సామవేదః

అ వాశ్రా అర్షన్తీన్దవో ఽభి వత్సం న మాతరః చ్ దధన్విరే గభస్త్యోః

సోమరసపు బిందువులు, తల్లి దూడను ఎలా ఆలింగనం చేస్తుందో అలా, తమ చేతుల్లో ఆయనను పట్టుకుని, ప్రేమగా చుట్టుముట్టాయి.

అ జుష్ట ఇన్ద్రాయ మత్సరః పవమాన కనిక్రదత్ చ్ విశ్వా అప ద్విషో జహి

పరిశుద్ధమై, గర్జిస్తూ, ఇంద్రుడికి ఆనందాన్ని ఇచ్చే సోమా, మా శత్రువులందరినీ నాశనం చేయు.

అ అపఘ్నన్తో అరావ్ణః పవమానాః స్వర్దృశః చ్ యోనావృతస్య సీదత

పరిశుద్ధమై, ప్రకాశించే వారు, శత్రువులను త్రోసికొట్టి, రాయిని మంచంలో కూర్చుంటారు.

అ సోమా అసృగ్రమిన్దవః సుతా ఋతస్య ధారయా చ్ ఇన్ద్రాయ మధుమత్తమాః

సత్యప్రవాహంతో నిండిన మధురమైన సోమరసపు బిందువులు, ఇంద్రునికి ప్రవహిస్తున్నాయి.

అ అభి విప్రా అనూషత గావో వత్సం న ధేనవః చ్ ఇన్ద్రం సోమస్య పీతయే

ప్రేరణ పొందినవారు, ఆవులు దూడను పిలిచినట్లు, సోమరసాన్ని పానంచేయడానికి ఇంద్రుణ్ణి పిలిచారు.

అ మదచ్యుత్క్షేతి సాదనే సిన్ధోరూర్మా విపశ్చిత్ చ్ సోమో గౌరీ అధి శ్రితః

సోముడు, జ్ఞానవంతుడు, నదీ ప్రవాహంతో కూడిన చోట, పసుపు గోవుపై విశ్రాంతిగా నిలిచాడు.

అ దివో నాభా విచక్షణో ఽవ్యో వారే మహీయతే చ్ సోమో యః సుక్రతుః కవిః

సోముడు, జ్ఞానముగల కవి, ఆకాశపు మధ్యలో, మేఘాలు లేని విస్తారంలో మహిమను పొందుతున్నాడు.

అ యః సోమః కలశేష్వా అన్తః పవిత్ర ఆహితః చ్ తమిన్దుః పరి షస్వజే

పాత్రల్లో, శుద్ధికరణంలో ఉంచిన ఆ సోమాన్ని, ఇండు ఆలింగనం చేశాడు.

అ ప్ర వాచమిన్దురిష్యతి సముద్రస్యాధి విష్టపి చ్ జిన్వన్కోశం మధుశ్చుతమ్

ఇండు సముద్రపు ఉపరితలంపై నుండి వాక్కును పంపిస్తాడు, తేనెతో నిండిన పాత్రను ప్రేరేపిస్తాడు.

అ నిత్యస్తోత్రో వనస్పతిర్ధేనామన్తః సబర్దుఘామ్ చ్ హిన్వానో మానుషా యుజా

ఎప్పుడూ స్తుతించబడే వృక్షం, లోపల విరివిగా పాలు ఇచ్చే ఆవును, మానవ సహాయంతో ప్రేరేపిస్తూ నడిపిస్తుంది.

అ ఆ పవమాన ధారయ రయిం సహస్రవర్చసమ్ చ్ అస్మే ఇన్దో స్వాభువమ్

పరిశుద్ధమైన సోమా, మాకు వెయ్యి శక్తులతో కూడిన సంపదను, ఓ ఇండు, మనదైనదిగా ప్రసాదించు.

అ అభి ప్రియా దివః కవిర్విప్రః స ధారయా సుతః చ్ సోమో హిన్వే పరావతి

జ్ఞానవంతుడైన కవి సోముడు, ప్రవాహంతో పిండిపడగా, ఆకాశానికి ప్రియమైన దూరమైనవారివైపు కదులుతున్నాడు.

అ ఉత్తే శుష్మాస ఈరతే సిన్ధోరూర్మేరివ స్వనః చ్ వాణస్య చోదయా పవిమ్

నీ శక్తులు, నదీ తరంగాల శబ్దంలా పైకి లేచాయి; నీ గానంతో రాయిని ప్రేరేపించు.

అ ప్రసవే త ఉదీరతే తిస్రో వాచో మఖస్యువః చ్ యదవ్య ఏషి సానవి

నీ కదలికతో, మూడు స్వరాలు, యజ్ఞానికి ఉత్సాహంగా, నీవు శిఖరానికి చేరినప్పుడు పైకి లేచాయి.

అ అవ్యా వారైః పరి ప్రియం హరిం హిన్వన్త్యద్రిభిః చ్ పవమానం మధుశ్చుతమ్

మేఘాలు లేని తరంగాలతో, వారు ప్రియమైన పసుపు సోమరసాన్ని, తేనెపోసే పరిశుద్ధమైనదాన్ని, రాళ్లతో ప్రేరేపిస్తున్నారు.

అ ఆ పవస్వ మదిన్తమ పవిత్రం ధారయా కవే చ్ అర్కస్య యోనిమాసదమ్

ఓ మదాన్ని కలిగించేవాడా, నీ పవిత్రతతో ప్రవహించు. ఓ జ్ఞానివా, సూర్యుని మూలాన్ని స్థాపించు.

అ స పవస్వ మదిన్తమ గోభిరఞ్జానో అక్తుభిః చ్ ఏన్ద్రస్య జఠరం విశ

ఓ మదాన్ని కలిగించేవాడా, ఆవులతో, రాత్రులతో అలంకరించబడి ప్రవహించు. ఇంద్రుని పొట్టలో ప్రవేశించు.

అ అయా వీతీ పరి స్రవ యస్త ఇన్దో మదేష్వా చ్ అవాహన్నవతీర్నవ

ఈ వడపోతతో చుట్టూ పారించు, ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడా సోమా, కొత్తగా వచ్చినవాడవు, దిగిపో.

అ పురః సద్య ఇత్థాధియే దివోదాసాయ శంబరమ్ చ్ అధ త్యం తుర్వశం యదుమ్

దివోదాసునికి నీవు వెంటనే ఇలాగే శంబరుణ్ని చూరగొట్టావు. ఆ తరువాత తుర్వశుని, యదువును కూడా.

చ్ల్స్దిర్ అ పరి నో అశ్వమశ్వవిద్గోమదిన్దో హిరణ్యవత్ చ్ క్షరా సహస్రిణీరిషః

ఓ సోమా, గుర్రాలు, ఆవులు తెలిసినవాడా, బంగారం కలిగినవాడా, మన చుట్టూ వెయ్యిపాటు పోషణ కలిగిన ప్రవాహాలను పారించు.

అ అపఘ్నన్పవతే మృధో ఽప సోమో అరావ్ణః చ్ గచ్ఛన్నిన్ద్రస్య నిష్కృతమ్

అడ్డంకులను తొలగిస్తూ, సోమా నిరోధం లేకుండా ప్రవహిస్తున్నాడు. ఇంద్రుని నివాసానికి వెళ్తున్నాడు.

అ మహో నో రాయ ఆ భర పవమాన జహీ మృధః చ్ రాస్వేన్దో వీరవద్యశః

మహా ఐశ్వర్యాన్ని మాకు అందించు, పవిత్రుడా, శత్రువులను జయించు. సోమా, వీరుడైన కీర్తిని ప్రసాదించు.

అ న త్వా శతం చ న హ్రుతో రాధో దిత్సన్తమా మినన్ చ్ యత్పునానో మఖస్యసే

నీవు శుద్ధి చేసుకునే సమయంలో, వంద సంపదలు గానీ, దొంగిలించిన ధనం గానీ, నీ దాతృత్వాన్ని తగ్గించవు.

అ అయా పవస్వ ధారయా యయా సూర్యమరోచయః చ్ హిన్వానో మానుషీరపః

ఆ పవిత్రతతో ప్రవహించు, దాని ద్వారా నీవు సూర్యుని ప్రకాశింపజేశావు, మానవుల నీటిని కదిలించావు.

అ అయుక్త సూర ఏతశం పవమానో మనావధి చ్ అన్తరిక్షేణ యాతవే

సూర్యుడు ఏతశాన్ని జోడించాడు; పవిత్రుడైనవాడు, జ్ఞాపకశక్తితో, మధ్యాకాశంలో ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు.

అ ఉత త్యా హరితో రథే సూరో అయుక్త యాతవే చ్ ఇన్దురిన్ద్ర ఇతి బ్రువన్

ఆ పచ్చగడ్డి రంగు గుర్రాలు రథానికి జోడించబడ్డాయి; సూర్యుడు ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు; సోమాన్ని 'ఇంద్రుడు' అని పిలుస్తారు.

అ అగ్నిం వో దేవమగ్నిభిః సజోషా యజిష్ఠం దూతమధ్వరే కృణుధ్వమ్ చ్ యో మర్త్యేషు నిధ్రువిరృతావా తపుర్మూర్ధా ఘృతాన్నః పావకః

మీరు అగ్నిని, దేవతను, ఇతర అగ్నులతో కలిపి, యజ్ఞానికి అర్హుడైన దూతగా చేయండి. మానవుల్లో స్థిరుడైన, శక్తివంతుడైన, ఉన్నతుడైన, ప్రకాశవంతుడైన, పవిత్రుడైన, నెయ్యితో పోషించబడినవాడైన అగ్ని.

అ ప్రోథదశ్వో న యవసే ఽవిష్యన్యదా మహః సంవరణాద్వ్యస్థాత్ చ్ ఆదస్య వాతో అను వాతి శోచిరధ స్మ తే వ్రజనం కృష్ణమస్తి

పశువుల మైదానంలో ఉప్పిరి తీసే గుర్రిలా, అతడు మహిమతో జన్మించి, సంవరణుడి నుండి వేరుపడి ప్రకాశిస్తున్నాడు. గాలి అతని జ్వాలను అనుసరిస్తుంది, నీ నలుపు మార్గం స్థిరంగా ఉంది.

అ ఉద్యస్య తే నవజాతస్య వృష్ణో ఽగ్నే చరన్త్యజరా ఇధానాః చ్ అచ్ఛా ద్యామరుషో ధూమ ఏషి సం దూతో అగ్న ఈయసే హి దేవాన్

ఓ అగ్నీ, నూతనంగా జన్మించిన శక్తివంతుడా, నీ అజరామరమైన ఇంధనాలు కదులుతున్నాయి. ఎరుపు పొగ ఆకాశాన్ని చేరుతుంది; దూతగా, అగ్నీ, నీవు దేవతల వద్దకు వెళ్తావు.