കാ സ്വിദ് ആസീത് പൂര്വചിത്തിഃ കിꣳ സ്വിദ് ആസീദ് ബൃഹദ് വയഃ । കാ സ്വിദ് ആസീത് പിലിപ്പിലാ കാ സ്വിദ് ആസീത് പിശങ്ഗിലാ
മുൻ ആലോചന എന്തായിരുന്നു? വലിയ ശക്തി എന്തായിരുന്നു? പിലിപ്പിലാ എന്തായിരുന്നു? പിശങ്ങിലാ എന്തായിരുന്നു?
ദ്യൌര് ആസീത് പൂര്വചിത്തിഃ അശ്വ ഽ ആസീദ് ബൃഹദ് വയഃ । അവിര് ആസീത് പിലിപ്പിലാ രാത്രിര് ആസീത് പിശങ്ഗിലാ
ആകാശം മുൻ ആലോചനയായിരിന്നു; കുതിര വലിയ ശക്തിയായിരിന്നു. ആടാണ് പിലിപ്പിലാ; രാത്രി പിശങ്ങിലാ.
വായുഷ് ട്വാ പചതൈര് അവതു । അസിതഗ്രീവശ് ഛാഗൈഃ । ന്യഗ്രോധശ് ചമസൈഃ । ശല്മലിര് വൃദ്ധ്യാ । ഏഷ സ്യ രാഥ്യോ വൃഷാ । പഡ്ഭിശ് ചതുര്ഭിര് ഏദ് അഗന് । ബ്രഹ്മാകൃഷ്ണശ് ച നോ ഽവതു । നമോ ഽഗ്നയേ
വായു പാകം ചെയ്തവയാൽ നിന്നെ കാക്കട്ടെ; കറുത്ത കഴുത്തുള്ള ആടുകൾ കൊണ്ടും; ന്യഗ്രോധം കിണ്ണങ്ങൾ കൊണ്ടും; ശൽമലി വൃക്ഷത്തിന്റെ വളർച്ച കൊണ്ടും. ഇതാണ് രഥത്തിന്റെ കാള; നാലു കാലുകളോടെ ഇത് എത്തി. കറുത്ത ബ്രാഹ്മണൻ ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ. അഗ്നിക്കു നമസ്കാരം.
സꣳശിതോ രശ്മിനാ രഥഃ സꣳശിതോ രശ്മിനാ ഹയഃ । സꣳശിതോ അപ്സ്വ് അപ്സുജാ ബ്രഹ്മാ സോമപുരോഗവഃ
രശ്മിയാൽ രഥം ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; രശ്മിയാൽ കുതിരയും ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; വെള്ളത്തിൽ, വെള്ളത്തിൽ ജനിച്ചവരിൽ, സോമയാഗത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ.
സ്വയം വാജിꣳസ് തന്വം കല്പയസ്വ സ്വയം യജസ്വ സ്വയം ജുഷസ്വ । മഹിമാ തേ ഽന്യേന ന സംനശേ
തനിക്കു താനായി കുതിരയുടെ രൂപം സൃഷ്ടിക്കണം; താനായി യജ്ഞം നടത്തണം; താനായി സ്വീകരിക്കണം. നിന്റെ മഹത്വം മറ്റൊരാളാൽ കുറയുന്നില്ല.
ന വാ ഽ ഉ ഽ ഏതന് മ്രിയസേ ന രിഷ്യസി ദേവാꣳ൨ഽ ഇദ് ഏഷി പഥിഭിഃ സുഗേഭിഃ । യത്രാസതേ സുകൃതോ യത്ര തേ യയുസ് തത്ര ത്വാ ദേവഃ സവിതാ ദധാതു
നീ മരിക്കുകയോ നശിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; ദേവന്മാരുടെ നല്ല വഴികളിലൂടെ നീ പോകുന്നു. നല്ലവരിരിക്കുന്നിടത്തും, നിന്റെ ജനങ്ങൾ ചെന്നിടത്തും, അവിടെ ദേവൻ സവിറ്റാവ് നിന്നെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
പ്രാണായ സ്വാഹാ । അപാനായ സ്വാഹാ । വ്യാനായ സ്വാഹാ അമ്ബേ ഽ അമ്ബികേ ഽമ്ബാലികേ ന മാ നയതി കശ് ചന । സസസ്ത്യ് അശ്വകഃ സുഭദ്രികാം കാമ്പീലവാസിനീമ്
പ്രാണനു സ്വാഹാ; അപാനനു സ്വാഹാ; വ്യാനനു സ്വാഹാ. അമ്മേ, അംബികേ, അംബാലികേ, ആരും എന്നെ എങ്ങോട്ടും കൊണ്ടുപോകരുതേ. ഭാഗ്യം നിറഞ്ഞ അശ്വം കാംപീലവാസിനിയായ സുഖദായിനിയിലേക്കു പോകട്ടെ.
ഗണാനാം ത്വാ ഗണപതിꣳ ഹവാമഹേ പ്രിയാണാം ത്വാ പ്രിയപതിꣳ ഹവാമഹേ നിധീനാം ത്വാ നിധിപതിꣳ ഹവാമഹേ വസോ മമ । ആഹമ് അജാനി ഗര്ഭധമ് ആ ത്വമ് അജാസി ഗര്ഭധമ്
നാം ഗണങ്ങളുടെ നാഥനേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ പ്രിയനേ, ധനങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. വസോ, നീ എന്റേതാവണം. ഞാൻ ഗർഭധാരിയായ് ജനിച്ചു, നീയും അങ്ങനെ തന്നെ ജനിച്ചു.
താ ഽ ഉഭൌ ചതുരഃ പദഃ സമ്പ്ര സാരയാവ സ്വര്ഗേ ലോകേ പ്രോര്ണുവാഥാം വൃഷാ വാജീ രേതോധാ രേതോ ദധാതു
നിങ്ങൾ ഇരുവരും നാലു കാലുകളോടെ ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ; സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ നിങ്ങൾ വളരട്ടെ. കാളയും കുതിരയും വിത്ത് വഹിക്കുന്നവനും വിത്ത് ഇടട്ടെ.
ഉത്സക്ഥ്യാ ഽ അവ ഗുദം ധേഹി സമ് അഞ്ജിം ചാരയാ വൃഷന് । യ സ്ത്രീണാം ജീവഭോജനഃ
ഉറച്ചിരിക്കുന്ന ഭാഗം താഴെ ഇറക്കൂ; കാള അവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോകട്ടെ. അവൻ സ്ത്രീകൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്ന ആഹാരമാണ്.
യകാസകൌ ശകുന്തികാഹലഗ് ഇതി വഞ്ചതി । ആ ഹന്തി ഗഭേ പസോ നിഗല്ഗലീതി ധാരകാ
'യകാസകൗ ശകുന്തികാഹലഗ്' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ വഞ്ചിക്കുന്നു. അവൻ മൃഗത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ 'നിഗൽഗലീതി' എന്ന ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി അടിക്കുന്നു.
യകോ ഽസകൌ ശകുന്തക ഽ ആഹലഗ് ഇതി വഞ്ചതി । വിവക്ഷത ഽ ഇവ തേ മുഖമ് അധ്വര്യോ മാ നസ് ത്വമ് അഭി ഭാഷഥാഃ
'യകോ, അസകൗ, ശകുന്തക, ആഹലഗ്' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ വഞ്ചിക്കുന്നു. സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, അധ്വര്യോ, നിന്റെ വായ് ഞങ്ങളോട് അധികം പറയരുത്.
മാതാ ച തേ പിതാ ച തേ ഽഗ്രം വൃക്ഷസ്യ രോഹതഃ । പ്രതിലാമീതി തേ പിതാ ഗഭേ മുഷ്ടിമ് അതꣳസയത്
നിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും വളരുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ ഉണ്ട്. 'പ്രതിലാമിതി' എന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ ഗർഭത്തിൽ കയ്യ് അമർത്തി.
മാതാ ച തേ പിതാ ച തേ ഽഗ്രേ വൃക്ഷസ്യ ക്രീഡതഃ । വിവക്ഷത ഽഇവ തേ മുഖം ബ്രഹ്മന് മാ നസ് ത്വം വദോ ബഹു
നിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും വൃക്ഷത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ കളിക്കുന്നു. സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണനേ, നിന്റെ വായ് ഞങ്ങളോട് അധികം പറയരുത്.
ഊര്ധ്വമ് ഏനാമ് ഉച്ഛ്രാപയ ഗിരൌ ഭാരꣳ ഹരന്ന് ഇവ । അഥാസ്യൈ മധ്യമ് ഏധതാꣳ ശീതേ വാതേ പുനന്ന് ഇവ
അവളെ പർവതത്തിൽ ഭാരമെടുത്ത് കയറ്റുന്നതുപോലെ ഉയർത്തൂ. പിന്നെ, തണുത്ത കാറ്റിൽ ശുദ്ധിയാകുന്നതുപോലെ അവളുടെ നടുവു വളരട്ടെ.
ഊര്ധ്വമ് ഏനമ് ഉച്ഛ്രാപയ ഗിരൌ ഭാരꣳ ഹരന്ന് ഇവ । അഥാസ്യ മധ്യമ് ഏജതു ശീതേ വാതേ പുനന്ന് ഇവ
അവനെ പർവതത്തിൽ ഭാരമെടുത്ത് കയറ്റുന്നതുപോലെ ഉയർത്തൂ. പിന്നെ, തണുത്ത കാറ്റിൽ ശുദ്ധിയാകുന്നതുപോലെ അവന്റെ നടുവു ചലിക്കട്ടെ.
യദ് അസ്യാ ഽ അꣳഹുഭേദ്യാഃ കൃധു സ്ഥൂലമ് ഉപാതസത് । മുഷ്കാവിദസ്യാ ഽ ഏജതോ ഗോശഫേ ശകുലാവ് ഇവ
അവളുടെ ഗർഭപാളികൾ കട്ടിയാകുമ്പോൾ അവളുടെ മുഷ്കങ്ങൾ പശുവിന്റെ കാൽമുട്ടുപോലെ ചലിക്കുന്നു.
യദ് ദേവാസോ ലലാമഗും പ്ര വിഷ്ടീമിനമ് ആവിഷുഃ । സക്ഥ്നാ ദേദിശ്യതേ നാരീ സത്യസ്യാക്ഷിഭുവോ യഥാ
ദേവന്മാർ അലങ്കാരമുള്ളവളെ, വിശാലനിതംബിനിയെ, വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവൾ നടുവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നു, സത്യത്തിന്റെ കണ്ണ് കുഴികൾപോലെ.
യദ്ധരിണോ യവമ് അത്തി ന പുഷ്ടം പശു മന്യതേ । ശൂദ്രാ യദ് അര്യജാരാ ന പോഷായ ധനായതി
മാൻ യവം തിന്നുമ്പോൾ, അതിനെ പശുക്കളെപ്പോലെ പോഷണമെന്നു കരുതുന്നില്ല. ശൂദ്രൻ ആര്യസ്ത്രീയുടെ പ്രേമികനായാൽ, സമ്പത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
യദ്ധരിണോ യവമ് അത്തി ന പുഷ്ടം ബഹു മന്യതേ । ശൂദ്രോ യദ് അര്യായൈ ജാരോ ന പോഷമ് അനു മന്യതേ
മാൻ യവം തിന്നുമ്പോൾ, അതിനെ വലിയ പോഷണമെന്നു കരുതുന്നില്ല. ശൂദ്രൻ ആര്യസ്ത്രീയുടെ പ്രേമികനായാൽ, അതിനെ പോഷണമെന്നു കരുതുന്നില്ല.
ദധിക്രാവ്ണോ ഽ അകാരിഷം ജിഷ്ണോര് അശ്വസ്യ വാജിനഃ । സുരഭി നോ മുഖാ കരത് പ്ര ണ ഽ ആയൂꣳഷി താരിഷത്
ജയശാലിയായ വേഗമുള്ള കുതിരയായ ദധിക്രാവ്ണിനെ ഞാൻ ഒരുക്കി. അവന്റെ വായ് ഞങ്ങൾക്ക് സുഗന്ധമായിരിക്കട്ടെ; അവൻ ഞങ്ങളെ ദീർഘായുസ്സിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
ഗായത്രീ ത്രിഷ്ടുബ് ജഗത്യ് അനുഷ്ടുപ് പങ്ക്ത്യാ സഹ । ബൃഹത്യ് ഉഷ്ണിഹാ കകുപ് സൂചീഭിഃ ശമ്യന്തു ത്വാ
ഗായത്രീ, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതീ, അനുഷ്ടുപ്, പങ്ക്തി, ബ്രിഹതീ, ഉഷ്ണിഹ്, കകുപ് എന്നിവയും സൂചീവാക്യങ്ങളും നിന്നെ ശമിപ്പിക്കട്ടെ.
ദ്വിപദാ യാശ് ചതുഷ്പദാസ് ത്രിപദാ യാശ് ച ഷട്പദാഃ । വിച്ഛന്ദാ യാശ് ച സച്ഛന്ദാഃ സൂചീഭിഃ ശമ്യന്തു ത്വാ
രണ്ടു കാലുള്ളവ, നാലു കാലുള്ളവ, മൂന്നു കാലുള്ളവ, ആറു കാലുള്ളവ, വ്യത്യസ്തമായവയും ശരിയായവയും സൂചീവാക്യങ്ങളോടെ നിന്നെ ശമിപ്പിക്കട്ടെ.
മഹാനാമ്ന്യോ രേവത്യോ വിശ്വാ ആശാഃ പ്രഭൂവരീഃ । മൈഘീര് വിദ്യുതോ വാചഃ സൂചീഭിഃ ശമ്യന്തു ത്വാ
മഹത്തായവ, പ്രകാശമുള്ളവ, എല്ലാ ദിക്കുകളും, ശക്തിയുള്ളവ, മേഘംപോലെയുള്ളവ, മിന്നൽപോലെയുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ, സൂചീവാക്യങ്ങളോടെ നിന്നെ ശമിപ്പിക്കട്ടെ.
നാര്യസ് തേ പത്ന്യോ ലോമ വിചിന്വന്തു മനീഷയാ । ദേവാനാം പത്ന്യോ ദിശഃ സൂചീഭിഃ ശമ്യന്തു ത്വാ
പുരുഷനേ, നിന്റെ ഭാര്യമാർ വിവേകത്തോടെ നിന്റെ മുടി വേർതിരിക്കട്ടെ; ദേവന്മാരുടെ ഭാര്യമാരായ ദിശകളും സൂചീവാക്യങ്ങളോടെ നിന്നെ ശമിപ്പിക്കട്ടെ.
രജതാ ഹരിണീഃ സീസാ യുജോ യുജ്യന്തേ കര്മഭിഃ । അശ്വസ്യ വാജിനസ് ത്വചി സിമാഃ ശമ്യന്തു ശമ്യന്തീഃ
വെള്ളി, ഹരിണികൾ, സീസം, കൂട്ട് എന്നിവ പ്രവർത്തികളാൽ ഒന്നിച്ച് ചേർക്കപ്പെടുന്നു. കുതിരയുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉള്ള അതിരുകളും കെട്ടുകളും ഉറപ്പായി കെട്ടപ്പെടട്ടെ.
കുവിദ് അങ്ഗ യവമന്തോ യവം ചിദ് യഥാ ദാന്ത്യ് അനുപൂര്വം വിയൂയ । ഇഹേഹൈഷാം കൃണുഹി ഭോജനാനി യേ ബര്ഹിഷോ നമ ഽ ഉക്തിം യജന്തി
യവം ഉള്ളവർ, യവം തന്നെ ക്രമമായി പൊടിയാക്കുമ്പോൾ, ഇവിടെയുണ്ടാകുന്നവർക്കു, അർപ്പണവാക്കുകളോടെ ദർഭയിൽ പൂജ ചെയ്യുന്നവർക്ക്, നീ ഭക്ഷണം ഒരുക്കണം.
കസ് ത്വാ ഛ്യതി കസ് ത്വാ വി ശാസ്തി കസ് തേ ഗാത്രാണി ശമ്യതി । ക ഽ ഉ തേ ശമിതാ കവിഃ
ആർ നിന്നെ മുറിക്കുന്നു? ആർ നിന്നെ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു? ആർ നിന്റെ അവയവങ്ങൾ കെട്ടുന്നു? ആരാണ് നിന്റെ കെട്ടുന്നവൻ, ആ ജ്ഞാനി?
ഋതവസ്ത ഽ ഋതുഥാ പര്വ ശമിതാരോ വി ശാസതു । സംവത്സരസ്യ തേജസാ ശമീഭിഃ ശമ്യന്തു ത്വാ
കാലങ്ങൾ, കാലചക്രത്തിലെ ബന്ധങ്ങൾ, കെട്ടുന്നവർ, ഇവർ നിന്നെ നിയന്ത്രിക്കട്ടെ. വർഷത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, കെട്ടുകളാൽ, അവർ നിന്നെ ഉറപ്പിച്ചു കെട്ടട്ടെ.
അഗ്നിഃ പശുര് ആസീത് തേനായജന്ത സ ഽ ഏതം ലോകമ് അജയദ് യസ്മിന്ന് അഗ്നിഃ സ തേ ലോകോ ഭവിഷ്യതി തം ജേഷ്യസി പിബൈതാ ഽ അപഃ । വായുഃ പശുര് ആസീത് തേനായജന്ത സ ഽ ഏതം ലോകമ് അജയദ് യസ്മിന് വായുഃ സ തേ ലോകോ ഭവിഷ്യതി തം ജേഷ്യസി പിബൈതാ ഽ അപഃ । സൂര്യഃ പശുര് ആസീത് തേനായജന്ത സ ഽ ഏതം ലോകമ് അജയദ് യസ്മിന്ത് സൂര്യഃ സ തേ ലോകോ ഭവിഷ്യതി തം ജേഷ്യസി പിബൈതാ ഽ അപഃ
അഗ്നി മൃഗമായിരുന്നു; അവനെ ഉപയോഗിച്ച് യജ്ഞം നടത്തി, ആ ലോകം ജയിച്ചു. അഗ്നി ഉള്ള ലോകം നിന്റെതാകും; നീ അതിനെ ജയിക്കും, ഈ വെള്ളം കുടിക്കണം. വായു മൃഗമായിരുന്നു; അവനെ ഉപയോഗിച്ച് യജ്ഞം നടത്തി, ആ ലോകം ജയിച്ചു. വായു ഉള്ള ലോകം നിന്റെതാകും; നീ അതിനെ ജയിക്കും, ഈ വെള്ളം കുടിക്കണം. സൂര്യൻ മൃഗമായിരുന്നു; അവനെ ഉപയോഗിച്ച് യജ്ഞം നടത്തി, ആ ലോകം ജയിച്ചു. സൂര്യൻ ഉള്ള ലോകം നിന്റെതാകും; നീ അതിനെ ജയിക്കും, ഈ വെള്ളം കുടിക്കണം.