ഹിരണ്യപാണിഃ സവിതാ വിചര്ഷണിര് ഉഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ അന്തര് ഈയതേ । അപാമീവാം ബാധതേ വേതി സൂര്യമ് അഭി കൃഷ്ണേന രജസാ ദ്യാമ് ഋണോതി
സ്വർണ്ണഹസ്തനായ, സർവ്വജ്ഞനായ സവിതാ ആകാശവും ഭൂമിയും സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ രോഗങ്ങളെ അകറ്റുന്നു, സൂര്യനിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു, കറുത്ത മൂടൽകൊണ്ട് ആകാശം മറയ്ക്കുന്നു.
ഹിരണ്യഹസ്തോ ഽ അസുരഃ സുനീഥഃ സുമൃഡീകഃ സ്വവാഁ യാത്വ് അര്വാങ് । അപസേധന് രക്ഷസോ യാതുധാനാന് അസ്ഥാദ് ദേവഃ പ്രതിദോഷം ഗൃണാനഃ
സ്വർണ്ണഹസ്തനായ, ദയയും അനുഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ ദൈവമായ അസുരൻ നല്ല മാർഗ്ഗത്തിൽ അടുത്ത് വരുന്നു; അവൻ ദുഷ്ടന്മാരെയും കപടന്മാരെയും അകറ്റുന്നു—പ്രതിദിനവും ദേവൻ ഉണർന്നുനിൽക്കുന്നു, ഗായകർ അവനെ പാടുന്നു.
യേ തേ പന്ഥാഃ സവിതഃ പൂര്വ്യാസോ ഽരേണവഃ സുകൃതാ ഽ അന്തരിക്ഷേ । തേഭിര് നോ ഽ അദ്യ പഥിഭിഃ സുഗേഭീ രക്ഷാ ച നോ ഽ അധി ച ബ്രൂഹി ദേവ
സവിതാ, നിന്റെ പുരാതനവും പൊടിയില്ലാത്തതുമായ നല്ല വഴികൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; ആ സുഖകരമായ പാതകളിൽ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, ദേവാ, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി നിലകൊള്ളണം.
ഉഭാ പിബതമ് അശ്വിനോഭാ നഃ ശര്മ യച്ഛതമ് । അവിദ്രിയാഭിര് ഊതിഭിഃ
അശ്വിനികൾ ഇരുവരും പാനം ചെയ്യട്ടെ; ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ, ഒരിക്കലും തളരാത്ത സഹായത്തോടെ.
അപ്നസ്വതീമ് അശ്വിനാ വാചമ് അസ്മേ കൃതം നോ ദസ്രാ വൃഷണാ മനീഷാമ് । അദ്യൂത്യേ ഽവസേ നി ഹ്വയേ വാം വൃധേ ച നോ ഭവതം വാജസാതൌ
അശ്വിനികൾ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമുള്ള വാക്ക് നൽകണം; അത്ഭുതകരരായ ശക്തന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം നൽകണം. ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴും മത്സരത്തിനിടയിലും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു—വിജയത്തിനായി ഞങ്ങൾക്കു ശക്തിയാകണം.
ദ്യുഭിര് അക്തുഭിഃ പരി പാതമ് അസ്മാന് അരിഷ്ടേഭിര് അശ്വിനാ സൌഭഗേഭിഃ । തന് നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമ് അദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഽ ഉത ദ്യൌഃ
അശ്വിനികൾ, പകലിലും രാത്രിയിലും, ദുർഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഭാഗ്യത്തോടെ ഞങ്ങളെ കാക്കണം; മിത്രൻ, വരുണൻ, അദിതി, നദി, ഭൂമി, ആകാശം—ഇവരൊക്കെയും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്ന് അമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമൃതനും മരണമുള്ളവരും സ്ഥാപിച്ച്, സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ സവിതാ ദേവൻ ലോകങ്ങളെ ഒക്കെയും കാണിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ആ രാത്രി പര്ഥിവꣳ രജഃ പിതുര് അപ്രായി ധാമഭിഃ । ദിവഃ സദാꣳസി ബൃഹതീ വി തിഷ്ഠസ ഽ ആ ത്വേഷം വര്തതേ തമഃ
രാത്രി തന്റെ പ്രകാശങ്ങളോടെ ഭൂമിയിലെ അന്തരീക്ഷം വ്യാപിച്ചു; അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹത്തായ ആലയങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, അവളുടെ ശക്തമായ ഇരുണ്ടത്വം അകമ്പടിയാകുന്നു.
ഉഷസ് തച് ചിത്രമ് ആ ഭരാസ്മഭ്യം വാജിനീവതി । യേന തോകം ച തനയം ച ധാമഹേ
ഉഷസ്സേ, കുതിരകളാൽ സമ്പന്നമായ ആ പ്രകാശം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മക്കളെയും സന്തതിയെയും പോഷിപ്പിക്കാം.
പ്രാതര് അഗ്നിം പ്രാതര് ഇന്ദ്രꣳ ഹവാമഹേ പ്രാതര് മിത്രാവരുണാ പ്രാതര് അശ്വിനാ । പ്രാതര് ഭഗം പൂഷണം ബ്രഹ്മണസ്പതിം പ്രാതഃ സോമമ് ഉത രുദ്രꣳ ഹുവേമ
പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു, പ്രഭാതത്തിൽ ഇന്ദ്രനെയും, പ്രഭാതത്തിൽ മിത്രനും വരുണനും അശ്വിനികളെയും; പ്രഭാതത്തിൽ ഭഗനെയും പൂഷനെയും ബ്രഹ്മണസ്പതിയെയും സോമനെയും രുദ്രനെയും ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
പ്രാതര്ജിതം ഭഗമ് ഉഗ്രꣳ ഹുവേമ വയം പുത്രമ് അദിതേര് യോ വിധര്താ । ആധ്രശ് ചിദ് യം മന്യമാനസ് തുരശ് ചിദ് രാജാ ചിദ് യം ഭഗം ഭക്ഷീത്യ് ആഹ
പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശക്തനായ ഭഗനെ, അദിതിയുടെ പുത്രനെയും ദാനദായകനെയും വിളിക്കുന്നു; ശക്തനും വേഗവാനുമാണ് രാജാവും പോലും 'ഭഗൻ അനുഭവിക്കേണ്ടവൻ' എന്നു പറയുന്നു.
ഭഗ പ്രണേതര് ഭഗ സത്യരാധോ ഭഗേമാം ധിയമ് ഉദവാ ദദന് നഃ । ഭഗ പ്ര ണോ ജനയ ഗോഭിര് അശ്വൈര് ഭഗ പ്ര നൃഭിര് നൃവന്തഃ സ്യാമ
നേതാവായ ഭഗനേ, സത്യസന്ധനായ ദാനദായകനേ, ഈ ബുദ്ധി ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം; ഭഗനേ, പശുക്കളും കുതിരകളും ഞങ്ങൾക്കു ജനിപ്പിക്കണം—ഭഗനേ, ഞങ്ങൾ പുരുഷന്മാരിൽ പുരുഷന്മാരാവട്ടെ.
ഉതേദാനീം ഭഗവന്തഃ സ്യാമോത പ്രപിത്വ ഽ ഉത മധ്യേ ഽ അഹ്നാമ് । ഉതോദിതാ മഘവന് സൂര്യസ്യ വയം ദേവാനാꣳ സുമതൌ സ്യാമ
ഇപ്പോഴും, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, നടുവിലും, ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകട്ടെ. സൂര്യനോടൊപ്പം ഉദിച്ച മഹാവാനേ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിലകൊള്ളട്ടെ.
ഭഗ ഽ ഏവ ഭഗവാꣳ൨ഽ അസ്തു ദേവാസ് തേന വയം ഭഗവന്തഃ സ്യാമ । തം ത്വാ ഭഗ സര്വ ഽ ഇജ്ജോഹവീതി സ നോ ഭഗ പുര ഽ ഏതാ ഭവേഹ
ദേവന്മാരിൽ ഭാഗം മാത്രമേ ഭാഗ്യവാനാകട്ടെ; അവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകട്ടെ. ഭാഗവേ, എല്ലാ ആഗ്രഹത്തോടും ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; നീ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ സന്നിഹിതനാകണം.
സമ് അധ്വരായോഷസോ നമന്ത ദധിക്രാവേവ ശുചയേ പദായ । അര്വാചീനം വസുവിദം ഭഗം നോ രഥമ് ഇവാശ്വാ വാജിന ഽ ആ വഹന്തു
യാഗസമയത്ത് ഉഷസ്സുകൾ ഒന്നിച്ച് നമിക്കുന്നു, ദധിക്രാവു ശുദ്ധമായ വഴി തേടുന്നതുപോലെ. ധനസമ്പന്നനായ ഭാഗം, കുതിരകൾ രഥം വലിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
അശ്വാവതീര് ഗോമതീര് ന ഽ ഉഷാസോ വീരവതീഃ സദമ് ഉച്ഛന്തു ഭദ്രാഃ । ഘൃതം ദുഹാനാ വിശ്വതഃ പ്രപീതാ യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിഃ സദാ നഃ
കുതിരകളും പശുക്കളും വീരന്മാരും നിറഞ്ഞ ഉഷസ്സുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭാഗ്യത്തോടെ ഉദിക്കട്ടെ. എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും നെയ്യ് പകർന്നുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഞങ്ങളെ ക്ഷേമത്തോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
പൂഷന് തവ വ്രതേ വയം ന രിഷ്യേമ കദാ ചന । സ്തോതാരസ് ത ഽ ഇഹ സ്മസി
പൂഷനേ, നിന്റെ ഭരണത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ദു:ഖം അനുഭവിക്കരുതേ. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവരാണ്.
പഥസ്-പഥഃ പരിപതിം വചസ്യാ കാമേന കൃതോ ഽ അഭ്യാനഡ് അര്കമ് । സ നോ രാസച്ഛുരുധശ് ചന്ദ്രാഗ്രാ ധിയം-ധിയꣳ സീഷധാതി പ്ര പൂഷാ
വഴികളിലൂടെ, വാക്കിലും ആഗ്രഹത്തിലും, പാട്ടിനോട് ചേർന്ന്, വഴികാവലാളായ പൂഷൻ സമീപത്തെത്തുന്നു. ശ്രദ്ധയോടെ, പ്രകാശമുള്ള കൈകളോടെ, പൂഷൻ ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം പകർന്നു തരട്ടെ.
ത്രീണി പദാ വി ചക്രമേ വിഷ്ണുര് ഗോപാ ഽ അദാഭ്യഃ । അതോ ധര്മാണി ധാരയന്
വിഷ്ണു മൂന്നു വലിയ പടികൾ വെച്ചു; അവൻ രക്ഷകനും ജയിക്കാനാവാത്തവനും ആണു. അവിടെ നിന്ന് അവൻ ധർമ്മങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നു.
തദ് വിപ്രാസോ വിപന്യവോ ജാഗൃവാꣳസഃ സമ് ഇന്ധതേ । വിഷ്ണോര് യത് പരമം പദമ്
ജ്ഞാനികളും ജാഗരൂകരുമായ പുരോഹിതന്മാർ, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം തേടി ഒരുമിച്ച് അഗ്നി തെളിയിക്കുന്നു.
ഘൃതവതീ ഭുവനാനാമ് അഭിശ്രിയോര്വീ പൃഥ്വീ മധുദുഘേ സുപേശസാ । ദ്യാവാപൃഥിവീ വരുണസ്യ ധര്മണാ വിഷ്കഭിതേ ഽ അജരേ ഭൂരിരേതസാ
നെയ്യ് നിറഞ്ഞു, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും പോഷകമായ, വിശാലവും മനോഹരവുമായ ഭൂമി; ദ്യാവാപൃഥിവികൾ, വരുണന്റെ നിയമത്തിൽ, ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നു, അവയൊക്കെ പ്രായമില്ലാത്തതും വിത്ത് സമൃദ്ധവുമാണ്.
യേ നഃ സപത്നാ ഽ അപ തേ ഭവന്ത്വ് ഇന്ദ്രാഗ്നിഭ്യാമ് അവ ബാധാമഹേ താന് । വസവോ രുദ്രാ ഽ ആദിത്യാ ഽ ഉപരിസ്പൃശം മോഗ്രം ചേത്താരമ് അധിരാജമ് അക്രന്
ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും അകറ്റട്ടെ. വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ആദിത്യന്മാരും അവരെ മുകളിലൂടെ സ്പർശിച്ച്, അവരെ ശക്തിയില്ലാത്തവരാക്കുകയും, രാജാവിന് കീഴിലാക്കുകയും ചെയ്യണം.
ആ നാസത്യാ ത്രിഭിര് ഏകാദശൈര് ഇഹ ദേവേഭിര് യാതം മധുപേയമ് അശ്വിനാ । പ്രായുസ് താരിഷ്ടം നീ രപാꣳസി മൃക്ഷതꣳ സേധതം ദ്വേഷോ ഭവതꣳ സചാഭുവാ
അശ്വിനികൾ, പതിനൊന്ന് ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ഈ മധുരമായ അർപ്പണം സ്വീകരിക്കാൻ ഇവിടെ വരിക. ദീർഘായുസ് തരിക, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുക, പാപങ്ങൾ കഴുകുക, വൈരാഗ്യം അകറ്റുക, ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഐക്യമായിരിക്കുക.
ഏഷ വ സ്തോമോ മരുത ഽ ഇയം ഗീര് മാന്ദാര്യസ്യ മാന്യസ്യ കാരോഃ । ഏഷാ യാസീഷ്ട തന്വേ വയാം വിദ്യാമേഷം വൃജനം ജീരദാനുമ്
ഈ സ്തുതി മരുതുകൾക്കാണ്, ഈ ഗാനം മഹത്വമുള്ള മാന്ദാര്യനു. ഈ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് ലഭിക്കട്ടെ, ഈ ജനത്തെ ഞങ്ങൾ അറിയട്ടെ, ദീർഘായുസുള്ള സന്തതികൾ ലഭിക്കട്ടെ.
സഹസ്തോമാഃ സഹച്ഛന്ദസ ഽ ആവൃതഃ സഹപ്രമാ ഽ ഋഷയഃ സപ്ത ദൈവ്യാഃ । പൂര്വേഷാം പന്ഥാമ് അനുദൃശ്യ ധീരാ ഽ അന്വാലേഭിരേ രഥ്യോ ന രശ്മീന്
ഏകമായ സ്തുതിയും, ഏകമായ ഛന്ദസ്സും, ഏകമായ അളവും കൊണ്ട്, ഏഴു ദൈവിക ഋഷിമാർ, മുൻപുള്ളവരുടെ പാത പിന്തുടർന്ന്, രഥികന്മാർ കയറ്റം പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനത്തോടെ reins പിടിച്ചു.
ആയുഷ്യം വര്ചസ്യꣳ രായസ്പോഷമ് ഔദ്ഭിദമ് । ഇദꣳ ഹിരണ്യം വര്ചസ്വജ് ജൈത്രായാ വിശതാദ് ഉ മാമ്
ദീർഘായുസും, തേജസ്സും, സമ്പത്തും, സസ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വളർച്ചയും, ഈ പൊന്നും, പ്രകാശമുള്ളതും, വിജയത്തിനായി എന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ.
ന തദ് രക്ഷാꣳസി ന പിശാചാസ് തരന്തി ദേവാനാമ് ഓജഃ പ്രഥമജꣳ ഹ്യ് ഏതത് । യോ ബിഭര്തി ദാക്ഷായണꣳ ഹിരണ്യꣳ സ ദേവേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമ് ആയുഃ സ മനുഷ്യേഷു കൃണുതേ ദീര്ഘമ് ആയുഃ
ദേവന്മാരുടെ ആദ്യശക്തി അതാണ്; അതിനെ ഭൂതങ്ങളും പിശാചുകളും കടക്കില്ല. ദാക്ഷായണപൊൻ ധരിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരിൽ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ദീർഘായുസ് നേടുന്നു.
യദ് ആബധ്നന് ദാക്ഷായണാ ഹിരണ്യꣳ ശതാനീകായ സുമനസ്യമാനാഃ । തന് മ ഽ ആ ബധ്നാമി ശതശാരദായായുഷ്മാന് ജരദഷ്ടിര് യഥാസമ്
ദാക്ഷായണർ ശതാനീകന്റെ ഭാവുകം ആശംസിച്ച് പൊൻ കെട്ടിയപ്പോൾ, ഞാൻ അതേപോലെ എന്റെ ദീർഘായുസിനായി, നൂറു വർഷം ജീവിക്കാൻ, പ്രായം ചെന്നാലും ശക്തിയോടെ, ഈ പൊൻ കെട്ടുന്നു.
ഉത നോ ഽഹിര്ബുധ്ന്യഃ ശൃണോത്വ് അജ ഽ ഏകപാത് പൃഥിവീ സമുദ്രഃ । വിശ്വേ ദേവാ ഽ ഋതാവൃധോ ഹുവാനാ സ്തുതാ മന്ത്രാഃ കവിശസ്താ ഽ അവന്തു
അഹിർബുദ്ധ്യൻ, അജൻ, ഏകപാദൻ, ഭൂമി, സമുദ്രം, എല്ലാവരും ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ. സത്യത്തിൽ ഉറച്ച ദേവന്മാർ, ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നവർ, സ്തുതികളും ജ്ഞാനവാക്കുകളും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇമാ ഗിര ഽ ആദിത്യേഭ്യോ ഘൃതസ്നൂഃ സനാദ് രാജഭ്യോ ജുഹ്വാ ജുഹോമി । ശൃണോതു മിത്രോ ഽ അര്യമാ ഭഗോ നസ് തുവിജാതോ വരുണോ ദക്ഷോ ഽഅꣳശഃ
ഈ ഗീതങ്ങൾ, നെയ്യാൽ അഭിഷേകം ചെയ്തവ, ആദിത്യന്മാർക്കും, പുരാതന രാജാക്കന്മാർക്കും ഞാൻ നാവുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കുന്നു. മിത്രൻ, അര്യമൻ, ഭാഗം, ശക്തനായ വരുണൻ, ദക്ഷൻ, അംശൻ ഇവർ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.