ഏണ്യ് അഹ്നോ മണ്ഡൂകോ മൂഷികാ തിത്തിരിസ് തേ സര്പാണാം ലോപാശ ഽ ആശ്വിനഃ കൃഷ്ണോ രാത്ര്യാ ഽ ഋക്ഷോ ജതൂഃ സുഷിലീകാ ത ഽ ഇതരജനാനാം ജഹകാ വൈഷ്ണവീ
അഹോരാത്രത്തിന് എണി; പാമ്പിന് മണ്ടൂക്കൻ; മുഷികയ്ക്ക് തിത്തിരി; അശ്വിനിമാർക്ക് പാമ്പ്; രാത്രിക്ക് കറുത്ത മൃഗം; ജതുവിന് കരടി; മറ്റു ജനങ്ങൾക്ക് സുഷിലികാ പക്ഷി; വിഷ്ണുവിന് ജഹക പക്ഷി.
അന്യവാപോ ഽര്ധമാസാനാമ് ഋശ്യോ മയൂരഃ സുപര്ണസ് തേ ഗന്ധര്വാണാമ് അപാമ് ഉദ്രോ മാസാം കശ്യപോ രോഹിത് കുണ്ഡൃണാചീ ഗോലത്തികാ തേ ഽപ്സരസാം മൃത്യവേ ഽസിതഃ
അർദ്ധമാസങ്ങൾക്ക് അന്യവാപ പക്ഷി; മയിലിന് ഋശ്യമൃഗം; ഗന്ധർവന്മാർക്ക് സൂപർണ്ണം; ജലങ്ങൾക്ക് ഉട്ട; മാസങ്ങൾക്ക് കശ്യപ ആമ; കുണ്ടൃണാചിക്ക് ചുവന്ന മീൻ; അപ്സരസ്സുകൾക്ക് ഗോളട്ടികാ പക്ഷി; മരണത്തിന് കറുത്ത പക്ഷി.
വര്ഷാഹൂര് ഋതൂനാമ് ആഖുഃ കശോ മാന്ഥാലസ് തേ പിതൄണാം ബലായാജഗരോ വസൂനാം കപിഞ്ജലഃ കപോത ഽ ഉലൂകഃ ശശസ് തേ നിര്ഋത്യൈ വരുണായാരണ്യോ മേഷഃ
ഋതുക്കൾക്ക് വർഷാഹൂ പക്ഷി; എലിക്ക് ശല്യം; പിതൃകൾക്ക് മാന്ഥാല പക്ഷി; വസുക്കൾക്ക് അജഗരം; കപോതത്തിന് കപിഞ്ചലൻ; ശശത്തിന് ആണ്ടി; നിരൃതിക്കും വരുണനും കാട്ടുമേടു.
ശ്വിത്ര ഽ ആദിത്യാനാമ് ഉഷ്ട്രോ ഘൃണീവാന് വാര്ധ്രീണസസ് തേ മത്യാ ഽ അരണ്യായ സൃമരോ രുരൂ രൌദ്രഃ ക്വയിഃ കുടരുര് ദാത്യൌഹസ് തേ വാജിനാം കാമായ പികഃ
ആദിത്യന്മാർക്ക് ശിത്ര പക്ഷി; പ്രകാശവാനു ഒട്ടകം; മത്യയ്ക്ക് കഴുകൻ; കാട്ടിന് സൃമര; രുദ്രനു പുള്ളിക്കുരങ്ങ്; ക്വയിക്ക് കുട്ടരൂർ; വാജികൾക്ക് ദാത്യൗഹ പക്ഷി; കാമനു പിക പക്ഷി.
ഖഡ്ഗോ വൈശ്വദേവഃ ശ്വാ കൃഷ്ണഃ കര്ണോ ഗര്ദഭസ് തരക്ഷുസ് തേ രക്ഷസാമ് ഇന്ദ്രായ സൂകരഃ സിꣳഹോ മാരുതാഃ കൃകലാസഃ പിപ്പകാ ശകുനിസ് തേ ശരവ്യായൈ വിശ്വേഷാം ദേവാനാം പൃഷതഃ
വിശ്വദേവന്മാർക്ക് ഖഡ്ഗം; കർണ്ണന് കറുത്ത നായ; തരക്ഷുവിന് കഴുത; രാക്ഷസന്മാർക്ക് കരടി; ഇന്ദ്രനു പന്നി; മാർത്ത്യർക്കു സിംഹം; പിപ്പകയ്ക്ക് കൃകലാസ പക്ഷി; ശരവ്യയ്ക്ക് ശകുനി; എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പുള്ളിക്കാളു.
ശാദം ദദ്ഭിര് അവകാം ദന്തമൂലൈര് മൃദം ബര്സ്വൈസ് തേഗാന് ദꣳഷ്ട്രാഭ്യാꣳ സരസ്വത്യാ ഽ അഗ്രജിഹ്വം ജിഹ്വായാ ഽ ഉത്സാദമ് അവക്രന്ദേന താലു വാജꣳ ഹനുഭ്യാമ് അപ ഽ ആസ്യേന വൃഷണമ് ആണ്ഡാഭ്യാമ് ആദിത്യാꣳ ശ്മശ്രുഭിഃ പന്ഥാനം ഭ്രൂഭ്യാം ദ്യാവാപൃഥിവീ വര്തോഭ്യാം വിദ്യുതം കനീനകാഭ്യാꣳ ശുക്ലായ സ്വാഹാ കൃഷ്ണായ സ്വാഹാ പാര്യാണി പക്ഷ്മാണ്യ് അവാര്യാ ഽ ഇക്ഷവോ വാര്യാണി പക്ഷ്മാണി പാര്യാ ഽ ഇക്ഷവഃ
വാതം പ്രാണേനാപാനേന നാസികേ ഽ ഉപയാമമ് അധരേണൌഷ്ഠേന സദ് ഉത്തരേണ പ്രകാശേനാന്തരമ് അനൂകാശേന ബാഹ്യം നിവേഷ്യം മൂര്ധ്നാ സ്തനയിത്നും നിര്ബാധേനാശനിം മസ്തിഷ്കേണ വിദ്യുതം കനീനകാഭ്യാം കര്ണാഭ്യാꣳ ശ്രോത്രꣳ ശ്രോത്രാഭ്യാം കര്ണൌ തേദനീമ് അധരകണ്ഠേനാപഃ ശുഷ്കകണ്ഠേന ചിത്തം മന്യാഭിര് അദിതിꣳ ശീര്ഷ്ണാ നിര്ഋതിം നിര്ജര്ജല്പേന ശീര്ഷ്ണാ സംക്രോശൈഃ പ്രാണാന് രേഷ്മാണꣳ സ്തുപേന
മശകാന് കേശൈര് ഇന്ദ്രꣳ സ്വപസാ വഹേന ബൃഹസ്പതിꣳ ശകുനിസാദേന കൂര്മാഞ്ഛഫൈര് ആക്രമണꣳ സ്ഥൂരാഭ്യാമ് ഋക്ഷലാഭിഃ കപിഞ്ജലാന് ജവം ജങ്ഘാഭ്യാമ് അധ്വാനം ബാഹുഭ്യാം ജാമ്ബീലേനാരണ്യമ് അഗ്നിമ് അതിരുഗ്ഭ്യാം പൂഷണം ദോര്ഭ്യാമ് അശ്വിനാവ് അꣳസാഭ്യാꣳ രുദ്രꣳ രോരാഭ്യാമ്
ഈച്ചകൾ മുടിയാൽ; ഇന്ദ്രൻ ഉറക്കത്തിൽ; ബൃഹസ്പതി പക്ഷിയുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ; ആമകൾ ചിപ്പിയാൽ; ചുവടുകൾ തൊണ്ടയാൽ; കരടി കാലിൽ; കപിഞ്ചലൻ വേഗത്തിൽ; യാത്ര കൈകളാൽ; അരണി വടികൾ വായ്; അഗ്നി മുട്ടുകൾ; പൂഷൻ കൈകൾ; അശ്വിനികൾ തോളിൽ; രുദ്രൻ അലറലിൽ.
അഗ്നേഃ പക്ഷതിര് വായോര് നിപക്ഷതിര് ഇന്ദ്രസ്യ തൃതീയാ സോമസ്യ ചതുര്ഥ്യ് അദിത്യൈ പഞ്ചമീന്ദ്രാണ്യൈ ഷഷ്ഠീ മരുതാꣳ സപ്തമീ ബൃഹസ്പതേര് അഷ്ടമ്യ് അര്യമ്ണോ നവമീ ധാതുര് ദശമീന്ദ്രസ്യൈകാദശീ വരുണസ്യ ദ്വാദശീ യമസ്യ ത്രയോദശീ
മരുതാꣳ സ്കന്ധാ വിശ്വേഷാം ദേവാനാം പ്രഥമാ കീകസാ രുദ്രാണാം ദ്വിതീയാദിത്യാനാം തൃതീയാ വായോഃ പുച്ഛമ് അഗ്നീഷോമയോര് ഭാസദൌ ക്രുഞ്ചൌ ശ്രോണിഭ്യാമ് ഇന്ദ്രാബൃഹസ്പതീ ഽ ഊരുഭ്യാം മിത്രാവരുണാവ് അല്ഗാഭ്യാമ് ആക്രമണꣳ സ്ഥൂരാഭ്യാം ബലം കുഷ്ഠാഭ്യാമ്
പൂഷണം വനിഷ്ഠുനാന്ധാഹീന്ത് സ്ഥൂലഗുദയാ സര്പാന് ഗുദാഭിര് വിഹ്രുത ഽ ആന്ത്രൈര് അപോ വസ്തിനാ വൃഷണമ് ആണ്ഡാഭ്യാം വാജിനꣳ ശേപേന പ്രജാꣳ രേതസാ ചാഷാന് പിത്തേന പ്രദരാന് പായുനാ കൂശ്മാഞ്ഛകപിണ്ഡൈഃ
പൂഷൻ അംശത്തിൽ, കുരുടന്മാർ വലിയകുടലിൽ, പാമ്പുകൾ ഗുദത്തിൽ, വിഹൃതന്മാർ ആന്ത്രങ്ങളിൽ, ജലങ്ങൾ മൂത്രാശയത്തിൽ, വീര്യശാലികൾ വൃക്കങ്ങളിൽ, വേഗശാലികൾ ശിശ്നത്തിൽ, സന്താനങ്ങൾ ബീജത്തിൽ, കാക്കകൾ പിത്തത്തിൽ, പ്രദരങ്ങൾ ഗുദത്തിൽ, പൂച്ചകൾ മലത്തിൽ.
ഇന്ദ്രസ്യ ക്രോഡോ ഽദിത്യൈ പാജസ്യം ദിശാം ജത്രവോ ഽദിത്യൈ ഭസജ് ജീമൂതാന് ഹൃദയൌപശേനാന്തരിക്ഷം പുരീതതാ നഭ ഽ ഉദര്യേണ ചക്രവാകൌ മതസ്നാഭ്യാം ദിവം വൃക്കാഭ്യാം ഗിരീന് പ്ലാശിഭിര് ഉപലാന് പ്ലീഹ്നാ വല്മീകാന് ക്ലോമഭിര് ഗ്ലൌഭിര് ഗുല്മാന് ഹിരാഭിഃ സ്രവന്തീര് ഹ്രദാന് കുക്ഷിഭ്യാꣳ സമുദ്രമ് ഉദരേണ വൈശ്വാനരം ഭസ്മനാ
ഇന്ദ്രന്റെ കക്കൂസ്, ആദിതിയുടെ ശക്തി, ദിക്കുകളുടെ ചുമലുകൾ, ആദിതിയുടെ ഔഷധം, മേഘങ്ങളുടെ ഹൃദയം, അന്തരീക്ഷം ശ്വാസകോശത്തിൽ, ആകാശം വയറ്റിൽ, ചക്രവാകങ്ങൾ വൃക്കയിൽ, മലകൾ പ്ളീഹയിൽ, കല്ലുകൾ അഗ്ന്യാശയത്തിൽ, പുഴുക്കുഴികൾ ഗ്രന്ഥികളിൽ, ഒഴുക്കുകൾ പിത്തത്തിൽ, തടാകങ്ങൾ കരളിൽ, സമുദ്രം കുടലിൽ, വൈശ്വാനരൻ ചാരത്തിൽ.
വിധൃതിം നാഭ്യാ ധൃതꣳ രസേനാപോ യൂഷ്ണാ മരീചീര് വിപ്രുഡ്ഭിര് നീഹാരമൂഷ്മണാ ശീനം വസയാ പ്രുഷ്വാ ഽ അശ്രുഭിര് ഹ്രാദുനീര് ദൂഷീകാഭിര് അസ്നാ രക്ഷാꣳസി ചിത്രാണ്യ് അങ്ഗൈര് നക്ഷത്രാണി രൂപേണ പൃഥിവീം ത്വചാ ജുമ്ബകായ സ്വാഹാ
നാഭിയിൽ പിന്തുണ, രസത്തിൽ സ്ഥിരത, ജലങ്ങൾ ചൂടിൽ, കിരണങ്ങൾ തുള്ളികളിൽ, മഞ്ഞ് ഊഷ്മാവിൽ, തണുപ്പ് കൊഴുപ്പിൽ, പിഞ്ച് കണ്ണീരിൽ, ഘോഷമുള്ളവർ ദോഷങ്ങളിൽ, സ്നായു സംരക്ഷണത്തിൽ, വർണ്ണഭേദങ്ങൾ അവയവങ്ങളിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾ രൂപത്തിൽ, ഭൂമി ചർമ്മത്തിൽ; ജുംബകായ്ക്ക് സ്വാഹ!
ഹിരണ്യഗര്ഭഃ സമ് അവര്തതാഗ്രേ ഭൂതസ്യ ജാതഃ പതിര് ഏക ഽ ആസീത് । സ ദാധാര പൃഥിവീം ദ്യാമ് ഉതേമാം കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ
ആദ്യത്തിൽ ഹിരണ്യഗർഭൻ ഉദിച്ചുവന്നു; സകല സൃഷ്ടിയുടെ ഏകാധിപൻ ആയിരുന്നു അവൻ. അവൻ ഭൂമിയും ഈ ആകാശവും സ്ഥാപിച്ചു—ഏത് ദേവനാണ് നമുക്ക് ഹോമം അർപ്പിക്കേണ്ടത്?
യഃ പ്രാണതോ നിമിഷതോ മഹിത്വൈക ഽ ഇദ് രാജാ ജഗതോ ബഭൂവ । യ ഽ ഈശേ ഽ അസ്യ ദ്വിപദശ് ചതുഷ്പദഃ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ
ശ്വസിക്കുന്നതിലും കണ്ണടയ്ക്കുന്നതിലും ഏകാധിപത്യം പുലർത്തുന്ന രാജാവായവൻ, ലോകത്തിന്റെ അധിപൻ—ഏത് ദേവനാണ് നമുക്ക് ഹോമം അർപ്പിക്കേണ്ടത്?
യസ്യേമേ ഹിമവന്തോ മഹിത്വാ യസ്യ സമുദ്രꣳ രസയാ സഹാഹുഃ । യസ്യേമാഃ പ്രദിശോ യസ്യ ബാഹൂ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ
ഹിമവാന്റെയും സമുദ്രത്തിന്റെയും മഹത്വം പാടുന്നവൻ, ദിശകളും കൈകളും അവനുള്ളവ—ഏത് ദേവനാണ് നമുക്ക് ഹോമം അർപ്പിക്കേണ്ടത്?
യ ഽ ആത്മദാ ബലദാ യസ്യ വിശ്വ ഽ ഉപാസതേ പ്രശിഷം യസ്യ ദേവാഃ । യസ്യ ഛായാമൃതം യസ്യ മൃത്യുഃ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ
ആത്മാവും ശക്തിയും നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരും അധിപനായി ആരാധിക്കുന്നവൻ, അവന്റെ നിഴൽ അമൃതവും മരണമുമാണ്—ഏത് ദേവനാണ് നമുക്ക് ഹോമം അർപ്പിക്കേണ്ടത്?
ആ നോ ഭദ്രാഃ ക്രതവോ യന്തു വിശ്വതോ ദബ്ധാസോ ഽ അപരീതാസ ഽ ഉദ്ഭിദഃ । ദേവാ നോ യഥാ സദമ് ഇദ് വൃധേ ഽ അസന്ന് അപ്രായുവോ രക്ഷിതാരോ ദിവേ-ദിവേ
എല്ലാ ദിക്കുകളും നിന്നു നല്ല ചിന്തകൾ നമ്മിലേക്കു വരിക; തടസ്സമില്ലാതെ, പുതുമയോടെ, സൃഷ്ടിപരമായി. ദേവന്മാർ എപ്പോഴും നമ്മെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ദിവസേന വളർച്ചയും രക്ഷയും നല്കട്ടെ.
ദേവാനാം ഭദ്രാ സുമതിര് ഋജൂയതാം ദേവാനാꣳ രാതിര് അഭി നോ നി വര്തതാമ് । ദേവാനാꣳ സഖ്യമ് ഉപ സേദിമാ വയം ദേവാ ന ഽ ആയുഃ പ്ര തിരന്തു ജീവസേ
ദേവന്മാരുടെ ദയയും അനുഗ്രഹവും നമ്മോടൊപ്പമാകട്ടെ; ദേവന്മാരുടെ ദാനശീലത നമ്മിലേക്ക് തിരികെ വരട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ സൗഹൃദം നമുക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; ദേവന്മാർ ദീർഘായുസ്സു നല്കട്ടെ.
താന് പൂര്വയാ നിവിദാ ഹൂമഹേ വയം ഭഗം മിത്രമ് അദിതിം ദക്ഷമ് അസ്രിധമ് । അര്യമണം വരുണꣳ സോമമ് അശ്വിനാ സരസ്വതീ നഃ സുഭഗാ മയസ് കരത്
പഴയ ആഹ്വാനത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഭഗവാനെയും മിത്രനെയും ആദിതിയെയും ക്ഷീണമില്ലാത്ത ദക്ഷനെയും അര്യമനെയും വരുണനെയും സോമനെയും അശ്വിനികളെയും വിളിക്കുന്നു; അനുഗ്രഹത്തിൽ സമൃദ്ധയായ സരസ്വതി നമ്മെ സന്തോഷവാന്മാരാക്കട്ടെ.
തന് നോ വാതോ മയോഭു വാതു ഭേഷജം തന് മാതാ പൃഥിവീ തത് പിതാ ദ്യൌഃ । തദ് ഗ്രാവാണഃ സോമസുതോ മയോഭുവസ് തദ് അശ്വിനാ ശൃണുതം ധിഷ്ണ്യാ യുവമ്
ആനന്ദം നൽകുന്ന വായു നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; മാതാവായ ഭൂമിയും പിതാവായ ആകാശവും അതുപോലെ ചെയ്യട്ടെ. സോമപുത്രന്മാരായ ഗ്രാവാണങ്ങൾ സന്തോഷം നൽകട്ടെ; മഹാശക്തരായ അശ്വിനികൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
തമ് ഈശാനം ജഗതസ് തസ്ഥുഷസ് പതിം ധിയംജിന്വമ് അവസേ ഹൂമഹേ വയമ് । പൂഷാ നോ യഥാ വേദസാമ് അസദ് വൃധേ രക്ഷിതാ പായുര് അദബ്ധഃ സ്വസ്തയേ
ചലിക്കുന്നതിന്റെയും നിലനിൽക്കുന്നതിന്റെയും അധിപനായ പ്രഭുവിനെ, ധാരണ നൽകുന്നവനെ ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. പാതകൾ അറിയുന്ന പൂഷൻ നമ്മെ വളർത്തുകയും, ഉറപ്പോടെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
സ്വസ്തി ന ഽ ഇന്ദ്രോ വൃദ്ധശ്രവാഃ സ്വസ്തി നഃ പൂഷാ വിശ്വവേദാഃ । സ്വസ്തി നസ് താര്ക്ഷ്യോ ഽ അരിഷ്ടനേമിഃ സ്വസ്തി നോ ബൃഹസ്പതിര് ദധാതു
വലിയ കീർത്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; എല്ലാം അറിയുന്ന പൂഷൻ നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; അക്ഷതചക്രനായ താർക്ഷ്യൻ നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; ബൃഹസ്പതി നമുക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ.
പൃഷദശ്വാ മരുതഃ പൃശ്നിമാതരഃ ശുഭംയാവാനോ വിദഥേഷു ജഗ്മയഃ । അഗ്നിജിഹ്വാ മനവഃ സൂരചക്ഷസോ വിശ്വേ നോ ദേവാ ഽ അവസാ ഗമന്ന് ഇഹ
പൃശ്നിയുടെ മക്കളായ, പുള്ളിക്കുതിരകളോടുകൂടിയ മരുതുകൾ, സഭകളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവർ; അഗ്നിജിഹ്വകളായ മനുഷ്യർ, സൂര്യനെ കണ്ണായവൻമാർ—എല്ലാ ദേവന്മാരും ഞങ്ങളോട് സഹായത്തിനായി ഇവിടെ വരട്ടെ.
ഭദ്രം കര്ണേഭിഃ ശൃണുയാമ ദേവാ ഭദ്രം പശ്യേമാക്ഷഭിര് യജത്രാഃ । സ്ഥിരൈര് അങ്ഗൈസ് തുഷ്ടുവാꣳസസ് തനൂഭിര് വ്യശേമഹി ദേവഹിതം യദ് ആയുഃ
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ നല്ലത് ഞങ്ങളുടെ ചെവികളാൽ കേൾക്കട്ടെ; യജ്ഞ്യന്മാരേ, നല്ലത് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളാൽ കാണട്ടെ. ദൃഢമായ അവയവങ്ങളോടെ, ശരീരങ്ങളോടെ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്തുതി പാടുകയും ദേവന്മാർ നിശ്ചയിച്ച ആയുസ്സ് നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യട്ടെ.
ശതമ് ഇന് നു ശരദോ ഽ അന്തി ദേവാ യത്രാ നശ് ചക്രാ ജരസം തനൂനാമ് । പുത്രാസോ യത്ര പിതരോ ഭവന്തി മാ നോ മധ്യാ രീരിഷതായുര് ഗന്തോഃ
ദേവന്മാർ നൂറു ശരദ്കാലങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; അവിടെ വയസ്സിന്റെ ചക്രങ്ങൾ നമ്മുടെ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിക്കരുത്. മക്കൾ അച്ഛന്മാരാകുന്നിടത്താണ് അതു; നമ്മുടെ ആയുസ്സ് മധ്യേയിൽ അവസാനിക്കരുതേ.
അദിതിര് ദ്യൌര് അദിതിര് അന്തരിക്ഷമ് അദിതിര് മാതാ സ പിതാ സ പുത്രഃ । വിശ്വേ ദേവാ ഽ അദിതിഃ പഞ്ച ജനാ ഽ അദിതിര് ജാതമ് അദിതിര് ജനിത്വമ്
അദിതി ആകാശമാണ്, അദിതി അന്തരീക്ഷവും ആണു, അമ്മയും അച്ഛനും മകനും അദിതിയാണ്. എല്ലാ ദേവന്മാരും അദിതിയാണ്, അഞ്ചു ജനങ്ങൾ അദിതിയാണ്, ജനനം അദിതിയാണ്, സൃഷ്ടിയും അദിതിയാണ്.
മാ നോ മിത്രോ വരുണോ ഽ അര്യമായുര് ഇന്ദ്ര ഽ ഋഭുക്ഷാ മരുതഃ പരി ഖ്യന് । യദ് വാജിനോ ദേവജാതസ്യ സപ്തേഃ പ്രവക്ഷ്യാമോ വിദഥേ വീര്യാണി
മിത്രൻ, വരുണൻ, അർയമൻ, ഇന്ദ്രൻ, ഋഭുക്കുകൾ, മരുതുകൾ ഇവർ നമ്മുടെ ആയുസ്സ് കുറയ്ക്കരുതേ; വേഗത്തിൽ ജനിച്ച ദേവന്മാരുടെ വീര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ സഭയിൽ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ.
യന് നിര്ണിജാ രേക്ണസാ പ്രാവൃതസ്യ രാതിം ഗൃഭീതാം മുഖതോ നയന്തി । സുപ്രാങ് അജോ മേമ്യദ് വിശ്വരൂപ ഽ ഇന്ദ്രാപൂഷ്ണോഃ പ്രിയമ് അപ്യ് ഏതി പാഥഃ
മുഴയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നുള്ള സമ്മാനം നയിക്കുന്നവർ മാർഗ്ഗം കാണിച്ച് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉള്ള നല്ല വഴികാട്ടിയ ആട് ഇന്ദ്രനും പൂഷനും ഇഷ്ടമായ വഴിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ശാദം പക്ഷി തൈരും; അവകാ ചെടി പല്ലിന്റെ വേർ; മണ്ണ് യവം; തേഗ ചെടി പല്ല്; സരസ്വതി നാവിന്റെ അഗ്രം; നാവിന്റെ അടിത്തലം ഉവുല; താലു ചുണ്ടുകൾ; വെള്ളം വായ്; പുരുഷാംഗം വൃക്കകൾ; ആദിത്യന്മാർക്ക് മുടി; വഴി കണിക; ദ്യാവാപൃഥിവി കണ്ണ് മൂടികൾ; മിന്നൽ കണികകൾ; വെളുത്തത് സ്വാഹയ്ക്ക്, കറുപ്പ് സ്വാഹയ്ക്ക്; മുകളിലത്തെ കണികകൾ തടസ്സം; താഴത്തെ കണികകൾ തടസ്സം.
വായു ശ്വാസം, ഉച്ച്വാസം; മൂക്കിൽ പ്രവേശനം; താഴത്തെ ചുണ്ടിൽ നല്ലത്; മുകളിലത്തെ ചുണ്ടിൽ പ്രകാശം; അകത്തുള്ളത് കുറവ് പ്രകാശം; പുറത്തുള്ളത് സ്ഥാപനം; തലയിൽ ഇടിമുഴക്കം; തലച്ചോറിൽ മിന്നൽ; ചെവിയിൽ കേൾവ്; കേൾവ് ചെവിയിൽ; പിന്നെ താഴത്തെ കഴുത്തിൽ വെള്ളം; ഉണങ്ങിയ കഴുത്തിൽ ചിന്ത; കഴുത്തിൽ ആദിതി; തലയിൽ നിരൃതി; തലയിൽ വലിയ ശബ്ദം; ശ്വാസം രോമം; ശരീരം കൂമ്പാരം.
ആദ്യഭാഗം അഗ്നിക്കാണ്, രണ്ടാമത്തേത് വായുവിന്, മൂന്നാമത്തേത് ഇന്ദ്രനു, നാലാമത്തേത് സോമനു, അഞ്ചാമത്തേത് ആദിതിക്കു, ആറാമത്തേത് ഇന്ദ്രാണിക്കു, ഏഴാമത്തേത് മരുതുകൾക്കു, എട്ടാമത്തേത് ബൃഹസ്പതിക്കു, ഒൻപതാമത്തേത് അര്യമന്നു, പത്താമത്തേത് ധാതാവിനു, പതിനൊന്നാമത്തേത് ഇന്ദ്രനു, പന്ത്രണ്ടാമത്തേത് വരുണനു, പതിമൂന്നാമത്തേത് യമന്നു.
ഇന്ദ്രാഗ്ന്യോഃ പക്ഷതിര് സരസ്വത്യൈ നിപക്ഷതിര് മിത്രസ്യ തൃതീയാപാം ചതുര്ഥീ നിര്ഋത്യൈ പഞ്ചമ്യ് അഗ്നീഷോമയോഃ ഷഷ്ഠീ സര്പാണാꣳ സപ്തമീ വിഷ്ണോര് അഷ്ടമീ പൂഷ്ണോ നവമീ ത്വഷ്ടുര് ദശമീന്ദ്രസ്യൈകാദശീ വരുണസ്യ ദ്വാദശീ യമ്യൈ ത്രയോദശീ ദ്യാവാപൃഥിവ്യോര് ദക്ഷിണം പാര്ശ്വം വിശ്വേഷാം ദേവാനാമ് ഉത്തരമ്
ആദ്യഭാഗം ഇന്ദ്രനും അഗ്നിക്കും, രണ്ടാമത്തേത് സരസ്വതിക്കു, മൂന്നാമത്തേത് മിത്രനു, നാലാമത്തേത് ജലങ്ങൾക്ക്, അഞ്ചാമത്തേത് നിരൃതിക്കു, ആറാമത്തേത് അഗ്നിയും സോമനും, ഏഴാമത്തേത് പാമ്പുകൾക്കു, എട്ടാമത്തേത് വിഷ്ണുവിനു, ഒൻപതാമത്തേത് പൂഷന്നു, പത്താമത്തേത് ത്വഷ്ടാവിനു, പതിനൊന്നാമത്തേത് ഇന്ദ്രനു, പന്ത്രണ്ടാമത്തേത് വരുണനു, പതിമൂന്നാമത്തേത് യമിയ്ക്കു. തെക്കുഭാഗം ദ്യാവാപൃഥിവിക്കു, വടക്കുഭാഗം എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും.
മരുതുകളുടെ തോൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആദ്യഭാഗം, രുദ്രന്മാരുടെ കിളിർപ്പുകൾ, ആദിത്യന്മാരുടെ രണ്ടാമത്തേത്, വായുവിന്റെ മൂന്നാമത്തേത്, അഗ്നിയും സോമനും വാലിൽ, കൃഞ്ചപക്ഷികൾ തോളിൽ, ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും കമരങ്ങളിൽ, മിത്രനും വരുണനും മുട്ടുകളിൽ, ആക്രമണന്മാർ കാൽത്തണ്ടുകളിൽ, സ്തൂരന്മാർ ശക്തിയിൽ, കുഷ്ഠന്മാർ ചർമ്മത്തിൽ.