ഗോഭിര് ന സോമമ് അശ്വിനാ മാസരേണ പരിസ്രുതാ । സമ് അധാതꣳ സരസ്വത്യാ സ്വാഹേന്ദ്രേ സുതം മധു
പശുക്കളോടൊപ്പം, അശ്വിനീദേവന്മാരേ, മാസാന്ത്യയാഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന സോമം സർസ്വതിയോടൊപ്പം ചേർത്ത്, മധുരമായ പാനീയം ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി സ്വാഹാ ഉച്ചാരിച്ച് സമർപ്പിച്ചു.
അശ്വിനാ ഹവിര് ഇന്ദ്രിയം നമുചേര് ധിയാ സരസ്വതീ । ആ ശുക്രമ് ആസുരാദ് വസു മഘമ് ഇന്ദ്രായ ജഭ്രിരേ
അശ്വിനീദേവന്മാരേ, ഹവിരാകുന്ന ശക്തിയാണ്; സർസ്വതീ, നമുചിയുടെ ചിന്തയോടെ, പ്രകാശമുള്ള ദൈവിക സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും ഇന്ദ്രനു കൊണ്ടുവന്നു.
യമ് അശ്വിനാ സരസ്വതീ ഹവിഷേന്ദ്രമ് അവര്ധയന് । സ ബിഭേദ വലം മഘം നമുചാവ് ആസുരേ സചാ
അശ്വിനീദേവന്മാരും സർസ്വതിയും ഹവിരിലൂടെ ഇന്ദ്രനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ട്, അവൻ നമുചിയെന്ന അസുരനോടൊപ്പം വല എന്ന ധനഭണ്ഡാരം തകർത്ത് തുറന്നു.
തമ് ഇന്ദ്രꣳ സചാശ്വിനോഭാ സരസ്വതീ । ദധാനാ ഽ അഭ്യ് അനൂഷത ഹവിഷാ യജ്ഞ ഽ ഇന്ദ്രിയൈഃ
അശ്വിനീദേവന്മാരും സർസ്വതിയും കൂടെ നിന്നു, ഹവിരുമായി, ആ ഇന്ദ്രനെ യാഗഹവിയും ശക്തികളുംകൊണ്ട് കൂടുതൽ ശക്തനാക്കി.
യ ഽ ഇന്ദ്ര ഽ ഇന്ദ്രിയം ദധുഃ സവിതാ വരുണോ ഭഗഃ । സ സുത്രാമാ ഹവിഷ്പതിര് യജമാനായ സശ്ചത
സവിതാവും വരുണനും ഭാഗനും ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി അവനിൽ നിക്ഷേപിച്ചു; ആ ദൃഢനായ, ഹവിരിന്റെ അധിപൻ, യജമാനനോടൊപ്പം ചേർന്നു.
സവിതാ വരുണോ ദധദ് യജമാനായ ദാശുഷേ । ആദത്ത നമുചേര് വസു സുത്രാമാ ബലമ് ഇന്ദ്രിയമ്
സവിതാവും വരുണനും സേവനശീലിയായ യജമാനനു സമ്പത്ത് നൽകി; അവർ നമുചിയുടെ സമ്പത്ത് എടുത്തു, ദൃഢനായ ശക്തിയും ബലവും ഇന്ദ്രനു നൽകി.
വരുണഃ ക്ഷത്രമ് ഇന്ദ്രിയം ഭഗേന സവിതാ ശ്രിയമ് । സുത്രാമാ യശസാ ബലം ദധാനാ യജ്ഞമ് ആശത
വരുണൻ അധികാരവും ശക്തിയും നൽകി, ഭാഗനും സവിതാവും സമൃദ്ധിയും നൽകി; ദൃഢമായ മഹത്വവും ബലവും കൈവശമാക്കി, അവർ യാഗത്തോടു ചേർന്നു.
അശ്വിനാ ഗോഭിര് ഇന്ദ്രിയമ് അശ്വേഭിര് വീര്യം ബലമ് । ഹവിഷേന്ദ്രꣳ സരസ്വതീ യജമാനമ് അവര്ദ്ധയന്
അശ്വിനീദേവന്മാർ പശുക്കളാൽ ശക്തിയും, കുതിരകളാൽ വീര്യവും ബലവും നൽകി; സർസ്വതീ ഹവിരിലൂടെ യജമാനനെ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ശക്തിപ്പെടുത്തി.
താ നാസത്യാ സുപേശസാ ഹിരണ്യവര്തനീ നരാ । സരസ്വതീ ഹവിഷ്മതീന്ദ്ര കര്മസു നോ ഽവത
ആ ഇരുവരും, നാസത്യന്മാർ, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചവരും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ചക്രങ്ങളുള്ളവരുമാണ്; സർസ്വതീ ഹവിരിൽ സമൃദ്ധയുമാണ്—ഇവർ ഇന്ദ്രന്റെ കര്മങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
താ ഭിഷജാ സുകര്മണാ സാ സുദുഘാ സരസ്വതീ । സ വൃത്രഹാ ശതക്രതുര് ഇന്ദ്രായ ദധുര് ഇന്ദ്രിയമ്
ആ രണ്ടു ചികിത്സകരും, നല്ല പ്രവൃത്തിയുള്ളവരും, സർസ്വതീ നല്ല പാൽ നൽകുന്നവളുമാണ്; വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്ന, നൂറു ശക്തിയുള്ളവളായ അവൾ ഇന്ദ്രനു ശക്തി നൽകി.
യുവꣳ സുരാമമ് അശ്വിനാ നമുചാവ് ആസുരേ സചാ । വിപിപാനാഃ സരസ്വതീന്ദ്രം കര്മസ്വ് ആവത
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും, അശ്വിനീദേവന്മാരേ, സോമപാനത്തോടെ, നമുചിയെന്ന അസുരനോടൊപ്പം, സർസ്വതിയും, ആഴമായി പാനമാക്കി, ഇന്ദ്രന്റെ കര്മങ്ങളിൽ സഹായിക്കട്ടെ.
പുത്രമ് ഇവ പിതരാവ് അശ്വിനോഭേന്ദ്രാവഥുഃ കാവ്യൈര് ദꣳസനാഭിഃ । യത് സുരാമം വ്യപിബഃ ശചീഭിഃ സരസ്വതീ ത്വാ മഘവന്ന് അഭിഷ്ണക്
മകനെ രക്ഷിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളെപ്പോലെ, അശ്വിനീദേവന്മാർ ജ്ഞാനത്താലും ശക്തികളാലും ഇന്ദ്രനെ സംരക്ഷിച്ചു; സർസ്വതീ, മഘവാനോടൊപ്പം, ശക്തികളോടെ സോമം പാനമാക്കിയപ്പോൾ.
യസ്മിന്ന് അശ്വാസ ഽ ഋഷഭാസ ഽ ഉക്ഷണോ വശാ മേഷാ ഽ അവസൃഷ്ടാസ ഽ ആഹുതാഃ । കീലാലപേ സോമപൃഷ്ഠായ വേധസേ ഹൃദാ മതിം ജനയേ ചാരുമ് അഗ്നയേ
എവിടെ കുതിരകളും കാളകളും കാളവണ്ടികളും പശുക്കളും ആടുകളും വിട്ടുവിടപ്പെടുകയും സമർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, സോമം ആസ്വദിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയായ സൃഷ്ടാവായ അഗ്നിക്കായി എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മനോഹരമായ ഒരു ചിന്ത ഞാൻ ഉണർത്തുന്നു.
അഹാവ്യ് അഗ്നേ ഹവിര് ആസ്യേ തേ സ്രുചീവ ഘൃതം ചമ്വീവ സോമഃ । വാജസനിꣳ രയിമ് അസ്മേ സുവീരം പ്രശസ്തം ധേഹി യശസം ബൃഹന്തമ്
അഗ്നേ, നിനക്കായി ഹോമം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ചമച് നെയ്യുപോലെയും പാത്രത്തിലെ സോമംപോലെയും. ശക്തിയും ധൈര്യവും നിറഞ്ഞ, പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും ഉള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കു നല്കേണമേ.
അശ്വിനാ തേജസാ ചക്ഷുഃ പ്രാണേന സരസ്വതീ വീര്യമ് । വാചേന്ദ്രോ ബലേനേന്ദ്രായ ദധുര് ഇന്ദ്രിയമ്
അശ്വിന്മാർ തങ്ങളുടെ തേജസ്സിലൂടെ കാഴ്ചയും, സർസ്വതി ശ്വാസത്തിലൂടെ ജീവശക്തിയും, വാക്ക് ഇന്ദ്രനു ബലവും, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഗോമദ് ഊ ഷു ണാസത്യാ അശ്വാവദ് യാതമ് അശ്വിനാ । വര്തീ രുദ്രാ നൃപായ്യമ്
അശ്വിന്മാർ, പശുക്കളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ സമ്പത്തോടെ വരിക; മനുഷ്യരുടെ നേതാക്കളായ രുദ്രന്മാർ, ഭരണംകൊണ്ടു സമീപിക്കണം.
ന യത് പരോ നാന്തരഽ ആദധര്ഷദ് വൃഷണ്വസൂ । ദുഃശꣳസോ മര്ത്യോ രിപുഃ
ബലവും സമ്പത്തും ഉള്ളവനെ പുറത്തുകാരനും അകത്തുകാരനും ശത്രുവും മറ്റേതെങ്കിലും മനുഷ്യൻമാരും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
താ ന ഽ ആ വോഢമ് അശ്വിനാ രയിം പിശങ്ഗസംദൃശമ് । ധിഷ്ണ്യാ വരിവോവിദമ്
അശ്വിന്മാർ, പൊന്നുപോലുള്ള തിളക്കമുള്ള ആ സമ്പത്ത് നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു തരിക, വഴികൾ തുറക്കുന്ന മഹാശക്തന്മാരേ.
പാവകാ നഃ സരസ്വതീ വാജേഭിര് വാജിനീവതീ । യജ്ഞം വഷ്ടു ധിയാവസുഃ
ശുദ്ധയും കുതിരകളാൽ സമ്പന്നയുമായ സർസ്വതി, ധന്യയുമായ അവൾ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം ദയയോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ചോദയിത്രീ സൂനൃതാനാം ചേതന്തീ സുമതീനാമ് । യജ്ഞം ദധേ സരസ്വതീ
നല്ല വാക്കുകൾക്ക് പ്രചോദനവും നല്ല ചിന്തകൾക്ക് ഉണർവുമാകുന്ന സർസ്വതി, യജ്ഞം സ്ഥാപിച്ചു.
മഹോ ഽ അര്ണഃ സരസ്വതീ പ്ര ചേതയതി കേതുനാ । ധിയോ വിശ്വാ വി രാജതി
വലിയതും ഒഴുകുന്നതുമായ സർസ്വതി, തന്റെ ചിഹ്നംകൊണ്ട് ബുദ്ധിയെ ഉണർത്തുന്നു; അവൾ എല്ലാ ചിന്തകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രാ യാഹി ചിത്രഭാനോ സുതാ ഽ ഇമേ ത്വായവഃ । അണ്വീഭിസ് തനാ പൂതാസഃ
പ്രഭയുള്ള ഇന്ദ്രാ, വരിക; ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം നിനക്കാണ്. ശുദ്ധമായ ഈ അർപ്പണങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രാ യാഹി ധിയേഷിതോ വിപ്രജൂതഃ സുതാവതഃ । ഉപ ബ്രഹ്മാണി വാഘതഃ
ഇന്ദ്രാ, പ്രാർത്ഥനയാൽ പ്രചോദിതനായി, ജ്ഞാനികൾ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനരികേ വരിക; ഭക്തരുടെ ഗാനം സമീപിക്കണം.
ഇന്ദ്രാ യാഹി തൂതുജാന ഽ ഉപ ബ്രഹ്മാണി ഹരിവഃ । സുതേ ദധിഷ്വ നശ് ചനഃ
ഇന്ദ്രാ, നീ വേഗത്തിൽ വരിക, കവിള് നിറഞ്ഞവനേ; ഭക്തരുടെ ഗാനം സമീപിക്കണം; ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കണമേ.
അശ്വിനാ പിബതാം മധു സരസ്വത്യാ സജോഷസാ । ഇന്ദ്രഃ സുത്രാമാ വൃത്രഹാ ജുഷന്താꣳ സോമ്യം മധു
അശ്വിന്മാരും സർസ്വതിയും ചേർന്ന് മധുരമായ സോമം പാനമാകട്ടെ; വൃത്രനെ ജയിച്ച ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ സോമപാനം സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ഇമം മേ വരുണ ശ്രുധീ ഹവമ് അദ്യാ ച മൃഡയ । ത്വാമ് അസ്വസ്യുര് ആ ചകേ
വരുൺ, എന്റെ ഈ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണം, ഇന്നുതന്നെ ദയ കാണിക്കണം; രക്ഷയില്ലാത്തവർ നിന്നിലേക്കാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.
തത് ത്വാ യാമി ബ്രഹ്മണാ വന്ദമാനസ് തദ് ആ ശാസ്തേ യജമാനോ ഹവിര്ഭിഃ । അഹേഡമാനോ വരുണേഹ ബോധ്യ് ഉരുശꣳസ മാ ന ഽ ആയുഃ പ്ര മോഷീഃ
പ്രാർത്ഥനയോടെ ഞാൻ നിന്നെ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു; യജമാനൻ ഹോമങ്ങൾകൊണ്ട് നിന്നെ തേടുന്നു; വരുൺ, ഇവിടെ കോപിക്കരുതേ — ദയയോടെ ശ്രദ്ധിക്കണം, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് നീ എടുക്കരുതേ.
ത്വം നോ അഗ്നേ വരുണസ്യ വിദ്വാന് ദേവസ്യ ഹേഡോ ഽ അവ യാസിസീഷ്ഠാഃ । യജിഷ്ഠോ വഹ്നിതമഃ ശോശുചാനോ വിശ്വാ ദ്വേഷാꣳസി പ്ര മുമുഗ്ധ്യ് അസ്മത്
അഗ്നേ, വരുൺന്റെ മനസ്സറിയുന്നവനായി, ദേവന്റെ ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം; യജ്ഞത്തിന് ഏറ്റവും യോഗ്യനും പ്രകാശമുള്ളവനുമായ നീ, എല്ലാ വൈരങ്ങളെയും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റണം.
സ ത്വം നോ ഽ അഗ്നേ ഽവമോ ഭവോതീ നേദിഷ്ഠോ ഽ അസ്യാ ഉഷസോ വ്യുഷ്ടൌ । അവ യക്ഷ്വ നോ വരുണꣳ രരാണോ വീഹി മൃഡീകꣳ സുഹവോ ന ഽ ഏധി
അഗ്നേ, ഈ ഉഷസ്സിന്റെ ഉദയത്തിൽ നീ ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത രക്ഷകനാവണം; വരുൺനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക, ദയയോടെ, എളുപ്പത്തിൽ വിളിക്കാവുന്നവനാവണം.
മഹീമൂ ഷു മാതരꣳ സുവ്രതാനാമ് ഋതസ്യ പത്നീമ് അവസേ ഹുവേമ । തുവിക്ഷത്രാമ് അജരന്തീമ് ഉരൂചീꣳ സുശര്മാണമ് അദിതിꣳ സുപ്രണീതിമ്
നന്മയുള്ളവരുടെ മഹത്തായ മാതാവിനെയും സത്യത്തിന്റെ ഭാര്യയെയും സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; മഹാശക്തിയുള്ളതും വഞ്ചനയില്ലാത്തതും വിശാലമായതും നല്ല സംരക്ഷണവും ഉത്തമമായ വഴികാട്ടലും നൽകുന്ന അതിതിയെ.