યેના પાવક ચક્ષસા ભુરણ્યન્તં જનાꣳ૨ઽ અનુ । ત્વં વરુણ પશ્યસિ
જે તેજસ્વી દ્રષ્ટિથી, હે પ્રજ્વલિત, તું બધા લોકોને જોવે છે. હે વરુણ, તું બધું જોઈ શકે છે.
દૈવ્યાવ્ અધ્વર્યૂ ઽ આ ગતꣳ રથેન સૂર્યત્વચા । મધ્વા યજ્ઞꣳ સમ્ અઞ્જાથે । તં પ્રત્નથા । અયં વેનઃ। ચિત્રં દેવાનામ્(અ.વે.) અયં વેનઃ । ચિત્રમ્ દેવાનામ્
હે દૈવી યજમાનો, સૂર્ય જેવી તેજસ્વી રથ લઈને આવો; મધથી યજ્ઞને અભિષેક કરો. તમે પ્રાચીન છો. આ વેણ છે, દેવોમાં અદ્ભુત. આ વેણ છે, દેવોની અદ્ભુતતા.
આ ન ઽ ઇડાભિર્ વિદથે સુશસ્તિ વિશ્વાનરઃ સવિતા દેવ ઽ એતુ । અપિ યથા યુવાનો મત્સથા નો વિશ્વં જગદ્ અભિપિત્વે મનીષા
વિશ્વાનર દેવ સવિતા, ઇડા સાથેના આશીર્વાદ લઈને સભામાં અમારી પાસે આવે. જેમ યુવાનો અમાથી પ્રસન્ન થાય છે, તેમ આખું જગત પણ અમારે તરફ કૃપા અને વિચારથી વળે.
યદ્ અદ્ય કચ્ ચ વૃત્રહન્ન્ ઉદગા ઽ અભિ સૂર્ય । સર્વં તદ્ ઇન્દ્ર તે વશે
જે કાંઈ આજે, હે વૃત્રના સંહારક, તું કર્યું છે, અને હે સૂર્ય, એ બધું, હે ઇન્દ્ર, તારા વશમાં છે.
તરણિર્ વિશ્વદર્શતો જ્યોતિષ્કૃદ્ અસિ સૂર્ય । વિશ્વમ્ આ ભાસિ રોચનમ્
હે સૂર્ય, તું ઝડપી ચાલનાર, સર્વેને જોનાર અને પ્રકાશ આપનાર છે. તું આખું આકાશ પ્રકાશિત કરે છે.
તત્ સૂર્યસ્ય દેવત્વં તન્ મહિત્વં મધ્યા કર્તોર્ વિતતꣳ સં જભાર । યદેદ્ અયુક્ત હરિતઃ સધસ્થાદ્ આદ્ રાત્રી વાસસ્ તનુતે સિમસ્મૈ
આ સૂર્યનું દેવત્વ એ મહાનતા છે, જે આકાશના મધ્યમાં વ્યાપેલી છે, તેને તેણે ધારણ કરી છે. જ્યારે તેણે પોતાના સ્થાનેથી હરિતો જોડ્યા, ત્યારે રાત્રિ તેના માટે પોતાનું વસ્ત્ર ફેલાવે છે.
તન્ મિત્રસ્ય વરુણસ્યાભિચક્ષે સૂર્યો રૂપં કૃણુતે દ્યોર્ ઉપસ્થે । અનન્તમ્ અન્યદ્ રુશદ્ અસ્ય પાજઃ કૃષ્ણમ્ અન્યદ્ ધરિતઃ સં ભરન્તિ
મિત્ર અને વરુણ માટે, સૂર્ય આકાશની ગોદમાં પોતાનું રૂપ ઘડે છે. તેની એક શક્તિ અનંત અને તેજસ્વી છે, બીજી અંધારી છે; હરિતો બંનેને લઈ જાય છે.
બણ્ મહાꣳ૨ઽ અસિ સૂર્ય બડ્ આદિત્ય મહાꣳ૨ઽ અસિ । મહસ્ તે સતો મહિમા પનસ્યતે દ્ધા દેવ મહાꣳ૨ઽ અસિ
હે સૂર્ય, તું મહાન છે; હે આદિત્ય, તું મહાન છે. તારી મહાનતા સર્વે વખાણે છે. ખરેખર, હે દેવ, તું મહાન છે.
બટ્ સૂર્ય શ્રવસા મહાꣳ૨ઽ અસિ સત્રા દેવ મહાꣳ૨ઽ અસિ । મહ્ના દેવાનામ્ અસુર્યઃ પુરોહિતો વિભુ જ્યોતિર્ અદાભ્યમ્
હે સૂર્ય, તું કીર્તિમાં મહાન છે; ખરેખર, હે દેવ, તું શક્તિમાં મહાન છે. તારી મહાનતાથી તું દેવોનો સ્વામી, તેમનો યજમાન, સર્વવ્યાપી અને અવિનાશી પ્રકાશ છે.
શ્રાયન્ત ઽ ઇવ સૂર્યં વિશ્વેદ્ ઇન્દ્રસ્ય ભક્ષત । વસૂનિ જાતે જનમાન ઽ ઓજસા પ્રતિ ભાગં ન દીધિમ
જેમ તરસ્યા હોય તેમ બધા લોકો સૂર્યને જુએ છે; બધા, શક્તિ સાથે જન્મેલા, ઇન્દ્રના દાનમાં ભાગ લે છે, જેમ આપણે પણ ભાગ લઈએ.
અદ્યા દેવા ઽ ઉદિતા સૂર્યસ્ય નિર્ અꣳહસઃ પિપૃતા નિર્ અવદ્યાત્ । તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઽ ઉત દ્યૌઃ
આજે, હે દેવો, સૂર્યના ઉદય સમયે, અમને દુઃખમાંથી મુક્ત કરો, અમને અપવાદથી બચાવો. મિત્ર, વરુણ, અદિતિ, સિંધુ, પૃથ્વી અને આકાશ અમને કોઈ નુકસાન ન કરે.
આ કૃષ્ણેન રજસા વર્તમાનો નિવેશયન્ન્ અમૃતં મર્ત્યં ચ । હિરણ્યયેન સવિતા રથેના દેવો યાતિ ભુવનાનિ પશ્યન્
કાળાં આકાશમાં સંચરતાં, અમર અને નશવર બંનેને સ્થિર કરતાં, સવિતા દેવ પોતાના સુવર્ણ રથમાં બધી દુનિયાઓને જોઈને જાય છે.
પ્ર વાવૃજે સુપ્રયા બર્હિર્ એષામ્ આ વિશ્પતીવ બીરિટ ઽ ઇયાતે । વિશામ્ અક્તોર્ ઉષસઃ પૂર્વહૂતૌ વાયુઃ પૂષા સ્વસ્તયે નિયુત્વાન્
સારા રીતે પાથરાયેલ યજ્ઞકુશ આ દેવતાઓ માટે પાથરાયું છે, જેમ રાજા પોતાના સ્થાન પર આવે છે તેમ તેઓ અહીં આવે છે; ઉષા આવે ત્યારે પ્રથમ બોલાવામાં વાયુ અને પૂષણ પોતાના રથ સાથે આપણા કલ્યાણ માટે આવે છે.
ઇન્દ્રવાયૂ બૃહસ્પતિં મિત્રાગ્નિં પૂષણં ભગમ્ । આદિત્યાન્ મારુતં ગણમ્
હું ઇન્દ્ર અને વાયુ, બૃહસ્પતિ, મિત્ર અને અગ્નિ, પૂષણ, ભગ, આદિત્યો અને મારુતોના સમૂહને બોલાવું છું.
વરુણઃ પ્રાવિતા ભુવન્ મિત્રો વિશ્વાભિર્ ઊતિભિઃ । કરતાં નઃ સુરાધસઃ
વરुण અમારો રક્ષક બને અને મિત્ર પોતાના સર્વ સહાયથી અમને દેવત્વ આપે.
અધિ ન ઇન્દ્રેષાં વિષ્ણો સજાત્યાનામ્ । ઇતા મરુતો ઽ અશ્વિના । [તં પ્રત્નથા । અયં વેનઃ । યે દેવાસઃ । આ ન ઇડાભિઃ । વિશ્વેભિઃ સોમ્યં મધુ ।] (અ.વે. 7.12, 16. 19, ) ઓમાસશ્ ચર્ષણીધૃતઃ
ઇન્દ્ર, વિષ્ણુ અને તેમના સંબંધીઓ, મારુતો અને અશ્વિનીકુમારો, પ્રાચીન દેવતાઓ, આ વેણા, એ બધા દેવતાઓ, ઇડા સાથે, સર્વે મળીને અમૃત સમાન સોમ રસનો આનંદ માણે, હે લોકોના રક્ષકો.
અગ્ન ઽ ઇન્દ્ર વરુણ મિત્ર દેવાઃ શર્ધઃ પ્ર યન્ત મારુતોત વિષ્ણો । ઉભા નાસત્યા રુદ્રો ઽ અધ ગ્નાઃ પૂષા ભગઃ સરસ્વતી જુષન્ત
અગ્નિ, ઇન્દ્ર, વરુણ, મિત્ર અને બધા દેવતાઓ, મારુતો અને વિષ્ણુ, બંને અશ્વિનીકુમારો, રુદ્ર, દેવીઓ, પૂષણ, ભગ અને સરસ્વતી અમારા હવનને સ્વીકાર કરે.
ઇન્દ્રાગ્ની મિત્રાવરુણાદિતિꣳ સ્વઃ પૃથિવીં દ્યાં મરુતઃ પર્વતાꣳ૨ઽ અપઃ । હુવે વિષ્ણું પૂષણં બ્રહ્મણસ્પતિં ભગં નુ શꣳસꣳ સવિતારમૂતયે
હું ઇન્દ્ર-અગ્નિ, મિત્ર-વરुण, અદિતિ, આકાશ, પૃથ્વી, મારુતો, પર્વતો અને જળોને બોલાવું છું; વિષ્ણુ, પૂષણ, બ્રહ્મણસ્પતિ, ભગ અને સવિતાને પણ સહાય માટે બોલાવું છું.
અસ્મે રુદ્રા મેહના પર્વતાસો વૃત્રહત્યે ભરહૂતૌ સજોષાઃ । યઃ શꣳસતે સ્તુવતે ધાયિ પજ્ર ઽ ઇન્દ્રજ્યેષ્ઠા ઽ અસ્માꣳ૨ઽ અવન્તુ દેવાઃ
રુદ્રો, મહાન પર્વતો, વિત્રના વિનાશ અને હવનમાં જોડાઈને અમને રક્ષે; જે પણ સ્તુતિ કરે અને ગાયન કરે, તેમને ઇન્દ્રપ્રમુખ દેવતાઓ બચાવે.
અર્વાઞ્ચો ઽ અદ્યા ભવતા યજત્રા ઽ આ વો હાર્દિ ભયમાનો વ્યયેયમ્ । ત્રાધ્વં નો દેવા નિજુરો વૃકસ્ય ત્રાધ્વં કર્તાદ્ અવપદો યજત્રાઃ
આજે, હે પૂજનીયો, તમે નજીક આવો; હું દિલથી ભયભીત થઈને તમારી પાસે આવું છું. દેવતાઓ, અમને વાઘથી બચાવો, દુઃખ આપનારાથી બચાવો, હે પૂજનીયો.
વિશ્વે ઽ અદ્ય મરુતો વિશ્વ ઽ ઊતી વિશ્વે ભવન્ત્વ્ અગ્નયઃ સમિદ્ધાઃ । વિશ્વે નો દેવા ઽ અવસા ગમન્તુ વિશ્વમ્ અસ્તુ દ્રવિણં વાજો ઽ અસ્મે
આજે બધા મારુતો, બધા પ્રજ્વલિત અગ્નિ, બધા દેવતાઓ અમને સહાય માટે આવે; સર્વ સંપત્તિ અને બળ અમારું થાય.
વિશ્વે દેવાઃ શૃણુતેમꣳ હવં મે યે ઽ અન્તરિક્ષે ય ઽ ઉપ દ્યવિ ષ્ઠ । યે ઽ અગ્નિજિહ્વા ઽ ઉત વા યજત્રા ઽ આસદ્યાસ્મિન્ બર્હિષિ માદયધ્વમ્
બધા દેવતાઓ, મારા આ આહવાનને સાંભળો—જે આકાશમાં છે, જે સ્વર્ગમાં છે, જે અગ્નિના જિહ્વા ધરાવે છે અને જે પૂજનીય છે; આ યજ્ઞકુશ પર બેસો અને આનંદ કરો.
દેવેભ્યો હિ પ્રથમં યજ્ઞિયેભ્યો ઽમૃતત્વꣳ સુવસિ ભાગમ્ ઉત્તમમ્ । આદ્ ઇદ્ દામાનꣳ સવિતર્ વ્ય્ ઊર્ણુષે ઽનૂચીના જીવિતા માનુષેભ્યઃ
દેવતાઓ, સર્વપ્રથમ, યજ્ઞયોગ્ય, તમે અમૃતત્વ અને શ્રેષ્ઠ ભાગ આપો છો; સવિતા, તમે દાન ફેલાવો છો અને મનુષ્યોને આયુષ્ય આપો છો.
પ્ર વાયુમ્ અચ્છા બૃહતી મનીષા બૃહદ્રયિં વિશ્વવારꣳ રથપ્રામ્ । દ્યુતદ્યામા નિયુતઃ પત્યમાનઃ કવિઃ કવિમ્ ઇયક્ષસિ પ્રયજ્યો
મારી ઊંચી પ્રાર્થના વાયુને અર્પણ કરું છું, વિશાળ ધન, સર્વત્ર રક્ષા અને રથની મહાનતા માટે; તેજસ્વી, રથો અને કવિ, હે પૂજનીય, તમે કવિને આગળ લાવો છો.
ઇન્દ્રવાયૂ ઽ ઇમે સુતા ઽ ઉપ પ્રયોભિર્ આગતમ્ । ઇન્દવો વામ્ ઉશન્તિ હિ
ઇન્દ્ર અને વાયુ, આ સોમરસના પિંડો તમારા માટે છે; કૃપા કરીને પધારો, કારણ કે સોમરસની ધારા તમને આનંદ આપે છે.
મિત્રꣳ હુવે પૂતદક્ષં વરુણં ચ રિશાદસમ્ । ધિયં ઘૃતાચીꣳ સાધન્તા
હું મિત્રને, શુદ્ધ બુદ્ધિવાળા, અને વરુણને, ધર્મનિષ્ઠને બોલાવું છું; તેઓ શુદ્ધ અને તેજસ્વી વિચારને સિદ્ધ કરે છે.
દસ્રા યુવાકવઃ સુતા નાસત્યા વૃક્તબર્હિષઃ । આ યાતꣳ રુદ્રવર્તની । [ તં પ્રત્નથા । અયં વેનઃ ॥ ](અ.વે. 7.12.16)
હે અદ્ભુત અને યુવાન અશ્વિનીકુમારો, આ પિંડો તમારા માટે છે, સુંદર પાથરાયેલા કુશ પર; રુદ્રના માર્ગે આવો. પ્રાચીન દેવતાઓ અને આ વેણા પર પણ આવો.
વિદદ્ યદી સરમા રુગ્ણમ્ અદ્રેર્ મહિ પાથઃ પૂર્વ્યꣳ સધ્ર્યક્ કઃ । અગ્રં નયત્ સુપદ્ય્ અક્ષરાણામ્ અચ્છા રવં પ્રથમા જાનતી ગાત્
જ્યારે સરમા એ પર્વતનો તૂટી ગયેલો, પ્રાચીન મહાન માર્ગ શોધ્યો, ત્યારે તેની સાથે કોણ હતો? તેણે શ્રેષ્ઠ, સારી રીતે ચાલતાં શબ્દોને આગળ લાવ્યાં અને પ્રથમ રવ જાણીને ગાયું.
નહિ સ્પશમ્ અવિદન્ન્ અન્યમ્ અસ્માદ્ વૈશ્વાનરાત્ પુર ઽ એતારમ્ અગ્નેઃ । એમ્ એનમ્ અવૃધન્ન્ અમૃતા ઽ અમર્ત્યં વૈશ્વાનરં ક્ષૈત્રજિત્યાય દેવાઃ
આગ્નિનું પ્રાચીન માર્ગ વૈશ્વાનર સિવાય બીજાએ જાણ્યું નહીં; અમરોએ તેને, અમર વૈશ્વાનરને, રાજ્ય વિજય માટે મજબૂત બનાવ્યો, હે દેવતાઓ.
ઉગ્રા વિઘનિના મૃધ ઽ ઇન્દ્રાગ્ની હવામહે । તા નો મૃડાત ઽ ઈદૃશે
હું ઇન્દ્ર અને અગ્નિને, ભયાનક અને દુશ્મનોના વિનાશકને બોલાવું છું; તેઓ અમારે પર આવી રીતે કૃપા કરે.