യസ്മിന്ന് ഋചഃ സാമ യജൂꣳഷി യസ്മിന് പ്രതിഷ്ഠിതാ രഥനാഭാവ് ഇവാരാഃ । യസ്മിꣳശ് ചിത്തꣳ സര്വമ് ഓതം പ്രജാനം തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
ഋക്, സാമ, യജുര് മന്ത്രങ്ങൾ ചക്രത്തിന്റെ ആകിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള അരകളുപോലെ അതിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവികളുടെയും ചിന്തകൾ അതിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.
സുഷാരഥിര് അശ്വാന് ഇവ യന് മനുഷ്യാന് നേനീയതേ ഽഭീശുഭിര് വാജിന ഽ ഇവ । ഹൃത്പ്രതിഷ്ഠം യദ് അജിരം ജവിഷ്ഠം തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
കഴിവുള്ള രഥസാരഥി കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ, മനസ്സും മനുഷ്യരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ചതും, അതിവേഗവും ചഞ്ചലവുമായ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം നിലനില്ക്കട്ടെ.
പിതും നു സ്തോഷം മഹോ ധര്മാണം തവിഷീമ് । യസ്യ ത്രിതോ വ്യ് ഓജസാ വൃത്രം വിപര്വമ് അര്ദയത്
നാനവൻ മഹത്തായ, ധർമ്മപരനായ പിതാവിനെ പാടുന്നു. ത്രിതനെന്നതുപോലെ ശക്തിയാൽ, അനേകം തലകളുള്ള വൃത്രനെ തകർത്തവനാണ് അവൻ.
അന്വ് ഇദ് അനുമതേ ത്വം മന്യാസൈ ശം ച നസ് കൃധി । ക്രത്വേ ദക്ഷായ നോ ഹിനു പ്ര ണ ഽ ആയൂꣳഷി താരിഷഃ
അനുമതിയുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകണം. ഞങ്ങൾക്ക് ദൃഢസങ്കൽപ്പം, കഴിവ് എന്നിവ നൽകുകയും, ഈ ജീവിതയാത്രയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യണം.
അനു നോ ഽദ്യാനുമതിര് യജ്ഞം ദേവേഷു മന്യതാമ് । അഗ്നിശ് ച ഹവ്യവാഹനോ ഭവതം ദാശുഷേ മയഃ
ഇന്ന് ദേവതകളിൽ അനുമതി ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം അംഗീകരിക്കട്ടെ. ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കുന്ന അഗ്നി ഭക്തർക്കു സന്തോഷം നൽകട്ടെ.
സിനീവാലി പൃഥുഷ്ടുകേ യാ ദേവാനാമ് അസി സ്വസാ । ജുഷസ്വ ഹവ്യമ് ആഹുതം പ്രജാം ദേവി ദിദിഡ്ഢി നഃ
സിനീവാലി, വിശാലമായ കമരങ്ങളുള്ളവളേ, നീ ദേവതകളുടെ സഹോദരിയല്ലോ. ദേവതേ, അർപ്പിച്ച ഹവ്യം സ്വീകരിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് സന്താനസൗഭാഗ്യം നൽകണം.
പഞ്ച നദ്യഃ സരസ്വതീമ് അപി യന്തി സസ്രോതസഃ । സരസ്വതീ തു പഞ്ചധാ സോ ദേശേ ഽഭവത് സരിത്
അഞ്ചു നദികളും സരസ്വതിയുമൊത്ത്, ഒഴുക്കോടെ ഒന്നിച്ച് ഒഴുകുന്നു. സരസ്വതി ആ ദേശത്ത് അഞ്ചു രൂപത്തിൽ ഒരു നദിയായി മാറി.
ത്വമ് അഗ്നേ പ്രഥമോ ഽ അങ്ഗിരാ ഽ ഋഷിര് ദേവോ ദേവാനാമ് അഭവഃ ശിവഃ സഖാ । തവ വ്രതേ കവയോ വിദ്മനാപസോ ഽജായന്ത മരുതോ ഭ്രാജദൃഷ്ടയഃ
അഗ്നേ, നീ അങ്കിരസ്മാരിൽ ആദ്യം ജനിച്ചവനും, ദേവന്മാരിൽ ദൈവികനും, ശുഭസഖാവുമാണ്. നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ കവികളും ജ്ഞാനികളും ജനിച്ചു, പ്രകാശമുള്ള കാഴ്ചയുള്ള മരുതുകളും.
ത്വം നോ ഽ അഗ്നേ തവ ദേവ പായുഭിര് മഘോനോ രക്ഷ തന്വശ് ച വന്ദ്യ । ത്രാതാ തോകസ്യ തനയേ ഗവാമ് അസ്യ് അനിമേഷꣳ രക്ഷണസ് തവ വ്രതേ
അഗ്നേ, ദൈവികമായ കാവലാൽ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം, ദാനശീലനായവനേ, ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ കാത്തുകൊൾക. മക്കളെയും സന്തതിയെയും പശുക്കളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നവനായി, നീ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ കാവലിരിക്കണം.
ഉത്താനായാമ് അവ ഭരാ ചികിത്വാന്ത് സദ്യഃ പ്രവീതാ വൃഷണം ജജാന । അരുഷസ്തൂപോ രുശദ് അസ്യ പാജ ഽ ഇഡായാസ് പുത്രോ വയുനേ ഽജനിഷ്ട
വിരിഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ ജ്ഞാനിയായവൻ വേഗത്തിൽ ശക്തിയുള്ള കാളയെ പ്രസവിച്ചു. ചുവപ്പും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞ തൂണുപോലുള്ളവൻ, ഇഡയുടെ മകനായി കഴിവിൽ ജനിച്ചു.
ഇഡായാസ് ത്വാ പദേ വയം നാഭാ പൃഥിവ്യാ ഽ അധി । ജാതവേദോ നി ധീമഹ്യ് അഗ്നേ ഹവ്യായ വോഢവേ
ഇഡയുടെ പാദത്തിലും ഭൂമിയുടെ നാഭിയിലും, ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ, ഞങ്ങൾ ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
പ്ര മന്മഹേ ശവസാനായ ശൂഷമ് ആങ്ഗൂഷം ഗിര്വണസേ ഽ അങ്ഗിരസ്വത് । സുവൃക്തിഭിഃ സ്തുവത ഽ ഋഗ്മിയായാര്ചാമാര്കം നരേ വിശ്രുതായ
ശക്തിയുള്ളവനെയും, പ്രകാശമുള്ള അങ്കിരസ്മാരിൽ ജനിച്ചവനെയും, ഞങ്ങൾ ഗാനംകൊണ്ട് പാടുന്നു. നല്ല വചനങ്ങളാൽ, ഋക്മന്ത്രവും പ്രശസ്തനായ പുരുഷനോടുള്ള ഗാനം പാടുന്നു.
പ്ര വോ മഹേ മഹി നമോ ഭരധ്വമ് ആങ്ഗൂഷ്യꣳ ശവസാനായ സാമ । യേനാ നഃ പൂര്വേ പിതരഃ പദജ്ഞാ ഽ അര്ചന്തോ ഽ അങ്ഗിരസോ ഗാ ഽ അവിന്ദന്
മഹത്തായവനോട് മഹത്വംകൊണ്ട് നമസ്കാരം അർപ്പിക്കൂ, ഗാനം പാടൂ. നമ്മുടെ പൂർവ്വികരായ അങ്കിരസ്മാരുകൾ ഗാനം പാടി പശുക്കളെ കണ്ടെത്തിയതും അതിനാലാണ്.
ഇച്ഛന്തി ത്വാ സോമ്യാസഃ സഖായഃ സുന്വന്തി സോമം ദധതി പ്രയാꣳസി । തിതിക്ഷന്തേ ഽ അഭിശസ്തിം ജനാനാമ് ഇന്ദ്ര ത്വദ് ആ കശ് ചന ഹി പ്രകേതഃ
ഇന്ദ്രാ, സുഖകരനായവനേ, നിന്റെ സ്നേഹിതർ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ സോമം പിഴിഞ്ഞ് ഭോജനങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ അപമാനം സഹിച്ചും, ഇന്ദ്രാ, നിന്നെക്കാൾ ജ്ഞാനിയാരുമില്ല.
ന തേ ദൂരേ പരമാ ചിദ് രജാꣳസ്യ് അസ്യാ തു പ്ര യാഹി ഹരിവോ ഹരിഭ്യാമ് । സ്ഥിരായ വൃഷ്ണേ സവനാ കൃതേമാ യുക്താ ഗ്രാവാണഃ സമിധാനേ ഽ അഗ്നൌ
പരമോന്നതനായോനാഥാ, നിനക്ക് ദൂരം എന്നതില്ല; ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള കുതിരകളോടെ നീ മുന്നോട്ട് പോവുക. സ്ഥിരനായ ബലവാനായ കാളയ്ക്ക് വേണ്ടി ഈ കല്ലുകൾ അഗ്നിയിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
അഷാഢം യുത്സു പൃതനാസു പപ്രിꣳ സ്വര്ഷാമ് അപ്സാം വൃജനസ്യ ഗോപാമ് । ഭരേഷുജാꣳ സുക്ഷിതിꣳ സുശ്രവസം ജയന്തം ത്വാമ് അനു മദേമ സോമ
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനും, പോരാട്ടങ്ങളിൽ വിജയിയും, പ്രകാശം നൽകുന്നവനും, ജലങ്ങളുടെയും ജനങ്ങളുടെയും രക്ഷകനുമായ സോമാ, സമൃദ്ധിയും കീർത്തിയും വിജയവും നൽകുന്ന നിന്നെ ഞങ്ങൾ പിന്തുടരട്ടെ.
സോമോ ധേനുꣳ സോമോ ഽ അര്വന്തമ് ആശുꣳ സോമോ വീരം കര്മണ്യം ദദാതി । സാദന്യം വിദഥ്യꣳ സഭേയം പിതൃശ്രവണം യോ ദദാശദ് അസ്മൈ
സോമൻ പശുവും, വേഗമുള്ള കുതിരയും, ധൈര്യവും പരിശ്രമവുമുള്ള മനുഷ്യനെയും നൽകുന്നു; സോമൻ കൂട്ടുകാരനെയും ജ്ഞാനവും സഭയിലേക്കുള്ള യോഗ്യതയും പിതാക്കന്മാരുടെ സ്തുതിയും അവനെ അർപ്പിക്കുന്നവർക്കു നൽകുന്നു.
ത്വമ് ഇമാ ഽ ഓഷധീഃ സോമ വിശ്വാസ് ത്വമ് അപോ ഽ അജനയസ് ത്വം ഗാഃ । ത്വമ് ആ തതന്ഥോര്വ് അന്തരിക്ഷം ത്വം ജ്യോതിഷാ വി തമോ വവര്ഥ
സോമാ, ഈ ഔഷധികൾ എല്ലാം നീ സൃഷ്ടിച്ചു, നീ ജലങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കി, പശുക്കളെ പിറവിപ്പിച്ചു; നീ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം വ്യാപിച്ചു, നിന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഇരുണ്ടതെല്ലാം നീ അകറ്റി.
ദേവേന നോ മനസാ ദേവ സോമ രായോ ഭാഗꣳ സഹസാവന്ന് അഭി യുധ്യ । മാ ത്വാ തനദ് ഈശിഷേ വീര്യസ്യോഭയേഭ്യഃ പ്ര ചികിത്സാ ഗവിഷ്ടൌ
ദൈവികമായ മനസ്സോടെ, മഹാശക്തനായ സോമാ, ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്തിന്റെ ഭാഗം നേടാൻ നീ പോരാടണം; ശക്തിയുടെ ഉടമ നിന്നെ വഞ്ചിക്കരുത്—രണ്ടു പക്ഷത്തിനും വേണ്ടി നീ ജാഗ്രതയോടെ നിലകൊള്ളണം.
അഷ്ടൌ വ്യഖ്യത് കകുഭഃ പൃഥിവ്യാസ് ത്രീ ധന്വ യോജനാ സപ്ത സിന്ധൂന് । ഹിരണ്യാക്ഷഃ സവിതാ ദേവ ഽ ആഗാദ് ദധദ് രത്നാ ദാശുഷേ വാര്യാണി
ഭൂമിയുടെ എട്ട് ദിക്കുകളും, മരുഭൂമിയിലെ മൂന്ന് ദൂരം, ഏഴ് നദികൾ—സ്വർണ്ണനയനനായ ദേവൻ സവിതാ ആരാധകർക്കായി ധനവും വിലയേറിയ വസ്തുക്കളും കൊണ്ടുവന്നു.
ഹിരണ്യപാണിഃ സവിതാ വിചര്ഷണിര് ഉഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ അന്തര് ഈയതേ । അപാമീവാം ബാധതേ വേതി സൂര്യമ് അഭി കൃഷ്ണേന രജസാ ദ്യാമ് ഋണോതി
സ്വർണ്ണഹസ്തനായ, സർവ്വജ്ഞനായ സവിതാ ആകാശവും ഭൂമിയും സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ രോഗങ്ങളെ അകറ്റുന്നു, സൂര്യനിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു, കറുത്ത മൂടൽകൊണ്ട് ആകാശം മറയ്ക്കുന്നു.
ഹിരണ്യഹസ്തോ ഽ അസുരഃ സുനീഥഃ സുമൃഡീകഃ സ്വവാഁ യാത്വ് അര്വാങ് । അപസേധന് രക്ഷസോ യാതുധാനാന് അസ്ഥാദ് ദേവഃ പ്രതിദോഷം ഗൃണാനഃ
സ്വർണ്ണഹസ്തനായ, ദയയും അനുഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ ദൈവമായ അസുരൻ നല്ല മാർഗ്ഗത്തിൽ അടുത്ത് വരുന്നു; അവൻ ദുഷ്ടന്മാരെയും കപടന്മാരെയും അകറ്റുന്നു—പ്രതിദിനവും ദേവൻ ഉണർന്നുനിൽക്കുന്നു, ഗായകർ അവനെ പാടുന്നു.
യേ തേ പന്ഥാഃ സവിതഃ പൂര്വ്യാസോ ഽരേണവഃ സുകൃതാ ഽ അന്തരിക്ഷേ । തേഭിര് നോ ഽ അദ്യ പഥിഭിഃ സുഗേഭീ രക്ഷാ ച നോ ഽ അധി ച ബ്രൂഹി ദേവ
സവിതാ, നിന്റെ പുരാതനവും പൊടിയില്ലാത്തതുമായ നല്ല വഴികൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; ആ സുഖകരമായ പാതകളിൽ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം, ദേവാ, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി നിലകൊള്ളണം.
ഉഭാ പിബതമ് അശ്വിനോഭാ നഃ ശര്മ യച്ഛതമ് । അവിദ്രിയാഭിര് ഊതിഭിഃ
അശ്വിനികൾ ഇരുവരും പാനം ചെയ്യട്ടെ; ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ, ഒരിക്കലും തളരാത്ത സഹായത്തോടെ.
അപ്നസ്വതീമ് അശ്വിനാ വാചമ് അസ്മേ കൃതം നോ ദസ്രാ വൃഷണാ മനീഷാമ് । അദ്യൂത്യേ ഽവസേ നി ഹ്വയേ വാം വൃധേ ച നോ ഭവതം വാജസാതൌ
അശ്വിനികൾ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമുള്ള വാക്ക് നൽകണം; അത്ഭുതകരരായ ശക്തന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം നൽകണം. ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴും മത്സരത്തിനിടയിലും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു—വിജയത്തിനായി ഞങ്ങൾക്കു ശക്തിയാകണം.
ദ്യുഭിര് അക്തുഭിഃ പരി പാതമ് അസ്മാന് അരിഷ്ടേഭിര് അശ്വിനാ സൌഭഗേഭിഃ । തന് നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമ് അദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഽ ഉത ദ്യൌഃ
അശ്വിനികൾ, പകലിലും രാത്രിയിലും, ദുർഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഭാഗ്യത്തോടെ ഞങ്ങളെ കാക്കണം; മിത്രൻ, വരുണൻ, അദിതി, നദി, ഭൂമി, ആകാശം—ഇവരൊക്കെയും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്ന് അമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, അമൃതനും മരണമുള്ളവരും സ്ഥാപിച്ച്, സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ സവിതാ ദേവൻ ലോകങ്ങളെ ഒക്കെയും കാണിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ആ രാത്രി പര്ഥിവꣳ രജഃ പിതുര് അപ്രായി ധാമഭിഃ । ദിവഃ സദാꣳസി ബൃഹതീ വി തിഷ്ഠസ ഽ ആ ത്വേഷം വര്തതേ തമഃ
രാത്രി തന്റെ പ്രകാശങ്ങളോടെ ഭൂമിയിലെ അന്തരീക്ഷം വ്യാപിച്ചു; അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹത്തായ ആലയങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, അവളുടെ ശക്തമായ ഇരുണ്ടത്വം അകമ്പടിയാകുന്നു.
ഉഷസ് തച് ചിത്രമ് ആ ഭരാസ്മഭ്യം വാജിനീവതി । യേന തോകം ച തനയം ച ധാമഹേ
ഉഷസ്സേ, കുതിരകളാൽ സമ്പന്നമായ ആ പ്രകാശം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മക്കളെയും സന്തതിയെയും പോഷിപ്പിക്കാം.
പ്രാതര് അഗ്നിം പ്രാതര് ഇന്ദ്രꣳ ഹവാമഹേ പ്രാതര് മിത്രാവരുണാ പ്രാതര് അശ്വിനാ । പ്രാതര് ഭഗം പൂഷണം ബ്രഹ്മണസ്പതിം പ്രാതഃ സോമമ് ഉത രുദ്രꣳ ഹുവേമ
പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു, പ്രഭാതത്തിൽ ഇന്ദ്രനെയും, പ്രഭാതത്തിൽ മിത്രനും വരുണനും അശ്വിനികളെയും; പ്രഭാതത്തിൽ ഭഗനെയും പൂഷനെയും ബ്രഹ്മണസ്പതിയെയും സോമനെയും രുദ്രനെയും ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.