പുത്രമ് അഭി രക്ഷതാദ് ഇമാന്ത് സ്വാഹാ
അഗ്നേ, നീ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനായി ഹോമം കൊണ്ടു വളരുന്നവനായി, നെയ്യിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനായി, നെയ്യിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നവനായി ഇരിക്കണം. നീ നെയ്യും മധുരവും ഗവ്യവും കുടിച്ച ശേഷം, അച്ഛൻ മകനെ പോലെ ഇവരെ സംരക്ഷിക്കണമേ. സ്വാഹാ.
പരീമേ ഗാമ് അനേഷത പര്യ് അഗ്നിമ് അഹൃഷത । ദേവേഷ്വ് അക്രത ശ്രവഃ ക ഽ ഇമാꣳ൨ഽ ആ ദധര്ഷതി
എന്നെ ചുറ്റി അവർ പശുവിനെ കൊണ്ടുവന്നു, അഗ്നിയെ ചുറ്റിയും കൊണ്ടുവന്നു. ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ അവർ പ്രശസ്തി സ്ഥാപിച്ചു; ഇനി ആരാണ് ഇവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയുക?
ക്രവ്യാദമ് അഗ്നിം പ്ര ഹിണോമി ദൂരം യമരാജ്യം ഗച്ഛതു രിപ്രവാഹഃ । ഇഹൈവായമ് ഇതരോ ജാതവേദാ ദേവേഭ്യോ ഹവ്യം വഹതു പ്രജാനന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ ദൂരെയാക്കുന്നു; ആ ദാഹിയെ യമന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകട്ടെ. ഇവിടെ തന്നെ ഈ മറ്റൊരു ജാതവേദാസ് ദേവന്മാർക്ക് ഹോമം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സമർപ്പിക്കട്ടെ.
വഹ വപാം ജാതവേദഃ പിതൃഭ്യോ യത്രൈനാന് വേത്ഥ നിഹിതാന് പരാകേ । മേദസഃ കുല്യാ ഽ ഉപ താന്ത് സ്രവന്തു സത്യാ ഽ ഏഷാമ് ആശിഷഃ സം നമന്താꣳ സ്വാഹാ
ജാതവേദാ, നീ വപാം പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകണം, നീ അവരെ ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്ത് അറിയുന്നിടത്തേക്ക്. കൊഴുപ്പിന്റെ പ്രവാഹങ്ങൾ അവരിലേക്ക് ഒഴുകട്ടെ; അവരുടെ സത്യമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്ക് വണങ്ങട്ടെ. സ്വാഹാ.
സ്യോനാ പൃഥിവി നോ ഭവാനൃക്ഷരാ നിവേശനീ । യച്ഛാ നഃ ശര്മ സപ്രഥാഃ । അപ നഃ ശോശുചദ് അഘമ്
ഭൂമി, നീ ഞങ്ങൾക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വകവും ഉറപ്പുള്ളതുമായ വിശ്രമസ്ഥലമായിരിക്കണം. ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ സംരക്ഷണം നൽകണം. ദഹിപ്പിക്കുന്ന പാപം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റണം.
അസ്മാത് ത്വമ് അധി ജാതോ ഽസി ത്വദ് അയം ജായതാം പുനഃ । അസൌ സ്വര്ഗായ ലോകായ സ്വാഹാ
നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഈ ഒരാൾ ജനിച്ചത്; അവനിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാൾ വീണ്ടും ജനിക്കട്ടെ. അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് പോകട്ടെ. സ്വാഹാ.
ഋചം വാചം പ്ര പദ്യേ മനോ യജുഃ പ്ര പദ്യേ സാമ പ്രാണം പ്ര പദ്യേ ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രം പ്ര പദ്യേ । വാഗ് ഓജഃ സഹൌജോ മയി പ്രാണാപാനൌ
ഋക് വേദം വാക്കായി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, യജുര് വേദം മനസ്സായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു, സാമവേദം ശ്വാസമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കാഴ്ചയും ശ്രവണവും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വാക്കും ശക്തിയും മഹത്തായ ഉത്സാഹവും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ, ശ്വാസോച്ഛ്വാസങ്ങളോടൊപ്പം.
യന് മേ ഛിദ്രം ചക്ഷുഷോ ഹൃദയസ്യ മനസോ വാതിതൃണ്ണം ബൃഹസ്പതിര് മേ തദ് ദധാതു । ശം നോ ഭവതു ഭുവനസ്യ യസ് പതിഃ
എന്റെ കണ്ണിലും ഹൃദയത്തിലും മനസ്സിലും ഉള്ള ഏതു പോക്കലും ബൃഹസ്പതി പൂരിപ്പിക്കട്ടെ. ലോകത്തിന്റെ അധിപൻ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ.
ഭൂര് ഭുവഃ സ്വഃ । തത് സവിതുര് വരേണ്യം ഭര്ഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി । ധിയോ യോ നഃ പ്രചോദയാത്
ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗ്ഗം. ദേവനായ സവിറ്റാവിന്റെ പുണ്യപ്രഭയെ നാം ധ്യാനിക്കുന്നു. അവൻ നമ്മുടെ ചിന്തകൾ ഉണർത്തട്ടെ.
കയാ നശ് ചിത്ര ഽ ആ ഭുവദ് ഊതീ സദാവൃധഃ സഖാ । കയാ ശചിഷ്ഠയാ വൃതാ
ഏത് അത്ഭുതകരമായ അനുഗ്രഹത്താലാണ് നമ്മുടെ എന്നും വളരുന്ന സഖാവ് നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്നത്? ഏത് ശക്തിയുള്ള സഹായത്താലാണ് അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്?
ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപനേ, ഈ സ്തുതിയുടെ നയകനും രക്ഷകനുമാണ് നീ; അതിന്റെ സന്തതിയെ ഉണർത്തി വളർത്തുക. ദേവന്മാർ സംരക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാ മംഗളവും ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; നല്ല പുത്രന്മാരോടെ, സഭയിൽ വലുതായി സംസാരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കാവട്ടെ. [എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ഞങ്ങളുടെ പിതാവും, അന്നത്തിന്റെ അധിപനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണമേ.]