ഉപാസ്മൈ ഗായതാ നരഃ പവമാനായേന്ദവേ । അഭി ദേവാꣳ൨ഽ ഇയക്ഷതേ
ശുദ്ധികരനായ ഇന്ദുവിനായി, പുരുഷന്മാർ ഗാനങ്ങൾ പാടട്ടെ; അങ്ങനെ അവർ ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തുന്നു.
യേ ത്വാഹിഹത്യേ മഘവന്ന് അവര്ധന് യേ ശാമ്ബരേ ഹരിവോ യേ ഗവിഷ്ടൌ । യേ ത്വാ നൂനമ് അനുമദന്തി വിപ്രാഃ പിബേന്ദ്ര സോമꣳ സഗണോ മരുദ്ഭിഃ
മഘവൻ, നിന്നെ വധത്തിൽ ശക്തനാക്കിയവരും, ശാംബരന്റെ യുദ്ധത്തിൽ കുതിരകളുടെ ഉടമയായവനും, പശുക്കളുടെ പോരാട്ടത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരും, ഇപ്പോൾ നിന്നെ അംഗീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരും—ഇന്ദ്രാ, നീ മരുതുകളോടൊപ്പം സോമം പാനം ചെയ്യുക.
ജനിഷ്ഠാ ഽ ഉഗ്രഃ സഹസേ തുരായ മന്ദ്ര ഽ ഓജിഷ്ഠോ ബഹുലാഭിമാനഃ । അവര്ധന്ന് ഇന്ദ്രം മരുതശ് ചിദ് അത്ര മാതാ യദ് വീരം ദധനദ് ധനിഷ്ഠാ
ശക്തനും വേഗവാനുമായ ഉഗ്രൻ ജനിച്ചു; ആഹ്ലാദകരനും ഏറ്റവും ബലവാനുമായവനും അഭിമാനത്തോടെ നിറഞ്ഞവനും. അമ്മ വീരനെ ഗർഭത്തിൽ വെച്ചപ്പോൾ മരുതുകളും ഇവിടെ ഇന്ദ്രനെ വളർത്തി.
ആ തൂ ന ഽ ഇന്ദ്ര വൃത്രഹന്ന് അസ്മാകമ് അര്ധമ് ആ ഗഹി । മഹാന് മഹീഭിര് ഊതിഭിഃ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ച ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് വന്നു ചേർക; മഹാനായവാ, വലിയ സഹായങ്ങളോടെ വരിക.
ത്വമ് ഇന്ദ്ര പ്രതൂര്തിഷ്വ് അഭി വിശ്വാ ഽ അസി സ്പൃധഃ । അശസ്തിഹാ ജനിതാ വിശ്വതൂര് അസി ത്വം തൂര്യ തരുഷ്യതഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ എല്ലാ മത്സരങ്ങളിലും ജയിക്കുന്നവനാണ്; ശത്രുതയെ നീ നശിപ്പിക്കുന്നു; സർവ്വവിജയത്തിന് കാരണക്കാരനാണ് നീ; നിന്നെ എതിർക്കുന്നവരെ നീ കീഴടക്കുന്നു.
അനു തേ ശുഷ്മം തുരയന്തമ് ഈയതുഃ ക്ഷോണീ ശിശും ന മാതരാ । വിശ്വാസ് തേ സ്പൃധഃ ശ്നഥയന്ത മന്യവേ വൃത്രം യദ് ഇന്ദ്ര തൂര്വസി
നിന്റെ ശക്തിയെ പിന്തുടർന്ന് ഭൂമികൾ, അമ്മമാർ കുഞ്ഞിനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ ഓടുന്നു; എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നീ കോപത്തോടെ കീഴടക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ, നീ വൃത്രനെ ജയിക്കുമ്പോൾ.
യജ്ഞോ ദേവാനാം പ്രത്യ് ഏതി സുമ്നമ് ആദിത്യാസോ ഭവതാ മൃഡയന്തഃ । ആ വോ ഽര്വാചീ സുമതിര് വവൃത്യാദ് അꣳഹോശ് ചിദ് യാ വരിവോവിത്തരാസത്
യജ്ഞം ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം തേടി എത്തുന്നു; ആദിത്യന്മാർ ദയയുള്ളവരാകട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ദയ ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയട്ടെ, വഴികാട്ടുന്നവരായ നിങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടങ്ങൾ നീക്കട്ടെ.
അദബ്ധേഭിഃ സവിതഃ പായുഭിഷ് ട്വꣳ ശിവേഭിര് അദ്യ പരി പാഹി നോ ഗയമ് । ഹിരണ്യജിഹ്വഃ സുവിതായ നവ്യസേ രക്ഷാ മാകിര് നോ ഽ അഘശꣳസ ഽ ഈശത
സവിറ്റാവാ, പരാജയപ്പെടാത്ത രക്ഷകരോടും, ശുഭമായവരോടും കൂടി ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കണം; പൊന്നുപോലെയുള്ള നാവുള്ളവാ, പുതിയ ഐശ്വര്യത്തിനായി ഞങ്ങളെ കാക്കണം; ദുഷ്ടവാക്ക് പറയുന്നവൻ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കരുത്.
പ്ര വീരയാ ശുചയോ ദദ്രിരേ വാമ് അധ്വര്യുഭിര് മധുമന്തഃ സുതാസഃ । വഹ വായോ നിയുതോ യാഹ്യ് അച്ഛാ പിബാ സുതസ്യാന്ധസോ മദായ
ശുദ്ധമായവകൾ, പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം, മധുരമായ സോമരസങ്ങൾ ശക്തിയോടെ ഒഴുകുന്നു; വായുവേ, നിന്റെ കൂട്ടങ്ങളെ കൊണ്ടു വന്നു, ഇവിടെ എത്തി, പിഴിഞ്ഞ സോമം ആസ്വദിക്കണം.
ഗാവ ഽ ഉപാവതാവതം മഹീ യജ്ഞസ്യ രപ്സുദാ । ഉഭാ കര്ണാ ഹിരണ്യയാ
പശുക്കൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു; അവർ യജ്ഞസമ്പത്തിന്റെ മഹാദായിനികളാണ്; ഇരുവശത്തും പൊന്നുപോലുള്ള ചെവികൾ.
കാവ്യയോര് ആജാനേഷു ക്രത്വാ ദക്ഷസ്യ ദുരോണേ । രിശാദസാ സധസ്ഥ ഽ ആ
കവികളുടെ സന്തതികളിൽ, കഴിവിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വീട്ടിൽ, ഭക്ഷകരായവർ ആ സദസ്സിൽ ഇരുന്നു.
ദൈവ്യാവ് അധ്വര്യൂ ആ ഗതꣳ രഥേന സൂര്യത്വചാ । മധ്വാ യജ്ഞꣳ സമ് അഞ്ജാഥേ । [ + തം പ്രത്നഥാ । അയം വേനഃ ॥]
ദൈവിക പുരോഹിതന്മാരേ, സൂര്യപ്രഭയുള്ള രഥത്തിൽ വന്ന്, യജ്ഞം മധുരത്തിൽ ആലങ്കരിക്കുക; അതിനെ പുതുക്കുക; ഇതാണ് വേനൻ.
തിരശ്ചീനോ വിതതോ രശ്മിര് ഏഷാമ് അധഃ സ്വിദ് ആസീ൩ദ് ഉപരി സ്വിദ് ആസീ൩ത് । രേതോധാ ഽ ആസന് മഹിമാന ഽ ആസന്ത് സ്വധാ ഽ അവസ്താത് പ്രയതിഃ പരസ്താത്
അവരുടെ കിരണം വക്രമായി വ്യാപിച്ചു; അതിന്റെ താഴെയും മുകളിലും അവിടെയായിരുന്നു; അവർ വിത്ത് വഹിച്ചവർ, മഹത്വമുള്ളവർ; സ്വാഭാവിക ശക്തി താഴെ, ആഗ്രഹം മുകളിൽ.
ആ രോദസീ ഽ അപൃണദ് ആ സ്വര് മഹജ് ജാതം യദ് ഏനമ് അപസോ ഽ അധാരയന് । സോ ഽ അധ്വരായ പരി ണീയതേ കവിര് അത്യോ ന വാജസാതയേ ചനോഹിതഃ
അവൻ ഭൂമിയും ആകാശവും നിറച്ചു; സ്വർഗ്ഗത്തെയും എത്തി; ജനിച്ചപ്പോൾ ജലങ്ങൾ അവനെ താങ്ങി; അവൻ യജ്ഞത്തിനായി ചുറ്റുന്നു, കവി, സമ്മാനത്തിനായി കുതിരയെപോലെ ചങ്ങലിട്ട്.
ഉക്ഥേഭിര് വൃത്രഹന്തമാ യാ മന്ദാനാ ചിദ് ആ ഗിരാ । ആങ്ഗൂഷൈര് ആവിവാസതഃ
സ്തുതികളാൽ വൃത്രഹന്താവിനെ, വാക്ക് മന്ദമായവരും പോലും പുകഴ്ത്തുന്നു; കൈയടികൾകൊണ്ട് അവനെ വിളിക്കുന്നു.
ഉപ നഃ സൂനവോ ഗിരഃ ശൃണ്വന്ത്വ് അമൃതസ്യ യേ । സുമൃഡീകാ ഭവന്തു നഃ
അമൃതപുത്രന്മാർ നമ്മുടെ ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ; അവർ ഞങ്ങളോടു ദയയുള്ളവരാകട്ടെ.
ബ്രഹ്മാണി മേ മതയഃ ശꣳ സുതാസഃ ശുഷ്മ ഽ ഇയര്തി പ്രഭൃതോ മേ ഽ അദ്രിഃ । ആ ശാസതേ പ്രതി ഹര്യന്ത്യ് ഉക്ഥേമാ ഹരീ വഹതസ് താ നോ ഽ അച്ഛ
എന്റെ പ്രാർത്ഥനകളും ചിന്തകളും പിഴിഞ്ഞ സോമവും ശക്തിയും ഉയരുന്നു; എന്റെ കല്ല് ഒഴുകുന്നു; അവയെ വിളിക്കുന്നു, സ്തുതികളാൽ ഉണർത്തുന്നു; ആ ഇരുകുതിരകളും അവയെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരട്ടെ.
അനുത്തമാ തേ മഘവന് നകിര് നു ന ത്വാവാꣳ൨ഽ അസ്തി ദേവതാ വിദാനഃ । ന ജായമാനോ നശതേ ന ജാതോ യാനി കരിഷ്യാ കൃണുഹി പ്രവൃദ്ധ
മഘവൻ, നിന്നെ മറികടക്കാൻ ആരുമില്ല; നിനക്ക് തുല്യനായ ദേവൻ ഇല്ല; ജനിക്കുന്നവനും ജനിച്ചവനും നശിക്കാറില്ല; നീ ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്തും, മഹാബലശാലിയായവാ, അതു നടപ്പാക്കുക.
തദ് ഇദ് ആസ ഭുവനേഷു ജ്യേഷ്ഠം യതോ ജജ്ഞ ഽ ഉഗ്രസ് ത്വേഷനൃമ്ണഃ । സദ്യോ ജജ്ഞാനോ നി രിണാതി ശത്രൂന് അനു യം വിശ്വേ മദന്ത്യ് ഊമാഃ
അത് ഭൂമിയിലെ സകല ജീവികളിലും ഏറ്റവും വലിയതായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നാണ് അത്യന്തം ഭയങ്കരനും പ്രകാശമുള്ളവനും വീരനായവനും ജനിച്ചത്. ജനിച്ച ഉടനെ അവൻ ശത്രുക്കളെ അകറ്റി കളയുന്നു; എല്ലാ ദൈവശക്തികളും അവനിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു.
ഇമാ ഽ ഉ ത്വാ പുരൂവസോ ഗിരോ വര്ധന്തു യാ മമ । പാവകവര്ണാഃ ശുചയോ വിപശ്ചിതോ ഽഭി സ്തോമൈര് അനൂഷത
പുരൂവസേ, എന്റെ ഈ ഗാനം നിന്നെ വളർത്തട്ടെ. ഇവ എന്റെ സ്വന്തം ഗാനങ്ങൾ, ദീപ്തിയുള്ളവയും ശുദ്ധവും ജ്ഞാനമുള്ളതുമാണ്. ഇവ സ്തുതികളോടെ നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.
യസ്യായം വിശ്വ ഽ ആര്യോ ദാസഃ ശേവധിപാ ഽ അരിഃ । തിരശ് ചിദ് അര്യേ രുശമേ പരീരവി തുഭ്യേത് സോ ഽ അജ്യതേ രയിഃ
ആര്ക്ക് വേണ്ടി ഈ ആര്യനും ദാസനും ദയാമയനായ അധിപനും ശത്രുവും—even ശത്രുതയോടെ—ക്രോധത്തോടെ വിളിച്ചു; അവർക്കു സമ്പത്ത് അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
അയꣳ സഹസ്രമ് ഋഷിഭിഃ സഹസ്കൃതഃ സമുദ്ര ഽ ഇവ പപ്രഥേ । സത്യഃ സോ ഽ അസ്യ മഹിമാ ഗൃണേ ശവോ യജ്ഞേഷു വിപ്രരാജ്യേ
അയാൾ ആയിരം ഋഷിമാരോടൊപ്പം, അവരുടെ ശക്തിയിൽ ശക്തനായവൻ, സമുദ്രംപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മഹത്വം സത്യമാണ്; യാഗങ്ങളിലും ജ്ഞാനികളിൽ ഞാൻ അവന്റെ ശക്തിയെ പാടുന്നു.
അദബ്ധേഭിഃ സവിതഃ പായുഭിഷ് ട്വꣳ ശിവേഭിര് അദ്യ പരി പാഹി നോ ഗയമ് । ഹിരണ്യജിഹ്വഃ സുവിതായ നവ്യസേ രക്ഷാ മാകിര് നോ ഽ അഘശꣳസ ഽ ഈശത
സവിതാവേ, വഞ്ചിക്കാനാവാത്ത രക്ഷകരാൽ, ശുഭമായവരാൽ ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കണമേ. പൊന്നുപോലെയുള്ള നാവുള്ളവനേ, പുതിയ ഐശ്വര്യത്തിനായി ഞങ്ങളെ കാക്കണം; ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവർ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
ആ നോ യജ്ഞം ദിവിസ്പൃശം വായോ യാഹി സുമന്മഭിഃ । അന്തഃ പവിത്ര ഽ ഉപരി ശ്രീണാനോ ഽയꣳ ശുക്രോ ഽ അയാമി തേ
വായുവേ, ആകാശത്തെ തൊടുന്ന ഞങ്ങളുടെ യാഗത്തിലേക്ക് നല്ല ചിന്തകളോടെ വരിക. അകത്തുനിന്നും ശുദ്ധിയുള്ളവനും പുറത്തു ഭൂഷിതനുമായവനായി ഞാൻ പ്രകാശത്തോടെ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രവായൂ സുസംദൃശാ സുഹവേഹ ഹവാമഹേ । യഥാ നഃ സര്വ ഽ ഇജ് ജനോ ഽനമീവഃ സംഗമേ സുമനാ ഽ അസത്
ഇന്ദ്രയും വായുവും, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവരേ, നല്ല വിളിയോടെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു. എല്ലാവരും അനർഘമായിരിക്കുക, നമുക്ക് നല്ല മനസ്സോടെ ഒന്നിച്ച് കൂടാനാകട്ടെ.
ഋധഗ് ഇത്ഥാ സ മര്ത്യഃ ശശമേ ദേവതാതയേ । യോ നൂനം മിത്രാവരുണാവ് അഭിഷ്ടയ ഽ ആചക്രേ ഹവ്യദാതയേ
ഇങ്ങനെ, ദൈവാരാധനയിൽ ഈ മനുഷ്യൻ സന്തോഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവൻ മിത്രനും വരുണനും ഹോമത്തിനായി, ഹവ്യങ്ങൾ അർപ്പിക്കാൻ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആ യാതമ് ഉപ ഭൂഷതം മധ്വഃ പിബതമ് അശ്വിനാ । ദുഗ്ധം പയോ വൃഷണാ ജേന്യാവസൂ മാ നോ മര്ധിഷ്ടമ് ആ ഗതമ്
അശ്വിനീദേവന്മാരേ, വരിക, അലങ്കരിക്കൂ, ഈ മധുരം കുടിക്കൂ. പാലും പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, മഹാശക്തരും മഹാദാനികളും, ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യാതിരിക്കുക, വരിക.
പ്രൈതു ബ്രഹ്മണസ് പതിഃ പ്ര ദേവ്യ് ഏതു സൂനൃതാ । അച്ഛാ വീരം നര്യം പങ്ക്തിരാധസം ദേവാ യജ്ഞം നയന്തു നഃ
വാക്കിന്റെ അധിപൻ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, സത്യം ദേവതയും മുന്നോട്ട് വരട്ടെ. ദേവന്മാർ നമ്മുടെ യാഗം ധൈര്യശാലിയുടെയും മഹാനായവന്റെയും സമൃദ്ധിയിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.
ചന്ദ്രമാ ഽ അപ്സ്വ് അന്തര് ആ സുപര്ണോ ധാവതേ ദിവി । രയിം പിശംഗം ബഹുലം പുരുസ്പൃഹꣳ ഹരിര് ഏതി കനിക്രദത്
ചന്ദ്രൻ വെള്ളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, വേഗത്തിൽ പറക്കുന്നവൻ ആകാശത്തിൽ ഓടുന്നു. മഞ്ഞപ്പച്ചയും സമൃദ്ധിയുമുള്ള ധനം, പലർക്കും പോഷകമായത്, ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് സമീപിക്കുന്നു.
ദേവം-ദേവം വോ ഽവസേ ദേവം-ദേവമ് അഭിഷ്ടയേ । ദേവം-ദേവꣳ ഹുവേമ വാജസാതയേ ഗൃണന്തോ ദേവ്യാ ധിയാ
ദേവന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരെയും സഹായത്തിനായി, അനുഗ്രഹത്തിനായി, ശക്തി നേടുന്നതിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ദൈവചിന്തയോടെ സ്തുതിക്കുന്നു.