അദ്യാ ദേവാ ഽ ഉദിതാ സൂര്യസ്യ നിര് അꣳഹസഃ പിപൃതാ നിര് അവദ്യാത് । തന് നോ മിത്രോ വരുണോ മാമഹന്താമ് അദിതിഃ സിന്ധുഃ പൃഥിവീ ഽ ഉത ദ്യൌഃ
ഇന്ന്, ദേവന്മാരേ, സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ, ഞങ്ങളെ ദുർഭാഗ്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കൂ, അപവാദത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ. മിത്രനും വരുണനും അതിതിയും സിന്ധുവും ഭൂമിയും ആകാശവും ഞങ്ങളോട് ദോഷം ചെയ്യരുത്.
ആ കൃഷ്ണേന രജസാ വര്തമാനോ നിവേശയന്ന് അമൃതം മര്ത്യം ച । ഹിരണ്യയേന സവിതാ രഥേനാ ദേവോ യാതി ഭുവനാനി പശ്യന്
കറുത്ത ആകാശത്ത് സഞ്ചരിച്ച്, അമൃതരെയും മരണക്കാരെയും സ്ഥാപിച്ച്, പൊൻ നിറമുള്ള രഥത്തിൽ സവിതാ ദേവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കാണിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
പ്ര വാവൃജേ സുപ്രയാ ബര്ഹിര് ഏഷാമ് ആ വിശ്പതീവ ബീരിട ഽ ഇയാതേ । വിശാമ് അക്തോര് ഉഷസഃ പൂര്വഹൂതൌ വായുഃ പൂഷാ സ്വസ്തയേ നിയുത്വാന്
നന്നായി വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ദർഭാസനം ഇവർക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ജനങ്ങളുടെ നായകനായി ആ സാന്നിധ്യം സമീപിക്കുന്നു. പ്രഭാതത്തിൽ ആദ്യം വിളിക്കുമ്പോൾ, വായുവും പൂഷനും തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളോടൊപ്പം ക്ഷേമത്തിനായി എത്തുന്നു.
ഇന്ദ്രവായൂ ബൃഹസ്പതിം മിത്രാഗ്നിം പൂഷണം ഭഗമ് । ആദിത്യാന് മാരുതം ഗണമ്
ഞാൻ ഇന്ദ്രനും വായുവിനും ബൃഹസ്പതിക്കും മിത്രനും അഗ്നിക്കും പൂഷനും ഭാഗത്തിനും ആദിത്യന്മാർക്കും മാരുതന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
വരുണഃ പ്രാവിതാ ഭുവന് മിത്രോ വിശ്വാഭിര് ഊതിഭിഃ । കരതാം നഃ സുരാധസഃ
വരുണൻ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകട്ടെ; മിത്രൻ തന്റെ എല്ലാ സഹായങ്ങളോടും കൂടി ദൈവാനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ.
അധി ന ഇന്ദ്രേഷാം വിഷ്ണോ സജാത്യാനാമ് । ഇതാ മരുതോ ഽ അശ്വിനാ । [തം പ്രത്നഥാ । അയം വേനഃ । യേ ദേവാസഃ । ആ ന ഇഡാഭിഃ । വിശ്വേഭിഃ സോമ്യം മധു ।] (അ.വേ. 7.12, 16. 19, ) ഓമാസശ് ചര്ഷണീധൃതഃ
ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും അവരുടെ സഹോദരന്മാരും, മാരുതന്മാരും അശ്വിനികളും, പുരാതന ദേവന്മാരും ഈ വേനനും, എല്ലാ ദേവന്മാരും, ഇഡാ സമർപ്പണങ്ങളോടും കൂടി, എല്ലാവരും, ഈ സോമമധുരം ആസ്വദിക്കട്ടെ, ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകരേ.
അഗ്ന ഽ ഇന്ദ്ര വരുണ മിത്ര ദേവാഃ ശര്ധഃ പ്ര യന്ത മാരുതോത വിഷ്ണോ । ഉഭാ നാസത്യാ രുദ്രോ ഽ അധ ഗ്നാഃ പൂഷാ ഭഗഃ സരസ്വതീ ജുഷന്ത
അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, മിത്രൻ, ദേവന്മാർ, ദേവസേന, മാരുതന്മാർ, വിഷ്ണു, ഇരുവർ അശ്വിനികൾ, രുദ്രൻ, ദേവികൾ, പൂഷൻ, ഭാഗൻ, സരസ്വതി ഇവർ ഞങ്ങളുടെ സമർപ്പണം സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രാഗ്നീ മിത്രാവരുണാദിതിꣳ സ്വഃ പൃഥിവീം ദ്യാം മരുതഃ പര്വതാꣳ൨ഽ അപഃ । ഹുവേ വിഷ്ണും പൂഷണം ബ്രഹ്മണസ്പതിം ഭഗം നു ശꣳസꣳ സവിതാരമൂതയേ
ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, മിത്രനും വരുണനും, ആദിതിയും, ഭൂമി, ആകാശം, മാരുതന്മാർ, പർവതങ്ങൾ, ജലങ്ങൾ, വിഷ്ണു, പൂഷൻ, ബ്രഹ്മണസ്പതി, ഭാഗൻ, ശംസൻ, സവിറ്റാവ് എന്നിവരെ സഹായത്തിനായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു.
അസ്മേ രുദ്രാ മേഹനാ പര്വതാസോ വൃത്രഹത്യേ ഭരഹൂതൌ സജോഷാഃ । യഃ ശꣳസതേ സ്തുവതേ ധായി പജ്ര ഽ ഇന്ദ്രജ്യേഷ്ഠാ ഽ അസ്മാꣳ൨ഽ അവന്തു ദേവാഃ
രുദ്രന്മാരും മഹാശക്തന്മാരും പർവതങ്ങളും, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നതിലും ആഹ്വാനത്തിലും ഒന്നിച്ചുള്ളവർ, ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ആരെങ്കിലും സ്തുതിക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രനെ മുൻനിരയിൽ നിർത്തുന്ന ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
അര്വാഞ്ചോ ഽ അദ്യാ ഭവതാ യജത്രാ ഽ ആ വോ ഹാര്ദി ഭയമാനോ വ്യയേയമ് । ത്രാധ്വം നോ ദേവാ നിജുരോ വൃകസ്യ ത്രാധ്വം കര്താദ് അവപദോ യജത്രാഃ
ഇന്ന് ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ അടുത്ത് വരിക; ഭക്തിപൂർവ്വം ഞാൻ മനസ്സിൽ നിങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നു. ദേവന്മാരേ, പുലിയുടെയും ദോഷം വരുത്തുന്നവരുടെയും പിടിയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണേ.
വിശ്വേ ഽ അദ്യ മരുതോ വിശ്വ ഽ ഊതീ വിശ്വേ ഭവന്ത്വ് അഗ്നയഃ സമിദ്ധാഃ । വിശ്വേ നോ ദേവാ ഽ അവസാ ഗമന്തു വിശ്വമ് അസ്തു ദ്രവിണം വാജോ ഽ അസ്മേ
ഇന്ന് എല്ലാ മാരുതന്മാരും, എല്ലാ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നികൾക്കും, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഞങ്ങളോടൊപ്പം സഹായത്തോടെ വരിക. എല്ലാ സമ്പത്തും ശക്തിയും ഞങ്ങളിലാകട്ടെ.
വിശ്വേ ദേവാഃ ശൃണുതേമꣳ ഹവം മേ യേ ഽ അന്തരിക്ഷേ യ ഽ ഉപ ദ്യവി ഷ്ഠ । യേ ഽ അഗ്നിജിഹ്വാ ഽ ഉത വാ യജത്രാ ഽ ആസദ്യാസ്മിന് ബര്ഹിഷി മാദയധ്വമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരും, എന്റെ ഈ ആഹ്വാനം കേൾക്കണം — അന്തരീക്ഷത്തിലും ആകാശത്തിലും ഉള്ളവരും, അഗ്നിയുടെ നാവുള്ളവരും, ആരാധ്യരായവരും, ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് സന്തോഷിക്കണം.
ദേവേഭ്യോ ഹി പ്രഥമം യജ്ഞിയേഭ്യോ ഽമൃതത്വꣳ സുവസി ഭാഗമ് ഉത്തമമ് । ആദ് ഇദ് ദാമാനꣳ സവിതര് വ്യ് ഊര്ണുഷേ ഽനൂചീനാ ജീവിതാ മാനുഷേഭ്യഃ
ദേവന്മാർക്കും, യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യരായവർക്കും, നീ അമൃതത്വം — അതായത് ഉന്നതമായ ഭാഗം — നൽകുന്നു. സവിറ്റാവേ, നീ ഈ ദാനം പടർന്ന് മനുഷ്യർക്കു ജീവൻ നൽകുന്നു.
പ്ര വായുമ് അച്ഛാ ബൃഹതീ മനീഷാ ബൃഹദ്രയിം വിശ്വവാരꣳ രഥപ്രാമ് । ദ്യുതദ്യാമാ നിയുതഃ പത്യമാനഃ കവിഃ കവിമ് ഇയക്ഷസി പ്രയജ്യോ
വായുവിനായി ഞാൻ ഉയർന്ന ചിന്ത സമർപ്പിക്കുന്നു — വലിയ സമ്പത്തിനും സർവ്വരക്ഷയ്ക്കും രഥങ്ങളിൽ വിജയത്തിനും വേണ്ടി. പ്രകാശമുള്ളവരും രഥങ്ങളും, കവി, നീ മറ്റൊരു കവിയെ നയിക്കുന്നു, ആരാധനാർഹനേ.
ഇന്ദ്രവായൂ ഽ ഇമേ സുതാ ഽ ഉപ പ്രയോഭിര് ആഗതമ് । ഇന്ദവോ വാമ് ഉശന്തി ഹി
ഇന്ദ്രനും വായുവും, ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം നിങ്ങൾക്കാണ്; ദയാപൂർവ്വം വരിക, സോമധാരകൾ നിങ്ങളെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
മിത്രꣳ ഹുവേ പൂതദക്ഷം വരുണം ച രിശാദസമ് । ധിയം ഘൃതാചീꣳ സാധന്താ
മിത്രനെയും, ശുദ്ധബുദ്ധിയുള്ളവനെയും, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ വരുണനെയും ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; clarified, പ്രകാശമുള്ള ചിന്ത അവർ സാധിപ്പിക്കുന്നു.
ദസ്രാ യുവാകവഃ സുതാ നാസത്യാ വൃക്തബര്ഹിഷഃ । ആ യാതꣳ രുദ്രവര്തനീ । [ തം പ്രത്നഥാ । അയം വേനഃ ॥ ](അ.വേ. 7.12.16)
ആശ്ചര്യകരരായ, യുവാക്കളായ അശ്വിനികൾക്ക് ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം, നന്നായി ഒരുക്കിയ ദർഭാസനത്തിൽ. രുദ്രന്റെ പാതയിലൂടെ വരിക. പുരാതന ദേവന്മാരിലും ഈ വേനനിലും വരിക.
വിദദ് യദീ സരമാ രുഗ്ണമ് അദ്രേര് മഹി പാഥഃ പൂര്വ്യꣳ സധ്ര്യക് കഃ । അഗ്രം നയത് സുപദ്യ് അക്ഷരാണാമ് അച്ഛാ രവം പ്രഥമാ ജാനതീ ഗാത്
സരമാ പർവതത്തിലെ തകർന്ന പാത കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, ആ വലിയ പുരാതന വഴിയിൽ, അവളുടെ കൂട്ടുകാരൻ ആരായിരുന്നു? അവൾ വാക്കുകളുടെ മുൻപന്തിയിലുള്ളവരെ നയിച്ചു, ആദ്യം അറിയുന്നവളായി ആഹ്ലാദഗാനം പാടുകയും ചെയ്തു.
നഹി സ്പശമ് അവിദന്ന് അന്യമ് അസ്മാദ് വൈശ്വാനരാത് പുര ഽ ഏതാരമ് അഗ്നേഃ । ഏമ് ഏനമ് അവൃധന്ന് അമൃതാ ഽ അമര്ത്യം വൈശ്വാനരം ക്ഷൈത്രജിത്യായ ദേവാഃ
വൈശ്വാനരൻ വഴി ഒഴികെ മറ്റാരും ആ പാത അറിയില്ല; അഗ്നിയുടെ പുരാതന പാത. അമരന്മാർ അവനെ ശക്തിപ്പെടുത്തി, മരണമില്ലാത്ത വൈശ്വാനരനെ, ഭൂപാലനത്തിനായി, ദേവന്മാരേ.
ഉഗ്രാ വിഘനിനാ മൃധ ഽ ഇന്ദ്രാഗ്നീ ഹവാമഹേ । താ നോ മൃഡാത ഽ ഈദൃശേ
ഭയങ്കരരും ശത്രുനാശകരുമായ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് ദയയുള്ളവരാകണം.
ഉപാസ്മൈ ഗായതാ നരഃ പവമാനായേന്ദവേ । അഭി ദേവാꣳ൨ഽ ഇയക്ഷതേ
ശുദ്ധികരനായ ഇന്ദുവിനായി, പുരുഷന്മാർ ഗാനങ്ങൾ പാടട്ടെ; അങ്ങനെ അവർ ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തുന്നു.
യേ ത്വാഹിഹത്യേ മഘവന്ന് അവര്ധന് യേ ശാമ്ബരേ ഹരിവോ യേ ഗവിഷ്ടൌ । യേ ത്വാ നൂനമ് അനുമദന്തി വിപ്രാഃ പിബേന്ദ്ര സോമꣳ സഗണോ മരുദ്ഭിഃ
മഘവൻ, നിന്നെ വധത്തിൽ ശക്തനാക്കിയവരും, ശാംബരന്റെ യുദ്ധത്തിൽ കുതിരകളുടെ ഉടമയായവനും, പശുക്കളുടെ പോരാട്ടത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരും, ഇപ്പോൾ നിന്നെ അംഗീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരും—ഇന്ദ്രാ, നീ മരുതുകളോടൊപ്പം സോമം പാനം ചെയ്യുക.
ജനിഷ്ഠാ ഽ ഉഗ്രഃ സഹസേ തുരായ മന്ദ്ര ഽ ഓജിഷ്ഠോ ബഹുലാഭിമാനഃ । അവര്ധന്ന് ഇന്ദ്രം മരുതശ് ചിദ് അത്ര മാതാ യദ് വീരം ദധനദ് ധനിഷ്ഠാ
ശക്തനും വേഗവാനുമായ ഉഗ്രൻ ജനിച്ചു; ആഹ്ലാദകരനും ഏറ്റവും ബലവാനുമായവനും അഭിമാനത്തോടെ നിറഞ്ഞവനും. അമ്മ വീരനെ ഗർഭത്തിൽ വെച്ചപ്പോൾ മരുതുകളും ഇവിടെ ഇന്ദ്രനെ വളർത്തി.
ആ തൂ ന ഽ ഇന്ദ്ര വൃത്രഹന്ന് അസ്മാകമ് അര്ധമ് ആ ഗഹി । മഹാന് മഹീഭിര് ഊതിഭിഃ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ച ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് വന്നു ചേർക; മഹാനായവാ, വലിയ സഹായങ്ങളോടെ വരിക.
ത്വമ് ഇന്ദ്ര പ്രതൂര്തിഷ്വ് അഭി വിശ്വാ ഽ അസി സ്പൃധഃ । അശസ്തിഹാ ജനിതാ വിശ്വതൂര് അസി ത്വം തൂര്യ തരുഷ്യതഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ എല്ലാ മത്സരങ്ങളിലും ജയിക്കുന്നവനാണ്; ശത്രുതയെ നീ നശിപ്പിക്കുന്നു; സർവ്വവിജയത്തിന് കാരണക്കാരനാണ് നീ; നിന്നെ എതിർക്കുന്നവരെ നീ കീഴടക്കുന്നു.
അനു തേ ശുഷ്മം തുരയന്തമ് ഈയതുഃ ക്ഷോണീ ശിശും ന മാതരാ । വിശ്വാസ് തേ സ്പൃധഃ ശ്നഥയന്ത മന്യവേ വൃത്രം യദ് ഇന്ദ്ര തൂര്വസി
നിന്റെ ശക്തിയെ പിന്തുടർന്ന് ഭൂമികൾ, അമ്മമാർ കുഞ്ഞിനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ ഓടുന്നു; എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നീ കോപത്തോടെ കീഴടക്കുന്നു, ഇന്ദ്രാ, നീ വൃത്രനെ ജയിക്കുമ്പോൾ.
യജ്ഞോ ദേവാനാം പ്രത്യ് ഏതി സുമ്നമ് ആദിത്യാസോ ഭവതാ മൃഡയന്തഃ । ആ വോ ഽര്വാചീ സുമതിര് വവൃത്യാദ് അꣳഹോശ് ചിദ് യാ വരിവോവിത്തരാസത്
യജ്ഞം ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം തേടി എത്തുന്നു; ആദിത്യന്മാർ ദയയുള്ളവരാകട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ദയ ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയട്ടെ, വഴികാട്ടുന്നവരായ നിങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടങ്ങൾ നീക്കട്ടെ.
അദബ്ധേഭിഃ സവിതഃ പായുഭിഷ് ട്വꣳ ശിവേഭിര് അദ്യ പരി പാഹി നോ ഗയമ് । ഹിരണ്യജിഹ്വഃ സുവിതായ നവ്യസേ രക്ഷാ മാകിര് നോ ഽ അഘശꣳസ ഽ ഈശത
സവിറ്റാവാ, പരാജയപ്പെടാത്ത രക്ഷകരോടും, ശുഭമായവരോടും കൂടി ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കണം; പൊന്നുപോലെയുള്ള നാവുള്ളവാ, പുതിയ ഐശ്വര്യത്തിനായി ഞങ്ങളെ കാക്കണം; ദുഷ്ടവാക്ക് പറയുന്നവൻ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കരുത്.
പ്ര വീരയാ ശുചയോ ദദ്രിരേ വാമ് അധ്വര്യുഭിര് മധുമന്തഃ സുതാസഃ । വഹ വായോ നിയുതോ യാഹ്യ് അച്ഛാ പിബാ സുതസ്യാന്ധസോ മദായ
ശുദ്ധമായവകൾ, പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം, മധുരമായ സോമരസങ്ങൾ ശക്തിയോടെ ഒഴുകുന്നു; വായുവേ, നിന്റെ കൂട്ടങ്ങളെ കൊണ്ടു വന്നു, ഇവിടെ എത്തി, പിഴിഞ്ഞ സോമം ആസ്വദിക്കണം.
ഗാവ ഽ ഉപാവതാവതം മഹീ യജ്ഞസ്യ രപ്സുദാ । ഉഭാ കര്ണാ ഹിരണ്യയാ
പശുക്കൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു; അവർ യജ്ഞസമ്പത്തിന്റെ മഹാദായിനികളാണ്; ഇരുവശത്തും പൊന്നുപോലുള്ള ചെവികൾ.