അഗ്നേ ശര്ധ മഹതേ സൌഭഗായ തവ ദ്യുമ്നാന്യ് ഉത്തമാനി സന്തു । സം ജാസ്പത്യꣳ സുയമമ് ആ കൃണുഷ്വ ശത്രൂയതാമ് അഭി തിഷ്ഠാ മഹാꣳസി
അഗ്നേ, നീ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തെ മഹത്തായ സമൃദ്ധിയിലേക്ക് നയിക്കണം. നിന്റെ ഉത്തമമായ മഹത്വങ്ങൾ ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ. കുടുംബത്തിൽ ഐക്യവും, കഠിനമായ ശാസനയും ഉറപ്പാക്കുക. ശത്രുക്കളെ ശക്തിയോടെ നേരിടുക.
ത്വാꣳ ഹി മന്ദ്രതമമ് അര്കശോകൈര് വവൃമഹേ മഹി നഃ ശ്രോഷ്യ് അഗ്നേ । ഇന്ദ്രം ന ത്വാ ശവസാ ദേവതാ വായും പൃണന്തി രാധസാ നൃതമാഃ
നീ ഏറ്റവും ആനന്ദകരനായവനായതിനാൽ, ഞങ്ങൾ ഗാനം പാടി നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, നീ ശക്തിയിൽ നിറഞ്ഞവനാണ്. ഉത്തമപുരുഷന്മാർ ദാനങ്ങൾ നൽകി നിന്നെയും ദേവന്മാരെയും വായുവിനെയും ആദരിക്കുന്നു.
ത്വേ ഽ അഗ്നേ സ്വാഹുത പ്രിയാസഃ സന്തു സൂരയഃ । യന്താരോ യേ മഘവാനോ ജനാനാമൂര്വാന് ദയന്ത ഗോനാമ്
നന്നായി വിളിച്ച അഗ്നേ, നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവർ, മഹാനായവരും, മനുഷ്യർക്കു വിശാലമായ മൈതാനങ്ങൾ നൽകുന്ന ധനികന്മാരും, നിന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരാകട്ടെ.
ശ്രുധി ശ്രുത്കര്ണ വഹ്നിഭിര് ദേവൈര് അഗ്നേ സയാവഭിഃ । ആ സീദന്തു ബര്ഹിഷി മിത്രോ ഽ അര്യമാ പ്രാതര്യാവാണോ ഽ അധ്വരമ്
ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവനേ, അഗ്നേ, തീയുമായി വരുന്ന ദേവന്മാരോടും കൂട്ടുകാരോടും കൂടെ കേൾക്കണം. പ്രഭാതത്തിൽ വരുന്ന മിത്രനും അര്യമനും യാഗത്തിൽ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
വിശ്വേഷാമ് അദിതിര് യജ്ഞിയാനാം വിശ്വേഷാമ് അതിഥിര് മാനുഷാണാമ് । അഗ്നിര് ദേവാനാമ് അവ ഽ ആവൃണാനഃ സുമൃഡീകോ ഭവതു ജാതവേദാഃ
യാഗത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യയായവളാണ് അദിതി. മനുഷ്യർക്കിടയിൽ അഗ്നിയാണ് അതിഥി. എല്ലാ ജന്മങ്ങളെയും അറിയുന്ന ജാതവേദസ് ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിച്ച് ഞങ്ങളോട് ദയയുള്ളവനാകട്ടെ.
മഹോ ഽ അഗ്നേഃ സമിധാനസ്യ ശര്മണ്യ് അനാഗാ മിത്രേ വരുണേ സ്വസ്തയേ । ശ്രേഷ്ഠേ സ്യാമ സവിതുഃ സവീമനി തദ് ദേവാനാമ് അവോ ഽ അദ്യാ വൃണീമഹേ
മഹത്തായ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ, നാം മിത്രനും വരുണനും മുമ്പിൽ കുറ്റമില്ലാത്തവരായിരിക്കട്ടെ. സവിതാവിന്റെ കൃപയിൽ നാം മുൻപന്തിയിലാകട്ടെ. ഇന്ന് ദേവന്മാരുടെ സംരക്ഷണം ഞങ്ങൾ തിരയുന്നു.
ആപശ് ചിത് പിപ്യു സ്തര്യോ ന ഗാവോ നക്ഷന്ന് ഋതം ജരിതാരസ് ത ഽ ഇന്ദ്ര । യാഹി വായുര് ന നിയുതോ നോ ഽ അച്ഛാ ത്വꣳ ഹി ധീഭിര് ദയസേ വി വാജാന്
പാലുപോലെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ജലങ്ങൾ പോലും, ഇന്ദ്രാ, സത്യത്തെ ലംഘിക്കാറില്ല, ഗായകർ പോലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. വായു അനുയായികളെ തേടുന്നതുപോലെ നീ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരണം. നീ ധാരണയാൽ വിജയങ്ങൾ വിഭജിക്കുന്നു.
ഗാവ ഽ ഉപാവതാവതം മഹീ യജ്ഞസ്യ രപ്സുദാ । ഉഭാ കര്ണാ ഹിരണ്യയാ
യാഗത്തിന് സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരുന്ന പശുക്കൾ അടുത്തെത്തി. അവയുടെ ഇരുവശത്തും പൊന്നിൻ കാതുകളുണ്ട്.
യദ് അദ്യ സൂര ഽ ഉദിതേ നാഗാ മിത്രോ ഽ അര്യമാ । സുവാതി സവിതാ ഭഗഃ
ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ, മിത്രനും അര്യമനും ഉണരുന്നു. സവിതാവും ഭഗവാനും ഐശ്വര്യം നൽകുന്നു.
ആ സുതേ സിഞ്ചത ശ്രിയꣳ രോദസ്യോര് അഭിശ്രിയമ് । രസാ ദധീത വൃഷഭമ് ॥[ തം പ്രത്നഥാ। അയം വേനഃ॥]
പിഴിയുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കാന്തിയെന്ന സമ്പത്ത് ഒഴുക്കുക. രസാ ആ മഹാബലശാലിയെ പിന്തുണയ്ക്കട്ടെ. [അവൻ പുരാതനനാണ്, ഇവൻ വേനനാണ്.]
ആതിഷ്ഠന്തം പരി വിശ്വേ ഽ അഭൂഷഞ് ഛ്രിയോ വസാനശ് ചരതി സ്വരോചിഃ । മഹത് തദ് വൃഷ്ണോ ഽ അസുരസ്യ നാമാ വിശ്വരൂപോ ഽ അമൃതാനി തസ്ഥൌ
അവൻ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, എല്ലാവരും അവനെ അലങ്കരിക്കുന്നു, മഹത്വം ധരിച്ച് പ്രകാശത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതാണ് മഹാവീര്യശാലിയായ അസുരന്റെ മഹത്തായ നാമം; അനേകം രൂപങ്ങൾക്കുടമയവൻ അമരത്വം സ്ഥാപിച്ചു.
പ്ര വോ മഹേ മന്ദമാനായാന്ധസോ ഽര്ചാ വിശ്വാനരായ വിശ്വാഭുവേ । ഇന്ദ്രസ്യ യസ്യ സുമഖꣳ സഹോ മഹി ശ്രവോ നൃമ്ണം ച രോദസീ സപര്യതഃ
മഹാനായ, ആനന്ദഭരിതനായ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന വിശ്വാനരനായി, ഉല്ലാസം നൽകുന്ന പാനീയത്തോടെ ഞങ്ങൾ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ കൃപയും ശക്തിയും മഹത്വവും ഇന്ദ്രനും ഭൂമിയും ആകാശവും ആദരിക്കുന്നു.
ബൃഹന്ന് ഇദ് ഇധ്മ ഽ ഏഷാം ഭൂരി ശസ്തം പൃഥുഃ സ്വരുഃ । യേഷാമ് ഇന്ദ്രോ യുവാ സഖാ
അവർക്കു ധാരാളം ഇന്ധനവും, മഹത്തായ സ്തുതിയും, വിശാലമായ ഗാനം ഉണ്ട്. അവർക്കു ഇന്ദ്രൻ യുവാവായ സഖാവാണ്.
ഇന്ദ്രേഹി മത്സ്യ് അന്ധസോ വിശ്വേഭിഃ സോമപര്വഭിഃ । മഹാꣳ൨ഽ അഭിഷ്ടിര് ഓജസാ
ഇന്ദ്രാ, സോമപാനികളോടൊപ്പം, നീ ഈ പാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കണം. നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ സമൃദ്ധി നൽകണം.
ഇന്ദ്രോ വൃത്രമ് അവൃണോച്ഛര്ധനീതിഃ പ്ര മായിനാമ് അമിനാദ് വര്പണീതിഃ । അഹന് വ്യꣳസമ് ഉശധഗ് വനേഷ്വ് ആവിര് ധേനാ ഽ അകൃണോദ് രാമ്യാണാമ്
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയാൽ വൃത്രനെ തകർത്തു; മായാജാലങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി അവയെ മറച്ചവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. കാടുകളിൽ കിടന്ന പാമ്പിനെ അവൻ കൊല്ലുകയും, പശുക്കളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന് മനോഹരമായവയെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുകയും ചെയ്തു.
ആ തത് ത ഽ ഇന്ദ്രായവഃ പനന്താഭി യ ഽ ഊര്വം ഗോമന്തം തിതൃത്സാന് । സകൃത്സ്വം യേ പുരുപുത്രാം മഹീꣳ സഹസ്രധാരാം ബൃഹതീം ദുദുക്ഷന്
അയവന്മാർ പശുക്കളാൽ സമൃദ്ധമായ ദേശം കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആ ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് മുന്നോട്ട് പോവുന്നത്. അനേകം പുത്രന്മാരുള്ളവർ, ഭൂമിയെ, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള മഹത്തായ സമൃദ്ധിയെ, ഒരുമിച്ച് കുതിർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇമാം തേ ധിയം പ്ര ഭരേ മഹോ മഹീമ് അസ്യ സ്തോത്രേ ധിഷണാ യത് ത ഽ ആനജേ । തമ് ഉത്സവേ ച പ്രസവേ ച സാസഹിമ് ഇന്ദ്രം ദേവാസഃ ശവസാമദന്ന് അനു
ഈ ചിന്ത ഞാൻ നിന്നെ മഹത്വമുള്ളവനേ, മഹാനേ, ഈ സ്തുതിക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു, ജ്ഞാനിയേ, ഞാൻ രചിച്ചതിനെ. ഉത്സവത്തിലും പരിശ്രമത്തിലും, ദേവന്മാർ അവരുടെ ശക്തിയോടെ ജയശാലിയായ ഇന്ദ്രനെ പിന്തുടരുന്നു.
വിഭ്രാഡ് ബൃഹത് പിബതു സോമ്യം മധ്വ് ആയുര് ദധദ് യജ്ഞപതാവ് അവിഹ്രുതമ് । വാതജൂതോ യോ ഽ അഭിരക്ഷതി ത്മനാ പ്രജാഃ പുപോഷ പുരുധാ വി രാജതി
പ്രഭയുള്ളവൻ, മഹത്വം വഹിച്ച്, അമൃതസമമായ സോമം കുടിക്കട്ടെ; യാഗാധിപതികൾക്ക് ശാന്തമായ ആയുസ്സ് നൽകുന്നു. കാറ്റിന്റെ പ്രേരണയോടെ സ്വശക്തിയിൽ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, ജനങ്ങളെ ഒട്ടേറെ വഴികളിൽ പോഷിപ്പിക്കുകയും പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉദ് ഉ ത്യം ജാതവേദസം ദേവം വഹന്തി കേതവഃ । ദൃശേ വിശ്വായ സൂര്യꣳ സ്വാഹാ
ആ ദൈവമായ ജാതവേദസിനെ, സൂര്യനെ, കിരണങ്ങൾ ഉയർത്തി കൊണ്ടുപോകുന്നു, എല്ലാവർക്കും കാണാൻ. സ്വാഹാ!
യേനാ പാവക ചക്ഷസാ ഭുരണ്യന്തം ജനാꣳ൨ഽ അനു । ത്വം വരുണ പശ്യസി
ആ ദീപ്തമായ കണ്ണുകൊണ്ട്, ജ്വലിക്കുന്നവനേ, നീ എല്ലാ ജനങ്ങളെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നു. നീയാണു, വരുണാ, എല്ലാം കാണുന്നത്.
ദൈവ്യാവ് അധ്വര്യൂ ഽ ആ ഗതꣳ രഥേന സൂര്യത്വചാ । മധ്വാ യജ്ഞꣳ സമ് അഞ്ജാഥേ । തം പ്രത്നഥാ । അയം വേനഃ। ചിത്രം ദേവാനാമ്(അ.വേ.) അയം വേനഃ । ചിത്രമ് ദേവാനാമ്
ദൈവിക പുരോഹിതന്മാരേ, സൂര്യപ്രഭയുള്ള രഥത്തിൽ വരിക; മധുരം കൊണ്ട് യാഗം അഭിഷേകം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ പുരാതനവരാണ്. ഇതാണ് വേനൻ, ദേവന്മാരിൽ അത്ഭുതം. ഇതാണ് വേനൻ, ദേവന്മാരുടെ വിസ്മയം.
ആ ന ഽ ഇഡാഭിര് വിദഥേ സുശസ്തി വിശ്വാനരഃ സവിതാ ദേവ ഽ ഏതു । അപി യഥാ യുവാനോ മത്സഥാ നോ വിശ്വം ജഗദ് അഭിപിത്വേ മനീഷാ
വിദഥത്തിൽ, ഇളയുടെ അനുഗ്രഹത്തോടുകൂടി, വിശ്വാനരനായ ദൈവമായ സവിതാ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ. യുവാക്കളെപോലെ ഞങ്ങളോട് സന്തോഷം കാണിക്കട്ടെ; ലോകം മുഴുവൻ ഞങ്ങളിലേക്കു മനസ്സോടെ തിരിയട്ടെ.
യദ് അദ്യ കച് ച വൃത്രഹന്ന് ഉദഗാ ഽ അഭി സൂര്യ । സര്വം തദ് ഇന്ദ്ര തേ വശേ
ഇന്ന് വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവനേ, നീ ചെയ്തതെന്തും, സൂര്യനേ, അതൊക്കെയും, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വശത്തിലാണ്.
തരണിര് വിശ്വദര്ശതോ ജ്യോതിഷ്കൃദ് അസി സൂര്യ । വിശ്വമ് ആ ഭാസി രോചനമ്
വേഗമുള്ളവനേ, എല്ലാം കാണുന്നവനേ, പ്രകാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, സൂര്യാ, നീ ആകാശം മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
തത് സൂര്യസ്യ ദേവത്വം തന് മഹിത്വം മധ്യാ കര്തോര് വിതതꣳ സം ജഭാര । യദേദ് അയുക്ത ഹരിതഃ സധസ്ഥാദ് ആദ് രാത്രീ വാസസ് തനുതേ സിമസ്മൈ
അതാണ് സൂര്യന്റെ ദൈവത്വവും മഹത്വവും; ആകാശത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ അവൻ ഏറ്റെടുത്തു. അവൻ തന്റെ കുതിരകളെ യോജിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രാത്രിയാണ് അവനു വേണ്ടി തന്റെ വസ്ത്രം വിരിക്കുന്നത്.
തന് മിത്രസ്യ വരുണസ്യാഭിചക്ഷേ സൂര്യോ രൂപം കൃണുതേ ദ്യോര് ഉപസ്ഥേ । അനന്തമ് അന്യദ് രുശദ് അസ്യ പാജഃ കൃഷ്ണമ് അന്യദ് ധരിതഃ സം ഭരന്തി
മിത്രനും വരുണനും വേണ്ടി സൂര്യൻ ആകാശത്തിന്റെ മടിയിൽ തന്റെ രൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവന്റെ ഒരു ശക്തി അനന്തവും പ്രകാശമുള്ളതും ആണ്, മറ്റൊന്ന് ഇരുണ്ടതും; കുതിരകൾ അവയെ ഒരുമിച്ച് വഹിക്കുന്നു.
ബണ് മഹാꣳ൨ഽ അസി സൂര്യ ബഡ് ആദിത്യ മഹാꣳ൨ഽ അസി । മഹസ് തേ സതോ മഹിമാ പനസ്യതേ ദ്ധാ ദേവ മഹാꣳ൨ഽ അസി
സൂര്യാ, നീ മഹാനാണ്; ആദിത്യാ, നീ മഹാനാണ്. നിന്റെ മഹത്വം, മഹത്തായതുകൊണ്ട്, എല്ലാവരും പുകഴ്ത്തുന്നു. ദേവാ, നീ സത്യത്തിൽ മഹാനാണ്.
ബട് സൂര്യ ശ്രവസാ മഹാꣳ൨ഽ അസി സത്രാ ദേവ മഹാꣳ൨ഽ അസി । മഹ്നാ ദേവാനാമ് അസുര്യഃ പുരോഹിതോ വിഭു ജ്യോതിര് അദാഭ്യമ്
സൂര്യാ, കീർത്തിയിൽ നീ മഹാനാണ്; ദേവാ, ശക്തിയിൽ നീ മഹാനാണ്. നിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ അധിപനും പുരോഹിതനും, എല്ലായിടത്തും പ്രഭയുള്ള, അക്ഷയമായ പ്രകാശവുമാണ് നീ.
ശ്രായന്ത ഽ ഇവ സൂര്യം വിശ്വേദ് ഇന്ദ്രസ്യ ഭക്ഷത । വസൂനി ജാതേ ജനമാന ഽ ഓജസാ പ്രതി ഭാഗം ന ദീധിമ
സൂര്യനെ കാണാൻ എല്ലാവരും ആഗ്രഹംകൊണ്ടു നോക്കുന്നു; ശക്തിയോടെ ജനിച്ചവർ എല്ലാവരും, ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹം പങ്കിടുന്നു, ഞങ്ങൾ ഒരു ഭാഗം പങ്കിടുന്നതുപോലെ.
കുതസ് ത്വമ് ഇന്ദ്ര മാഹിനഃ സന്ന് ഏകോ യാസി സത്പതേ കിം ത ഽ ഇത്ഥാ । സം പൃച്ഛസേ സമരാണഃ ശുഭാനൈര് വോചേസ് തന് നോ ഹരിവോ യത് തേ ഽ അസ്മേ । മഹാꣳ൨ഽ ഇന്ദ്രോ യ ഽ ഓജസാ । കദാ ചന സ്തരീര് അസി । കദാ ചന പ്ര യുച്ഛസി
എവിടുനിന്നാണ് നീ, മഹാശക്തിയുള്ളവനായ ഇന്ദ്രാ, ഏകാന്തമായി പോവുന്നത്, സത്യമുള്ളവരുടെ രക്ഷകനേ? നീ എന്താണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്? യുദ്ധത്തിൽ മഹത്വമുള്ളവരോടൊപ്പം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു; വജ്രധാരിയായ ദേവാ, ഞങ്ങൾക്കായി എന്താണ് നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങളോട് പറക. ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ബലത്തിൽ മഹാനാണ്. ഒരിക്കലും നീ തോറ്റുപോകുന്നില്ല. ഒരിക്കലും നീ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല.