પરં મૃત્યો ઽ અનુ પરેહિ પન્થાં યસ્ તે ઽ અન્ય ઇતરો દેવયાનાત્ । ચક્ષુષ્મતે શૃણ્વતે તે બ્રવીમિ મા નઃ પ્રજાꣳ રીરિષો મોત વીરાન્
હે મૃત્યુ, તું દૂર જા, તે માર્ગે જા જે તારો છે, દેવોના માર્ગથી અલગ. જે જોઈ અને સાંભળી શકે છે, તેને હું કહું છું: અમારાં સંતાનોને કે વીરોને તું નુકસાન ન કર.
શં વાતઃ શꣳ હિ તે ઘૃણિઃ શં તે ભવન્ત્વ્ ઇષ્ટકાઃ । શં તે ભવન્ત્વ્ અગ્નયઃ પાર્થિવાસો મા ત્વાભિ શૂશુચન્
પવન તને શાંતિ આપે, તારી તેજસ્વિતા તને શાંતિ આપે, તારી ઇંટો તને શાંતિ આપે, પૃથ્વી上的 અગ્નિ તને શાંતિ આપે; તેઓ તને દુઃખ ન આપે.
કલ્પન્તાં તે દિશસ્ તુભ્યમ્ આપઃ શિવતમાસ્ તુભ્યં ભવન્તુ સિન્ધવઃ । અન્તરિક્ષꣳ શિવં તુભ્યં કલ્પન્તાં તે દિશઃ સર્વાઃ
દિશાઓ તારા માટે તૈયાર થાય, જળો તારા માટે શુભ બને, નદીઓ તારા માટે કલ્યાણકારી બને. આકાશમાર્ગ તારા માટે શુભ બને, બધી દિશાઓ તારા માટે સુખદાયી બને.
અશ્મન્વતી રીયતે સꣳ રભધ્વમ્ ઉત્ તિષ્ઠત પ્ર તરતા સખાયઃ । અત્ર જહીમો ઽશિવા યે ઽ અસઞ્છિવાન્ વયમ્ ઉત્તરેમાભિ વાજાન્
પથ્થરવાળી ગાડી આગળ વધે છે; મિત્રો, એકસાથે પ્રયત્ન કરો, ઊઠો અને પાર જાઓ! અહીં આપણે અશુભને દૂર કરી દઈએ; અમે શુભ બનીને વિજય સાથે પાર જઈશું.
અપાઘમ્ અપ કિલ્વિષમ્ અપ કૃત્યામ્ અપો રપઃ । અપામાર્ગ ત્વમ્ અસ્મદ્ અપ દુઃષ્વપ્ન્યꣳ સુવ
પાપ દૂર થાય, દોષ દૂર થાય, દુર્વૃત્તિ દૂર થાય, દુર્ભાગ્ય દૂર થાય! હે અપામાર્ગ, અમારાથી દુઃસ્વપ્નો દૂર કર.
સુમિત્રિયા ન ઽ આપ ઽ ઓષધયઃ સન્તુ દુર્મિત્રિયાસ્ તસ્મૈ સન્તુ યો ઽસ્માન્ દ્વેષ્ટિ યં ચ વયં દ્વિષ્મઃ
જળ અને ઔષધિઓ અમારે માટે મૈત્રીપૂર્ણ બને; જે અમને દ્વેષે છે અને જેને અમે દ્વેષીએ છીએ, તેના માટે તે શત્રુરૂપ બને.
અનડ્વાહમ્ આ રભામહે સૌરભેયꣳ સ્વસ્તયે । સ ન ઽ ઇન્દ્ર ઽ ઇવ દેવેભ્યો વહ્નિઃ સંતરણો ભવ
અમે સુગંધિત વાછરડા, વાછરડાને કલ્યાણ માટે પકડીએ છીએ. દેવોમાં જેમ ઇન્દ્ર છે, તેમ હે અગ્નિ, તમે અમારો માર્ગદર્શક બનો.
ઉદ્ વયં તમસસ્ પરિ સ્વઃ પશ્યન્ત ઽ ઉત્તરમ્ । દેવં દેવત્રા સૂર્યમ્ અગન્મ જ્યોતિર્ ઉત્તમમ્
અમે અંધકારમાંથી બહાર આવી, ઉપરનું પ્રકાશ જોયું; અમે દેવોમાં દેવ એવા સૂર્યને, સર્વોચ્ચ પ્રકાશને પ્રાપ્ત કર્યો.
ઇમં જીવેભ્યઃ પરિધિં દધામિ મૈષાં નુ ગાદ્ અપરો ઽ અર્થમ્ એતમ્ । શતં જીવન્તુ શરદઃ પુરૂચીર્ અન્તર્ મૃત્યું દધતાં પર્વતેન
હું જીવંત લોકો માટે આ સીમા બાંધી છે; કોઈ બીજું પોતાના સ્વાર્થ માટે આ સીમા ન લાંઘે. તેઓ અનેક અને પૂર્ણ શરદીઓ સુધી, પર્વત જેટલી દૂર મૃત્યુને રાખીને, સો વર્ષ જીવે.
અગ્ન ઽ આયૂꣳષિ પવસ ઽ આ સુવોર્જમ્ ઇષં ચ નઃ । આરે બાધસ્વ દુચ્છુનામ્
હે અગ્નિ, અમારા આયુષ્યને શુદ્ધ કર, અમને તેજસ્વી પ્રકાશ, બળ અને સમૃદ્ધિ તરફ લઈ જા. તમામ દુઃખ અને દુર્ભાગ્યને અમથી દૂર હટાવી દે.
આયુષ્માન્ અગ્ને હવિષા વૃધાનો ઘૃતપ્રતીકો ઘૃતયોનિર્ એધિ । ઘૃતં પીત્વા મધુ ચારુ ગવ્યં પિતેવ પુત્રમ્ અભિ રક્ષતાદ્ ઇમાન્ત્ સ્વાહા
હે અગ્નિ, તું હંમેશાં આયુષ્યવાન રહે, હવનથી વધતો રહે, ઘીથી તેજસ્વી બની, ઘીમાંથી જન્મેલો બની. તું ઘી અને મીઠું, મનમોહક ગાયનું દૂધ પી, પિતા જેવો પુત્રને રક્ષે તેમ, આ બધાનું રક્ષણ કર. સ્વાહા.
પરીમે ગામ્ અનેષત પર્ય્ અગ્નિમ્ અહૃષત । દેવેષ્વ્ અક્રત શ્રવઃ ક ઽ ઇમાꣳ૨ઽ આ દધર્ષતિ
તેઓએ મારી આજુબાજુ ગાયને ફેરવી, અગ્નિને પણ ફેરવ્યો છે. દેવતાઓમાં તેમણે પ્રતિષ્ઠા સ્થાપી છે; હવે આને કોણ હરાવી શકે?
ક્રવ્યાદમ્ અગ્નિં પ્ર હિણોમિ દૂરં યમરાજ્યં ગચ્છતુ રિપ્રવાહઃ । ઇહૈવાયમ્ ઇતરો જાતવેદા દેવેભ્યો હવ્યં વહતુ પ્રજાનન્
હું માંસ ખાવા વાળા અગ્નિને દૂર મોકલું છું; તે યમરાજના લોકમાં જાઓ. અહીં બીજો જાતવેદા અગ્નિ, જાણીને, દેવતાઓ સુધી હવન પહોંચાડે.
વહ વપાં જાતવેદઃ પિતૃભ્યો યત્રૈનાન્ વેત્થ નિહિતાન્ પરાકે । મેદસઃ કુલ્યા ઽ ઉપ તાન્ત્ સ્રવન્તુ સત્યા ઽ એષામ્ આશિષઃ સં નમન્તાꣳ સ્વાહા
હે જાતવેદા, તું વપાને પિતૃઓ સુધી લઈ જા, જ્યાં તને ખબર છે કે તેઓ દૂર સ્થાને છે. ચરબીના પ્રવાહો ત્યાં પહોંચે, તેમના સાચા આશીર્વાદો અમને વંદન કરે. સ્વાહા.
સ્યોના પૃથિવિ નો ભવાનૃક્ષરા નિવેશની । યચ્છા નઃ શર્મ સપ્રથાઃ । અપ નઃ શોશુચદ્ અઘમ્
હે પૃથ્વી, તું અમારે માટે સુખદ, અડગ અને સુરક્ષિત નિવાસસ્થાન બન. અમને વિશાળ રક્ષા આપ. અમારે બધું દુઃખ દૂર કરી દે.
અસ્માત્ ત્વમ્ અધિ જાતો ઽસિ ત્વદ્ અયં જાયતાં પુનઃ । અસૌ સ્વર્ગાય લોકાય સ્વાહા
તારામાંથી આ જન્મ્યો છે; એમાંથી ફરી બીજું જન્મે. એ સ્વર્ગલોકમાં જાય. સ્વાહા.
ઋચં વાચં પ્ર પદ્યે મનો યજુઃ પ્ર પદ્યે સામ પ્રાણં પ્ર પદ્યે ચક્ષુઃ શ્રોત્રં પ્ર પદ્યે । વાગ્ ઓજઃ સહૌજો મયિ પ્રાણાપાનૌ
હું ઋચાને વાણી તરીકે સ્વીકારું છું, યજુરને મન તરીકે, સામને શ્વાસ તરીકે, દ્રષ્ટિ અને શ્રવણને સ્વીકારું છું. વાણી, બળ અને મહાન શક્તિ મારા અંદર રહે, શ્વાસ-ઉશ્વાસ સાથે.
યન્ મે છિદ્રં ચક્ષુષો હૃદયસ્ય મનસો વાતિતૃણ્ણં બૃહસ્પતિર્ મે તદ્ દધાતુ । શં નો ભવતુ ભુવનસ્ય યસ્ પતિઃ
મારા નેત્ર, હૃદય કે મનમાં જે ખામી હોય, તે બૃહસ્પતિ પૂરી કરે. જગતના સ્વામી અમને કલ્યાણ આપે.
ભૂર્ ભુવઃ સ્વઃ । તત્ સવિતુર્ વરેણ્યં ભર્ગો દેવસ્ય ધીમહિ । ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્
ભૂઃ, ભુવઃ, સ્વઃ. આપણે દેવતા સવિતાનું પવિત્ર તેજ સ્મરે છે. તે અમારા મનને પ્રેરણા આપે.
કયા નશ્ ચિત્ર ઽ આ ભુવદ્ ઊતી સદાવૃધઃ સખા । કયા શચિષ્ઠયા વૃતા
કયા આશ્ચર્યજનક ઉપકારથી અમારો હંમેશાં વધતો મિત્ર અમને મળે છે? કઈ મહાન સહાયથી તે પસંદ થાય છે?
કસ્ ત્વા સત્યો મદાનાં મꣳહિષ્ઠો મત્સદ્ અન્ધસઃ । દૃઢા ચિદ્ આરુજે વસુ
સાચા લોકોમાં તને સોમરસના આનંદમાં સૌથી વધુ પ્રિય કોણ છે? હે ધનદાતા, તું તો મજબૂતને પણ તોડી નાખે છે.
અભી ષુ ણઃ સખીનામ્ અવિતા જરિતૄણામ્ । શતં ભવાસ્ય્ ઊતિભિઃ
તું અમારા મિત્રો અને ગાયકોએ બચાવનાર બન. તું શત સહાયથી અમારો રક્ષક બન.
કયા ત્વમ્ ન ઽ ઊત્યાભિ પ્ર મન્દસે વૃષન્ । કયા સ્તોતૃભ્ય ઽ આ ભર
કયા ઉપકારથી, હે પરાક્રમી, તું અમને આનંદ આપે છે? કયા ઉપકારથી તું સ્તુતિ કરનારોને આપે છે?
ઇન્દ્રો વિશ્વસ્ય રાજતિ । શં નો ઽ અસ્તુ દ્વિપદે શં ચતુષ્પદે
ઇન્દ્ર સર્વ પર રાજ કરે છે. આપણા બે પગ વાળા અને ચાર પગ વાળાઓ માટે કલ્યાણ થાય.
શં નો મિત્રઃ શં વરુણઃ શં નો ભવત્વ્ અર્યમા । શં ન ઽ ઇન્દ્રો બૃહસ્પતિઃ શં નો વિષ્ણુર્ ઉરુક્રમઃ
મિત્ર અમારે દયાળુ રહે, વરુણ દયાળુ રહે, અર્યમા અમારે દયાળુ રહે. ઇન્દ્ર, બૃહસ્પતિ અને વિશાળ પગ વાળા વિષ્ણુ અમારે દયાળુ રહે.
શં નો વાતઃ પવતાꣳ શં નસ્ તપતુ સૂર્યઃ । શં નઃ કનિક્રદદ્ દેવઃ પર્જન્યો ઽ અભિ વર્ષતુ
પવન અમારે માટે શુભ ફૂંકાય, સૂર્ય અમને સૌમ્ય તાપ આપે. ગર્જનારો દેવ પર્જન્ય અમારે માટે શુભ વરસાદ વરસાવે.
અહાનિ શં ભવન્તુ નઃ શꣳ રાત્રીઃ પ્રતિ ધીયતામ્ । શં ન ઽ ઇન્દ્રાગ્ની ભવતામ્ અવોભિઃ શં ન ઽ ઇન્દ્રાવરુણા રાતહવ્યા । શં ન ઽ ઇન્દ્રાપૂષણા વાજસાતૌ શમ્ ઇન્દ્રાસોમા સુવિતાય શં યોઃ
અમારા દિવસો શાંતિથી ભરેલા રહે, અમારી રાતો પણ શાંતિથી પસાર થાય. ઇન્દ્ર અને અગ્નિ અમને પોતાની રક્ષા દ્વારા શાંતિ આપે, ઇન્દ્ર અને વરુણ, જે હવન સ્વીકારતા છે, તેઓ અમને શાંતિ આપે, ઇન્દ્ર અને પુષણ, જે બળ આપે છે, તેઓ અમને શાંતિ આપે, અને ઇન્દ્ર અને સોમ અમને સુખ અને સમૃદ્ધિ આપે.
શં નો દેવીર્ અભિષ્ટય ઽ આપો ભવન્તુ પીતયે । શં યોર્ અભિ સ્રવન્તુ નઃ
દેવરૂપ જળો અમારે પીવા માટે શુભ અને પોષક બને, અને અમારે માટે આશીર્વાદરૂપે વહેતી રહે.
સ્યોના પૃથિવિ નો ભવાનૃક્ષરા નિવેશની । યચ્છા નઃ શર્મ સપ્રથાઃ
હે સુમૃદુ પૃથ્વી, તું અમારે માટે મજબૂત અને સ્થિર નિવાસસ્થાન બની રહે, અને તું અમને તારી વિશાળ રક્ષા આપ.
આપો હિ ષ્ઠા મયોભુવસ્ તા ન ઽ ઊર્જે દધાતન । મહે રણાય ચક્ષસે
હે જળો, તમે આનંદ આપનારી છો, અમને પોષણ અને બળ આપો જેથી અમે મહાન દૃષ્ટિ પ્રાપ્ત કરી શકીએ.