പരി തേ ദൂഡഭോ രഥോഽസ്മാꣳ അശ്നോതു വിശ്വതഃ । യേന രക്ഷസി ദാശുഷഃ
സകലദിശകളിലും നിന്നെ എത്തുന്ന നിന്റെ രഥം ഞങ്ങളെ ചുറ്റിക്കൊള്ളട്ടെ; അതിലൂടെ നീ ഭക്തനെ രക്ഷിക്കുന്നു.
ഭൂര് ഭുവഃ സ്വഃ സുപ്രജാഃ പ്രജാഭി സ്യാꣳ സുവീരോ വീരൈഃ സുപോഷഃ പോഷൈഃ । നര്യ പ്രജാം മേ പാഹി । ശꣳസ്യ പശൂന് മേ പാഹി । അഥര്യ പിതും മേ പാഹി
ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, ആകാശം—നല്ല സന്തതിയും വീര്യശാലിയായ പുത്രന്മാരും സമൃദ്ധമായ പോഷണവും ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ. മഹാനേ, എന്റെ ജനങ്ങളെ കാക്കണം; പ്രശംസനീയനേ, എന്റെ കന്നുകാലികളെ കാക്കണം; അശ്രാന്തനേ, എന്റെ പിതാവിനെ കാക്കണം.
ആഗന്മ വിശ്വവേദസമ് അസ്മഭ്യം വസുവിത്തമമ് । അഗ്നേ സമ്രാഡ് അഭി ദ്യുമ്നമ് അഭി സഹ ഽ ആ യച്ഛസ്വ
സർവ്വജ്ഞനെയും ഞങ്ങൾ സമ്പത്തിന്റെ ഉത്തമദായകനായവനെയും സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. അഗ്നേ, രാജാവേ, ഞങ്ങൾക്കു മഹത്വവും ശക്തിയും നൽകണം.
അയമ് അഗ്നിര് ഗൃഹപതിര് ഗാര്ഹപത്യഃ പ്രജായാ വസുവിത്തമഃ । അഗ്നേ ഗൃഹപതേ ഽഭി ദ്യുമ്നമ് അഭി സഹ ഽ ആ യച്ഛസ്വ
ഈ അഗ്നിയാണ് ഈ വീട്ടിന്റെ അധിപനും കുടുംബത്തിന്റെ സംരക്ഷകനും കുടുംബത്തിന് സമ്പത്തിന്റെ ഉത്തമദായകനുമാണ്. അഗ്നേ, ഗൃഹപതിയായവനേ, ഞങ്ങൾക്കു മഹത്വവും ശക്തിയും നൽകണം.
അയമ് അഗ്നിഃ പുരീഷ്യോ രയിമാന് പുഷ്ടിവര്ധനഃ । അഗ്നേ പുരീഷ്യാഭി ദ്യുമ്നമ് അഭി സഹ ഽ ആ യച്ഛസ്വ
ഈ അഗ്നിയാണ് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനും സമ്പന്നനും സമൃദ്ധി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും. അഗ്നേ, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾക്കു മഹത്വവും ശക്തിയും നൽകണം.
ഗൃഹാ മാ ബിഭീത മാ വേപധ്വമൂര്ജം ബിഭ്രത ഽ ഏമസി । ഊര്ജം ബിഭ്രദ് വഃ സുമനാഃ സുമേധാ ഗൃഹാന് ഐമി മനസാ മോദമാനഃ
വീടുകളേ, ഭയപ്പെടരുത്, വിറയരുത്; ശക്തി കൈവശം വെച്ച് ഞങ്ങൾ പ്രവേശിക്കുന്നു. ശക്തിയോടെ, നല്ല മനസ്സും നല്ല ബുദ്ധിയും കൊണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ വീടുകളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
യേഷാമ് അധ്യേതി പ്രവസന് യേഷു സൌമനസോ ബഹുഃ । ഗൃഹാന് ഉപ ഹ്വയാമഹേ തേ നോ ജാനന്തു ജാനതഃ
യാത്രക്കാരൻ താമസിക്കുന്ന വീടുകളിലും, ഏറെ സൗഹൃദം നിറഞ്ഞവരിലും, അത്തരം വീടുകളെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ അവരെ തിരിച്ചറിയുന്നതുപോലെ അവർ ഞങ്ങളെ തിരിച്ചറിയട്ടെ.
ഉപഹൂതാഽ ഇഹ ഗാവഽ ഉപഹൂതാഽ അജാവയഃ । അഥോ ഽഅന്നസ്യ കീലാല ഽഉപഹൂതോ ഗൃഹേഷു നഃ । ക്ഷേമായ വഃ ശാന്ത്യൈ പ്ര പദ്യേ ശിവꣳ ശഗ്മꣳ ശംയോഃ ശംയോഃ
കാളകളും ആടുകളും ചെമ്മരികളും ഇവിടെ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അന്നത്തിന്റെ സാരവും നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും സമാധാനത്തിനും ഞാൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു; എല്ലായ്പ്പോഴും നന്മയും സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഏദമ് അഗന്മ ദേവയജനം പൃഥിവ്യാ യത്ര ദേവാസോ ഽ അജുഷന്ത വിശ്വേ । ഇമാ ഽ ആപഃ ശമ് ഉ മേ സന്തു ദേവീഃ । ഓഷധേ ത്രായസ്വ । ഋക് സാമാഭ്യാ സംതരന്തോ യജുര്ഭീ രായസ് പോഷേണ സമ് ഇഷാ മദേമ । സ്വധിതേ മൈനꣳ ഹിꣳസീഃ
നാം ഭൂമിയിൽ ദേവന്മാരുടെ ആലയത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു, അവിടെയാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നത്. ഈ ദൈവികജലങ്ങൾ എനിക്ക് സമാധാനം നൽകട്ടെ. ഔഷധമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ. ഋക്, സാമം എന്നിവയുടെ സഹായത്തോടെ, യജുസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ സമ്പത്തിലും പോഷണത്തിലും നാം വളരട്ടെ. വിശുദ്ധയായവളേ, അവനെ ദോഷം ചെയ്യരുതേ.
ആപോ ഽ അസ്മാന് മാതരഃ ശുന്ധയന്തു ഘൃതേന നോ ഘൃതപ്വഃ പുനന്തു । വിശ്വꣳ ഹി രിപ്രം പ്രവഹന്തി ദേവീഃ । ഉദ് ഇദാഭ്യഃ ശുചിര് ആ പൂത ഽ ഏമി । ദീക്ഷാതപസോസ് തനൂര് അസി തം ത്വാ ശിവാꣳ ശഗ്മാം പരി ദധേ ഭദ്രം വര്ണം പുഷ്യന്
ജലങ്ങൾ, ഞങ്ങളുടെ മാതാക്കളേ, ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കണേ; നെയ്യുള്ളവൾ, നെയ്യാൽ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കണേ. ദൈവികജലങ്ങൾ എല്ലാ അശുദ്ധിയും ഒഴുക്കിക്കളയുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശുദ്ധനും വിശുദ്ധനുമായി അവരെ സമീപിക്കുന്നു. നീ ദീക്ഷയുടെയും തപസ്സിന്റെയും ശരീരമാണ്; നിന്നെ ഞാൻ ശുഭവും ദയയുള്ളതുമായ രൂപത്തിൽ ധരിക്കുന്നു.
മഹീനാം പയോ സി വര്ചോദാ ഽ അസി വര്ചോ മേ ദേഹി । വൃത്രസ്യാസി കനീനകശ് ചക്ഷുര്ദാ ഽ അസി ചക്ഷുര് മേ ദേഹി
നീ മഹത്തായവരുടെ പാൽപോലെയാണ്; നീ തേജസ്സിന്റെ ദാനിയാണ്—എനിക്ക് തേജസ് നൽകണേ. നീ വൃത്രന്റെ കണ്ണിന്റെ കണികയാണു—എനിക്ക് കാഴ്ച നൽകണേ.
ചിത്പതിര് മാ പുനാതു । വാക്പതിര് മാ പുനാതു । ദേവോ മാ സവിതാ പുനാത്വ് അച്ഛിദ്രേണ പവിത്രേണ സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിഃ । തസ്യ തേ പവിത്രപതേ പവിത്രപൂതസ്യ യത്കാമഃ പുനേ തച് ഛകേയമ്
ചൈതന്യത്തിന്റെ അധിപൻ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. വാക്കിന്റെ അധിപൻ എന്നെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ. ദേവനായ സവിറ്റാവ് സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ, അക്ഷതമായ ശുദ്ധമായ വാടികളാൽ എന്നെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ. വാടിയുടെ അധിപനേ, വാടിയിൽ ശുദ്ധമായവനേ, നിന്റെ ശുദ്ധമായ ആഗ്രഹം ഞാൻ നേടട്ടെ.
ആ വോ ദേവാസ ഽ ഈമഹേ വാമം പ്രയത്യ് അധ്വരേ । ആ വോ ദേവാസ ആശിഷോ ഽ യജ്ഞിയാസോ ഹവാമഹേ
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ യാഗത്തിൽ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം തേടിയാണ് വരുന്നത്. ദേവന്മാരേ, യാഗയോഗ്യരായവരേ, ഞങ്ങൾ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കായി നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു.
സ്വാഹാ യജ്ഞം മനസഃ । സ്വാഹോരോര് അന്തരിക്ഷാത് । സ്വാഹാ ദ്യാവാപൃഥിവീഭ്യാമ് । സ്വാഹാ വാതാദ് ആ രഭേ സ്വാഹാ
മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള യാഗത്തിന് സ്വാഹാ. ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ളതിനു സ്വാഹാ. ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്കായി സ്വാഹാ. വായുവിൽ നിന്നുള്ളതിനു സ്വാഹാ.
ആകൂത്യൈ പ്രയുജേ ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ മേധായൈ മനസേ ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ ദീക്ഷായൈ തപസേ ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ സരസ്വത്യൈ പൂഷ്ണേ ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ ആപോ ദേവീര് ബൃഹതീര് വിശ്വശമ്ഭുവോ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഽ ഉരോ ഽ അന്തരിക്ഷ । ബൃഹസ്പതയേ ഹവിഷാ വിധേമ സ്വാഹാ
ആഗ്രഹത്തിനായി അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ; ജ്ഞാനത്തിനും മനസ്സിനും അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ; ദീക്ഷയ്ക്കും തപസ്സിനും അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ; സരസ്വതിക്കും പൂഷണുമുള്ള അഗ്നിക്കു സ്വാഹാ. ദൈവികമായ മഹത്തായ എല്ലാ ദയയുള്ള ജലങ്ങൾക്കും, ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്കും, വിശാലമായ ആകാശത്തിനും, ബൃഹസ്പതിക്കു ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു, സ്വാഹാ.
വിശ്വോ ദേവസ്യ നേതുര് മര്തോ വുരീത സഖ്യമ് । വിശ്വോ രായ ഽ ഇഷുധ്യതി ദ്യുമ്നം വൃണീത പുഷ്യസേ സ്വാഹാ
എല്ലാ മനുഷ്യരും ദൈവികനായ നേതാവിന്റെ സൗഹൃദം തേടട്ടെ. എല്ലാവരും സമ്പത്ത് നേടാൻ ശ്രമിക്കട്ടെ; മഹത്വം സമ്പാദിച്ച് സമൃദ്ധി നേടട്ടെ—സ്വാഹാ.
ഋക്സാമയോഃ ശില്പേ സ്ഥഃ തേ വാമ് ആ രഭേ തേ മാ പാതമാസ്യ യജ്ഞസ്യോദൃചഃ । ശര്മാസി ശര്മ മേ യച്ഛ നമസ് തേ ഽ അസ്തു മാ മാ ഹിꣳസീഃ
നിങ്ങൾ ഋക്, സാമം എന്നിവയുടെ കലയിൽ വസിക്കുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഈ യാഗത്തിൽ നിന്നു നിങ്ങൾ വീഴരുത്. നീ അഭയം തന്നെയാണു—എനിക്ക് അഭയം നൽകണേ. നമസ്കാരം, എന്നെ ദോഷം ചെയ്യരുതേ.
ഊര്ഗ് അസ്യ് ആങ്ഗിരസ്യൂര്ണമ്രദാ ഽ ഊര്ജം മയി ധേഹി । സോമസ്യ നീവിര് അസി । വിഷ്ണോഃ ശര്മാസി ശര്മ യജമാനസ്യ । ഇന്ദ്രസ്യ യോനിര് അസി । സുസസ്യാഃ കൃഷീസ് കൃധി । ഉച് ഛ്രയസ്വ വനസ്പത ഽഊര്ധ്വോ മാ പാഹ്യ് അꣳഹസഽ ആസ്യ യജ്ഞസ്യോദൃചഃ
നീ അങ്കിരസിന്റെ ശക്തിയാണ്, ഉണ്ണുന്തയാളാണ്; ആ ശക്തി എനിക്ക് നൽകണേ. നീ സോമയുടെ ബന്ധനമാണ്. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ അഭയമാണ്, യജമാനന്റെ അഭയമാണ്. നീ ഇന്ദ്രന്റെ ഗർഭമാണ്. നല്ല വിളവുള്ള കൃഷി ഉണ്ടാക്കണേ. മരമേ, ഉയർന്ന് നില്ക്കൂ; എന്നെ ദോഷത്തിൽ നിന്ന്, ഈ യാഗത്തിന് വിരുദ്ധമായതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണേ.
വ്രതം കൃണുതാഗ്നിര് ബ്രഹ്മാഗ്നിര് യജ്ഞോ വനസ്പതിര് യജ്ഞിയഃ । ദൈവീം ധിയം മനാമഹേ സുമൃഡീകാമ് അഭിഷ്ടയേ വര്ചോധാം യജ്ഞവാഹസꣳ സുതീര്ഥാ നോ ഽഅസദ് വശേ । യേ ദേവാ മനോജാതാ മനോയുജോ ദക്ഷക്രതവസ് തേ നോ ഽവന്തു തേ നഃ പാന്തു തേഭ്യഃ സ്വാഹാ
അഗ്നിയും ബ്രഹ്മയും യാഗവും യജ്ഞവൃക്ഷവും വ്രതം സ്ഥാപിക്കട്ടെ. ദൈവികമായ, ദയയുള്ള, വിജയത്തിനും തേജസ്സിനും അനുയോജ്യമായ ജ്ഞാനം ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു—അത് ഞങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വരട്ടെ. മനസ്സിൽ ജനിച്ച, മനസ്സാൽ ചേരുന്ന, ദക്ഷതയുള്ള ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; അവർക്കായി സ്വാഹാ.
ശ്വാത്രാഃ പീതാ ഭവത യൂയമ് ആപോ ഽഅസ്മാകമ് അന്തര് ഉദരേ സുശേവാഃ । താ ഽഅസ്മഭ്യമ് അയക്ഷ്മാഽ അനമീവാ ഽഅനാഗസഃ സ്വദന്തു ദേവീര് അമൃതാ ഽ ഋതാവൃധഃ
ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് രുചികരവും പോഷകവുമാകട്ടെ, ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വസിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ സേവിക്കാവുന്നവരാകട്ടെ. ഈ ദൈവികമായ അമൃതസ്വരൂപികളായ, സത്യം പാലിക്കുന്ന ജലങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആരോഗ്യവും രോഗമില്ലായ്മയും പാപരഹിതത്വവും നൽകട്ടെ.
ഇയം തേ യജ്ഞിയാ തനൂഃ । അപോ മുഞ്ചാമി ന പ്രജാമ് । അꣳഹോമുചഃ സ്വാഹാകൃതാഃ പൃഥിവീമ് ആവിശത । പൃഥിവ്യാ സംഭവ
ഇത് നിന്റെ യാഗയോഗ്യമായ ശരീരമാണ്. ഞാൻ ജലങ്ങളെ വിടുന്നു, സന്തതിയെ അല്ല. പാപം നീക്കുന്നവരേ, സ്വാഹാ വിളിച്ചവരേ, ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിക്കൂ. ഭൂമിയിൽ നിന്നു ജനിക്കൂ.
അഗ്നേ ത്വꣳ സു ജാഗൃഹി വയꣳ സു മന്ദിഷീമഹി । രക്ഷാ ണോ ഽ അപ്രയുച്ഛന് പ്രബുധേ നഃ പുനസ് കൃധി
അഗ്നേയേ, നീ ഉണർന്നിരിക്കണം; ഞങ്ങൾ ഉത്സാഹത്തോടെ നിറയട്ടെ. ഉറക്കം ഇല്ലാത്തവനേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണേ; ഞങ്ങളെ വീണ്ടും ഉണർത്തിക്കൊടുക്കണേ.
പുനര് മനഃ പുനര് ആയുര് മ ഽആഗന് പുനഃ പ്രാണഃ പുനര് ആത്മാ മഽ ആഗന് പുനശ് ചക്ഷുഃ പുനഃ ശ്രോത്രം മ ഽആഗന് । വൈശ്വാനരോഽ അദബ്ധസ് തനൂപാ ഽഅഗ്നിര് നഃ പാതു ദുരിതാദ് അവദ്യാത്
എന്റെ മനസ്സും ആയുസും വീണ്ടും വരട്ടെ; എന്റെ ശ്വാസവും ആത്മാവും വീണ്ടും വരട്ടെ; എന്റെ കാഴ്ചയും ശ്രവണശക്തിയും വീണ്ടും വരട്ടെ. ദേഹത്തെ കാത്തുകൊള്ളുന്ന അജേയനായ വൈശ്വാനരാഗ്നി, ഞങ്ങളെ ദുരിതത്തിൽ നിന്നും ദോഷത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കട്ടെ.
ത്വമ് അഗ്നേ വ്രതപാ ഽ അസി ദേവ ഽ ആ മര്ത്യേഷ്വ് ആ ത്വം യജ്ഞേഷ്വ് ഈഡ്യഃ । രാസ്വേയത്സോമാ ഭൂയോ ഭര ദേവോ നഃ സവിതാ വസോര് ദാതാ വസ്വ് അദാത്
അഗ്നേയേ, നീ ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും വ്രതങ്ങളുടെ രക്ഷകനാണ്; യാഗങ്ങളിൽ നീ സ്തുത്യനാണ്. സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ ദേവനായ സവിറ്റാവ് ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ; ആഗ്രഹിച്ച സമ്പത്ത് അവൻ നൽകട്ടെ.
ഏഷാ തേ ശുക്ര തനൂര് ഏതദ് വര്ചസ് തയാ സം ഭവ ഭ്രാജം ഗച്ഛ । ജൂര് അസി ധൃതാ മനസാ ജുഷ്ടാ വിഷ്ണവേ
ഇതാണ് നിന്റെ പ്രകാശമുള്ള രൂപം; ഇതാണ് നിന്റെ തേജസ്—അതിൽ ഒത്തുചേർന്ന്, പ്രകാശത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോവണം. നീ ഭക്തിയോടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവളാണ്, വിഷ്ണുവിനായി സമർപ്പിച്ചവളാണ്.
തസ്യാസ് തേ സത്യസവസഃ പ്രസവേ തന്വോ യന്ത്രമ് അശീയ സ്വാഹാ । ശുക്രമ് അസി ചന്ദ്രമ് അസ്യ് അമൃതമ് അസി വൈശ്വദേവമ് അസി
ആ സത്യശക്തിയുടെ പ്രേരണയിൽ, ഞാൻ നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ യന്ത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ—സ്വാഹാ. നീ പ്രകാശവാനാണ്, നീ ചന്ദ്രനാണ്, നീ അമൃതമാണ്, നീ വൈശ്വദേവനാണ്.
ചിദ് അസി മനാസി ധീര് അസി ദക്ഷിണാസി ക്ഷത്രിയാസി യജ്ഞിയാസ്യ് അദിതിര് അസ്യ് ഉഭയതഃശീര്ഷ്ണീ । സാ നഃ സുപ്രാചീ സുപ്രതീച്യ് ഏധി മിത്രസ് ത്വാ പദി ബധ്നീതാം പൂഷാഽധ്വനസ് പാത്വ് ഇന്ദ്രായാധ്യക്ഷായ
നീ ബോധമാണ്, മനസ്സാണ്, നീ ധീരതയും, ചതുരതയും, ധൈര്യവും, യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യയുമാണ്. നീ ആദിതിയാണ്, ഇരട്ട തലകൂടിയവളാണ്. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും നീ ശുഭമായി വളരട്ടെ. മിത്രൻ നിന്നെ സത്പഥത്തിൽ ബന്ധിപ്പിക്കട്ടെ, പൂഷൻ യാത്രയിൽ നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രൻ മേൽനോട്ടം വഹിക്കട്ടെ.
അനു ത്വാ മാതാ മന്യതാമ് അനു പിതാഽനു ഭ്രാതാ സഗര്ഭ്യോ ഽനു സഖാ സയൂഥ്യഃ । സാ ദേവി ദേവമ് അച്ഛേഹീന്ദ്രായ സോമꣳ രുദ്രസ് ത്വാ വര്തയതു സ്വസ്തി സോമസഖാ പുനര് ഏഹി
നിന്റെ അമ്മ സമ്മതിക്കട്ടെ, അച്ഛനും, സഹോദരനും, ഗർഭസഹോദരനും, സുഹൃത്തും, കൂട്ടുകാരനും സമ്മതിക്കട്ടെ. ദേവതയായ നീ ദേവന്റെ അടുക്കൽ പോകൂ. രുദ്രൻ നിന്നെ ഇന്ദ്രനും സോമനും അടുത്തേക്ക് നയിക്കട്ടെ. സോമസ്നേഹിതേ, നീ തിരിച്ചുവരിക.
വസ്വ്യ് അസ്യ് അദിതിര് അസ്യാദിത്യാസി രുദ്രാസി ചന്ദ്രാസി । ബൃഹസ്പതിഷ് ട്വാ സുമ്നേ രമ്ണാതു രുദ്രോ വസുഭിര് ആ ചകേ
നീ വസ്വിയാണ്, ആദിതിയാണ്, ആദിത്യയാണ്, രുദ്രയാണ്, ചന്ദ്രനാണ്. ബൃഹസ്പതി നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, രുദ്രൻ വസുക്കളോടൊപ്പം നിന്നെ സമീപിക്കട്ടെ.
അദിത്യാസ് ത്വാ മൂര്ധന്ന് ആ ജിഘര്മി ദേവയജനേ പൃഥിവ്യാഽ ഇഡായാസ് പദമ് അസി ഘൃതവത് സ്വാഹാ । അസ്മേ രമസ്വ । അസ്മേ തേ ബന്ധുഃ । ത്വേ രായഃ । മേ രായഃ । മാ വയꣳ രായസ്പോഷേണ വി യൌഷ്മ । തോതോ രായഃ
ആദിത്യരേ, ദൈവിക യജ്ഞത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ തല സ്പർശിക്കുന്നു. നീ ഭൂമിയുടെയും ഇഡയുടെയും നെയ്യാൽ നിറഞ്ഞ പടിയാണു. ഞങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കൂ. നീ ഞങ്ങളുടെ ബന്ധുവാണ്. സമ്പത്ത് നിന്നിലുണ്ട്. എന്റെ സമ്പത്ത് നിന്നിലാണു. സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടാതെ ഞങ്ങൾ അതിൽ നിന്ന് വേർപെടരുത്. അതാണ് സമ്പത്ത്.