പ്രാതര്ജിതം ഭഗമ് ഉഗ്രꣳ ഹുവേമ വയം പുത്രമ് അദിതേര് യോ വിധര്താ । ആധ്രശ് ചിദ് യം മന്യമാനസ് തുരശ് ചിദ് രാജാ ചിദ് യം ഭഗം ഭക്ഷീത്യ് ആഹ
പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശക്തനായ ഭഗനെ, അദിതിയുടെ പുത്രനെയും ദാനദായകനെയും വിളിക്കുന്നു; ശക്തനും വേഗവാനുമാണ് രാജാവും പോലും 'ഭഗൻ അനുഭവിക്കേണ്ടവൻ' എന്നു പറയുന്നു.
ഭഗ പ്രണേതര് ഭഗ സത്യരാധോ ഭഗേമാം ധിയമ് ഉദവാ ദദന് നഃ । ഭഗ പ്ര ണോ ജനയ ഗോഭിര് അശ്വൈര് ഭഗ പ്ര നൃഭിര് നൃവന്തഃ സ്യാമ
നേതാവായ ഭഗനേ, സത്യസന്ധനായ ദാനദായകനേ, ഈ ബുദ്ധി ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം; ഭഗനേ, പശുക്കളും കുതിരകളും ഞങ്ങൾക്കു ജനിപ്പിക്കണം—ഭഗനേ, ഞങ്ങൾ പുരുഷന്മാരിൽ പുരുഷന്മാരാവട്ടെ.
ഉതേദാനീം ഭഗവന്തഃ സ്യാമോത പ്രപിത്വ ഽ ഉത മധ്യേ ഽ അഹ്നാമ് । ഉതോദിതാ മഘവന് സൂര്യസ്യ വയം ദേവാനാꣳ സുമതൌ സ്യാമ
ഇപ്പോഴും, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, നടുവിലും, ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകട്ടെ. സൂര്യനോടൊപ്പം ഉദിച്ച മഹാവാനേ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിലകൊള്ളട്ടെ.
ഭഗ ഽ ഏവ ഭഗവാꣳ൨ഽ അസ്തു ദേവാസ് തേന വയം ഭഗവന്തഃ സ്യാമ । തം ത്വാ ഭഗ സര്വ ഽ ഇജ്ജോഹവീതി സ നോ ഭഗ പുര ഽ ഏതാ ഭവേഹ
ദേവന്മാരിൽ ഭാഗം മാത്രമേ ഭാഗ്യവാനാകട്ടെ; അവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകട്ടെ. ഭാഗവേ, എല്ലാ ആഗ്രഹത്തോടും ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; നീ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ സന്നിഹിതനാകണം.
സമ് അധ്വരായോഷസോ നമന്ത ദധിക്രാവേവ ശുചയേ പദായ । അര്വാചീനം വസുവിദം ഭഗം നോ രഥമ് ഇവാശ്വാ വാജിന ഽ ആ വഹന്തു
യാഗസമയത്ത് ഉഷസ്സുകൾ ഒന്നിച്ച് നമിക്കുന്നു, ദധിക്രാവു ശുദ്ധമായ വഴി തേടുന്നതുപോലെ. ധനസമ്പന്നനായ ഭാഗം, കുതിരകൾ രഥം വലിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
അശ്വാവതീര് ഗോമതീര് ന ഽ ഉഷാസോ വീരവതീഃ സദമ് ഉച്ഛന്തു ഭദ്രാഃ । ഘൃതം ദുഹാനാ വിശ്വതഃ പ്രപീതാ യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിഃ സദാ നഃ
കുതിരകളും പശുക്കളും വീരന്മാരും നിറഞ്ഞ ഉഷസ്സുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭാഗ്യത്തോടെ ഉദിക്കട്ടെ. എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും നെയ്യ് പകർന്നുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഞങ്ങളെ ക്ഷേമത്തോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
പൂഷന് തവ വ്രതേ വയം ന രിഷ്യേമ കദാ ചന । സ്തോതാരസ് ത ഽ ഇഹ സ്മസി
പൂഷനേ, നിന്റെ ഭരണത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ദു:ഖം അനുഭവിക്കരുതേ. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവരാണ്.
പഥസ്-പഥഃ പരിപതിം വചസ്യാ കാമേന കൃതോ ഽ അഭ്യാനഡ് അര്കമ് । സ നോ രാസച്ഛുരുധശ് ചന്ദ്രാഗ്രാ ധിയം-ധിയꣳ സീഷധാതി പ്ര പൂഷാ
വഴികളിലൂടെ, വാക്കിലും ആഗ്രഹത്തിലും, പാട്ടിനോട് ചേർന്ന്, വഴികാവലാളായ പൂഷൻ സമീപത്തെത്തുന്നു. ശ്രദ്ധയോടെ, പ്രകാശമുള്ള കൈകളോടെ, പൂഷൻ ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം പകർന്നു തരട്ടെ.
ത്രീണി പദാ വി ചക്രമേ വിഷ്ണുര് ഗോപാ ഽ അദാഭ്യഃ । അതോ ധര്മാണി ധാരയന്
വിഷ്ണു മൂന്നു വലിയ പടികൾ വെച്ചു; അവൻ രക്ഷകനും ജയിക്കാനാവാത്തവനും ആണു. അവിടെ നിന്ന് അവൻ ധർമ്മങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നു.
തദ് വിപ്രാസോ വിപന്യവോ ജാഗൃവാꣳസഃ സമ് ഇന്ധതേ । വിഷ്ണോര് യത് പരമം പദമ്
ജ്ഞാനികളും ജാഗരൂകരുമായ പുരോഹിതന്മാർ, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം തേടി ഒരുമിച്ച് അഗ്നി തെളിയിക്കുന്നു.
ഘൃതവതീ ഭുവനാനാമ് അഭിശ്രിയോര്വീ പൃഥ്വീ മധുദുഘേ സുപേശസാ । ദ്യാവാപൃഥിവീ വരുണസ്യ ധര്മണാ വിഷ്കഭിതേ ഽ അജരേ ഭൂരിരേതസാ
നെയ്യ് നിറഞ്ഞു, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും പോഷകമായ, വിശാലവും മനോഹരവുമായ ഭൂമി; ദ്യാവാപൃഥിവികൾ, വരുണന്റെ നിയമത്തിൽ, ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നു, അവയൊക്കെ പ്രായമില്ലാത്തതും വിത്ത് സമൃദ്ധവുമാണ്.
യേ നഃ സപത്നാ ഽ അപ തേ ഭവന്ത്വ് ഇന്ദ്രാഗ്നിഭ്യാമ് അവ ബാധാമഹേ താന് । വസവോ രുദ്രാ ഽ ആദിത്യാ ഽ ഉപരിസ്പൃശം മോഗ്രം ചേത്താരമ് അധിരാജമ് അക്രന്
ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അകറ്റട്ടെ. വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ആദിത്യന്മാരും അവരെ മുകളിലൂടെ സ്പർശിച്ച്, അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവരാക്കുകയും, രാജാവിന് കീഴിലാക്കുകയും ചെയ്യണം.
ആ നാസത്യാ ത്രിഭിര് ഏകാദശൈര് ഇഹ ദേവേഭിര് യാതം മധുപേയമ് അശ്വിനാ । പ്രായുസ് താരിഷ്ടം നീ രപാꣳസി മൃക്ഷതꣳ സേധതം ദ്വേഷോ ഭവതꣳ സചാഭുവാ
അശ്വിനികൾ, പതിനൊന്ന് ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ഈ മധുരമായ അർപ്പണം സ്വീകരിക്കാൻ ഇവിടെ വരിക. ദീർഘായുസ് തരിക, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുക, പാപങ്ങൾ കഴുകുക, വൈരാഗ്യം അകറ്റുക, ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഐക്യമായിരിക്കുക.
ഏഷ വ സ്തോമോ മരുത ഽ ഇയം ഗീര് മാന്ദാര്യസ്യ മാന്യസ്യ കാരോഃ । ഏഷാ യാസീഷ്ട തന്വേ വയാം വിദ്യാമേഷം വൃജനം ജീരദാനുമ്
ഈ സ്തുതി മരുതുകൾക്കാണ്, ഈ ഗാനം മഹത്വമുള്ള മാന്ദാര്യനു. ഈ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ലഭിക്കട്ടെ, ഈ ജനത്തെ ഞങ്ങൾ അറിയട്ടെ, ദീർഘായുസുള്ള സന്തതികൾ ലഭിക്കട്ടെ.
സഹസ്തോമാഃ സഹച്ഛന്ദസ ഽ ആവൃതഃ സഹപ്രമാ ഽ ഋഷയഃ സപ്ത ദൈവ്യാഃ । പൂര്വേഷാം പന്ഥാമ് അനുദൃശ്യ ധീരാ ഽ അന്വാലേഭിരേ രഥ്യോ ന രശ്മീന്
ഏകമായ സ്തുതിയും, ഏകമായ ഛന്ദസ്സും, ഏകമായ അളവും കൊണ്ട്, ഏഴു ദൈവിക ഋഷിമാർ, മുൻപുള്ളവരുടെ പാത പിന്തുടർന്ന്, രഥികന്മാർ കയറ്റം പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനത്തോടെ reins പിടിച്ചു.
ആയുഷ്യം വര്ചസ്യꣳ രായസ്പോഷമ് ഔദ്ഭിദമ് । ഇദꣳ ഹിരണ്യം വര്ചസ്വജ് ജൈത്രായാ വിശതാദ് ഉ മാമ്
ദീർഘായുസും, തേജസ്സും, സമ്പത്തും, സസ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വളർച്ചയും, ഈ പൊന്നും, പ്രകാശമുള്ളതും, വിജയത്തിനായി എന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ.
ന തദ് രക്ഷാꣳസി ന പിശാചാസ് തരന്തി ദേവാനാമ് ഓജഃ പ്രഥമജꣳ ഹ്യ് ഏതത് । യോ ബിഭര്തി ദാക്ഷായണꣳ ഹിരണ്യꣳ സ ദേവേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമ് ആയുഃ സ മനുഷ്യേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമ് ആയുഃ
ദേവന്മാരുടെ ആദ്യശക്തി അതാണ്; അതിനെ ഭൂതങ്ങളും പിശാചുകളും കടക്കില്ല. ദാക്ഷായണപൊൻ ധരിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരിൽ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു.
യദ് ആബധ്നന് ദാക്ഷായണാ ഹിരണ്യꣳ ശതാനീകായ സുമനസ്യമാനാഃ । തന് മ ഽ ആ ബധ്നാമി ശതശാരദായായുഷ്മാന് ജരദഷ്ടിര് യഥാസമ്
ദാക്ഷായണർ ശതാനീകന്റെ ഭാവുകം ആശംസിച്ച് പൊൻ കെട്ടിയപ്പോൾ, ഞാൻ അതേപോലെ എന്റെ ദീർഘായുസിനായി, നൂറു വർഷം ജീവിക്കാൻ, പ്രായം ചെന്നാലും ശക്തിയോടെ, ഈ പൊൻ കെട്ടുന്നു.
ഉത നോ ഽഹിര്ബുധ്ന്യഃ ശൃണോത്വ് അജ ഽ ഏകപാത് പൃഥിവീ സമുദ്രഃ । വിശ്വേ ദേവാ ഽ ഋതാവൃധോ ഹുവാനാ സ്തുതാ മന്ത്രാഃ കവിശസ്താ ഽ അവന്തു
അഹിർബുദ്ധ്യൻ, അജൻ, ഏകപാദൻ, ഭൂമി, സമുദ്രം, എല്ലാവരും ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ. സത്യത്തിൽ ഉറച്ച ദേവന്മാർ, ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നവർ, സ്തുതികളും ജ്ഞാനവാക്കുകളും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇമാ ഗിര ഽ ആദിത്യേഭ്യോ ഘൃതസ്നൂഃ സനാദ് രാജഭ്യോ ജുഹ്വാ ജുഹോമി । ശൃണോതു മിത്രോ ഽ അര്യമാ ഭഗോ നസ് തുവിജാതോ വരുണോ ദക്ഷോ ഽഅꣳശഃ
ഈ ഗീതങ്ങൾ, നെയ്യാൽ അഭിഷേകം ചെയ്തവ, ആദിത്യന്മാർക്കും, പുരാതന രാജാക്കന്മാർക്കും ഞാൻ നാവുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കുന്നു. മിത്രൻ, അര്യമൻ, ഭാഗം, ശക്തനായ വരുണൻ, ദക്ഷൻ, അംശൻ ഇവർ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
സപ്ത ഽ ഋഷയഃ പ്രതിഹിതാഃ ശരീരേ സപ്ത രക്ഷന്തി സദമ് അപ്രമാദമ് । സപ്താപഃ സ്വപതോ ലോകമ് ഈയുസ് തത്ര ജാഗൃതോ ഽ അസ്വപ്നജൌ സത്രസദൌ ച ദേവൌ
ഏഴു മഹർഷിമാർ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു; ഏഴു പേർ എപ്പോഴും അശ്രദ്ധയെ തടയുന്നു. ഏഴു ശക്തികൾ നിദ്രയുടെ ലോകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവിടെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവർ, അർപ്പണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന രണ്ടു ദേവന്മാരാണ്, അവർക്ക് നിദ്രയിലൂടെ ജനനം ഇല്ല.
ഉത് തിഷ്ഠ ബ്രഹ്മണസ്പതേ ദേവയന്തസ് ത്വേമഹേ । ഉപ പ്ര യന്തു മരുതഃ സുദാനവ ഽ ഇന്ദ്ര പ്രാശൂര് ഭവാ സചാ
ഏ ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപനേ, എഴുന്നേൽക്കൂ! ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ദയയുള്ള മരുത് ദേവന്മാർ ഇവിടെ വരട്ടെ; ഇന്ദ്രാ, നീ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരണം.
പ്ര നൂനം ബ്രഹ്മണസ്പതിര് മന്ത്രം വദത്യ് ഉക്ഥ്യമ് । യസ്മിന്ന് ഇന്ദ്രോ വരുണോ മിത്രോ ഽ അര്യമാ ദേവാ ഽ ഓകാꣳസി ചക്രിരേ
ഇപ്പോൾ ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപൻ മഹത്വമുള്ള ഒരു ഗാനം ഉച്ചരിക്കുന്നു; അതിൽ ഇന്ദ്രനും വരുണനും മിത്രനും അര്യാമനും ദേവന്മാർ അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബ്രഹ്മണസ്പതേ ത്വമ് അസ്യ യന്താ സൂക്തസ്യ ബോധി തനയം ച ജിന്വ । വിശ്വം തദ് ഭദ്രം യദ് അവന്തി ദേവാ ബൃഹദ് വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ । [യ ഇമാ വിശ്വാ । വിശ്വകര്മാ । യോ നഃ പിതാ । അന്നപതേ ന്നസ്യ നോ ദേഹി ॥ ] (അ.വേ. 17. , 11. )
അപേതോ യന്തു പണയോ ഽസുമ്നാ ദേവപീയവഃ । അസ്യ ലോകഃ സുതാവതഃ । ദ്യുഭിര് അഹോഭിര് അക്തുഭിര് വ്യക്തം യമോ ദദാത്വ് അവസാനമ് അസ്മൈ
ദുഷ്ടരും ശത്രുക്കളും ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ദൂരെയാകട്ടെ. ഈ ലോകം യജ്ഞം ചെയ്തവന്റേതാണ്. പകലും രാത്രിയും സന്ധ്യയും വഴി യമൻ അവനു വ്യക്തമായി വിശ്രമസ്ഥാനം നിശ്ചയിക്കട്ടെ.
സവിതാ തേ ശരീരേഭ്യഃ പൃഥിവ്യാം ലോകമ് ഇച്ഛതു । തസ്മൈ യുജ്യന്താമ് ഉസ്രിയാഃ
സവിതാ, നിന്റെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നല്കട്ടെ; അവനുവേണ്ടി പശുക്കൾ കെട്ടിവയ്ക്കപ്പെടട്ടെ.
വായുഃ പുനാതു । സവിതാ പുനാതു । അഗ്നേര് ഭ്രാജസാ । സൂര്യസ്യ വര്ചസാ । വി മുച്യന്താമ് ഉസ്രിയാഃ
വായു ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; സവിതാ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; അഗ്നിയുടെ പ്രകാശത്താൽ, സൂര്യന്റെ തേജസ്സാൽ, പശുക്കൾ വിടുതൽ നേടട്ടെ.
അശ്വത്ഥേ വോ നിഷദനം പര്ണേ വോ വസതിഷ് കൃതാ । ഗോഭാജഽഇത് കിലാസഥ യത് സനവഥ പൂരുഷമ്
അശ്വത്തവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിലാണ് നിങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടം, അതിന്റെ ഇലയിലാണ് നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം. പശുക്കളുടെ പാലിൽ പോഷണം ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു, നിങ്ങൾ മനുഷ്യനെ പുതുക്കുമ്പോൾ.
സവിതാ തേ ശരീരാണി മാതുര് ഉപസ്ഥ ഽ ആ വപതു । തസ്മൈ പൃഥിവി ശം ഭവ
സവിതാ, നിന്റെ ശരീരങ്ങൾ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തിരിച്ചെത്തട്ടെ; അവനുവേണ്ടി, ഭൂമിയേ, നീ ദയയുള്ളവളായിരിക്കുക.
പ്രജാപതൌ ത്വാ ദേവതായാമ് ഉപോദകേ ലോകേ നി ദധാമ്യ് അസൌ । അപ നഃ ശോശുചദ് അഘമ്
പ്രജാപതിയിലും ദൈവലോകത്തും ജലമുള്ള ലോകത്തും ഞാൻ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ജലങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പാപം കഴുകിക്കളയട്ടെ.
ദൈവവചനത്തിന്റെ അധിപനേ, ഈ സ്തുതിയുടെ നയകനും രക്ഷകനുമാണ് നീ; അതിന്റെ സന്തതിയെ ഉണർത്തി വളർത്തുക. ദേവന്മാർ സംരക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാ മംഗളവും ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; നല്ല പുത്രന്മാരോടെ, സഭയിൽ വലുതായി സംസാരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കാവട്ടെ. [എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ഞങ്ങളുടെ പിതാവും, അന്നത്തിന്റെ അധിപനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണമേ.]