ഘൃതവതീ ഭുവനാനാമ് അഭിശ്രിയോര്വീ പൃഥ്വീ മധുദുഘേ സുപേശസാ । ദ്യാവാപൃഥിവീ വരുണസ്യ ധര്മണാ വിഷ്കഭിതേ ഽ അജരേ ഭൂരിരേതസാ
നെയ്യ് നിറഞ്ഞു, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും പോഷകമായ, വിശാലവും മനോഹരവുമായ ഭൂമി; ദ്യാവാപൃഥിവികൾ, വരുണന്റെ നിയമത്തിൽ, ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നു, അവയൊക്കെ പ്രായമില്ലാത്തതും വിത്ത് സമൃദ്ധവുമാണ്.
യേ നഃ സപത്നാ ഽ അപ തേ ഭവന്ത്വ് ഇന്ദ്രാഗ്നിഭ്യാമ് അവ ബാധാമഹേ താന് । വസവോ രുദ്രാ ഽ ആദിത്യാ ഽ ഉപരിസ്പൃശം മോഗ്രം ചേത്താരമ് അധിരാജമ് അക്രന്
ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അകറ്റട്ടെ. വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ആദിത്യന്മാരും അവരെ മുകളിലൂടെ സ്പർശിച്ച്, അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവരാക്കുകയും, രാജാവിന് കീഴിലാക്കുകയും ചെയ്യണം.
ആ നാസത്യാ ത്രിഭിര് ഏകാദശൈര് ഇഹ ദേവേഭിര് യാതം മധുപേയമ് അശ്വിനാ । പ്രായുസ് താരിഷ്ടം നീ രപാꣳസി മൃക്ഷതꣳ സേധതം ദ്വേഷോ ഭവതꣳ സചാഭുവാ
അശ്വിനികൾ, പതിനൊന്ന് ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ഈ മധുരമായ അർപ്പണം സ്വീകരിക്കാൻ ഇവിടെ വരിക. ദീർഘായുസ് തരിക, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുക, പാപങ്ങൾ കഴുകുക, വൈരാഗ്യം അകറ്റുക, ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഐക്യമായിരിക്കുക.
ഏഷ വ സ്തോമോ മരുത ഽ ഇയം ഗീര് മാന്ദാര്യസ്യ മാന്യസ്യ കാരോഃ । ഏഷാ യാസീഷ്ട തന്വേ വയാം വിദ്യാമേഷം വൃജനം ജീരദാനുമ്
ഈ സ്തുതി മരുതുകൾക്കാണ്, ഈ ഗാനം മഹത്വമുള്ള മാന്ദാര്യനു. ഈ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ലഭിക്കട്ടെ, ഈ ജനത്തെ ഞങ്ങൾ അറിയട്ടെ, ദീർഘായുസുള്ള സന്തതികൾ ലഭിക്കട്ടെ.
സഹസ്തോമാഃ സഹച്ഛന്ദസ ഽ ആവൃതഃ സഹപ്രമാ ഽ ഋഷയഃ സപ്ത ദൈവ്യാഃ । പൂര്വേഷാം പന്ഥാമ് അനുദൃശ്യ ധീരാ ഽ അന്വാലേഭിരേ രഥ്യോ ന രശ്മീന്
ഏകമായ സ്തുതിയും, ഏകമായ ഛന്ദസ്സും, ഏകമായ അളവും കൊണ്ട്, ഏഴു ദൈവിക ഋഷിമാർ, മുൻപുള്ളവരുടെ പാത പിന്തുടർന്ന്, രഥികന്മാർ കയറ്റം പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനത്തോടെ reins പിടിച്ചു.
ആയുഷ്യം വര്ചസ്യꣳ രായസ്പോഷമ് ഔദ്ഭിദമ് । ഇദꣳ ഹിരണ്യം വര്ചസ്വജ് ജൈത്രായാ വിശതാദ് ഉ മാമ്
ദീർഘായുസും, തേജസ്സും, സമ്പത്തും, സസ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വളർച്ചയും, ഈ പൊന്നും, പ്രകാശമുള്ളതും, വിജയത്തിനായി എന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ.
ന തദ് രക്ഷാꣳസി ന പിശാചാസ് തരന്തി ദേവാനാമ് ഓജഃ പ്രഥമജꣳ ഹ്യ് ഏതത് । യോ ബിഭര്തി ദാക്ഷായണꣳ ഹിരണ്യꣳ സ ദേവേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമ് ആയുഃ സ മനുഷ്യേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമ് ആയുഃ
ദേവന്മാരുടെ ആദ്യശക്തി അതാണ്; അതിനെ ഭൂതങ്ങളും പിശാചുകളും കടക്കില്ല. ദാക്ഷായണപൊൻ ധരിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരിൽ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു.
യദ് ആബധ്നന് ദാക്ഷായണാ ഹിരണ്യꣳ ശതാനീകായ സുമനസ്യമാനാഃ । തന് മ ഽ ആ ബധ്നാമി ശതശാരദായായുഷ്മാന് ജരദഷ്ടിര് യഥാസമ്
ദാക്ഷായണർ ശതാനീകന്റെ ഭാവുകം ആശംസിച്ച് പൊൻ കെട്ടിയപ്പോൾ, ഞാൻ അതേപോലെ എന്റെ ദീർഘായുസിനായി, നൂറു വർഷം ജീവിക്കാൻ, പ്രായം ചെന്നാലും ശക്തിയോടെ, ഈ പൊൻ കെട്ടുന്നു.
ഉത നോ ഽഹിര്ബുധ്ന്യഃ ശൃണോത്വ് അജ ഽ ഏകപാത് പൃഥിവീ സമുദ്രഃ । വിശ്വേ ദേവാ ഽ ഋതാവൃധോ ഹുവാനാ സ്തുതാ മന്ത്രാഃ കവിശസ്താ ഽ അവന്തു
അഹിർബുദ്ധ്യൻ, അജൻ, ഏകപാദൻ, ഭൂമി, സമുദ്രം, എല്ലാവരും ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ. സത്യത്തിൽ ഉറച്ച ദേവന്മാർ, ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നവർ, സ്തുതികളും ജ്ഞാനവാക്കുകളും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇമാ ഗിര ഽ ആദിത്യേഭ്യോ ഘൃതസ്നൂഃ സനാദ് രാജഭ്യോ ജുഹ്വാ ജുഹോമി । ശൃണോതു മിത്രോ ഽ അര്യമാ ഭഗോ നസ് തുവിജാതോ വരുണോ ദക്ഷോ ഽഅꣳശഃ
ഈ ഗീതങ്ങൾ, നെയ്യാൽ അഭിഷേകം ചെയ്തവ, ആദിത്യന്മാർക്കും, പുരാതന രാജാക്കന്മാർക്കും ഞാൻ നാവുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കുന്നു. മിത്രൻ, അര്യമൻ, ഭാഗം, ശക്തനായ വരുണൻ, ദക്ഷൻ, അംശൻ ഇവർ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
സപ്ത ഽ ഋഷയഃ പ്രതിഹിതാഃ ശരീരേ സപ്ത രക്ഷന്തി സദമ് അപ്രമാദമ് । സപ്താപഃ സ്വപതോ ലോകമ് ഈയുസ് തത്ര ജാഗൃതോ ഽ അസ്വപ്നജൌ സത്രസദൌ ച ദേവൌ
ഏഴു മഹർഷിമാർ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു; ഏഴു പേർ എപ്പോഴും അശ്രദ്ധയെ തടയുന്നു. ഏഴു ശക്തികൾ നിദ്രയുടെ ലോകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവിടെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവർ, അർപ്പണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന രണ്ടു ദേവന്മാരാണ്, അവർക്ക് നിദ്രയിലൂടെ ജനനം ഇല്ല.
ഉത് തിഷ്ഠ ബ്രഹ്മണസ്പതേ ദേവയന്തസ് ത്വേമഹേ । ഉപ പ്ര യന്തു മരുതഃ സുദാനവ ഽ ഇന്ദ്ര പ്രാശൂര് ഭവാ സചാ
ഏ ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപനേ, എഴുന്നേൽക്കൂ! ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ദയയുള്ള മരുത് ദേവന്മാർ ഇവിടെ വരട്ടെ; ഇന്ദ്രാ, നീ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരണം.
പ്ര നൂനം ബ്രഹ്മണസ്പതിര് മന്ത്രം വദത്യ് ഉക്ഥ്യമ് । യസ്മിന്ന് ഇന്ദ്രോ വരുണോ മിത്രോ ഽ അര്യമാ ദേവാ ഽ ഓകാꣳസി ചക്രിരേ
ഇപ്പോൾ ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപൻ മഹത്വമുള്ള ഒരു ഗാനം ഉച്ചരിക്കുന്നു; അതിൽ ഇന്ദ്രനും വരുണനും മിത്രനും അര്യാമനും ദേവന്മാർ അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബ്രഹ്മണസ്പതേ ത്വമ് അസ്യ യന്താ സൂക്തസ്യ ബോധി തനയം ച ജിന്വ । വിശ്വം തദ് ഭദ്രം യദ് അവന്തി ദേവാ ബൃഹദ് വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ । [യ ഇമാ വിശ്വാ । വിശ്വകര്മാ । യോ നഃ പിതാ । അന്നപതേ ന്നസ്യ നോ ദേഹി ॥ ] (അ.വേ. 17. , 11. )
അപേതോ യന്തു പണയോ ഽസുമ്നാ ദേവപീയവഃ । അസ്യ ലോകഃ സുതാവതഃ । ദ്യുഭിര് അഹോഭിര് അക്തുഭിര് വ്യക്തം യമോ ദദാത്വ് അവസാനമ് അസ്മൈ
ദുഷ്ടരും ശത്രുക്കളും ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ദൂരെയാകട്ടെ. ഈ ലോകം യജ്ഞം ചെയ്തവന്റേതാണ്. പകലും രാത്രിയും സന്ധ്യയും വഴി യമൻ അവനു വ്യക്തമായി വിശ്രമസ്ഥാനം നിശ്ചയിക്കട്ടെ.
സവിതാ തേ ശരീരേഭ്യഃ പൃഥിവ്യാം ലോകമ് ഇച്ഛതു । തസ്മൈ യുജ്യന്താമ് ഉസ്രിയാഃ
സവിതാ, നിന്റെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നല്കട്ടെ; അവനുവേണ്ടി പശുക്കൾ കെട്ടിവയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
വായുഃ പുനാതു । സവിതാ പുനാതു । അഗ്നേര് ഭ്രാജസാ । സൂര്യസ്യ വര്ചസാ । വി മുച്യന്താമ് ഉസ്രിയാഃ
വായു ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; സവിതാ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; അഗ്നിയുടെ പ്രകാശത്താൽ, സൂര്യന്റെ തേജസ്സാൽ, പശുക്കൾ വിടുതൽ നേടട്ടെ.
അശ്വത്ഥേ വോ നിഷദനം പര്ണേ വോ വസതിഷ് കൃതാ । ഗോഭാജഽഇത് കിലാസഥ യത് സനവഥ പൂരുഷമ്
അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിലാണ് നിങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടം, അതിന്റെ ഇലയിലാണ് നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം. പശുക്കളുടെ പാലിൽ പോഷണം ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു, നിങ്ങൾ മനുഷ്യനെ പുതുക്കുമ്പോൾ.
സവിതാ തേ ശരീരാണി മാതുര് ഉപസ്ഥ ഽ ആ വപതു । തസ്മൈ പൃഥിവി ശം ഭവ
സവിതാ, നിന്റെ ശരീരങ്ങൾ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തിരിച്ചെത്തട്ടെ; അവനുവേണ്ടി, ഭൂമിയേ, നീ ദയയുള്ളവളായിരിക്കുക.
പ്രജാപതൌ ത്വാ ദേവതായാമ് ഉപോദകേ ലോകേ നി ദധാമ്യ് അസൌ । അപ നഃ ശോശുചദ് അഘമ്
പ്രജാപതിയിലും ദൈവലോകത്തും ജലമുള്ള ലോകത്തും ഞാൻ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പാപം കഴുകിക്കളയട്ടെ.
പരം മൃത്യോ ഽ അനു പരേഹി പന്ഥാം യസ് തേ ഽ അന്യ ഇതരോ ദേവയാനാത് । ചക്ഷുഷ്മതേ ശൃണ്വതേ തേ ബ്രവീമി മാ നഃ പ്രജാꣳ രീരിഷോ മോത വീരാന്
മരണമേ, നീ ദൂരെയാകൂ, നിന്റെ വഴിയിൽ മാത്രം പോവൂ, ദേവന്മാരുടെ വഴിയിൽ അല്ലാത്തതിൽ. കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതിക്കും വീരന്മാർക്കും ദോഷം വരുത്തരുത്.
ശം വാതഃ ശꣳ ഹി തേ ഘൃണിഃ ശം തേ ഭവന്ത്വ് ഇഷ്ടകാഃ । ശം തേ ഭവന്ത്വ് അഗ്നയഃ പാര്ഥിവാസോ മാ ത്വാഭി ശൂശുചന്
കാറ്റ് നിനക്ക് ശാന്തി നൽകട്ടെ, നിന്റെ തേജസ് ശാന്തി നൽകട്ടെ, നിന്റെ ഇഷ്ടകകൾ ശാന്തി നൽകട്ടെ, ഭൂമിയിലെ അഗ്നികൾ ശാന്തി നൽകട്ടെ; അവ നിനക്ക് ദോഷം വരുത്തരുത്.
കല്പന്താം തേ ദിശസ് തുഭ്യമ് ആപഃ ശിവതമാസ് തുഭ്യം ഭവന്തു സിന്ധവഃ । അന്തരിക്ഷꣳ ശിവം തുഭ്യം കല്പന്താം തേ ദിശഃ സര്വാഃ
നിനക്ക് എല്ലാ ദിശകളും ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ, ജലങ്ങൾ ഏറ്റവും മംഗളകരമായിരിക്കട്ടെ, നദികൾ നിനക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കട്ടെ. ആകാശം നിനക്ക് ശുഭമായിരിക്കട്ടെ, എല്ലാ ദിശകളും നിനക്ക് ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ.
അശ്മന്വതീ രീയതേ സꣳ രഭധ്വമ് ഉത് തിഷ്ഠത പ്ര തരതാ സഖായഃ । അത്ര ജഹീമോ ഽശിവാ യേ ഽ അസഞ്ഛിവാന് വയമ് ഉത്തരേമാഭി വാജാന്
കല്ലുകൊണ്ടുള്ളവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു; എല്ലാവരും ചേർന്ന് പരിശ്രമിക്കൂ, എഴുന്നേൽക്കൂ, കടന്നു പോകൂ സ്നേഹിതരേ! ഇവിടെ അശുഭന്മാരെ നമ്മൾ വിട്ടുകളയാം; നാം ശുഭന്മാരായി വിജയത്തോടെ കടന്നു പോകാം.
അപാഘമ് അപ കില്വിഷമ് അപ കൃത്യാമ് അപോ രപഃ । അപാമാര്ഗ ത്വമ് അസ്മദ് അപ ദുഃഷ്വപ്ന്യꣳ സുവ
പാപം അകറ്റപ്പെടട്ടെ, കുറ്റം അകറ്റപ്പെടട്ടെ, ദുഷ്ടത അകറ്റപ്പെടട്ടെ, ദുർഭാഗ്യം അകറ്റപ്പെടട്ടെ! അശുദ്ധി നീക്കുന്നവളേ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ അകറ്റിക്കളയണം.
സുമിത്രിയാ ന ഽ ആപ ഽ ഓഷധയഃ സന്തു ദുര്മിത്രിയാസ് തസ്മൈ സന്തു യോ ഽസ്മാന് ദ്വേഷ്ടി യം ച വയം ദ്വിഷ്മഃ
ജലങ്ങളും ഔഷധികളും ഞങ്ങളോട് സൗഹൃദപൂർവ്വമായിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനും ഞങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവനും അവർക്കു ശത്രുതയുണ്ടാകട്ടെ.
അനഡ്വാഹമ് ആ രഭാമഹേ സൌരഭേയꣳ സ്വസ്തയേ । സ ന ഽ ഇന്ദ്ര ഽ ഇവ ദേവേഭ്യോ വഹ്നിഃ സംതരണോ ഭവ
നാം ആനയുടെപോലുള്ള സുഗന്ധമുള്ളവനെ ക്ഷേമത്തിനായി പിടിക്കുന്നു. ദേവന്മാരിൽ ഇന്ദ്രനുപോലെ, അഗ്നിയേ, നീ ഞങ്ങളെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നവനാകണം.
ഉദ് വയം തമസസ് പരി സ്വഃ പശ്യന്ത ഽ ഉത്തരമ് । ദേവം ദേവത്രാ സൂര്യമ് അഗന്മ ജ്യോതിര് ഉത്തമമ്
നാം ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന്, ഉയർന്ന പ്രകാശം കണ്ടു; ദേവന്മാരിൽ ദേവനായ സൂര്യനെ, പരമോന്നതമായ പ്രകാശത്തെ, നാം എത്തിച്ചേർന്നു.
ഇമം ജീവേഭ്യഃ പരിധിം ദധാമി മൈഷാം നു ഗാദ് അപരോ ഽ അര്ഥമ് ഏതമ് । ശതം ജീവന്തു ശരദഃ പുരൂചീര് അന്തര് മൃത്യും ദധതാം പര്വതേന
ജീവന്മാര്ക്ക് ഈ അതിരാണ് ഞാൻ നിശ്ചയിക്കുന്നത്; മറ്റാരും തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥത്തിനായി ഇത് കടക്കരുത്. അവർ നൂറു ശരദ്കാലങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ, മരണത്തെ ഒരു മലപോലെ ദൂരെയാക്കട്ടെ.
അഗ്ന ഽ ആയൂꣳഷി പവസ ഽ ആ സുവോര്ജമ് ഇഷം ച നഃ । ആരേ ബാധസ്വ ദുച്ഛുനാമ്
അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കണേ, ഞങ്ങളെ പ്രകാശത്തിലേക്കും ശക്തിയിലേക്കും സമ്പത്തിലേക്കും നയിക്കണേ. ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങളും ദുർഭാഗ്യങ്ങളും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കണേ.
ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപനേ, ഈ സ്തുതിയുടെ നയകനും രക്ഷകനുമാണ് നീ; അതിന്റെ സന്തതിയെ ഉണർത്തി വളർത്തുക. ദേവന്മാർ സംരക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാ മംഗളവും ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; നല്ല പുത്രന്മാരോടെ, സഭയിൽ വലുതായി സംസാരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കാവട്ടെ. [എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ഞങ്ങളുടെ പിതാവും, അന്നത്തിന്റെ അധിപനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണമേ.]