ഇഡായാസ് ത്വാ പദേ വയം നാഭാ പൃഥിവ്യാ ഽ അധി । ജാതവേദോ നി ധീമഹ്യ് അഗ്നേ ഹവ്യായ വോഢവേ
ഇഡയുടെ പാദത്തിലും ഭൂമിയുടെ നാഭിയിലും, ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ, ഞങ്ങൾ ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
പ്ര മന്മഹേ ശവസാനായ ശൂഷമ് ആങ്ഗൂഷം ഗിര്വണസേ ഽ അങ്ഗിരസ്വത് । സുവൃക്തിഭിഃ സ്തുവത ഽ ഋഗ്മിയായാര്ചാമാര്കം നരേ വിശ്രുതായ
ശക്തിയുള്ളവനെയും, പ്രകാശമുള്ള അങ്കിരസ്മാരിൽ ജനിച്ചവനെയും, ഞങ്ങൾ ഗാനംകൊണ്ട് പാടുന്നു. നല്ല വചനങ്ങളാൽ, ഋക്മന്ത്രവും പ്രശസ്തനായ പുരുഷനോടുള്ള ഗാനം പാടുന്നു.
പ്ര വോ മഹേ മഹി നമോ ഭരധ്വമ് ആങ്ഗൂഷ്യꣳ ശവസാനായ സാമ । യേനാ നഃ പൂര്വേ പിതരഃ പദജ്ഞാ ഽ അര്ചന്തോ ഽ അങ്ഗിരസോ ഗാ ഽ അവിന്ദന്
മഹത്തായവനോട് മഹത്വംകൊണ്ട് നമസ്കാരം അർപ്പിക്കൂ, ഗാനം പാടൂ. നമ്മുടെ പൂർവ്വികരായ അങ്കിരസ്മാരുകൾ ഗാനം പാടി പശുക്കളെ കണ്ടെത്തിയതും അതിനാലാണ്.
ഇച്ഛന്തി ത്വാ സോമ്യാസഃ സഖായഃ സുന്വന്തി സോമം ദധതി പ്രയാꣳസി । തിതിക്ഷന്തേ ഽ അഭിശസ്തിം ജനാനാമ് ഇന്ദ്ര ത്വദ് ആ കശ് ചന ഹി പ്രകേതഃ
ഇന്ദ്രാ, സുഖകരനായവനേ, നിന്റെ സ്നേഹിതർ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ സോമം പിഴിഞ്ഞ് ഭോജനങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ അപമാനം സഹിച്ചും, ഇന്ദ്രാ, നിന്നെക്കാൾ ജ്ഞാനിയാരുമില്ല.
ന തേ ദൂരേ പരമാ ചിദ് രജാꣳസ്യ് അസ്യാ തു പ്ര യാഹി ഹരിവോ ഹരിഭ്യാമ് । സ്ഥിരായ വൃഷ്ണേ സവനാ കൃതേമാ യുക്താ ഗ്രാവാണഃ സമിധാനേ ഽ അഗ്നൌ
പരമോന്നതനായോനാഥാ, നിനക്ക് ദൂരം എന്നതില്ല; ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള കുതിരകളോടെ നീ മുന്നോട്ട് പോവുക. സ്ഥിരനായ ബലവാനായ കാളയ്ക്ക് വേണ്ടി ഈ കല്ലുകൾ അഗ്നിയിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
അഷാഢം യുത്സു പൃതനാസു പപ്രിꣳ സ്വര്ഷാമ് അപ്സാം വൃജനസ്യ ഗോപാമ് । ഭരേഷുജാꣳ സുക്ഷിതിꣳ സുശ്രവസം ജയന്തം ത്വാമ് അനു മദേമ സോമ
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനും, പോരാട്ടങ്ങളിൽ വിജയിയും, പ്രകാശം നൽകുന്നവനും, ജലങ്ങളുടെയും ജനങ്ങളുടെയും രക്ഷകനുമായ സോമാ, സമൃദ്ധിയും കീർത്തിയും വിജയവും നൽകുന്ന നിന്നെ ഞങ്ങൾ പിന്തുടരട്ടെ.
സോമോ ധേനുꣳ സോമോ ഽ അര്വന്തമ് ആശുꣳ സോമോ വീരം കര്മണ്യം ദദാതി । സാദന്യം വിദഥ്യꣳ സഭേയം പിതൃശ്രവണം യോ ദദാശദ് അസ്മൈ
സോമൻ പശുവും, വേഗമുള്ള കുതിരയും, ധൈര്യവും പരിശ്രമവുമുള്ള മനുഷ്യനെയും നൽകുന്നു; സോമൻ കൂട്ടുകാരനെയും ജ്ഞാനവും സഭയിലേക്കുള്ള യോഗ്യതയും പിതാക്കന്മാരുടെ സ്തുതിയും അവനെ അർപ്പിക്കുന്നവർക്കു നൽകുന്നു.
ത്വമ് ഇമാ ഽ ഓഷധീഃ സോമ വിശ്വാസ് ത്വമ് അപോ ഽ അജനയസ് ത്വം ഗാഃ । ത്വമ് ആ തതന്ഥോര്വ് അന്തരിക്ഷം ത്വം ജ്യോതിഷാ വി തമോ വവര്ഥ
സോമാ, ഈ ഔഷധികൾ എല്ലാം നീ സൃഷ്ടിച്ചു, നീ ജലങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കി, പശുക്കളെ പിറവിപ്പിച്ചു; നീ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം വ്യാപിച്ചു, നിന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഇരുണ്ടതെല്ലാം നീ അകറ്റി.
ദേവേന നോ മനസാ ദേവ സോമ രായോ ഭാഗꣳ സഹസാവന്ന് അഭി യുധ്യ । മാ ത്വാ തനദ് ഈശിഷേ വീര്യസ്യോഭയേഭ്യഃ പ്ര ചികിത്സാ ഗവിഷ്ടൌ
ദൈവികമായ മനസ്സോടെ, മഹാശക്തനായ സോമാ, ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്തിന്റെ ഭാഗം നേടാൻ നീ പോരാടണം; ശക്തിയുടെ ഉടമ നിന്നെ വഞ്ചിക്കരുത്—രണ്ടു പക്ഷത്തിനും വേണ്ടി നീ ജാഗ്രതയോടെ നിലകൊള്ളണം.
അഷ്ടൌ വ്യഖ്യത് കകുഭഃ പൃഥിവ്യാസ് ത്രീ ധന്വ യോജനാ സപ്ത സിന്ധൂന് । ഹിരണ്യാക്ഷഃ സവിതാ ദേവ ഽ ആഗാദ് ദധദ് രത്നാ ദാശുഷേ വാര്യാണി
ഭൂമിയുടെ എട്ട് ദിക്കുകളും, മരുഭൂമിയിലെ മൂന്ന് ദൂരം, ഏഴ് നദികൾ—സ്വർണ്ണനയനനായ ദേവൻ സവിതാ ആരാധകർക്കായി ധനവും വിലയേറിയ വസ്തുക്കളും കൊണ്ടുവന്നു.
ഹിരണ്യപാണിഃ സവിതാ വിചര്ഷണിര് ഉഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ അന്തര് ഈയതേ । അപാമീവാം ബാധതേ വേതി സൂര്യമ് അഭി കൃഷ്ണേന രജസാ ദ്യാമ് ഋണോതി
സ്വർണ്ണഹസ്തനായ, സർവ്വജ്ഞനായ സവിതാ ആകാശവും ഭൂമിയും സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ രോഗങ്ങളെ അകറ്റുന്നു, സൂര്യനിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു, കറുത്ത മൂടൽകൊണ്ട് ആകാശം മറയ്ക്കുന്നു.
ഹിരണ്യഹസ്തോ ഽ അസുരഃ സുനീഥഃ സുമൃഡീകഃ സ്വവാഁ യാത്വ് അര്വാങ് । അപസേധന് രക്ഷസോ യാതുധാനാന് അസ്ഥാദ് ദേവഃ പ്രതിദോഷം ഗൃണാനഃ
സ്വർണ്ണഹസ്തനായ, ദയയും അനുഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ ദൈവമായ അസുരൻ നല്ല മാർഗ്ഗത്തിൽ അടുത്ത് വരുന്നു; അവൻ ദുഷ്ടന്മാരെയും കപടന്മാരെയും അകറ്റുന്നു—പ്രതിദിനവും ദേവൻ ഉണർന്നുനിൽക്കുന്നു, ഗായകർ അവനെ പാടുന്നു.
യേ തേ പന്ഥാഃ സവിതഃ പൂര്വ്യാസോ ഽരേണവഃ സുകൃതാ ഽ അന്തരിക്ഷേ । തേഭിര് നോ ഽ അദ്യ പഥിഭിഃ സുഗേഭീ രക്ഷാ ച നോ ഽ അധി ച ബ്രൂഹി ദേവ
സവിതാ, നിന്റെ പുരാതനവും പൊടിയില്ലാത്തതുമായ നല്ല വഴികൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; ആ സുഖകരമായ പാതകളിൽ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, ദേവാ, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി നിലകൊള്ളണം.
ഉഭാ പിബതമ് അശ്വിനോഭാ നഃ ശര്മ യച്ഛതമ് । അവിദ്രിയാഭിര് ഊതിഭിഃ
അശ്വിനികൾ ഇരുവരും പാനം ചെയ്യട്ടെ; ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ, ഒരിക്കലും തളരാത്ത സഹായത്തോടെ.
അപ്നസ്വതീമ് അശ്വിനാ വാചമ് അസ്മേ കൃതം നോ ദസ്രാ വൃഷണാ മനീഷാമ് । അദ്യൂത്യേ ഽവസേ നി ഹ്വയേ വാം വൃധേ ച നോ ഭവതം വാജസാതൌ
അശ്വിനികൾ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമുള്ള വാക്ക് നൽകണം; അത്ഭുതകരരായ ശക്തന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം നൽകണം. ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴും മത്സരത്തിനിടയിലും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു—വിജയത്തിനായി ഞങ്ങൾക്കു ശക്തിയാകണം.
ദ്യുഭിര് അക്തുഭിഃ പരി പാതമ് അസ്മാന് അരിഷ്ടേഭിര് അശ്വിനാ സൌഭഗേഭിഃ । തന് നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമ് അദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഽ ഉത ദ്യൌഃ
അശ്വിനികൾ, പകലിലും രാത്രിയിലും, ദുർഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഭാഗ്യത്തോടെ ഞങ്ങളെ കാക്കണം; മിത്രൻ, വരുണൻ, അദിതി, നദി, ഭൂമി, ആകാശം—ഇവരൊക്കെയും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്ന് അമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമൃതനും മരണമുള്ളവരും സ്ഥാപിച്ച്, സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ സവിതാ ദേവൻ ലോകങ്ങളെ ഒക്കെയും കാണിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ആ രാത്രി പര്ഥിവꣳ രജഃ പിതുര് അപ്രായി ധാമഭിഃ । ദിവഃ സദാꣳസി ബൃഹതീ വി തിഷ്ഠസ ഽ ആ ത്വേഷം വര്തതേ തമഃ
രാത്രി തന്റെ പ്രകാശങ്ങളോടെ ഭൂമിയിലെ അന്തരീക്ഷം വ്യാപിച്ചു; അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹത്തായ ആലയങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, അവളുടെ ശക്തമായ ഇരുണ്ടത്വം അകമ്പടിയാകുന്നു.
ഉഷസ് തച് ചിത്രമ് ആ ഭരാസ്മഭ്യം വാജിനീവതി । യേന തോകം ച തനയം ച ധാമഹേ
ഉഷസ്സേ, കുതിരകളാൽ സമ്പന്നമായ ആ പ്രകാശം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മക്കളെയും സന്തതിയെയും പോഷിപ്പിക്കാം.
പ്രാതര് അഗ്നിം പ്രാതര് ഇന്ദ്രꣳ ഹവാമഹേ പ്രാതര് മിത്രാവരുണാ പ്രാതര് അശ്വിനാ । പ്രാതര് ഭഗം പൂഷണം ബ്രഹ്മണസ്പതിം പ്രാതഃ സോമമ് ഉത രുദ്രꣳ ഹുവേമ
പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു, പ്രഭാതത്തിൽ ഇന്ദ്രനെയും, പ്രഭാതത്തിൽ മിത്രനും വരുണനും അശ്വിനികളെയും; പ്രഭാതത്തിൽ ഭഗനെയും പൂഷനെയും ബ്രഹ്മണസ്പതിയെയും സോമനെയും രുദ്രനെയും ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
പ്രാതര്ജിതം ഭഗമ് ഉഗ്രꣳ ഹുവേമ വയം പുത്രമ് അദിതേര് യോ വിധര്താ । ആധ്രശ് ചിദ് യം മന്യമാനസ് തുരശ് ചിദ് രാജാ ചിദ് യം ഭഗം ഭക്ഷീത്യ് ആഹ
പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശക്തനായ ഭഗനെ, അദിതിയുടെ പുത്രനെയും ദാനദായകനെയും വിളിക്കുന്നു; ശക്തനും വേഗവാനുമാണ് രാജാവും പോലും 'ഭഗൻ അനുഭവിക്കേണ്ടവൻ' എന്നു പറയുന്നു.
ഭഗ പ്രണേതര് ഭഗ സത്യരാധോ ഭഗേമാം ധിയമ് ഉദവാ ദദന് നഃ । ഭഗ പ്ര ണോ ജനയ ഗോഭിര് അശ്വൈര് ഭഗ പ്ര നൃഭിര് നൃവന്തഃ സ്യാമ
നേതാവായ ഭഗനേ, സത്യസന്ധനായ ദാനദായകനേ, ഈ ബുദ്ധി ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം; ഭഗനേ, പശുക്കളും കുതിരകളും ഞങ്ങൾക്കു ജനിപ്പിക്കണം—ഭഗനേ, ഞങ്ങൾ പുരുഷന്മാരിൽ പുരുഷന്മാരാവട്ടെ.
ഉതേദാനീം ഭഗവന്തഃ സ്യാമോത പ്രപിത്വ ഽ ഉത മധ്യേ ഽ അഹ്നാമ് । ഉതോദിതാ മഘവന് സൂര്യസ്യ വയം ദേവാനാꣳ സുമതൌ സ്യാമ
ഇപ്പോഴും, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, നടുവിലും, ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകട്ടെ. സൂര്യനോടൊപ്പം ഉദിച്ച മഹാവാനേ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിലകൊള്ളട്ടെ.
ഭഗ ഽ ഏവ ഭഗവാꣳ൨ഽ അസ്തു ദേവാസ് തേന വയം ഭഗവന്തഃ സ്യാമ । തം ത്വാ ഭഗ സര്വ ഽ ഇജ്ജോഹവീതി സ നോ ഭഗ പുര ഽ ഏതാ ഭവേഹ
ദേവന്മാരിൽ ഭാഗം മാത്രമേ ഭാഗ്യവാനാകട്ടെ; അവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകട്ടെ. ഭാഗവേ, എല്ലാ ആഗ്രഹത്തോടും ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; നീ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ സന്നിഹിതനാകണം.
സമ് അധ്വരായോഷസോ നമന്ത ദധിക്രാവേവ ശുചയേ പദായ । അര്വാചീനം വസുവിദം ഭഗം നോ രഥമ് ഇവാശ്വാ വാജിന ഽ ആ വഹന്തു
യാഗസമയത്ത് ഉഷസ്സുകൾ ഒന്നിച്ച് നമിക്കുന്നു, ദധിക്രാവു ശുദ്ധമായ വഴി തേടുന്നതുപോലെ. ധനസമ്പന്നനായ ഭാഗം, കുതിരകൾ രഥം വലിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
അശ്വാവതീര് ഗോമതീര് ന ഽ ഉഷാസോ വീരവതീഃ സദമ് ഉച്ഛന്തു ഭദ്രാഃ । ഘൃതം ദുഹാനാ വിശ്വതഃ പ്രപീതാ യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിഃ സദാ നഃ
കുതിരകളും പശുക്കളും വീരന്മാരും നിറഞ്ഞ ഉഷസ്സുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭാഗ്യത്തോടെ ഉദിക്കട്ടെ. എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും നെയ്യ് പകർന്നുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഞങ്ങളെ ക്ഷേമത്തോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
പൂഷന് തവ വ്രതേ വയം ന രിഷ്യേമ കദാ ചന । സ്തോതാരസ് ത ഽ ഇഹ സ്മസി
പൂഷനേ, നിന്റെ ഭരണത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ദു:ഖം അനുഭവിക്കരുതേ. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവരാണ്.
പഥസ്-പഥഃ പരിപതിം വചസ്യാ കാമേന കൃതോ ഽ അഭ്യാനഡ് അര്കമ് । സ നോ രാസച്ഛുരുധശ് ചന്ദ്രാഗ്രാ ധിയം-ധിയꣳ സീഷധാതി പ്ര പൂഷാ
വഴികളിലൂടെ, വാക്കിലും ആഗ്രഹത്തിലും, പാട്ടിനോട് ചേർന്ന്, വഴികാവലാളായ പൂഷൻ സമീപത്തെത്തുന്നു. ശ്രദ്ധയോടെ, പ്രകാശമുള്ള കൈകളോടെ, പൂഷൻ ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം പകർന്നു തരട്ടെ.
ത്രീണി പദാ വി ചക്രമേ വിഷ്ണുര് ഗോപാ ഽ അദാഭ്യഃ । അതോ ധര്മാണി ധാരയന്
വിഷ്ണു മൂന്നു വലിയ പടികൾ വെച്ചു; അവൻ രക്ഷകനും ജയിക്കാനാവാത്തവനും ആണു. അവിടെ നിന്ന് അവൻ ധർമ്മങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നു.
തദ് വിപ്രാസോ വിപന്യവോ ജാഗൃവാꣳസഃ സമ് ഇന്ധതേ । വിഷ്ണോര് യത് പരമം പദമ്
ജ്ഞാനികളും ജാഗരൂകരുമായ പുരോഹിതന്മാർ, വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം തേടി ഒരുമിച്ച് അഗ്നി തെളിയിക്കുന്നു.