ദൈവ്യാ ഹോതാരാ പ്രഥമാ സുവാചാ മിമാനാ യജ്ഞം മനുഷോ യജധ്യൈ । പ്രചോദയന്താ വിദഥേഷു കാരൂ പ്രാചീനം ജ്യോതിഃ പ്രദിശാ ദിശന്താ
ദൈവിക ഹോതാക്കൾ, ആദിയും വാഗ്മികളും, മനുഷ്യർക്ക് യാഗം അളന്ന് ഒരുക്കുന്നു; അവർ സഭകളിൽ ഗായകർക്ക് പ്രചോദനം നൽകുന്നു, കിഴക്കോട്ട് പ്രകാശം കാണിച്ചു തരുന്നു.
ആ നോ യജ്ഞം ഭാരതീ തൂയമ് ഏത്വ് ഇഡാ മനുഷ്വദ് ഇഹ ചേതയന്തീ । തിസ്രോ ദേവീര് ബര്ഹിര് ഏദꣳ സ്യോനꣳ സരസ്വതീ സ്വപസഃ സദന്തു
ഭാരതീ നമ്മുടെ യാഗത്തിലേക്ക് വരട്ടെ, മനുഷ്യനെപ്പോലെ ജാഗ്രതയുള്ള ഇടാ ഇവിടെ ഉണ്ടാകട്ടെ. മൂന്ന് ദേവീകൾ, സരസ്വതിയും, ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ, നമുക്ക് ക്ഷേമം നൽകുന്നു.
യ ഽ ഇമേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ജനിത്രീ രൂപഇര് അപിꣳശദ് ഭുവനാനി വിശ്വാ । തമ് അദ്യ ഹോതര് ഇഷിതോ യജീയാന് ദേവം ത്വഷ്ടാരമ് ഇഹ യക്ഷി വിദ്വാന്
സ്വരൂപങ്ങളാൽ ആകാശവും ഭൂമിയും, ഈ രണ്ട് മാതാക്കളും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിറച്ചവൻ, ഇന്നെ, ഹോതാവേ, ആ ഏറ്റവും ആരാധ്യനായ ദേവൻ ത്വഷ്ടാരെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഇവിടെ ആരാധിക്കണം.
ഉപാവ സൃജ ത്മന്യാ സമഞ്ജന് ദേവാനാം പാഥ ഽ ഋതുഥാ ഹവീꣳഷി । വനസ്പതിഃ ശമിതാ ദേവോ ഽ അഗ്നിഃ സ്വദന്തു ഹവ്യം മധുനാ ഘൃതേന
വനസ്പതി ദേവൻ, അഗ്നി, സ്വയം സുസ്ഥിതനായവൻ, ദേവന്മാർക്ക് യഥാസമയം ഹോമങ്ങൾ ഒരുക്കട്ടെ. അവൻ രുചികൻ, മധുവും നെയ്യും ചേർത്ത് ഹോമം ആസ്വദിക്കട്ടെ.
സദ്യോ ജാതോ വ്യമിമീത യജ്ഞമ് അഗ്നിര് ദേവാനാമ് അഭവത് പുരോഗാഃ । അസ്യ ഹോതുഃ പ്രദിശ്യ് ഋതസ്യ വാചി സ്വാഹാകൃതꣳ ഹവിര് അദന്തു ദേവാഃ
പുതുതായി ജനിച്ച അഗ്നി യാഗം അളന്നു, ദേവന്മാരുടെ മുൻനിരയിൽ നിന്നു. ഹോതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, സത്യവാകിൽ, സ്വാഹയോടെ അർപ്പിച്ച ഹോമം ദേവന്മാർ ആസ്വദിക്കട്ടെ.
കേതും കൃണ്വന്ന് അകേതവേ പേശോ മര്യാ ഽ അപേശസേ । സമ് ഉഷദ്ഭിര് അജായഥാഃ
കാണാത്തവർക്കായി അടയാളം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, മരണമുള്ളവർക്കുള്ള അലങ്കാരമാണ് നീ, അലങ്കാരമില്ലാത്തവർക്കല്ല. നീ ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം ജനിച്ചു.
ജീമൂതസ്യേവ ഭവതി പ്രതീകം യദ് വര്മീ യാതി സമദാമ് ഉപസ്ഥേ । അനാവിദ്ധയാ തന്വാ ജയ ത്വꣳ സ ത്വാ വര്മണോ മഹിമാ പിപര്തു
ഇടിമേഘം പോലെ രൂപം ഉള്ളവനായി, കവചം ധരിച്ചവൻ സമാധാനത്തോടെ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് എത്തുന്നു. അവന്റെ ശരീരം തൊടപ്പെടാതെ ജയിക്കട്ടെ; ഈ കവചത്തിന്റെ മഹത്വം നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ധന്വനാ ഗാ ധന്വനാജിം ജയേമ ധന്വനാ തീവ്രാഃ സമദോ ജയേമ । ധനുഃ ശത്രോര് അപകാമം കൃണോതി ധന്വനാ സര്വാഃ പ്രദിശോ ജയേമ
വില്ലിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ പശുക്കളെ നേടട്ടെ, വില്ലുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കട്ടെ; വില്ല് കൊണ്ട് കഠിനമായ മത്സരങ്ങൾ തരണം ചെയ്യട്ടെ; വില്ല് ശത്രുവിന്റെ ആഗ്രഹം നശിപ്പിക്കുന്നു — വില്ലിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദിക്കുകളും കീഴടക്കട്ടെ.
വക്ഷ്യന്തീവേദ് ആ ഗനീഗന്തി കര്ണം പ്രിയꣳ സഖായം പരിഷസ്വജാനാ । യോഷേവ ശിങ്ക്തേ വിതതാധി ധന്വന് ജ്യാ ഇയꣳ സമനേ പാരയന്തീ
വില്ലിന്റെ നൂൽ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ ചെവിക്ക് അടുത്ത് വരുന്നു, അതിന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത് പോലെ ചേർന്നു പിടിക്കുന്നു; സ്ത്രീപോലെ, വില്ല് വലിച്ച് പിടിച്ചപ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് അമ്പ് ഒരുമിച്ച് പുറത്ത് പോകുന്നു.
തേ ഽ ആചരന്തീ സമനേവ യോഷാ മാതേവ പുത്രം ബിഭൃതാമ് ഉപസ്ഥേ । അപ ശത്രൂന് വിധ്യതാꣳ സംവിദാനേ ഽ ആര്ത്നീ ഇമേ വിഷ്ഫുരന്തീ ഽ അമിത്രാന്
ഈ രണ്ട് വില്ലിന്റെ നൂലുകൾ, സ്ത്രീപോലെയും അമ്മ തന്റെ മകനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതുപോലെയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അവ വിട്ടയക്കുമ്പോൾ ശത്രുക്കളെ തകർക്കട്ടെ — ഈ നൂലുകളുടെ ശബ്ദം ശത്രുക്കളെ ചിതറട്ടെ.
ബഹ്വീനാം പിതാ ബഹുര് അസ്യ പുത്രശ് ചിശ്ചാ കൃണോതി സമനാവഗത്യ । ഇഷുധിഃ സങ്കാഃ പൃതനാശ് ച സര്വാഃ പൃഷ്ഠേ നിനദ്ധോ ജയതി പ്രസൂതഃ
അവൻ അനേകം മക്കളുടെ പിതാവാണ്, അവനു പല പുത്രന്മാരുണ്ട്; യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അതിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന അമ്പൊടിയുമാണ്, അമ്പുകളും സൈന്യവും ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ട് പോവുമ്പോൾ ജയിക്കുന്നു.
രഥേ തിഷ്ഠന് നയതി വാജിനഃ പുരോ യത്ര-യത്ര കാമയതേ സുഷാരഥിഃ । അഭീശൂനാം മഹിമാനം പനായത മനഃ പശ്ചാദ് അനു യച്ഛന്തി രശ്മയഃ
രഥത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ഉസ്താദായ രഥസാരഥി കുതിരകളെ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദിശയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു; കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കയറുകൾ അവരുടെ ശക്തി കാണിക്കട്ടെ, മനസ്സും ആ കയറുകൾക്ക് പിന്നാലെ പോവട്ടെ.
തീവ്രാന് ഘോഷാന് കൃണ്വതേ വൃഷപാണയോ ഽശ്വാ രഥേഭിഃ സഹ വാജയന്തഃ । അവക്രാമന്തഃ പ്രപദൈര് അമിത്രാന് ക്ഷിണന്തി ശത്രൂꣳ൧ഽ രനപവ്യയന്തഃ
ശക്തമായ കൈകളുള്ള കുതിരകൾ വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നു, രഥങ്ങളുമായി ഓടുന്നു; അവരുടെ കാൽവിരൽ കൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ നേരിട്ട് മുന്നോട്ട് പോവുന്നു, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നു, അവരെ ചിതറിക്കുന്നു.
രഥവാഹനꣳ ഹവിര് അസ്യ നാമ യത്രായുധം നിഹിതമ് അസ്യ വര്മ । തത്രാ രഥമ് ഉപ ശഗ്മꣳ സദേമ വിശ്വാഹാ വയꣳ സുമനസ്യമാനാഃ
രഥത്തിന്റെ സഞ്ചാരമാണ് അവന്റെ ഹോമം, അവന്റെ ആയുധങ്ങളും കവചവും അവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ഒരുമിച്ച് രഥത്തിലേക്ക് എത്തട്ടെ.
സ്വാദുഷꣳസദഃ പിതരോ വയോധാഃ കൃച്ഛ്രേശ്രിതഃ ശക്തീവന്തോ ഗഭീരാഃ । ചിത്രസേനാ ഽ ഇഷുബലാ ഽ അമൃധ്രാഃ സതോവീരാ ഽ ഉരവോ വ്രാതസാഹാഃ
സ്വാദുവായ പാനീയത്തിനരികിൽ ഇരുന്ന ശക്തരും ധൈര്യശാലികളുമായ പിതാക്കന്മാർ, കഷ്ടത സഹിച്ചവരും ശക്തിയുള്ളവരും ആഴമുള്ള ചിന്തയുള്ളവരും, വിവിധ സൈന്യങ്ങളുമായി അമ്പിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ദൃഢരും സത്യവീര്യശാലികളും, വിശാലഹൃദയവും കൂട്ടമായി ജയിക്കുന്നവരുമാണ്.
ബ്രാഹ്മണാസഃ പിതരഃ സോമ്യാസഃ ശിവേ നോ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ അനേഹസാ । പൂഷാ നഃ പാതു ദുരിതാദ് ഋതാവൃധോ രക്ഷാ മാകിര് നോ ഽ അഘശꣳസ ഽ ഈശത
ബ്രാഹ്മണരായ പിതാക്കന്മാർ, സോമപാനപോലെ സൗമ്യരായവരും, ആകാശവും ഭൂമിയും ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭകരവും അനർഹതകളില്ലാത്തതുമായിരിക്കട്ടെ; പൂഷൻ ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കട്ടെ, സത്യനിഷ്ഠനായവൻ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ — ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവർ ഞങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കരുത്.
സുപര്ണം വസ്തേ മൃഗോ ഽ അസ്യാ ദന്തോ ഗോഭിഃ സംനദ്ധാ പതതി പ്രസൂതാ । യത്രാ നരഃ സം ച വി ച ദ്രവന്തി തത്രാസ്മഭ്യമ് ഇഷവഃ ശര്മ യꣳസന്
പക്ഷിയുടെ ചിറകുപോലെയുള്ളതണിഞ്ഞ മൃഗം, അതിന്റെ പല്ലാണ് ആയുധം; പശുവിന്റെ ത്വക്കിൽ കെട്ടിയതായതു് വിട്ടയക്കുമ്പോൾ പറക്കുന്നു; മനുഷ്യർ ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോഴും പിരിയുമ്പോഴും, അവിടെ അമ്പുകൾ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ഋജീതേ പരി വൃങ്ധി നോ ഽശ്മാ ഭവതു നസ് തനൂഃ । സോമോ ഽ അധി ബ്രവീതു നോ ഽദിതിഃ ശര്മ യച്ഛതു
ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റണേം, ഞങ്ങളുടെ ശരീരം കല്ലുപോലെയാകട്ടെ; സോമൻ ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി സംസാരിക്കട്ടെ, അദിതി ഞങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകട്ടെ.
ആ ജങ്ഘന്തി സാന്വ് ഏഷാം ജഘനാꣳ൨ഽ ഉപ ജിഘ്നതേ । അശ്വാജനി പ്രചേതസോ ഽശ്വാന്ത് സമത്സു ചോദയ
അവരുടെ തോളുകൾ ചലിക്കുന്നു, അവരുടെ കിഴുത്ത് അടിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികൾ കുതിരകളിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു — യുദ്ധത്തിൽ കുതിരകളെ ഉണർത്തൂ.
അഹിര് ഇവ ഭോഗൈഃ പര്യ് ഏതി ബാഹും ജ്യായാ ഹേതിം പരിബാധമാനഃ । ഹസ്തഘ്നോ വിശ്വാ വയുനാനി വിദ്വാന് പുമാന് പുമാꣳസം പരി പാതു വിശ്വതഃ
പാമ്പ് അതിന്റെ ചുരുളുകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റുന്നതുപോലെ, വില്ലിന്റെ നൂൽ കൈയെ ചുറ്റുന്നു, അമ്പിനെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; എല്ലാ വഴികളും അറിയുന്ന പ്രാവീണ്യമുള്ള വില്ലാളൻ, മനുഷ്യനെ എല്ലാ ദിശകളിലും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
വനസ്പതേ വീഡ്വങ്ഗോ ഹി ഭൂയാ ഽ അസ്മത്സഖാ പ്രതരണഃ സുവീരഃ । ഗോഭിഃ സംനദ്ധോ ഽ അസി വീഡയസ്വാസ്ഥാതാ തേ ജയതു ജേത്വാനി
വൃക്ഷമേ, നീ ശക്തമായ കൈകളോടെ, ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായി, നല്ല കടപ്പാതയായി, ധൈര്യശാലിയായി ഇരിക്കണം; പശുവിന്റെ ത്വക്കിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നവനേ, ഉറപ്പോടെ നില്ക്കുക — നിന്നിൽ കയറിയവൻ ജയിക്കട്ടെ.
ദിവഃ പൃഥിവ്യാഃ പര്യ് ഓജ ഽ ഉദ്ഭൃതം വനസ്പതിഭ്യഃ പര്യ് ആഭൃതꣳ സഹഃ । അപാമ് ഓജ്മാനം പരി ഗോഭിര് ആവൃതമ് ഇന്ദ്രസ്യ വജ്രꣳ ഹവിഷാ രഥം യജ
ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും നിന്നാണ് ശക്തി ഉയരുന്നത്, വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ബലം സമാഹരിക്കുന്നത്; പശുവിന്റെ ത്വക്കിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം, ഹോമമായി രഥം അർപ്പിക്കണം.
ഇന്ദ്രസ്യ വജ്രോ മരുതാമ് അനീകം മിത്രസ്യ ഗര്ഭോ വരുണസ്യ നാഭിഃ । സേമാം നോ ഹവ്യദാതിം ജുഷാണോ ദേവ രഥ പ്രതി ഹവ്യാ ഗൃഭായ
ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം, മരുതുകളുടെ സംഘം, മിത്രന്റെ വിത്ത്, വരുണന്റെ നാഭി — ഈ ഹോമം സ്വീകരിച്ച് ദേവമേ, ഞങ്ങളുടെ വിളിക്ക് വേണ്ടി രഥം കൈവശമാക്കണം.
ഉപ ശ്വാസയ പൃഥിവീമ് ഉത ദ്യാം പുരുത്രാ തേ മനുതാം വിഷ്ഠിതം ജഗത് । സ ദുന്ദുഭേ സജൂര് ഇന്ദ്രേണ ദേവൈര് ദൂരാദ് ദവീയോ ഽ അപ സേധ ശത്രൂന്
ഭൂമിയും ആകാശവും മുഴുവനും നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള മഹത്വം മുഴങ്ങട്ടെ; ദുന്ദുഭിയേ, ഇന്ദ്രനോടും ദേവന്മാരോടും കൂടെ, ശത്രുക്കളെ ദൂരത്തേക്ക് തള്ളിക്കളയൂ.
ആ ക്രന്ദയ ബലമ് ഓജോ ന ഽ ആ ധാ നി ഷ്ടനിഹി ദുരിതാ ബാധമാനഃ । അപ പ്രോഥ ദുന്ദുഭേ ദുച്ഛുനാ ഽ ഇത ഽ ഇന്ദ്രസ്യ മുഷ്ടിര് അസി വീഡയസ്വ
ശക്തിയോടെ, ഉജ്ജ്വലതയോടെ മുഴങ്ങൂ, ഓ മൃദംഗമേ! ദു:ഖങ്ങളും ദുർഭാഗ്യങ്ങളും അകറ്റി, ദോഷങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യൂ. നീ ഇന്ദ്രന്റെ കൈപിടിയാണല്ലോ, ശക്തിയോടെ മുഴങ്ങൂ.
ആമൂര് അജ പ്രത്യാ വര്തയേമാഃ കേതുമദ് ദുന്ദുഭിര് വാവദീതി । സമ് അശ്വപര്ണാശ് ചരന്തി നോ നരോ ഽസ്മാകമ് ഇന്ദ്ര രഥിനോ ജയന്തു
സ്പഷ്ടമായ ശബ്ദത്തോടെ മുഴങ്ങൂ, ഓ മൃദംഗമേ! നിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയരട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ രഥികർ കുതിരകളോടൊപ്പം വിജയത്തോടെ മുന്നേറട്ടെ.
അഗ്നയേ ഽനീകവതേ രോഹിതാഞ്ജിര് അനഡ്വാന് അധോരാമൌ സാവിത്രൌ പൌഷ്ണൌ രജതനാഭീ വൈശ്വദേവൌ പിശംഗൌ തൂപരു മാരുതഃ കല്മാഷ ഽ ആഗ്നേയഃ കൃഷ്ണോ ഽജഃ സാരസ്വതീ മേഷീ വാരുണഃ പേത്വഃ
ദേവ സവിതഃ പ്ര സുവ യജ്ഞം പ്ര സുവ യജ്ഞപതിം ഭഗായ । ദിവ്യോ ഗന്ധര്വഃ കേതുപൂഃ കേതം നഃ പുനാതു വാചസ്പതിര് വാജം നഃ സ്വദതു
ദൈവമായ സവിതാവേ, യജ്ഞം പ്രചോദിപ്പിക്കണമേ, യജ്ഞപതിയെ ഭാഗ്യത്തിനായി പ്രചോദിപ്പിക്കണമേ. ദിവ്യഗന്ധർവ്വൻ, സൂചനകളുടെ വഹകൻ, ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. വാചസ്പതി ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകട്ടെ.
ആഗ്നേയഃ കൃഷ്ണഗ്രീവഃ സാരസ്വതീ മേഷീ ബഭ്രുഃ സൌമ്യഃ പൌഷ്ണഃ ശ്യാമഃ ശിതിപൃഷ്ഠോ ബാര്ഹസ്പത്യഃ ശില്പോ വൈശ്വദേവ ഽ ഐന്ദ്രോ ഽരുണോ മാരുതഃ കല്മാഷ ഽ ഐന്ദ്രാഗ്നഃ സꣳഹിതോ ഽധോരാമഃ സാവിത്രോ വാരുണഃ കൃഷ്ണ ഽ ഏകശിതിപാത് പേത്വഃ
കറുത്ത കഴുത്തുള്ളത് അഗ്നിക്കാണ്, പുള്ളിപ്പാടുള്ളത് സാരസ്വതിക്കാണ്, ആട് മേഷിക്കാണ്, തവിട്ടുനിറമുള്ളത് സോമനാണ്, ഇരുണ്ടത് പൂഷണാണ്, ചാരനിറം പിൻഭാഗമുള്ളത് ബൃഹസ്പതിക്കാണ്, പുള്ളിപ്പാടുള്ളത് വിശ്വദേവന്മാർക്കാണ്, ചുവപ്പുനിറമുള്ളത് ഇന്ദ്രനാണ്, കലർന്ന നിറമുള്ളത് മരുത്കൾക്കാണ്, കലർന്ന നിറമുള്ളത് ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചേർന്നതാണ, താഴ്ന്ന അധരമുള്ള രണ്ട് ആടുകൾ സാവിത്രനും വരുണനും, കറുത്തത് ഏകശിതിക്കാണ്, പുള്ളിപ്പാടുള്ളത് പേത്വയ്ക്കാണ്.
അഗ്നിക്കായി ചുവന്ന കുരുത്തുള്ള കാള, അനീകവത്ക്കായി ചുവന്ന കാൽ ഉള്ള കാള, താഴ്ന്ന അധരമുള്ള രണ്ട് ആടുകൾ സാവിത്രനും പൂഷണും, വെള്ളി ചക്രമുള്ളത് വിശ്വദേവന്മാർക്കാണ്, പുള്ളിപ്പാടുള്ള രണ്ട് ആടുകൾ തൂപരുവിന്, കലർന്ന നിറമുള്ളത് മരുത്കൾക്കാണ്, കറുത്തത് അഗ്നിക്കാണ്, ആട് സാരസ്വതിക്കാണ്, ആട് മേഷിക്കാണ്, പുള്ളിപ്പാടുള്ളത് വരുണനാണ്.
അഗ്നയേ ഗായത്രായ ത്രിവൃതേ രാഥന്തരായാഷ്ടാകപാല ഽ ഇന്ദ്രായ ത്രൈഷ്ടുഭായ പഞ്ചദശായ ബര്ഹതായൈകാദശകപാലോ വിശ്വേഭ്യോ ദേവേഭ്യോ ജാഗതേഭ്യഃ സപ്തദശേഭ്യോ വൈരൂപേഭ്യോ ദ്വാദശകപാലോ മിത്രാവരുണാഭ്യാമ് ആനുഷ്ടുഭാഭ്യാമ് ഏകവിꣳശാഭ്യാം വൈരാജാഭ്യാം പയസ്യാ ബൃഹസ്പതയേ പാങ്ക്തായ ത്രിണവായ ശാക്വരായ ചരുഃ സവിത്ര ഽ ഔഷ്ണിഹായ ത്രയസ്ത്രിꣳശായ രൈവതായ ദ്വാദശകപാലഃ പ്രാജാപത്യശ് ചരുര് അദിത്യൈ വിഷ്ണുപത്ന്യൈ ചരുര് അഗ്നയേ വൈശ്വാനരായ ദ്വാദശകപാലോ ഽനുമത്യാ ഽ അഷ്ടാകപാലഃ
അഗ്നിക്കായി ഗായത്രീയുമായി മൂന്നു പദ്യങ്ങൾ, രാഥാന്തരത്തിനായി എട്ടു പാത്രം, ഇന്ദ്രനായി ത്രിഷ്ടുപ് പതിനഞ്ച് പദ്യങ്ങൾ, ബർഹതിനു പതിനൊന്നു പാത്രം, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കായി ജഗതീ പതിനേഴു പദ്യങ്ങൾ, വൈരൂപം പന്ത്രണ്ട് പാത്രം, മിത്രനും വരുണനും അനുഷ്ടുപ് ഇരുപത്തൊന്ന് പദ്യങ്ങൾ, വൈരാജം പോഷകമായത്, ബൃഹസ്പതിക്കായി പാങ്ക്തി മുപ്പത്തൊമ്പത് പദ്യങ്ങൾ, ശാക്വരത്തിന് ചരു, സവിത്രാവു ഉഷ്ണിഃ മുപ്പത്തിമൂന്ന് പദ്യങ്ങൾ, റൈവതത്തിന് പന്ത്രണ്ട് പാത്രം, പ്രജാപതിക്ക് ചരു, ആദിതിക്കും വിഷ്ണുപത്നിക്കും ചരു, അഗ്നി വൈശ്വാനരനു പന്ത്രണ്ട് പാത്രം, അനുമതിക്ക് എട്ട് പാത്രം.