താന് പൂര്വയാ നിവിദാ ഹൂമഹേ വയം ഭഗം മിത്രമ് അദിതിം ദക്ഷമ് അസ്രിധമ് । അര്യമണം വരുണꣳ സോമമ് അശ്വിനാ സരസ്വതീ നഃ സുഭഗാ മയസ് കരത്
പഴയ ആഹ്വാനത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഭഗവാനെയും മിത്രനെയും ആദിതിയെയും ക്ഷീണമില്ലാത്ത ദക്ഷനെയും അര്യമനെയും വരുണനെയും സോമനെയും അശ്വിനികളെയും വിളിക്കുന്നു; അനുഗ്രഹത്തിൽ സമൃദ്ധയായ സരസ്വതി നമ്മെ സന്തോഷവാന്മാരാക്കട്ടെ.
തന് നോ വാതോ മയോഭു വാതു ഭേഷജം തന് മാതാ പൃഥിവീ തത് പിതാ ദ്യൌഃ । തദ് ഗ്രാവാണഃ സോമസുതോ മയോഭുവസ് തദ് അശ്വിനാ ശൃണുതം ധിഷ്ണ്യാ യുവമ്
ആനന്ദം നൽകുന്ന വായു നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; മാതാവായ ഭൂമിയും പിതാവായ ആകാശവും അതുപോലെ ചെയ്യട്ടെ. സോമപുത്രന്മാരായ ഗ്രാവാണങ്ങൾ സന്തോഷം നൽകട്ടെ; മഹാശക്തരായ അശ്വിനികൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
തമ് ഈശാനം ജഗതസ് തസ്ഥുഷസ് പതിം ധിയംജിന്വമ് അവസേ ഹൂമഹേ വയമ് । പൂഷാ നോ യഥാ വേദസാമ് അസദ് വൃധേ രക്ഷിതാ പായുര് അദബ്ധഃ സ്വസ്തയേ
ചലിക്കുന്നതിന്റെയും നിലനിൽക്കുന്നതിന്റെയും അധിപനായ പ്രഭുവിനെ, ധാരണ നൽകുന്നവനെ ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. പാതകൾ അറിയുന്ന പൂഷൻ നമ്മെ വളർത്തുകയും, ഉറപ്പോടെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
സ്വസ്തി ന ഽ ഇന്ദ്രോ വൃദ്ധശ്രവാഃ സ്വസ്തി നഃ പൂഷാ വിശ്വവേദാഃ । സ്വസ്തി നസ് താര്ക്ഷ്യോ ഽ അരിഷ്ടനേമിഃ സ്വസ്തി നോ ബൃഹസ്പതിര് ദധാതു
വലിയ കീർത്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; എല്ലാം അറിയുന്ന പൂഷൻ നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; അക്ഷതചക്രനായ താർക്ഷ്യൻ നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; ബൃഹസ്പതി നമുക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ.
പൃഷദശ്വാ മരുതഃ പൃശ്നിമാതരഃ ശുഭംയാവാനോ വിദഥേഷു ജഗ്മയഃ । അഗ്നിജിഹ്വാ മനവഃ സൂരചക്ഷസോ വിശ്വേ നോ ദേവാ ഽ അവസാ ഗമന്ന് ഇഹ
പൃശ്നിയുടെ മക്കളായ, പുള്ളിക്കുതിരകളോടുകൂടിയ മരുതുകൾ, സഭകളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവർ; അഗ്നിജിഹ്വകളായ മനുഷ്യർ, സൂര്യനെ കണ്ണായവൻമാർ—എല്ലാ ദേവന്മാരും ഞങ്ങളോട് സഹായത്തിനായി ഇവിടെ വരട്ടെ.
ഭദ്രം കര്ണേഭിഃ ശൃണുയാമ ദേവാ ഭദ്രം പശ്യേമാക്ഷഭിര് യജത്രാഃ । സ്ഥിരൈര് അങ്ഗൈസ് തുഷ്ടുവാꣳസസ് തനൂഭിര് വ്യശേമഹി ദേവഹിതം യദ് ആയുഃ
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ നല്ലത് ഞങ്ങളുടെ ചെവികളാൽ കേൾക്കട്ടെ; യജ്ഞ്യന്മാരേ, നല്ലത് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളാൽ കാണട്ടെ. ദൃഢമായ അവയവങ്ങളോടെ, ശരീരങ്ങളോടെ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്തുതി പാടുകയും ദേവന്മാർ നിശ്ചയിച്ച ആയുസ്സ് നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യട്ടെ.
ശതമ് ഇന് നു ശരദോ ഽ അന്തി ദേവാ യത്രാ നശ് ചക്രാ ജരസം തനൂനാമ് । പുത്രാസോ യത്ര പിതരോ ഭവന്തി മാ നോ മധ്യാ രീരിഷതായുര് ഗന്തോഃ
ദേവന്മാർ നൂറു ശരദ്കാലങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; അവിടെ വയസ്സിന്റെ ചക്രങ്ങൾ നമ്മുടെ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിക്കരുത്. മക്കൾ അച്ഛന്മാരാകുന്നിടത്താണ് അതു; നമ്മുടെ ആയുസ്സ് മധ്യേയിൽ അവസാനിക്കരുതേ.
അദിതിര് ദ്യൌര് അദിതിര് അന്തരിക്ഷമ് അദിതിര് മാതാ സ പിതാ സ പുത്രഃ । വിശ്വേ ദേവാ ഽ അദിതിഃ പഞ്ച ജനാ ഽ അദിതിര് ജാതമ് അദിതിര് ജനിത്വമ്
അദിതി ആകാശമാണ്, അദിതി അന്തരീക്ഷവും ആണു, അമ്മയും അച്ഛനും മകനും അദിതിയാണ്. എല്ലാ ദേവന്മാരും അദിതിയാണ്, അഞ്ചു ജനങ്ങൾ അദിതിയാണ്, ജനനം അദിതിയാണ്, സൃഷ്ടിയും അദിതിയാണ്.
മാ നോ മിത്രോ വരുണോ ഽ അര്യമായുര് ഇന്ദ്ര ഽ ഋഭുക്ഷാ മരുതഃ പരി ഖ്യന് । യദ് വാജിനോ ദേവജാതസ്യ സപ്തേഃ പ്രവക്ഷ്യാമോ വിദഥേ വീര്യാണി
മിത്രൻ, വരുണൻ, അർയമൻ, ഇന്ദ്രൻ, ഋഭുക്കുകൾ, മരുതുകൾ ഇവർ നമ്മുടെ ആയുസ്സ് കുറയ്ക്കരുതേ; വേഗത്തിൽ ജനിച്ച ദേവന്മാരുടെ വീര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ സഭയിൽ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ.
യന് നിര്ണിജാ രേക്ണസാ പ്രാവൃതസ്യ രാതിം ഗൃഭീതാം മുഖതോ നയന്തി । സുപ്രാങ് അജോ മേമ്യദ് വിശ്വരൂപ ഽ ഇന്ദ്രാപൂഷ്ണോഃ പ്രിയമ് അപ്യ് ഏതി പാഥഃ
മുഴയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നുള്ള സമ്മാനം നയിക്കുന്നവർ മാർഗ്ഗം കാണിച്ച് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉള്ള നല്ല വഴികാട്ടിയ ആട് ഇന്ദ്രനും പൂഷനും ഇഷ്ടമായ വഴിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ഏഷ ഛാഗഃ പുരോ ഽ അശ്വേന വാജിനാ പൂഷ്ണോ ഭാഗോ നീയതേ വിശ്വദേവ്യഃ । അഭിപ്രിയം യത് പുരോഡാശമ് അര്വതാ ത്വഷ്ടേദ് ഏനꣳ സൌശ്രവസായ ജിന്വതി
ഈ ആട് വേഗമുള്ള കുതിരയോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്നു; ഇത് പൂഷന്റെ ഭാഗം, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കുമുള്ളത്. കുതിര കൊണ്ടുവരുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ഹവിരാഗം, ത്വഷ്ടാവ് സൗശ്രവസിന് വേണ്ടി ഉണർത്തുന്നു.
യദ്ധവിഷ്യമ് ഋതുശോ ദേവയാനം ത്രിര് മാനുഷാഃ പര്യ് അശ്വം നയന്തി । അത്രാ പൂഷ്ണഃ പ്രഥമോ ഭാഗ ഽ ഏതി യജ്ഞം ദേവേഭ്യഃ പ്രതിവേദയന്ന് അജഃ
ദേവന്മാർക്കുള്ള ഹവിരാഗം ശരിയായ സമയത്ത് മനുഷ്യർ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുതിരയെ ചുറ്റുമ്പോൾ, അപ്പോൾ പൂഷന്റെ ആദ്യഭാഗം മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; ആട് ദേവന്മാർക്ക് യജ്ഞം അറിയിക്കുന്നു.
ഹോതാധ്വര്യുര് ആവയാ ഽ അഗ്നിമിന്ധോ ഗ്രാവഗ്രാഭ ഽ ഉത ശꣳസ്താ സുവിപ്രഃ । തേന യജ്ഞേന സ്വരംകൃതേന സ്വിഷ്ടേന വക്ഷണാ ആ പൃണധ്വമ്
ഹോതാവ്, അദ്ധ്വര്യു, അഗ്നി തെളിയിക്കുന്നവൻ, ശിലായുധം പിടിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനി—all ഇവർ ഈ ക്രമീകരിച്ച, നല്ല യജ്ഞം കൊണ്ട് പാത്രങ്ങൾ സമൃദ്ധിയാൽ നിറയ്ക്കുന്നു.
യൂപവ്രസ്കാ ഽ ഉത യേ യൂപവാഹാശ് ചഷാലം യേ ഽ അശ്വയൂപായ തക്ഷതി । യേ ചാര്വതേ പചനꣳ സമ്ഭരന്ത്യ് ഉതോ തേഷാമ് അഭിഗൂര്തിര് ന ഽ ഇന്വതു
യൂപം ഒരുക്കുന്നവർ, യൂപം ചുമക്കുന്നവർ, കുതിരയുടെ യൂപം തീർക്കുന്നവർ, കുതിരക്കുള്ള പാചകം ഒരുക്കുന്നവർ—ഇവരുടെ സ്തുതി ദേവന്മാർക്കു ലഭിക്കട്ടെ.
ഉപ പ്രാഗാത് സുമന് മേ ധായി മന്മ ദേവാനാമ് ആശാ ഽ ഉപ വീതപൃഷ്ഠഃ । അന്വ് ഏനം വിപ്രാ ഽ ഋഷയോ മദന്തി ദേവാനാം പുഷ്ടേ ചകൃമാ സുബന്ധുമ്
എന്റെ പ്രാർത്ഥന നല്ലതായിട്ട് മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ; ദേവന്മാരുടെ പ്രതീക്ഷ നിറവേറട്ടെ; അത് നന്നായി ഒരുക്കിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ എത്തട്ടെ. ജ്ഞാനികളും ഋഷികളും അവനിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ദേവന്മാരുടെ സമൃദ്ധിയിൽ ഞങ്ങൾ അവനെ നല്ല സുഹൃത്ത് ആക്കിയിരിക്കുന്നു.
യദ് വാജിനോ ദാമ സംദാനമ് അര്വതോ യാ ശീര്ഷണ്യാ രശനാ രജ്ജുര് അസ്യ । യദ് വാ ഘാസ്യ പ്രഭൃതമ് ആസ്യേ തൃണꣳ സര്വാ താ തേ ഽ അപി ദേവേഷ്വ് അസ്തു
കുതിരയുടെ കെട്ട്, ബന്ധനം, തലയിൽ കെട്ടുന്ന കയറുകൾ, നിയന്ത്രണക്കയർ, വായിൽ ഇടുന്ന പുല്ല്—ഇവയെല്ലാം ദേവന്മാർക്കു സമർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
യദ് അശ്വസ്യ ക്രവിഷോ മക്ഷികാശ യദ് വാ സ്വരൌ സ്വധിതൌ രിപ്തമ് അസ്തി । യദ്ധസ്തയോഃ ശമിതുര് യന് നഖേഷു സര്വാ താ തേ ഽ അപി ദേവേഷ്വ് അസ്തു
കുതിരയുടെ മാംസത്തിൽ ഈയച്ചുവടുന്നതോ, വെട്ടി അകറ്റുന്നതോ, പാകം ചെയ്യുന്നവന്റെ കൈകളിലോ, കുതിരയുടെ കുരുക്കളിലോ ഉള്ളതോ—ഇവയൊക്കെയും ദേവന്മാർക്കു സമർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
യദ് ഊവധ്യമ് ഉദരസ്യാപവാതി യ ഽ ആമസ്യ ക്രവിഷോ ഗന്ധോ ഽ അസ്തി । സുകൃതാ തച്ഛമിതാരഃ കൃണ്വന്തൂത മേധꣳ ശൃതപാകം പചന്തു
കുതിരയുടെ വയറിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്ന മാലിന്യവും, മാംസത്തിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന ഗന്ധവും, നന്നായി അറിയുന്നവർ കൈകാര്യം ചെയ്യട്ടെ; അവർ യജ്ഞമാംസം നന്നായി പാകം ചെയ്യട്ടെ.
യത് തേ ഗാത്രാദ് അഗ്നിനാ പച്യമാനാദ് അഭി ശൂലം നിഹതസ്യാവധാവതി । മാ തദ് ഭൂമ്യാമ് ആ ശ്രിഷന് മാ തൃണേഷു ദേവേഭ്യസ് തദ് ഉശദ്ഭ്യോ രാതമ് അസ്തു
നിനക്ക് അഗ്നിയിൽ പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടായ വേദനയും, വെട്ടിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ മുറിവും ഭൂമിയിലോ പുല്ലിലോ നിലനിൽക്കരുത്; അവ ദേവന്മാർക്കും ഹോമാഗ്നിക്കും സമർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
യേ വാജിനം പരിപശ്യന്തി പക്വം യ ഽ ഈമ് ആഹുഃ സുരഭിര് നിര് ഹരേതി । യേ ചാര്വതോ മാꣳസഭിക്ഷാമ് ഉപാസത ഽ ഉതോ തേഷാമ് അഭിഗൂര്തിര് ന ഽ ഇന്വതു
പാകം ചെയ്ത കുതിരയെ നോക്കുന്നവർ, അതിന്റെ സുഗന്ധം പറയുന്നവർ, കുതിരയുടെ മാംസം തേടുന്നവർ—ഇവരുടെ സ്തുതി ദേവന്മാർക്കു ലഭിക്കട്ടെ.
യന്നീക്ഷണം മാꣳസ്പചന്യാ ഉഖായാ യാ പാത്രാണി യൂഷ്ണ ഽ ആസേചനാനി । ഊഷ്മണ്യാപിധാനാ ചരൂണാമ് അങ്കാഃ സൂനാഃ പരി ഭൂഷന്ത്യ് അശ്വമ്
മാംസം പാകം ചെയ്യാനുള്ള പാത്രം, കലങ്ങൾ, കഞ്ഞിവാരികൾ, പാത്രങ്ങൾക്കുള്ള മൂടികൾ, പാത്രങ്ങളിലെ അടയാളങ്ങൾ—ഇവയൊക്കെയും കുതിരയെ ചുറ്റിപ്പറ്റുന്നു.
മാ ത്വാഗ്നിര് ധ്വനയീദ് ധൂമഗന്ധിര് മോഖാ ഭ്രാജന്ത്യ് അഭി വിക്ത ജഘ്രിഃ । ഇഷ്ടം വീതമ് അഭിഗൂര്തം വഷട്കൃതം തം ദേവാസഃ പ്രതി ഗൃഭ്ണന്ത്യശ്വമ്
പുകയും സുഗന്ധവും ഉള്ള അഗ്നി നിന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കരുത്; കത്തുന്ന ചാരങ്ങൾ നിന്റെ അവയവങ്ങൾ കത്തിക്കരുത്; ആഗ്രഹിച്ചും സ്തുതിച്ചും വഷട് വിളിച്ചും സമർപ്പിച്ചത് ദേവന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നു—അത് കുതിരയാണ്.
നിക്രമണം നിഷദനം വിവര്തനം യച് ച പഡ്വീശമ് അര്വതഃ । യച് ച പപൌ യച് ച ഘാസിം ജഘാസ സര്വാ താ തേ ഽ അപി ദേവേഷ്വ് അസ്തു
കുതിരയുടെ നടക്കൽ, ഇരിക്കൽ, തിരിയൽ, അതിന്റെ കെട്ടിടം, കുടിച്ചത്, തിന്നിയ പുല്ല്—ഇവയൊക്കെയും ദേവന്മാർക്കു സമർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
യദ് അശ്വായ വാസ ഽ ഉപസ്തൃണന്ത്യ് അധീവാസം യാ ഹിരണ്യാന്യ് അസ്മൈ । സംദാനമ് അര്വന്തം പഡ്വീശം പ്രിയാ ദേവേഷ്വ് ആ യാമയന്തി
കുതിരയ്ക്ക് വിരിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്ത്രം, അതിന് നൽകിയ പൊന്നും, കെട്ടും, കെട്ടിടവും, അതിന് പ്രിയപ്പെട്ടതും—ഇവയൊക്കെയും ദേവന്മാർക്കു സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
യത് തേ സാദേ മഹസാ ശൂകൃതസ്യ പാര്ഷ്ണ്യാ വാ കശയാ വാ തുതോദ । സ്രുചേവ താ ഹവിഷോ ഽ അധ്വരേഷു സര്വാ താ തേ ബ്രഹ്മണാ സൂദയാമി
കൊടിയും കുത്തിയും ചവിട്ടിയും നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ച ദുഃഖങ്ങൾ, യജ്ഞത്തിൽ ഹോമദ്രവ്യം സ്പർശിക്കുന്ന കരണ്ടിയെപ്പോലെ, അവയെല്ലാം ഞാൻ പരിശുദ്ധ വാക്കിന്റെ ശക്തിയാൽ നിന്നിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
ചതുസ്ത്രിꣳശദ് വാജിനോ ദേവബന്ധോര് വങ്ക്രീര് അശ്വസ്യ സ്വധിതിഃ സമ് ഏതി । അച്ഛിദ്രാ ഗാത്രാ വയുനാ കൃണോത പരുഷ്-പരുര് അനുഘുഷ്യാ വി ശസ്ത
നാല്പത്തി നാലു പിഴകൾ, ദൈവികബന്ധങ്ങൾ, കുതിരയുടെ വളഞ്ഞ വാൾ ഒന്നിച്ച് ചേരുന്നു; തകർന്നിട്ടില്ലാത്ത അവയവങ്ങൾ, കഴിവോടെ രൂപപ്പെടുത്തിയവ, കടുപ്പവും മൃദുവും, അവയെല്ലാം പാട്ടിലൂടെ പുകഴ്ത്തപ്പെടട്ടെ.
ഏകസ് ത്വഷ്ടുര് അശ്വസ്യാ വിശസ്താ ദ്വാ യന്താരാ ഭവതസ് തഥ ഽ ഋതുഃ । യാ തേ ഗാത്രാണാമ് ഋതുഥാ കൃണോമി താ-താ പിണ്ഡാനാം പ്ര ജുഹോമ്യ് അഗ്നൌ
ത്വഷ്ടാവിന്റെ കുതിരയെ കൊല്ലുന്നവൻ ഒരുവൻ, അതിനെ ഓടിക്കുന്നവർ രണ്ടുപേർ, കാലം അങ്ങനെ തന്നെ; നിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ ഞാൻ കാലാനുസരണം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതെല്ലാം, ആ ഭാഗങ്ങൾ ഞാൻ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കുന്നു.
മാ ത്വാ തപത് പ്രിയ ഽ ആത്മാപിയന്തം മാ സ്വധിതിസ് തന്വ ഽആ തിഷ്ഠിപത് തേ । മാ തേ ഗൃധ്നുര് അവിശസ്താതിഹായ ഛിദ്രാ ഗാത്രാണ്യ് അസിനാ മിഥൂ കഃ
പ്രിയപ്പെട്ട ചൂട് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കരുത്, വാൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നില്ക്കരുത്; അശിക്ഷിതനെ മറികടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അതിക്രമികൾ, നിന്റെ തകർന്ന അവയവങ്ങൾ കത്തിയാൽ മുറിക്കരുത്.
ന വാ ഽ ഉ ഽ ഏതന് മ്രിയസേ ന രിഷ്യസി ദേവാꣳ൨ഽ ഇദ് ഏഷി പഥിഭിഃ സുഗേഭിഃ । ഹരീ തേ യുഞ്ജാ പൃഷതീ ഽ അഭൂതാമ് ഉപാസ്ഥാദ് വാജീ ധുരി രാസഭസ്യ
നീ മരിക്കുകയോ ദുർഗതിയിലാവുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; നീ ദേവന്മാരുടെ സുഖകരമായ വഴികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. നിനക്ക് കുതിരകൾ ചുമത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ പുള്ളിക്കുതിരകളായി മാറുന്നു, കുതിര കഴുതയുടെ ചുമലിൽ നില്ക്കുന്നു.
സുഗവ്യം നോ വാജീ സ്വശ്വ്യം പുꣳസഃ പുത്രാꣳ൨ഽ ഉത വിശ്വാപുഷꣳ രയിമ് । അനാഗാസ്ത്വം നോ ഽ അദിതിഃ കൃണോതു ക്ഷത്രം നോ ഽ അശ്വോ വനതാꣳ ഹവിഷ്മാന്
നമ്മുടെ കുതിര നമുക്ക് നല്ല പശുക്കളെയും നല്ല കുതിരകളെയും പുത്രന്മാരെയും എല്ലാ സമ്പത്തും നല്കട്ടെ; അദിതി നമുക്ക് പാപരഹിതത്വം നൽകട്ടെ, ഹോമദ്രവ്യവുമായി കുതിര നമ്മുടെ അധികാരം നേടട്ടെ.