અગ્ને શર્ધ મહતે સૌભગાય તવ દ્યુમ્નાન્ય્ ઉત્તમાનિ સન્તુ । સં જાસ્પત્યꣳ સુયમમ્ આ કૃણુષ્વ શત્રૂયતામ્ અભિ તિષ્ઠા મહાꣳસિ
હે અગ્નિ, તું અમારી સંઘને મહાન સુખ-સમૃદ્ધિ તરફ લઈ જા; તારી શ્રેષ્ઠ મહિમા અમને મળે. કુટુંબમાં એકતા સ્થાપિત કર, શિસ્ત મજબૂત કર અને દુશ્મનો સામે શક્તિથી ઊભો રહી જા.
ત્વાꣳ હિ મન્દ્રતમમ્ અર્કશોકૈર્ વવૃમહે મહિ નઃ શ્રોષ્ય્ અગ્ને । ઇન્દ્રં ન ત્વા શવસા દેવતા વાયું પૃણન્તિ રાધસા નૃતમાઃ
હે અગ્નિ, તું સૌથી પ્રિય છે, તેથી અમે તને સ્તુતિથી પસંદ કર્યો છે; અમારો અવાજ સાંભળ. ઇન્દ્રની જેમ તું શક્તિશાળી છે; શ્રેષ્ઠ મનુષ્યો તને દાનથી પૂજે છે, જેમ તેઓ દેવતાઓ અને વાયુને પૂજે છે.
ત્વે ઽ અગ્ને સ્વાહુત પ્રિયાસઃ સન્તુ સૂરયઃ । યન્તારો યે મઘવાનો જનાનામૂર્વાન્ દયન્ત ગોનામ્
હે અગ્નિ, જે સારી રીતે બોલાવવામાં આવે છે, તેમાં અમારા મહાન લોકો પ્રિય બને; જે ઉદાર નેતાઓ છે, જે ગાયોને વિશાળ ચરોતર આપે છે.
શ્રુધિ શ્રુત્કર્ણ વહ્નિભિર્ દેવૈર્ અગ્ને સયાવભિઃ । આ સીદન્તુ બર્હિષિ મિત્રો ઽ અર્યમા પ્રાતર્યાવાણો ઽ અધ્વરમ્
હે અગ્નિ, જે સાંભળવામાં પ્રસિદ્ધ છે, તું તારા અગ્નિધારી દેવો અને સાથીઓ સાથે અમારી પ્રાર્થના સાંભળ; મીત્ર અને અર્યમા, જે પ્રભાતે આવે છે, તેઓ યજ્ઞસ્થળે કૂશ પર બેસે.
વિશ્વેષામ્ અદિતિર્ યજ્ઞિયાનાં વિશ્વેષામ્ અતિથિર્ માનુષાણામ્ । અગ્નિર્ દેવાનામ્ અવ ઽ આવૃણાનઃ સુમૃડીકો ભવતુ જાતવેદાઃ
બધા પૂજનીયોમાંથી અદિતિ શ્રેષ્ઠ છે; અને બધા મનુષ્યોમાં અગ્નિ અતિથિ છે. જે દેવોને રક્ષે છે અને સર્વજ્ઞ છે, એ જાતવેદા અમ પર દયાળુ રહે.
મહો ઽ અગ્નેઃ સમિધાનસ્ય શર્મણ્ય્ અનાગા મિત્રે વરુણે સ્વસ્તયે । શ્રેષ્ઠે સ્યામ સવિતુઃ સવીમનિ તદ્ દેવાનામ્ અવો ઽ અદ્યા વૃણીમહે
મહાન પ્રજ્વલિત અગ્નિના આશ્રયમાં, અમે મીત્ર અને વરુણ સામે નિર્દોષ રહીએ અને કલ્યાણ પામીએ; સવિતાના અનુગ્રહમાં શ્રેષ્ઠ બનીએ. આજે અમે દેવોની રક્ષા પસંદ કરીએ છીએ.
આપશ્ ચિત્ પિપ્યુ સ્તર્યો ન ગાવો નક્ષન્ન્ ઋતં જરિતારસ્ ત ઽ ઇન્દ્ર । યાહિ વાયુર્ ન નિયુતો નો ઽ અચ્છા ત્વꣳ હિ ધીભિર્ દયસે વિ વાજાન્
હે ઇન્દ્ર, પાણી પણ ગાયોની જેમ વહે છે, પણ ઋતને કદી તોડતી નથી, અને ગાયક પણ નહીં; તું વાયુની જેમ અમારે આવ, કેમ કે તું વિચારથી સૌને વિજય આપે છે.
ગાવ ઽ ઉપાવતાવતં મહી યજ્ઞસ્ય રપ્સુદા । ઉભા કર્ણા હિરણ્યયા
યજ્ઞમાં સમૃદ્ધિ લાવતી ગાયો નજીક આવી છે; તેમની બંને કાન સોનાની છે.
યદ્ અદ્ય સૂર ઽ ઉદિતે નાગા મિત્રો ઽ અર્યમા । સુવાતિ સવિતા ભગઃ
આજે સૂર્યોદયે, જ્યારે મીત્ર અને અર્યમા જાગે છે, ત્યારે સવિતા અને ભાગ્ય સુખ આપે છે.
આ સુતે સિઞ્ચત શ્રિયꣳ રોદસ્યોર્ અભિશ્રિયમ્ । રસા દધીત વૃષભમ્ ॥[ તં પ્રત્નથા। અયં વેનઃ॥]
પિષાઈ વખતે, સ્વર્ગ અને પૃથ્વીનું તેજ અને ધન વહાવો; રસા એ મહાન વૃષભને આધાર આપે. [એ પ્રાચીન છે, એ વેણા છે.]
આતિષ્ઠન્તં પરિ વિશ્વે ઽ અભૂષઞ્ છ્રિયો વસાનશ્ ચરતિ સ્વરોચિઃ । મહત્ તદ્ વૃષ્ણો ઽ અસુરસ્ય નામા વિશ્વરૂપો ઽ અમૃતાનિ તસ્થૌ
જ્યારે એ ઉભો થાય છે, ત્યારે બધા તેને શોભાથી શણગારે છે, એ તેજમાં ચાલે છે; એ મહાન અસુરનું નામ છે, અનેક રૂપ ધરાવનાર, એ અમર વસ્તુઓને સ્થિર કરે છે.
પ્ર વો મહે મન્દમાનાયાન્ધસો ઽર્ચા વિશ્વાનરાય વિશ્વાભુવે । ઇન્દ્રસ્ય યસ્ય સુમખꣳ સહો મહિ શ્રવો નૃમ્ણં ચ રોદસી સપર્યતઃ
મહાન આનંદી, સર્વવ્યાપી વિશ્વાનર માટે, અમે આનંદદાયક પાનથી સ્તુતિ કરીએ છીએ; જેને ઇન્દ્ર અને બંને લોકોએ કૃપા, શક્તિ અને યશથી સન્માન આપ્યો છે.
બૃહન્ન્ ઇદ્ ઇધ્મ ઽ એષાં ભૂરિ શસ્તં પૃથુઃ સ્વરુઃ । યેષામ્ ઇન્દ્રો યુવા સખા
ખરેખર, તેમનું ઇંધણ ઘણું છે, તેમનું સ્તુતિ મહાન છે, તેમનું ગીત વિશાળ છે; તેમના માટે ઇન્દ્ર યુવાન મિત્ર છે.
ઇન્દ્રેહિ મત્સ્ય્ અન્ધસો વિશ્વેભિઃ સોમપર્વભિઃ । મહાꣳ૨ઽ અભિષ્ટિર્ ઓજસા
હે ઇન્દ્ર, બધા સોમપાન કરનારાઓ સાથે, તું આ પાનમાં આનંદ માણ; તારી શક્તિથી અમને મહાન સમૃદ્ધિ આપ.
ઇન્દ્રો વૃત્રમ્ અવૃણોચ્છર્ધનીતિઃ પ્ર માયિનામ્ અમિનાદ્ વર્પણીતિઃ । અહન્ વ્યꣳસમ્ ઉશધગ્ વનેષ્વ્ આવિર્ ધેના ઽ અકૃણોદ્ રામ્યાણામ્
ઇન્દ્રે પોતાની ભયાનક શક્તિથી વૃત્રને પરાસ્ત કર્યો, અને માયાવાળાઓને ખુલ્લા પાડ્યા. તેણે જંગલમાં છુપાયેલી સાપને મારી નાખ્યો અને ગાયોને બહાર લાવી, સુંદર ગાયોને પ્રગટ કરી.
કુતસ્ ત્વમ્ ઇન્દ્ર માહિનઃ સન્ન્ એકો યાસિ સત્પતે કિં ત ઽ ઇત્થા । સં પૃચ્છસે સમરાણઃ શુભાનૈર્ વોચેસ્ તન્ નો હરિવો યત્ તે ઽ અસ્મે । મહાꣳ૨ઽ ઇન્દ્રો ય ઽ ઓજસા । કદા ચન સ્તરીર્ અસિ । કદા ચન પ્ર યુચ્છસિ
હે ઇન્દ્ર, તું મહાન શક્તિશાળી થઈને એકલો ક્યાંથી જાય છે, હે સત્યના સ્વામી? તું શું કરે છે? યુદ્ધમાં તું શ્રેષ્ઠ લોકોને પૂછે છે; હે વજ્રધારી, અમને કહો કે તારા માટે શું છે. ઇન્દ્ર પોતાની શક્તિથી મહાન છે. તું ક્યારેય હારતો નથી, ક્યારેય દૂર થતો નથી.
આ તત્ ત ઽ ઇન્દ્રાયવઃ પનન્તાભિ ય ઽ ઊર્વં ગોમન્તં તિતૃત્સાન્ । સકૃત્સ્વં યે પુરુપુત્રાં મહીꣳ સહસ્રધારાં બૃહતીં દુદુક્ષન્
તે ઇન્દ્રને માટે આયવાઓ ઉત્સુક થઈને આગળ વધે છે, ગાયોથી ભરેલી સમૃદ્ધ જમીન પાર કરવા માંગે છે. જે અનેક સંતાનો ધરાવે છે, તેઓ એકસાથે મહાન, હજારો ધારોવાળી, ભરપૂર ધરાને દૂધ આપવા ઇચ્છે છે.
ઇમાં તે ધિયં પ્ર ભરે મહો મહીમ્ અસ્ય સ્તોત્રે ધિષણા યત્ ત ઽ આનજે । તમ્ ઉત્સવે ચ પ્રસવે ચ સાસહિમ્ ઇન્દ્રં દેવાસઃ શવસામદન્ન્ અનુ
હે મહાન અને શક્તિશાળી, હું આ પ્રાર્થના તને અર્પણ કરું છું, જે હું તારી સ્તુતિ માટે રચી છે, હે વિદ્વાન. ઉત્સવમાં અને પ્રયત્નમાં, દેવતાઓએ પોતાની શક્તિથી વિજયી ઇન્દ્રનું અનુસરણ કર્યું છે.
વિભ્રાડ્ બૃહત્ પિબતુ સોમ્યં મધ્વ્ આયુર્ દધદ્ યજ્ઞપતાવ્ અવિહ્રુતમ્ । વાતજૂતો યો ઽ અભિરક્ષતિ ત્મના પ્રજાઃ પુપોષ પુરુધા વિ રાજતિ
જે તેજસ્વી અને મહાન છે, તે અમૃત સમાન સોમરસ પીવે, યજ્ઞના સ્વામીઓને નિરાંતિપૂર્ણ આયુષ્ય આપે. જે પવનથી પ્રેરિત થઈ પોતાની શક્તિથી રક્ષા કરે છે, તે અનેક રીતે પ્રજાઓનું પાલન કરે છે અને સર્વત્ર પ્રકાશિત થાય છે.
ઉદ્ ઉ ત્યં જાતવેદસં દેવં વહન્તિ કેતવઃ । દૃશે વિશ્વાય સૂર્યꣳ સ્વાહા
તે દેવ, જાતવેદસ, એટલે કે સૂર્યને, તેની કિરણો ઉપર લઈ જાય છે, જેથી બધાને જોવા મળે. સ્વાહા!
યેના પાવક ચક્ષસા ભુરણ્યન્તં જનાꣳ૨ઽ અનુ । ત્વં વરુણ પશ્યસિ
જે તેજસ્વી દ્રષ્ટિથી, હે પ્રજ્વલિત, તું બધા લોકોને જોવે છે. હે વરુણ, તું બધું જોઈ શકે છે.
દૈવ્યાવ્ અધ્વર્યૂ ઽ આ ગતꣳ રથેન સૂર્યત્વચા । મધ્વા યજ્ઞꣳ સમ્ અઞ્જાથે । તં પ્રત્નથા । અયં વેનઃ। ચિત્રં દેવાનામ્(અ.વે.) અયં વેનઃ । ચિત્રમ્ દેવાનામ્
હે દૈવી યજમાનો, સૂર્ય જેવી તેજસ્વી રથ લઈને આવો; મધથી યજ્ઞને અભિષેક કરો. તમે પ્રાચીન છો. આ વેણ છે, દેવોમાં અદ્ભુત. આ વેણ છે, દેવોની અદ્ભુતતા.
આ ન ઽ ઇડાભિર્ વિદથે સુશસ્તિ વિશ્વાનરઃ સવિતા દેવ ઽ એતુ । અપિ યથા યુવાનો મત્સથા નો વિશ્વં જગદ્ અભિપિત્વે મનીષા
વિશ્વાનર દેવ સવિતા, ઇડા સાથેના આશીર્વાદ લઈને સભામાં અમારી પાસે આવે. જેમ યુવાનો અમાથી પ્રસન્ન થાય છે, તેમ આખું જગત પણ અમારે તરફ કૃપા અને વિચારથી વળે.
યદ્ અદ્ય કચ્ ચ વૃત્રહન્ન્ ઉદગા ઽ અભિ સૂર્ય । સર્વં તદ્ ઇન્દ્ર તે વશે
જે કાંઈ આજે, હે વૃત્રના સંહારક, તું કર્યું છે, અને હે સૂર્ય, એ બધું, હે ઇન્દ્ર, તારા વશમાં છે.
તરણિર્ વિશ્વદર્શતો જ્યોતિષ્કૃદ્ અસિ સૂર્ય । વિશ્વમ્ આ ભાસિ રોચનમ્
હે સૂર્ય, તું ઝડપી ચાલનાર, સર્વેને જોનાર અને પ્રકાશ આપનાર છે. તું આખું આકાશ પ્રકાશિત કરે છે.
તત્ સૂર્યસ્ય દેવત્વં તન્ મહિત્વં મધ્યા કર્તોર્ વિતતꣳ સં જભાર । યદેદ્ અયુક્ત હરિતઃ સધસ્થાદ્ આદ્ રાત્રી વાસસ્ તનુતે સિમસ્મૈ
આ સૂર્યનું દેવત્વ એ મહાનતા છે, જે આકાશના મધ્યમાં વ્યાપેલી છે, તેને તેણે ધારણ કરી છે. જ્યારે તેણે પોતાના સ્થાનેથી હરિતો જોડ્યા, ત્યારે રાત્રિ તેના માટે પોતાનું વસ્ત્ર ફેલાવે છે.
તન્ મિત્રસ્ય વરુણસ્યાભિચક્ષે સૂર્યો રૂપં કૃણુતે દ્યોર્ ઉપસ્થે । અનન્તમ્ અન્યદ્ રુશદ્ અસ્ય પાજઃ કૃષ્ણમ્ અન્યદ્ ધરિતઃ સં ભરન્તિ
મિત્ર અને વરુણ માટે, સૂર્ય આકાશની ગોદમાં પોતાનું રૂપ ઘડે છે. તેની એક શક્તિ અનંત અને તેજસ્વી છે, બીજી અંધારી છે; હરિતો બંનેને લઈ જાય છે.
બણ્ મહાꣳ૨ઽ અસિ સૂર્ય બડ્ આદિત્ય મહાꣳ૨ઽ અસિ । મહસ્ તે સતો મહિમા પનસ્યતે દ્ધા દેવ મહાꣳ૨ઽ અસિ
હે સૂર્ય, તું મહાન છે; હે આદિત્ય, તું મહાન છે. તારી મહાનતા સર્વે વખાણે છે. ખરેખર, હે દેવ, તું મહાન છે.
બટ્ સૂર્ય શ્રવસા મહાꣳ૨ઽ અસિ સત્રા દેવ મહાꣳ૨ઽ અસિ । મહ્ના દેવાનામ્ અસુર્યઃ પુરોહિતો વિભુ જ્યોતિર્ અદાભ્યમ્
હે સૂર્ય, તું કીર્તિમાં મહાન છે; ખરેખર, હે દેવ, તું શક્તિમાં મહાન છે. તારી મહાનતાથી તું દેવોનો સ્વામી, તેમનો યજમાન, સર્વવ્યાપી અને અવિનાશી પ્રકાશ છે.
શ્રાયન્ત ઽ ઇવ સૂર્યં વિશ્વેદ્ ઇન્દ્રસ્ય ભક્ષત । વસૂનિ જાતે જનમાન ઽ ઓજસા પ્રતિ ભાગં ન દીધિમ
જેમ તરસ્યા હોય તેમ બધા લોકો સૂર્યને જુએ છે; બધા, શક્તિ સાથે જન્મેલા, ઇન્દ્રના દાનમાં ભાગ લે છે, જેમ આપણે પણ ભાગ લઈએ.