ಯೇ ಏತಾವನ್ತಶ್ ಚ ಭೂಯಾꣳಸಶ್ ಚ ದಿಶೋ ರುದ್ರಾ ವಿತಸ್ಥಿರೇ । ತೇಷಾꣳ ಸಹಸ್ರಯೋಜನೇ ಽವ ಧನ್ವಾನಿ ತನ್ಮಸಿ
ಎಷ್ಟು ರುದ್ರರು ಇದ್ದರೂ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವರು. ಅವರ ಧನುಸ್ಸುಗಳು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ರುದ್ರೇಭ್ಯೋ ಯೇ ದಿವಿ ಯೇಷಾಂ ವರ್ಷಮ್ ಇಷವಃ । ತೇಭ್ಯೋ ದಶ ಪ್ರಾಚೀರ್ ದಶ ದಕ್ಷಿಣಾ ದಶ ಪ್ರತೀಚೀರ್ ದಶೋದೀಚೀರ್ ದಶೋರ್ಧ್ವಾಃ । ತೇಭ್ಯೋ ನಮೋ ಽ ಅಸ್ತು ತೇ ನೋ ಽವನ್ತು ತೇ ನೋ ಮೃಡಯನ್ತು ತೇ ಯಂ ದ್ವಿಷ್ಮೋ ಯಶ್ ಚ ನೋ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ತಮ್ ಏಷಾಂ ಜಮ್ಭೇ ದಧ್ಮಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ರುದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅವರ ಬಾಣಗಳು ಮಳೆಯಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಮೇಲೆ ಹತ್ತು ರುದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಲಿ. ನಾವು ಯಾರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೋ, ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಬಾಯಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಮೋ ಽಸ್ತು ರುದ್ರೇಭ್ಯೋ ಯೇ ಽನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಯೇಷಾಂ ವಾತ ಽ ಇಷವಃ । ತೇಭ್ಯೋ ದಶ ಪ್ರಾಚೀರ್ ದಶ ದಕ್ಷಿಣಾ ದಶ ಪ್ರತೀಚೀರ್ ದಶೋದೀಚೀರ್ ದಶೋರ್ಧ್ವಾಃ । ತೇಭ್ಯೋ ನಮೋ ಽ ಅಸ್ತು ತೇ ನೋ ಽವನ್ತು ತೇ ನೋ ಮೃಡಯನ್ತು ತೇ ಯಂ ದ್ವಿಷ್ಮೋ ಯಶ್ ಚ ನೋ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ತಮ್ ಏಷಾಂ ಜಮ್ಭೇ ದಧ್ಮಃ
ನಮೋ ಽಸ್ತು ರುದ್ರೇಭ್ಯೋ ಯೇ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯೇಷಾಮ್ ಅನ್ನಮ್ ಇಷವಃ । ತೇಭ್ಯೋ ದಶ ಪ್ರಾಚೀರ್ ದಶ ದಕ್ಷಿಣಾ ದಶ ಪ್ರತೀಚೀರ್ ದಶೋದೀಚೀರ್ ದಶೋರ್ಧ್ವಾಃ । ತೇಭ್ಯೋ ನಮೋ ಽ ಅಸ್ತು ತೇ ನೋ ಽವನ್ತು ತೇ ನೋ ಮೃಡಯನ್ತು ತೇ ಯಂ ದ್ವಿಷ್ಮೋ ಯಶ್ ಚ ನೋ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ತಮ್ ಏಷಾಂ ಜಮ್ಭೇ ದಧ್ಮಃ
ಅಶ್ಮನ್ನ್ ಊರ್ಜಂ ಪರ್ವತೇ ಶಿಶ್ರಿಯಾಣಾಮ್ ಽ ಅದ್ಭ್ಯ ಓಷಧೀಭ್ಯೋ ವನಸ್ಪತಿಭ್ಯೋ ಽಧಿ ಸಮ್ಭೃತಂ ಪಯಃ । ತಾಂ ನ ಽ ಇಷಮೂರ್ಜಂ ಧತ್ತ ಮರುತಃ ಸꣳರರಾಣಾಃ । ಽ ಅಶ್ಮꣳಸ್ ತೇ ಕ್ಷುತ್ । ಮಯಿ ತ ಊರ್ಕ್ । ಯಂ ದ್ವಿಷ್ಮಸ್ ತಂ ತೇ ಶುಗ್ ಋಚ್ಛತು
ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಶಕ್ತಿಯೂ, ನೀರು, ಸಸ್ಯಗಳು, ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪೋಷಕತ್ವವೂ ನಮಗೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಮಾರುತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿ. ಆ ಕಲ್ಲು ಅವರ ಹಸಿವಿಗೆ ಸಮಾನ. ಆ ಶಕ್ತಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಇರಲಿ. ನಾವು ಯಾರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಗರ್ಜನೆ ಬೀಳಲಿ.
ಇಮಾ ಮೇ ಽ ಅಗ್ನ ಽ ಇಷ್ಟಕಾ ಧೇನವಃ ಸನ್ತ್ವ್ ಏಕಾ ಚ ದಶ ಚ ದಶ ಚ ಶತಂ ಚ ಶತಂ ಚ ಸಹಸ್ರಂ ಚ ಸಹಸ್ರಂ ಚಾಯುತಂ ಚಾಯುತಂ ಚ ನಿಯುತಂ ಚ ನಿಯುತಂ ಚ ಪ್ರಯುತಂ ಚಾರ್ಬುದಂ ಚ ನ್ಯರ್ಬುದꣳ ಸಮುದ್ರಶ್ ಚ ಮಧ್ಯಂ ಚಾನ್ತಶ್ ಚ ಪರಾರ್ಧಶ್ ಚೈತಾ ಮೇ ಽ ಅಗ್ನ ಇಷ್ಟಕಾ ಧೇನವಃ ಸನ್ತ್ವ್ ಅಮುತ್ರಾಮುಷ್ಮಿಂಲ್ ಲೋಕೇ
ಅಗ್ನೇ, ನನ್ನ ಈ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಹಸುವಾಗಲಿ — ಒಂದು, ಹತ್ತು, ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ, ಕೋಟಿ, ಹತ್ತು ಕೋಟಿ, ಅರ್ಭುದ, ನ್ಯರ್ಭುದ, ಸಮುದ್ರ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ, ಪರಾರ್ಧ — ಈ ಎಲ್ಲ ಹಸುಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ.
ಋತವ ಸ್ಥ ಽ ಋತಾವೃಧ ಽ ಋತುಷ್ಠಾ ಸ್ಥ ಽ ಋತಾವೃಧಃ । ಘೃತಶ್ಚ್ಯುತೋ ಮಧುಶ್ಚ್ಯುತೋ ವಿರಾಜೋ ನಾಮ ಕಾಮದುಘಾ ಽ ಅಕ್ಷೀಯಮಾಣಾಃ
ನೀವು ಋತುಗಳಂತಿರುವಿರಿ, ಋತುಗಳಿಂದ ಬಲವಾಗಿರುವಿರಿ, ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಿರಿ, ಋತುಗಳಿಂದ ಬಲ ಪಡೆದಿರುವಿರಿ. ತುಪ್ಪವೂ, ಜೇನುಗೂ ಹರಿದುಬರುವ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ, ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ, ಕ್ಷಯವಾಗದವುಗಳು.
ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ತ್ವಾವಕಯಾಗ್ನೇ ಪರಿ ವ್ಯಯಾಮಸಿ । ಪಾವಕೋ ಽ ಅಸ್ಮಭ್ಯꣳ ಶಿವೋ ಭವ
ಅಗ್ನೇ, ಸಮುದ್ರದ ನುರೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವೆವು. ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು, ಪವಿತ್ರನಾಗಿರು.
ಹಿಮಸ್ಯ ತ್ವಾ ಜರಾಯುಣಾಗ್ನೇ ಪರಿ ವ್ಯಯಾಮಸಿ । ಪಾವಕೋ ಽ ಅಸ್ಮಭ್ಯꣳ ಶಿವೋ ಭವ
ಅಗ್ನೇ, ಹಿಮದ ಹೊದಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವೆವು. ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು, ಪವಿತ್ರನಾಗಿರು.
ಉಪ ಜ್ಮನ್ನ್ ಉಪ ವೇತಸೇಽವ ತರ ನದೀಷ್ವ್ ಆ । ಅಗ್ನೇ ಪಿತ್ತಮ್ ಅಪಾಮ್ ಅಸಿ । ಮಣ್ಡೂಕಿ ತಾಭಿರ್ ಆ ಗಹಿ ಸೇಮಂ ನೋ ಯಜ್ಞಂ ಪಾವಕವರ್ಣꣳ ಶಿವಂ ಕೃಧಿ
ಹತ್ತಿರ ಬಾ, ಕಂಬದ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಬಾ, ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟುವಂತೆ ಬಾ. ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ನೀರಿನೊಳಗಿನ ಪಿತ್ತವಂತಿದ್ದೀಯೆ. ಕಪ್ಪೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಬಾ; ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಸಿ, ಶುಭಮಾಡು.
ಅಪಾಮ್ ಇದಂ ನ್ಯಯನꣳ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ನಿವೇಶನಮ್ । ಅನ್ಯಾꣳಸ್ ಽ ತೇ ಅಸ್ಮತ್ ತಪನ್ತು ಹೇತಯಃ ಪಾವಕೋ ಽ ಅಸ್ಮಭ್ಯꣳ ಶಿವೋ ಭವ
ಇದು ನೀರಿನ ಇಳಿಜಾರೂ, ಸಮುದ್ರದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನವೂ. ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಇತರರನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು, ಪವಿತ್ರನಾಗಿರು.
ಅಗ್ನೇ ಪಾವಕ ರೋಚಿಷಾ ಮನ್ದ್ರಯಾ ದೇವ ಜಿಹ್ವಯಾ । ಆ ದೇವಾನ್ ವಕ್ಷಿ ಯಕ್ಷಿ ಚ
ಪವಿತ್ರನಾದ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಆನಂದದ ದೇವತಾಜಿಹ್ವೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಅವರಿಗೆ ಹವನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸು.
ಸ ನಃ ಪಾವಕ ದೀದಿವೋ ಗ್ನೇ ದೇವಾꣳ ಽ ಇಹಾ ವಹ । ಉಪ ಯಜ್ಞꣳ ಹವಿಶ್ ಚ ನಃ
ಪವಿತ್ರನಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಅಗ್ನೇ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಡು. ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ, ಹವನವನ್ನೂ ತಂದುಕೊಡು.
ಪಾವಕಯಾ ಯಶ್ ಚಿತಯನ್ತ್ಯಾ ಕೃಪಾ ಕ್ಷಾಮನ್ ರುರುಚ ಽ ಉಷಸೋ ನ ಭಾನುನಾ । ತೂರ್ವನ್ ನ ಯಾಮನ್ನ್ ಏತಶಸ್ಯ ನೂ ರಣ ಽ ಆ ಯೋ ಘೃಣೇ ನ ತತೃಷಾಣೋ ಽ ಅಜರಃ
ಪವಿತ್ರನೂ, ವಿವೇಕಿಯೂ, ಕರುಣಾಮಯನೂ ಆಗಿರುವವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದನು, ಹಗಲಿನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ; ವೇಗದ ಕುದುರೆ, ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆ, ಪ್ರಶಂಸೆಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವವನಂತೆ, ಅವನು ವಯಸ್ಸಿಲ್ಲದವನು.
ನಮಸ್ ತೇ ಹರಸೇ ಶೋಚಿಷೇ ನಮಸ್ ತೇ ಽ ಅಸ್ತ್ವ್ ಅರ್ಚಿಷೇ । ಅನ್ಯಾꣳಸ್ ತೇ ಅಸ್ಮತ್ ತಪನ್ತು ಹೇತಯಃ ಪಾವಕೋ ಽ ಅಸ್ಮಭ್ಯꣳ ಶಿವೋ ಭವ
ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿನ್ನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಇತರರನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು, ಪವಿತ್ರನಾಗಿರು.
ನೃಷದೇ ವೇಟ್ । ಅಪ್ಸುಷದೇ ವೇಟ್ । ಬರ್ಹಿಷದೇ ವೇಟ್ । ವನಸದೇ ವೇಟ್ । ಸ್ವರ್ವಿದೇ ವೇಟ್
ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿ, ದರ್ಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿ, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿ, ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿ.
ಯೇ ದೇವಾ ದೇವಾನಾಂ ಯಜ್ಞಿಯಾ ಯಜ್ಞಿಯಾನಾꣳ ಸಂವತ್ಸರೀಣಮ್ ಉಪ ಭಾಗಮ್ ಆಸತೇ । ಅಹುತಾದೋ ಹವಿಷೋ ಯಜ್ಞೇ ಽ ಅಸ್ಮಿನ್ತ್ ಸ್ವಯಂ ಪಿಬನ್ತು ಮಧುನೋ ಘೃತಸ್ಯ
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರು, ವರ್ಷಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿರುವವರು — ಅವರು ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಲಿ.
ಯೇ ದೇವಾ ದೇವೇಷ್ವ್ ಅಧಿ ದೇವತ್ವಮ್ ಆಯನ್ ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುರಏತಾರೋ ಽ ಅಸ್ಯ । ಯೇಭ್ಯೋ ನ ಽ ಋತೇ ಪವತೇ ಧಾಮ ಕಿಂ ಚನ ನ ತೇ ದಿವೋ ನ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಽ ಅಧಿ ಸ್ನುಷು
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಬ್ರಹ್ಮಣನ ಪೂಜಕರು — ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಏನೂ ಪವಿತ್ರವಾಗದು.
ಪ್ರಾಣದಾ ಽ ಅಪಾನದಾ ವ್ಯಾನದಾ ವರ್ಚೋದಾ ವರಿವೋದಾಃ । ಅನ್ಯಾꣳಸ್ ಽ ತೇ ಅಸ್ಮತ್ ತಪನ್ತು ಹೇತಯಃ ಪಾವಕೋ ಽ ಅಸ್ಮಭ್ಯꣳ ಶಿವೋ ಭವ
ಉಸಿರಿನ ದಾತರು, ಉಸಿರೆಳೆಯುವದನ್ನು ಕೊಡುವವರು, ಹರಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವವರು, ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕೊಡುವವರು, ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಕೊಡುವವರು. ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಇತರರನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭವಾಗಿರು, ಪವಿತ್ರನಾಗಿರು.
ಅಗ್ನಿಸ್ ತಿಗ್ಮೇನ ಶೋಚಿಷಾ ಯಾಸದ್ ವಿಶ್ವಂ ನ್ಯ್ ಅತ್ರಿಣಮ್ । ಅಗ್ನಿರ್ ನೋ ವನತೇ ರಯಿಮ್
ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕು. ಅಗ್ನಿ ನಮಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಲಿ.
ಯ ಽ ಇಮಾ ವಿಶ್ವಾ ಭುವನಾನಿ ಜುಹ್ವದ್ ಋಷಿರ್ ಹೋತಾ ನ್ಯ್ ಅಸೀದತ್ ಪಿತಾ ನಃ । ಸ ಽ ಆಶಿಷಾ ದ್ರವಿಣಮ್ ಇಚ್ಛಮಾನಃ ಪ್ರಥಮಚ್ಛದ್ ಅವರಾꣳ ಽ ಆ ವಿವೇಶ
ಯಾವ ಋಷಿಯು, ಯಜ್ಞದ್ವಾರಾ ಈ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು, ಅವನು ಆಶೀರ್ವಾದದೊಂದಿಗೆ ಧನವನ್ನೆಚ್ಚಿಸಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಕೆಳಗಿನ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಕಿꣳ ಸ್ವಿದ್ ಆಸೀದ್ ಅಧಿಷ್ಠಾನಮ್ ಆರಮ್ಭಣಂ ಕತಮತ್ ಸ್ವಿತ್ ಕಥಾಸೀತ್ । ಯತೋ ಭೂಮಿಂ ಜನಯನ್ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ ವಿ ದ್ಯಾಮ್ ಔರ್ಣೋನ್ ಮಹಿನಾ ವಿಶ್ವಚಕ್ಷಾಃ
ಆಧಾರವೇನು, ಆರಂಭವೇನು, ಕಥೆಯೆಂತಿತ್ತು? ಎಲ್ಲಿಂದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹರಡಿದನು?
ವಿಶ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುರ್ ಉತ ವಿಶ್ವತೋಮುಖೋ ವಿಶ್ವತೋಬಾಹುರ್ ಉತ ವಿಶ್ವತಸ್ಪಾತ್ । ಸಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಧಮತಿ ಸಂ ಪತತ್ರೈರ್ ದ್ಯಾವಾಭೂಮೀ ಜನಯನ್ ದೇವ ಽ ಏಕಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೈಗಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಲುಗಳು; ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಊದುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬ ದೇವರು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು.
ಕಿꣳ ಸ್ವಿದ್ ವನಂ ಕ ಽ ಉ ಸ ವೃಕ್ಷ ಽ ಆಸ ಯತೋ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ನಿಷ್ಟತಕ್ಷುಃ । ಮನೀಷಿಣೋ ಮನಸಾ ಪೃಚ್ಛತೇದ್ ಉ ತದ್ ಯದ್ ಅಧ್ಯತಿಷ್ಠದ್ ಭುವನಾನಿ ಧಾರಯನ್
ಯಾವುದು ಆ ಕಾಡು, ಯಾವುದು ಆ ಮರ, ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು? ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಯಾವುದು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದು.
ಯಾ ತೇ ಧಾಮಾನಿ ಪರಮಾಣಿ ಯಾವಮಾ ಯಾ ಮಧ್ಯಮಾ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ್ನ್ ಉತೇಮಾ । ಶಿಕ್ಷಾ ಸಖಿಭ್ಯೋ ಹವಿಷಿ ಸ್ವಧಾವಃ ಸ್ವಯಂ ಯಜಸ್ವ ತನ್ವಂ ವೃಧಾನಃ
ನಿನ್ನ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಗಳು, ಮಧ್ಯಮ ಸ್ಥಾನಗಳು, ಮತ್ತು ಈ ಸ್ಥಳಗಳು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಕಲಿಸು; ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸು.
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ್ ಹವಿಷಾ ವಾವೃಧಾನಃ ಸ್ವಯಂ ಯಜಸ್ವ ಪೃಥಿವೀಮ್ ಉತ ದ್ಯಾಮ್ । ಮುಹ್ಯನ್ತ್ವ್ ಅನ್ಯೇ ಽ ಅಭಿತೋ ಸಪತ್ನಾ ಽ ಇಹಾಸ್ಮಾಕಂ ಮಘವಾ ಸೂರಿರ್ ಅಸ್ತು
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಹೋಮದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸು; ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಇತರ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ಮಘವಂತನು ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಿ ದಾತನಾಗಿರಲಿ.
ವಾಚಸ್ ಪತಿಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಮೂತಯೇ ಮನೋಜುವಂ ವಾಜೇ ಽ ಅದ್ಯಾ ಹುವೇಮ । ಸ ನೋ ವಿಶ್ವಾನಿ ಹವನಾನಿ ಜೋಷದ್ ವಿಶ್ವಶಮ್ಭೂರ್ ಅವಸೇ ಸಾಧುಕರ್ಮಾ
ಇಂದು ನಾವು ಮಾತಿನ ಅಧಿಪತಿ, ಚುರುಕಾದ ಮನಸ್ಸಿನ, ಬಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತಕರನು, ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನು ಮಾಡುವವನು, ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗೆ ಬರಲಿ.
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ್ ಹವಿಷಾ ವರ್ಧನೇನ ತ್ರಾತಾರಮ್ ಇನ್ದ್ರಮ್ ಅಕೃಣೋರ್ ಅವಧ್ಯಮ್ । ತಸ್ಮೈ ವಿಶಃ ಸಮನಮನ್ತ ಪೂರ್ವೀರ್ ಅಯಮ್ ಉಗ್ರೋ ವಿಹವ್ಯೋ ಯಥಾಸತ್
ಹೋಮದಿಂದ ಬೆಳೆಯುವ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಕನಾಗಿ, ಜಯಿಸಲಾರದವನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಜನಾಂಗಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಈ ಬಲಶಾಲಿಯು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವನು.
ಚಕ್ಷುಷಃ ಪಿತಾ ಮನಸಾ ಹಿ ಧೀರೋ ಘೃತಮ್ ಏನೇ ಅಜನನ್ ನಮ್ನಮಾನೇ । ಯದೇದ್ ಅನ್ತಾ ಽ ಅದದೃಹನ್ತ ಪೂರ್ವ ಽ ಆದ್ ಇದ್ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಽ ಅಪ್ರಥೇತಾಮ್
ಕಣ್ಣಿನ ತಂದೆ, ಧೀರನಾದವನು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಯಾವಾಗ ಅಂತ್ಯಗಳನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು, ಆಗ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.
ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ ವಿಮನಾ ಽ ಆದ್ ವಿಹಾಯಾ ಧಾತಾ ವಿಧಾತಾ ಪರಮೋತ ಸಂದೃಕ್ । ತೇಷಾಮ್ ಇಷ್ಟಾನಿ ಸಮ್ ಇಷಾ ಮದನ್ತಿ ಯತ್ರಾ ಸಪ್ತಋಷೀನ್ ಪರ ಽ ಏಕಮ್ ಆಹುಃ
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ, ಉನ್ನತ, ದ್ರಷ್ಟಾ; ಅವರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಏಳುವರುಷಿಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ರುದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಅವರ ಬಾಣಗಳು ಗಾಳಿಯಂತಿವೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಮೇಲೆಯೂ ಹತ್ತು — ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಲಿ. ನಾವು ಯಾರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೋ, ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಬಾಯಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ರುದ್ರರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಅವರ ಬಾಣಗಳು ಅನ್ನದಂತಿವೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು, ಮೇಲೆಯೂ ಹತ್ತು — ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಲಿ. ನಾವು ಯಾರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೋ, ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಬಾಯಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.