യസ്യായം വിശ്വ ഽ ആര്യോ ദാസഃ ശേവധിപാ ഽ അരിഃ । തിരശ് ചിദ് അര്യേ രുശമേ പരീരവി തുഭ്യേത് സോ ഽ അജ്യതേ രയിഃ
ആര്ക്ക് വേണ്ടി ഈ ആര്യനും ദാസനും ദയാമയനായ അധിപനും ശത്രുവും—even ശത്രുതയോടെ—ക്രോധത്തോടെ വിളിച്ചു; അവർക്കു സമ്പത്ത് അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
അയꣳ സഹസ്രമ് ഋഷിഭിഃ സഹസ്കൃതഃ സമുദ്ര ഽ ഇവ പപ്രഥേ । സത്യഃ സോ ഽ അസ്യ മഹിമാ ഗൃണേ ശവോ യജ്ഞേഷു വിപ്രരാജ്യേ
അയാൾ ആയിരം ഋഷിമാരോടൊപ്പം, അവരുടെ ശക്തിയിൽ ശക്തനായവൻ, സമുദ്രംപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മഹത്വം സത്യമാണ്; യാഗങ്ങളിലും ജ്ഞാനികളിൽ ഞാൻ അവന്റെ ശക്തിയെ പാടുന്നു.
അദബ്ധേഭിഃ സവിതഃ പായുഭിഷ് ട്വꣳ ശിവേഭിര് അദ്യ പരി പാഹി നോ ഗയമ് । ഹിരണ്യജിഹ്വഃ സുവിതായ നവ്യസേ രക്ഷാ മാകിര് നോ ഽ അഘശꣳസ ഽ ഈശത
സവിതാവേ, വഞ്ചിക്കാനാവാത്ത രക്ഷകരാൽ, ശുഭമായവരാൽ ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കണമേ. പൊന്നുപോലെയുള്ള നാവുള്ളവനേ, പുതിയ ഐശ്വര്യത്തിനായി ഞങ്ങളെ കാക്കണം; ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവർ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
ആ നോ യജ്ഞം ദിവിസ്പൃശം വായോ യാഹി സുമന്മഭിഃ । അന്തഃ പവിത്ര ഽ ഉപരി ശ്രീണാനോ ഽയꣳ ശുക്രോ ഽ അയാമി തേ
വായുവേ, ആകാശത്തെ തൊടുന്ന ഞങ്ങളുടെ യാഗത്തിലേക്ക് നല്ല ചിന്തകളോടെ വരിക. അകത്തുനിന്നും ശുദ്ധിയുള്ളവനും പുറത്തു ഭൂഷിതനുമായവനായി ഞാൻ പ്രകാശത്തോടെ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രവായൂ സുസംദൃശാ സുഹവേഹ ഹവാമഹേ । യഥാ നഃ സര്വ ഽ ഇജ് ജനോ ഽനമീവഃ സംഗമേ സുമനാ ഽ അസത്
ഇന്ദ്രയും വായുവും, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവരേ, നല്ല വിളിയോടെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു. എല്ലാവരും അനർഘമായിരിക്കുക, നമുക്ക് നല്ല മനസ്സോടെ ഒന്നിച്ച് കൂടാനാകട്ടെ.
ഋധഗ് ഇത്ഥാ സ മര്ത്യഃ ശശമേ ദേവതാതയേ । യോ നൂനം മിത്രാവരുണാവ് അഭിഷ്ടയ ഽ ആചക്രേ ഹവ്യദാതയേ
ഇങ്ങനെ, ദൈവാരാധനയിൽ ഈ മനുഷ്യൻ സന്തോഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൻ മിത്രനും വരുണനും ഹോമത്തിനായി, ഹവ്യങ്ങൾ അർപ്പിക്കാൻ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആ യാതമ് ഉപ ഭൂഷതം മധ്വഃ പിബതമ് അശ്വിനാ । ദുഗ്ധം പയോ വൃഷണാ ജേന്യാവസൂ മാ നോ മര്ധിഷ്ടമ് ആ ഗതമ്
അശ്വിനീദേവന്മാരേ, വരിക, അലങ്കരിക്കൂ, ഈ മധുരം കുടിക്കൂ. പാലും പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മഹാശക്തരും മഹാദാനികളും, ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യാതിരിക്കുക, വരിക.
പ്രൈതു ബ്രഹ്മണസ് പതിഃ പ്ര ദേവ്യ് ഏതു സൂനൃതാ । അച്ഛാ വീരം നര്യം പങ്ക്തിരാധസം ദേവാ യജ്ഞം നയന്തു നഃ
വാക്കിന്റെ അധിപൻ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, സത്യം ദേവതയും മുന്നോട്ട് വരട്ടെ. ദേവന്മാർ നമ്മുടെ യാഗം ധൈര്യശാലിയുടെയും മഹാനായവന്റെയും സമൃദ്ധിയിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.
ചന്ദ്രമാ ഽ അപ്സ്വ് അന്തര് ആ സുപര്ണോ ധാവതേ ദിവി । രയിം പിശംഗം ബഹുലം പുരുസ്പൃഹꣳ ഹരിര് ഏതി കനിക്രദത്
ചന്ദ്രൻ വെള്ളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, വേഗത്തിൽ പറക്കുന്നവൻ ആകാശത്തിൽ ഓടുന്നു. മഞ്ഞപ്പച്ചയും സമൃദ്ധിയുമുള്ള ധനം, പലർക്കും പോഷകമായത്, ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് സമീപിക്കുന്നു.
ദേവം-ദേവം വോ ഽവസേ ദേവം-ദേവമ് അഭിഷ്ടയേ । ദേവം-ദേവꣳ ഹുവേമ വാജസാതയേ ഗൃണന്തോ ദേവ്യാ ധിയാ
ദേവന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരെയും സഹായത്തിനായി, അനുഗ്രഹത്തിനായി, ശക്തി നേടുന്നതിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ദൈവചിന്തയോടെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ദിവി പൃഷ്ടോ ഽ അരോചതാഗ്നിര് വൈശ്വാനരോ ബൃഹന് । ക്ഷ്മയാ വൃധാന ഽ ഓജസാ ചനോഹിതോ ജ്യോതിഷാ ബാധതേ തമഃ
അഗ്നി, വൈശ്വാനരൻ, ആകാശത്ത് വൻപ്രകാശത്തോടെ തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ ശക്തിയോടെ വളർന്നു, തെളിഞ്ഞു, തന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകറ്റുന്നു.
ഇന്ദ്രാഗ്നീ ഽ അപാദ് ഇയം പൂര്വാഗാത് പദ്വതീഭ്യഃ । ഹിത്വീ ശിരോ ജിഹ്വയാ വാവദച് ചരത് ത്രിꣳശത് പദാ ന്യ് അക്രമീത്
ഇന്ദ്രയും അഗ്നിയും, ഇതു കാലുകളില്ലാതെ, താമരയുടെ തണ്ടിൽ നിന്നു വന്നു. തല വിട്ട്, നാവുകൊണ്ട് സംസാരിച്ച്, ചലിച്ച്, മുപ്പത് പടികൾ എടുത്തു.
ദേവാസോ ഹി ഷ്മാ മനവേ സമന്യവോ വിശ്വേ സാകꣳ സരാതയഃ । തേ നോ ഽ അദ്യ തേ അപരം തുചേ തു നോ ഭവന്തു വരിവോവിദഃ
ദേവന്മാർ മനുവിനായി ഒരുമിച്ച്, ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെ ഒന്നായി. അവർ ഇന്ന്, നാളെ, ഞങ്ങൾക്കായി ഇരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് വഴികാട്ടികളായിരിക്കട്ടെ.
അപാധമദ് അഭിശസ്തീര് അശസ്തിഹാഥേന്ദ്രോ ദ്യുമ്ന്യ് ആഭവത് । ദേവാസ് ത ഽ ഇന്ദ്ര സഖ്യായ യേമിരേ ബൃഹദ്ഭാനോ മരുദ്ഗണ
ഇന്ദ്രൻ ശാപങ്ങൾ അകറ്റി, ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിച്ച് മഹത്വം നേടി. ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രേ, സ്നേഹത്തിനായി നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു, മഹാപ്രഭയുള്ളവനേ, മരുത്ഗണങ്ങളേ.
പ്ര വ ഽ ഇന്ദ്രായ ബൃഹതേ മരുതോ ബ്രഹ്മാര്ചത । വൃത്രꣳ ഹനതി വൃത്രഹാ ശതക്രതുര് വജ്രേണ ശതപര്വണാ
മഹാബലനായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി മരുത്ദേവന്മാർ സ്തുതികൾ പാടട്ടെ. വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, നൂറ്റാണ്ട് ശക്തിയുള്ളവൻ, നൂറു കൂമ്പാരമുള്ള വജ്രംകൊണ്ട് പ്രഹരിക്കുന്നു.
അസ്യേദ് ഇന്ദ്രോ വാവൃധേ വൃഷ്ണ്യꣳ ശവോ മദേ സുതസ്യ വിഷ്ണവി । അദ്യാ തമ് അസ്യ മഹിമാനമ് ആയവോ ഽനു ഷ്ടുവന്തി പൂര്വഥാ । [ഇമാ ഽ ഉ ത്വാ । യസ്യായമ് । അയꣳ സഹസ്രമ് । ഊര്ധ്വ ഽ ഊ ഷു ണഃ ॥] (അ.വേ. )
ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി വളർന്നു, കാളപോലെയുള്ള ശക്തി, സോമം ചുരണ്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ. ഇന്ന് അവന്റെ മഹത്വം, പുത്രന്മാർ മുമ്പുപോലെ പാടുന്നു.
യജ് ജാഗ്രതോ ദൂരമ് ഉദൈതി ദൈവം തദ് ഉ സുപ്തസ്യ തഥൈവൈതി । ദൂരംഗമം ജ്യോതിഷാം ജ്യോതിര് ഏകം തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
ജാഗരണമുള്ളപ്പോഴും ദൂരെ ഉയരുന്ന ദൈവികമായതും, ഉറങ്ങുമ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ പോകുന്നതുമായ മനസ്സാണ് പ്രകാശങ്ങളുടെ പ്രകാശം, ദൂരങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നവൻ. എന്റെ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.
യേന കര്മാണ്യ് അപസോ മനീഷിണോ യജ്ഞേ കൃണ്വന്തി വിദഥേഷു ധീരാഃ । യദ് അപൂര്വം യക്ഷമ് അന്തഃ പ്രജാനാം തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
യുക്തിയുള്ള ജ്ഞാനികൾ യജ്ഞങ്ങളിലും സഭകളിലും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അതിനാലാണ് സാധ്യമാകുന്നത്. അത്ഭുതകരമായ, അദൃശ്യമായ അത്ഭുതശക്തി എല്ലാ ജീവികളിലും ഉള്ളതാണല്ലോ. എന്റെ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം നിലനില്ക്കട്ടെ.
യത് പ്രജ്ഞാനമ് ഉത ചേതോ ധൃതിശ് ച യജ് ജ്യോതിര് അന്തര് അമൃതം പ്രജാസു । യസ്മാന് ന ഽ ഋതേ കിം ചന കര്മ ക്രിയതേ തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
അറിയുന്നതും, മനസ്സും, ധൈര്യവും അതിലാണുള്ളത്. എല്ലാ ജീവികളിലും ഉള്ള അമൃതസ്വരൂപമായ പ്രകാശം അതാണ്. അതില്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.
യേനേദം ഭൂതം ഭുവനം ഭവിഷ്യത് പരിഗൃഹീതമ് അമൃതേന സര്വമ് । യേന യജ്ഞസ് തായതേ സപ്തഹോതാ തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
ഈ ലോകവും, ഭാവിയുമൊക്കെയും അമൃതസ്വരൂപം കൊണ്ട് ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഏഴു ഹോതാക്കൾ യജ്ഞം നിലനിറുത്തുന്നത് അതിനാലാണ്. എന്റെ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം നിലനില്ക്കട്ടെ.
യസ്മിന്ന് ഋചഃ സാമ യജൂꣳഷി യസ്മിന് പ്രതിഷ്ഠിതാ രഥനാഭാവ് ഇവാരാഃ । യസ്മിꣳശ് ചിത്തꣳ സര്വമ് ഓതം പ്രജാനം തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
ഋക്, സാമ, യജുര് മന്ത്രങ്ങൾ ചക്രത്തിന്റെ ആകിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള അരകളുപോലെ അതിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവികളുടെയും ചിന്തകൾ അതിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.
സുഷാരഥിര് അശ്വാന് ഇവ യന് മനുഷ്യാന് നേനീയതേ ഽഭീശുഭിര് വാജിന ഽ ഇവ । ഹൃത്പ്രതിഷ്ഠം യദ് അജിരം ജവിഷ്ഠം തന് മേ മനഃ ശിവസംകല്പമ് അസ്തു
കഴിവുള്ള രഥസാരഥി കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ, മനസ്സും മനുഷ്യരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ചതും, അതിവേഗവും ചഞ്ചലവുമായ മനസ്സിൽ ശുഭസങ്കൽപ്പം നിലനില്ക്കട്ടെ.
പിതും നു സ്തോഷം മഹോ ധര്മാണം തവിഷീമ് । യസ്യ ത്രിതോ വ്യ് ഓജസാ വൃത്രം വിപര്വമ് അര്ദയത്
നാനവൻ മഹത്തായ, ധർമ്മപരനായ പിതാവിനെ പാടുന്നു. ത്രിതനെന്നതുപോലെ ശക്തിയാൽ, അനേകം തലകളുള്ള വൃത്രനെ തകർത്തവനാണ് അവൻ.
അന്വ് ഇദ് അനുമതേ ത്വം മന്യാസൈ ശം ച നസ് കൃധി । ക്രത്വേ ദക്ഷായ നോ ഹിനു പ്ര ണ ഽ ആയൂꣳഷി താരിഷഃ
അനുമതിയുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകണം. ഞങ്ങൾക്ക് ദൃഢസങ്കൽപ്പം, കഴിവ് എന്നിവ നൽകുകയും, ഈ ജീവിതയാത്രയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യണം.
അനു നോ ഽദ്യാനുമതിര് യജ്ഞം ദേവേഷു മന്യതാമ് । അഗ്നിശ് ച ഹവ്യവാഹനോ ഭവതം ദാശുഷേ മയഃ
ഇന്ന് ദേവതകളിൽ അനുമതി ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം അംഗീകരിക്കട്ടെ. ഹവ്യങ്ങൾ എത്തിക്കുന്ന അഗ്നി ഭക്തർക്കു സന്തോഷം നൽകട്ടെ.
സിനീവാലി പൃഥുഷ്ടുകേ യാ ദേവാനാമ് അസി സ്വസാ । ജുഷസ്വ ഹവ്യമ് ആഹുതം പ്രജാം ദേവി ദിദിഡ്ഢി നഃ
സിനീവാലി, വിശാലമായ കമരങ്ങളുള്ളവളേ, നീ ദേവതകളുടെ സഹോദരിയല്ലോ. ദേവതേ, അർപ്പിച്ച ഹവ്യം സ്വീകരിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് സന്താനസൗഭാഗ്യം നൽകണം.
പഞ്ച നദ്യഃ സരസ്വതീമ് അപി യന്തി സസ്രോതസഃ । സരസ്വതീ തു പഞ്ചധാ സോ ദേശേ ഽഭവത് സരിത്
അഞ്ചു നദികളും സരസ്വതിയുമൊത്ത്, ഒഴുക്കോടെ ഒന്നിച്ച് ഒഴുകുന്നു. സരസ്വതി ആ ദേശത്ത് അഞ്ചു രൂപത്തിൽ ഒരു നദിയായി മാറി.
ത്വമ് അഗ്നേ പ്രഥമോ ഽ അങ്ഗിരാ ഽ ഋഷിര് ദേവോ ദേവാനാമ് അഭവഃ ശിവഃ സഖാ । തവ വ്രതേ കവയോ വിദ്മനാപസോ ഽജായന്ത മരുതോ ഭ്രാജദൃഷ്ടയഃ
അഗ്നേ, നീ അങ്കിരസ്മാരിൽ ആദ്യം ജനിച്ചവനും, ദേവന്മാരിൽ ദൈവികനും, ശുഭസഖാവുമാണ്. നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ കവികളും ജ്ഞാനികളും ജനിച്ചു, പ്രകാശമുള്ള കാഴ്ചയുള്ള മരുതുകളും.
ത്വം നോ ഽ അഗ്നേ തവ ദേവ പായുഭിര് മഘോനോ രക്ഷ തന്വശ് ച വന്ദ്യ । ത്രാതാ തോകസ്യ തനയേ ഗവാമ് അസ്യ് അനിമേഷꣳ രക്ഷണസ് തവ വ്രതേ
അഗ്നേ, ദൈവികമായ കാവലാൽ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം, ദാനശീലനായവനേ, ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ കാത്തുകൊൾക. മക്കളെയും സന്തതിയെയും പശുക്കളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നവനായി, നീ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ കാവലിരിക്കണം.
ഉത്താനായാമ് അവ ഭരാ ചികിത്വാന്ത് സദ്യഃ പ്രവീതാ വൃഷണം ജജാന । അരുഷസ്തൂപോ രുശദ് അസ്യ പാജ ഽ ഇഡായാസ് പുത്രോ വയുനേ ഽജനിഷ്ട
വിരിഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ ജ്ഞാനിയായവൻ വേഗത്തിൽ ശക്തിയുള്ള കാളയെ പ്രസവിച്ചു. ചുവപ്പും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞ തൂണുപോലുള്ളവൻ, ഇഡയുടെ മകനായി കഴിവിൽ ജനിച്ചു.