പൃച്ഛാമി ത്വാ പരമ് അന്തം പൃഥിവ്യാഃ പൃച്ഛാമി യത്ര ഭുവനസ്യ നാഭിഃ । പൃച്ഛാമി ത്വാ വൃഷ്ണോ ഽ അശ്വസ്യ രേതഃ പൃച്ഛാമി വാചഃ പരമം വ്യോമ
ഭൂമിയുടെ അതി അറ്റത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ നടുവെവിടെയാണെന്ന് ചോദിക്കുന്നു. വജ്രശക്തനായ കുതിരയുടെ വിത്തിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു; വാക്കിന്റെ പരമമായ ആകാശത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു.
ഇയം വേദിഃ പരോ ഽ അന്തഃ പൃഥിവ്യാ ഽ അയം യജ്ഞോ യത്ര ഭുവനസ്യ നാഭിഃ । അയꣳ സോമോ വൃഷ്ണോ ഽ അശ്വസ്യ രേതഃ ബ്രഹ്മായം വാചഃ പരമം വ്യോമ
ഈ വേദിയാണ് ഭൂമിയുടെ അറ്റം; ഈ യജ്ഞമാണ് ലോകത്തിന്റെ നടുവുള്ളത്. ഈ സോമം വജ്രശക്തനായ കുതിരയുടെ വിത്താണ്; ഈ ബ്രഹ്മമാണ് വാക്കിന്റെ പരമമായ ആകാശം.
സുഭൂഃ സ്വയമ്ഭൂഃ പ്രഥമോ ഽന്തര് മഹത്യ് അര്ണവേ । ദധേ ഹ ഗര്ഭമ് ഋത്വിയം യതോ ജാതഃ പ്രജാപതിഃ
നല്ല വംശജനായ സ്വയംഭൂ, മഹാസമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ ആദ്യം, യജ്ഞത്തിന്റെ ഗർഭം സ്ഥാപിച്ചു, അതിൽ നിന്നാണ് പ്രജാപതി ജനിച്ചത്.
ഹോതാ യക്ഷത് പ്രജാപതിꣳ സോമസ്യ മഹിമ്നഃ । ജുഷതാം പിബതു സോമꣳ ഹോതര് യജ
ഹോതാവ് സോമത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ പ്രജാപതിയെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു. അവൻ സന്തുഷ്ടനാകട്ടെ; ഹോതാവ് യജ്ഞം നടത്തട്ടെ, സോമം കുടിക്കട്ടെ.
പ്രജാപതേ ന ത്വദ് ഏതാന്യ് അന്യോ വിശ്വാ രൂപാണി പരി താ ബഭൂവ । യത്കാമാസ് തേ ജുഹുമസ് തന് നോ ഽ അസ്തു । വയꣳ സ്യാമ പതയോ രയീണാമ്
പ്രജാപതേ, നിന്നെക്കാൾ വേറൊരുവൻ ഈ രൂപങ്ങൾ എല്ലാം ആവൃതമാക്കിയിട്ടില്ല. നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നതിൽ നിറവേറട്ടെ. ഞങ്ങൾ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമകൾ ആകട്ടെ.
രോഹിതോ ധൂമ്രരോഹിതഃ കര്കന്ധുരോഹിതസ് തേ സൌമ്യാ ബഭ്രുര് അരുണബഭ്രുഃ ശുകബഭ്രുസ് തേ വാരുണാഃ ശിതിരന്ധ്രോ ഽന്യതഃശിതിരന്ധ്രഃ സമന്തശിതിരന്ധ്രസ് തേ സാവിത്രാഃ ശിതിബാഹുര് അന്യതഃശിതിബാഹുഃ സമന്തശിതിബാഹുസ് തേ ബാര്ഹസ്പത്യാഃ പൃഷതീ ക്ഷുദ്രപൃഷതീ സ്ഥൂലപൃഷതീ താ മൈത്രാവരുണ്യഃ
ശുദ്ധവാലഃ സര്വശുദ്ധവാലോ മണിവാലസ് ത ഽ ആശ്വിനാഃ ശ്യെതഃ ശ്യേതാക്ഷോ ഽരുണസ് തേ രുദ്രായ പശുപതയേ കര്ണാ യാമാ ഽ അവലിപ്താ രൌദ്രാ നഭോരൂപാഃ പാര്ജന്യാഃ
ശുദ്ധമായ മുടിയുള്ളത്, മുഴുവൻ ശുദ്ധമായ മുടിയുള്ളത്, മണിമുടിയുള്ളത് അശ്വിനികളുടെത്; വെള്ളയും വെള്ളക്കണ്ണും ചുവപ്പും രുദ്രനായ പശുപതിയുടെത്; ചെവി യമന്റെത്; ലിപ്തമായത് രൗദ്രന്റെത്; ആകാശത്തിന്റെ രൂപമുള്ളത് പാർജന്യന്റെത്.
പൃശ്നിസ് തിരശ്ചീനപൃശ്നിര് ഊര്ധ്വപൃശ്നിസ് തേ മാരുതാഃ ഫല്ഗൂര് ലോഹിതോര്ണീ പലക്ഷീ താഃ സാരസ്വത്യഃ പ്ലീഹാകര്ണഃ ശുണ്ഠാകര്ണോ ഽദ്ധ്യാലോഹകര്ണസ് തേ ത്വാഷ്ട്രാഃ കൃഷ്ണഗ്രീവഃ ശിതികക്ഷോ ഽഞ്ജിസക്ഥസ് ത ഽ ഐന്ദ്രാഗ്നാഃ കൃഷ്ണാഞ്ജിര് അല്പാഞ്ജിര് മഹാഞ്ജിസ് ത ഽ ഉഷസ്യാഃ
ശില്പാ വൈശ്വദേവ്യോ രോഹിണ്യസ് ത്ര്യവയോ വാചേ ഽവിജ്ഞാതാ ഽ അദിത്യൈ സരൂപാ ധാത്രേ വത്സതര്യോ ദേവാനാം പത്നീഭ്യഃ
കലാകാരൻ വൈശ്വദേവിയുടെത്, ചുവന്നത് രോഹിണിയുടെത്, മൂന്നു വയസ്സുള്ളത് വാക്കിന്റെത്, അറിയപ്പെടാത്തത് ആദിത്യിയുടെത്, ഒരുപോലെയുള്ളത് ധാത്രാവിന്റെത്, കിടാക്കൾ ദേവികളുടെ ഭാര്യമാരുടെത്.
കൃഷ്ണഗ്രീവാ ഽ ആഗ്നേയാഃ ശിതിഭ്രവോ വസൂനാꣳ രോഹിതാ രുദ്രാണാꣳ ശ്വേതാ ഽ അവരോകിണ ഽ ആദിത്യാനാം നഭോരൂപാഃ പാര്ജന്യാഃ
കറുത്ത കഴുത്തുള്ളത് അഗ്നിയുടെത്, വെള്ളപ്പാടുള്ളത് വസുക്കളുടെത്, ചുവന്നത് രുദ്രന്റെത്, വെള്ളയും കാണുന്നവയും ആദിത്യരുടെത്, ആകാശത്തിന്റെ രൂപമുള്ളത് പാർജന്യന്റെത്.
ഉന്നത ഽ ഋഷഭോ വാമനസ് ത ഽ ഐന്ദ്രവൈഷ്ണവാ ഽ ഉന്നതഃ ശിതിബാഹുഃ ശിതിപൃഷ്ഠസ് ത ഽ ഐന്ദ്രാബാര്ഹസ്പത്യാഃ ശുകരൂപാ വാജിനാഃ കല്മാഷാ ഽ ആഗ്നിമാരുതാഃ ശ്യാമാഃ പൌഷ്ണാഃ
ഉയർന്നത്, കാള, വാമനൻ ഇവ ഇന്ദ്രവിഷ്ണുവിന്റെത്; ഉയർന്നത്, വെള്ളകൈ, വെള്ളപ്പിറകുള്ളത് ഇന്ദ്ര-ബൃഹസ്പതിയുടെത്; പന്നിയുടെ രൂപമുള്ളത് വേഗമുള്ളവയുടെത്; കറുത്ത പാടുള്ളത് അഗ്നിമാരുതന്റെത്; കറുത്തത് പൗഷ്ണന്റെത്.
ഏതാ ഽ ഐന്ദ്രാഗ്നാ ദ്വിരൂപാ ഽ അഗ്നീഷോമീയാ വാമനാ ഽ അനഡ്വാഹ ഽ ആഗ്നാവൈഷ്ണവാ വശാ മൈത്രാവരുണ്യോഽന്യത ഏന്യോ ഽ മൈത്ര്യഃ
ഇവയാണ്: ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചേർന്ന ദ്വയങ്ങൾ, അഗ്നിയും സോമനും ചേർന്ന ദ്വയങ്ങൾ, ചെറുതായവ, അനഡ്വാഹം, അഗ്നി-വിഷ്ണു ദ്വയം, വിനയമുള്ളവ, മൈത്രാവരുണി, മറ്റൊന്ന്, മൈത്രി, മറ്റൊന്ന്.
കൃഷ്ണഗ്രീവാ ഽ ആഗ്നേയാ ബഭ്രവഃ സൌമ്യാഃ ശ്വേതാ വായവ്യാ ഽ അവിജ്ഞാതാ ഽ അദിത്യൈ സരൂപാ ധാത്രേ വത്സതര്യോ ദേവാനാം പത്നീഭ്യഃ
കറുത്ത കഴുത്തുള്ളവ അഗ്നിയ്ക്ക്, കപ്പില നിറമുള്ളവ സോമനു, വെള്ള നിറമുള്ളവ വായുവിന്, അടയാളമില്ലാത്തവ ആദിതിക്ക്, ഒരേ രൂപമുള്ളവ ധാത്രിക്ക്, കിടാക്കുട്ടികൾ ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാർക്ക്.
കൃഷ്ണാ ഭൌമാ ധൂമ്രാ ഽ ആന്തരിക്ഷാ ബൃഹന്തോ ദിവ്യാഃ ശബലാ വൈദ്യുതാഃ സിധ്മാസ് താരകാഃ
കറുത്തവ ഭൂമിക്കാണ്, പുക നിറമുള്ളവ അന്തരീക്ഷത്തിനാണ്, വലിയവ ആകാശത്തിനാണ്, പുള്ളിപ്പുള്ളിയവ മിന്നലിനാണ്, ചാരനിറമുള്ളവ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കാണ്.
ധൂമ്രാന് വസന്തായാ ലഭതേ ശ്വേതാന് ഗ്രീഷ്മായ കൃഷ്ണാന് വര്ഷാഭ്യോ ഽരുണാഞ്ഛരദേ പൃഷതോ ഹേമന്തായ പിശങ്ഗാഞ്ഛിശിരായ
വസന്തത്തിന് പുക നിറമുള്ളവ, ഗ്രീഷ്മത്തിന് വെള്ള നിറമുള്ളവ, മഴക്കാലത്ത് കറുത്തവ, ശരത്കാലത്ത് ചുവപ്പു പുള്ളിയവ, ഹേമന്തത്തിൽ കപ്പില നിറമുള്ളവ, ശിശിരത്തിൽ ചാരനിറമുള്ളവ ലഭിക്കുന്നു.
ത്ര്യവയോ ഗായത്ര്യൈ പഞ്ചാവയസ് ത്രിഷ്ടുഭേ ദിത്യവാഹോ ജഗത്യൈ ത്രിവത്സാ ഽ അനുഷ്ടുഭേ തുര്യവാഹ ഽ ഉഷ്ണിഹേ
മൂന്നു വയസ്സുള്ളവ ഗായത്രീക്ക്, അഞ്ചു വയസ്സുള്ളവ തൃഷ്ടുപ്ക്കു, രണ്ട് വയസ്സുള്ള കാളകൾ ജഗതിക്ക്, മൂന്ന് കിടാക്കുട്ടിയുള്ളവ അനുഷ്ടുപ്ക്കു, നാല് വയസ്സുള്ള കാളകൾ ഉഷ്ണിക്ക്.
പഷ്ഠവാഹോ വിരാജ ഽ ഉക്ഷാണോ ബൃഹത്യാ ഽ ഋഷഭാഃ കകുഭേ ഽനഡ്വാഹഃ പങ്ക്ത്യൈ ധേനവോ ഽതിച്ഛന്ദസേ
ആറ് വയസ്സുള്ള കാളകൾ വിരാജിന്, കാളപ്പശുക്കൾ ബൃഹതിക്ക്, കാളകൾ കകുബിന്, അനഡ്വാഹം പംക്തിക്ക്, പശുക്കൾ അതിഛന്ദസിന്.
കൃഷ്ണഗ്രീവാ ഽ ആഗ്നേയാ ബഭ്രവഃ സൌമ്യാ ഽ ഉപധ്വസ്താഃ സാവിത്രാ വത്സതര്യഃ സാരസ്വത്യഃ ശ്യാമാഃ പൌഷ്ണാഃ പൃശ്നയോ മാരുതാ ബഹുരൂപാ വൈശ്വദേവാ വശാ ദ്യാവാപൃഥിവീയാഃ
കറുത്ത കഴുത്തുള്ളവ അഗ്നിയ്ക്ക്, കപ്പില നിറമുള്ളവ സോമനു, ഉപധ്വസ്ത എന്നവ സാവിത്രിക്ക്, കിടാക്കുട്ടികൾ സരസ്വതിക്ക്, കറുത്തവ പൗഷ്ണനു, പുള്ളിപ്പുള്ളിയവ മാർത്ത്യർക്കു, പല രൂപമുള്ളവ വിശ്വദേവന്മാർക്ക്, വിനയമുള്ളവ ദ്യാവാപൃഥിവിക്ക്.
ഉക്താഃ സംചരാ ഽ ഏതാ ഽ ഐന്ദ്രാഗ്നാഃ കൃഷ്ണാഃ വാരുണാഃ പൃശ്നയോ മാരുതാഃ കായാസ് തൂപരാഃ
ഇവയാണ് സഞ്ചാരികളായി പറഞ്ഞത്: ഇന്ദ്ര-അഗ്നി ദ്വയം, കറുത്തവ, വരുണ ദ്വയം, പുള്ളിപ്പുള്ളിയവ, മാർത്ത്യർ, രൂപങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മുകളിൽ ഉള്ളവ.
അഗ്നയേ ഽനീകവതേ പ്രഥമജാന് ആ ലഭതേ മരുദ്ഭ്യഃ സാംതപനേഭ്യഃ സവാത്യാന് മരുദ്ഭ്യോ ഗൃഹമേധിഭ്യോ ബഷ്കിഹാന് മരുദ്ഭ്യഃ ക്രീഡിഭ്യഃ സꣳസൃഷ്ടാന് മരുദ്ഭ്യഃ സ്വതവദ്ഭ്യോഽനുസൃഷ്ടാന്
പല മുഖങ്ങളുള്ള അഗ്നിക്ക്, ആദ്യം ജനിച്ചവൻ മാർത്ത്യരിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നു; ചൂട് നൽകുന്ന മാർത്ത്യർക്കു സവാതി; ഗൃഹസ്ഥ മാർത്ത്യർക്കു ബഷ്കിഹ; കളിക്കുന്ന മാർത്ത്യർക്കു കലർന്നവ; സ്വത്വം ഉള്ള മാർത്ത്യർക്കു അനുഗമിക്കുന്നവ.
ഉക്താഃ സംചരാ ഽ ഏതാ ഽ ഐന്ദ്രാഗ്നാഃ പ്രാശൃങ്ഗാ മാഹേന്ദ്രാ ബഹുരൂപാ വൈശ്വകര്മണാഃ
ഇവയാണ് സഞ്ചാരികളായി പറഞ്ഞത്: ഇന്ദ്ര-അഗ്നി ദ്വയം, കൊമ്പുള്ളവ, മഹേന്ദ്രൻ, പല രൂപമുള്ള വിശ്വകർമ്മൻ.
ധൂമ്രാ ബഭ്രുനീകാശാഃ പിതൄണാꣳ സോമവതാം ബഭ്രവോ ബഭ്രുനീകാശാഃ പിതൄണാം ബര്ഹിഷദാം കൃഷ്ണാ ബഭ്രുനീകാശാഃ പിതൄണാമ് അഗ്നിഷ്വാത്താനാം കൃഷ്ണാഃ പൃഷന്തസ് ത്രൈയമ്ബകാഃ
പുക നിറമുള്ള, കപ്പില നിറമുള്ളവ സോമം ഉള്ള പിതൃകൾക്ക്; കപ്പില നിറമുള്ളവ ബർഹിസിൽ ഇരിക്കുന്ന പിതൃകൾക്ക്; കറുത്ത, കപ്പില നിറമുള്ളവ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച പിതൃകൾക്ക്; കറുത്ത, പുള്ളിപ്പുള്ളിയവ ത്രയംബകർക്കു.
ഉക്താഃ സംചരാ ഽ ഏതാ ശുനാസീരീയാഃ ശ്വേതാ വായവ്യാഃ ശ്വേതാഃ സൌര്യാഃ
ഇവയാണ് സഞ്ചാരികളായി പറഞ്ഞത്: ശുനാസീരനു ചേർന്നവ, വായുവിന്റെ വെള്ള നിറമുള്ളവ, സൂര്യന്റെ വെള്ള നിറമുള്ളവ.
വസന്തായ കപിഞ്ജലാന് ആ ലഭതേ ഗ്രീഷ്മായ കലവിങ്കാന് വര്ഷാഭ്യസ് തിത്തിരീഞ്ഛരദേ വര്തികാ ഹേമന്തായ കകരാഞ്ഛിശിരായ വികകരാന്
വസന്തത്തിന് കപിഞ്ചളൻ, ഗ്രീഷ്മത്തിന് കലവിങ്കം, മഴക്കാലത്ത് തിത്തിരി, ശരത്കാലത്ത് വർത്തിക, ഹേമന്തത്തിൽ കാക്ക, ശിശിരത്തിൽ കാക്കരൻ ലഭിക്കുന്നു.
സമുദ്രായ ശിശുമാരാന് ആലഭതേ പര്ജന്യായ മണ്ഡൂകാന് അദ്ഭ്യോ മത്സ്യാന് മിത്രായ കുലീപയാന് വരുണായ നാക്രാന്
സമുദ്രത്തിന് ശിശുമാരൻ, പർജന്യനു തവള, ജലങ്ങൾക്ക് മീൻ, മിത്രനു കുലീപയ പക്ഷി, വരുണനു മുതല.
സോമായ ഹꣳസാന് ആ ലഭതേ വായവേ ബലാകാ ഽ ഇന്ദ്രാഗ്നിഭ്യാം ക്രുഞ്ചാന് മിത്രായ മദ്ഗൂന് വരുണായ ചക്രവാകാന്
സോമനു ഹംസം, വായുവിന് ബാലാക, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചേർന്ന് കുരഞ്ഞ്, മിത്രനു മദ്ഗു, വരുണനു ചക്രവാകം ലഭിക്കുന്നു.
അഗ്നയേ കുടരൂന് ആ ലഭതേ വനസ്പതിഭ്യ ഽ ഉലൂകാന് അഗ്നീഷോമാഭ്യാം ചാഷാന് അശ്വിഭ്യാം മയൂരാന് മിത്രാവരുണാഭ്യാം കപോതാന്
അഗ്നിക്ക് കൂറ്റൻ, വനസ്പതികൾക്ക് ആണ്ടി, അഗ്നിയും സോമനും ചേർന്ന് ചാഷ്, അശ്വിനികൾക്ക് മയിലുകൾ, മിത്രനും വരുണനും ചേർന്ന് പ്രാവുകൾ ലഭിക്കുന്നു.
സോമായ ലബാന് ആ ലഭതേ ത്വഷ്ട്രേ കൌലീകാന് ഗോഷാദീര് ദേവാനാം പത്നീഭ്യഃ കുലീകാ ദേവജാമിഭ്യോ ഽഗ്നയേ ഗൃഹപതയേ പാരുഷ്ണാന്
സോമനു ലബം, ത്വഷ്ടാവിന് കൌലീക പക്ഷി, പശുവളപ്പുകൾക്ക് ദേവതകളുടെ ഭാര്യമാരുടെ പക്ഷികൾ, അഗ്നിക്ക്, ഗൃഹപതിക്ക്, പാരുഷ്ണ പക്ഷികൾ.
അഹ്നേ പാരാവതാന് ആ ലഭതേ രാത്ര്യൈ സീചാപൂര് അഹോരാത്രയോഃ സംധിഭ്യോ ജതൂര് മാസേഭ്യോ ദാത്യൌഹാന്ത് സംവത്സരായ മഹതഃ സുപര്ണാന്
പകലിന് പാരാവതം, രാത്രിക്ക് സീചാപൂ, പകലും രാത്രിയും ചേർന്ന സമയത്ത് ജതൂ, മാസങ്ങൾക്ക് ദാത്യുഹ, സംവത്സരത്തിന് വലിയ സൂപർണ്ണം ലഭിക്കുന്നു.
അശ്വസ് തൂപരോ ഗോമൃഗസ് തേ പ്രാജാപത്യാഃ കൃഷ്ണഗ്രീവ ഽ ആഗ്നേയോ രരാടേ പുരസ്താത് സാരസ്വതീ മേഷ്യ് അധസ്താദ്ധന്വോര് ആശ്വിനാവ് അധോരാമൌ ബാഹ്വോഃ സൌമപൌഷ്ണഃ ശ്യാമോ നാഭ്യാꣳ സൌര്യയാമൌ ശ്വേതശ് ച കൃഷ്ണശ് ച പാര്ശ്വയോസ് ത്വാഷ്ട്രൌ ലോമശസക്ഥൌ സക്ഥ്യോര് വായവ്യഃ ശ്വേതഃ പുച്ഛ ഽ ഇന്ദ്രായ സ്വപസ്യായ വേഹദ് വൈഷ്ണവോ വാമനഃ
കുതിരയാണ് മേല്പ്രദേശം, പശുവും മൃഗവും നിന്നുടേത്, പ്രജാപതിയുടെ സന്താനമേ. കറുത്ത കഴുത്തുള്ളത് അഗ്നിയുടെതായാണ് മുന്നിൽ, സാരസ്വതീ ആടാണ് താഴെ മണലിന് കീഴിൽ; അശ്വിനികളുടെത് താഴത്തെ തോളുകൾ; സൌമ്യനും പൗഷ്ണനും കൈകളിൽ; കറുത്തത് നാഭിയിൽ; സൂര്യന്റെത് ഇരുവശങ്ങളിൽ; വെള്ളയും കറുപ്പും പാർശ്വങ്ങളിൽ ത്വഷ്ടാവിന്റെത്; മുടിയുള്ളത് തോളുകളിൽ വായുവിന്റെത്; വെള്ളപൂച്ച ഇന്ദ്രനു, മനോഹരമായത് സ്വപസ്യനു; വലിയ വൈഷ്ണവൻ വാമനൻ.
ചുവപ്പും പുകച്ചുവപ്പും കർക്കന്ദു ചുവപ്പും സൌമ്യനു; കപ്പിയും ചുവന്ന കപ്പിയും വെള്ളകപ്പിയും വരുണന്റെത്; വെള്ളപ്പാടുള്ളത്, മറ്റൊരു വെള്ളപ്പാടുള്ളത്, എല്ലായിടത്തും വെള്ളപ്പാടുള്ളത് സാവിത്രിയുടെത്; വെള്ളകൈ, മറ്റൊരു വെള്ളകൈ, എല്ലായിടത്തും വെള്ളകൈ ബൃഹസ്പതിയുടെത്; പുള്ളിപ്പശു, ചെറുപുള്ളിപ്പശു, വലിയ പുള്ളിപ്പശു മൈത്രാവരുണ്യന്റെത്.
പുള്ളിയുള്ളത്, കുറുകെ പുള്ളിയുള്ളത്, മേലോട്ട് പുള്ളിയുള്ളത് മാരുതന്റെത്; ഇളംചുവപ്പ്, ചുവന്നവാലുള്ളത്, പുള്ളിയുള്ളത് സാരസ്വതിയുടെത്; പ്ലീഹയുള്ള ചെവി, തുമ്പയുള്ള ചെവി, മേലോട്ട് ഇരുമ്പ് ചെവി ത്വഷ്ടാവിന്റെത്; കറുത്ത കഴുത്ത്, വെള്ളക്കണ്ണ്, അടയാളമുള്ള തോളുകൾ ഇന്ദ്രാഗ്നിയുടെത്; കറുത്ത വിരൽ, ചെറു വിരൽ, വലിയ വിരൽ ഉഷസ്സിന്റെത്.