అకాశాన్ని దాటి, దుమ్ము తళుకుల మధ్య తన ప్రవాహంతో దూసుకెళ్తున్నాడు ఈ పవిత్రుడు, ఘనమైన ధ్వనితో శుద్ధిని ప్రసాదిస్తూ. తన సొంత ధర్మాన్ని అనుసరించి, ఎవరి స్పర్శకూ లోనుకాకుండా, ఆకాశాన్ని విస్తరించి వెలుసుకున్నాడు. పురాతన జన్మ కలిగిన ఈ దేవుడు, దేవతల కోసమే పిండబడి, పసుపు వర్ణంతో శుద్ధికరణ మార్గంలో ప్రవహిస్తున్నాడు. అనేక యజ్ఞకర్మలతో జన్మించిన అతను, వెలుగులను సృష్టిస్తూ, పిండబడి తన ప్రవాహాన్ని కొనసాగిస్తాడు. అతను సుదూర దృష్టితో, సూక్ష్మంగా, వేగవంతమైన రథాలతో వీరుడిగా, ఇంద్రుని నివాసాన్ని చేరడానికి పయనిస్తాడు. మహాయజ్ఞం కోసం అనేక మంది ధ్యానంతో ఈ పవిత్రుణ్ణి ఆహ్వానిస్తారు, అక్కడ అమరులు కూర్చుంటారు. పిండబడి, పాత్రల్లో రాళ్లతో శుద్ధి చేయబడి, సమృద్ధిగా ధనాన్ని వ్యాపింపజేస్తాడు. స్థిరంగా స్థాపించబడి, శుద్ధి మార్గంలో నడిపించబడి, రోలర్లు అతనిని ముందుకు నడిపిస్తారు. అతను బంగారు కిరణాలతో మెరిసిపోతూ, ప్రకాశవంతమైన ప్రవాహాలతో కదిలే కుదిరిన గుర్రంలా నదుల అధిపతిగా అవతరిస్తాడు. తన కొమ్ములను ఊపుతూ, పుంజున్న యువ సాండుగా, మానవ శక్తిని మోస్తూ herd లో వెలుగుతాడు. ధనంతో ఉప్పొంగి, కఠిన ప్రాంతాలను దాటి, విశ్రాంతి ప్రదేశాలకు చేరుకుంటాడు. పసుపు వర్ణుడైన ఇతడిని పది వేళ్లు ప్రయాణానికి పిండుతుంటే, అతను తన ఆయుధంతో ఆనందాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. అతని ఎద్దు రథాన్ని కవచాలు కాపాడుతుంటే, అతను వెయ్యిరకాల బహుమతుల కోసం ప్రయాణిస్తాడు. త్రితుని స్త్రీలు రాళ్లతో పిండుతూ, ఇంద్రునికి త్రాగుటకు ఈ పసుపు బిందువును సమర్పిస్తారు. మానవుల మధ్య అతను పక్షిరాజు వలె నివాసాలలో కూర్చొని, ప్రియురాలిని చేరే ప్రియుడిలా సాగిపోతాడు. ఈ మత్తు రసం తానే తాను ప్రకటించుకుంటుంది, ఆకాశపు సంతానంగా, కవచంలో ప్రవేశించిన బిందువుగా వెలుగుతుంది. పిండబడి, గర్జిస్తూ, త్రాగుటకు తన ప్రియ నివాసాన్ని వెదుకుతూ పరిగెడతాడు. పది ప్రకాశవంతుల చేత శుద్ధి చేయబడి, ఆనందం కోసం మెరిసిపోతుంటాడు. మానవులు నడిపించే ఈ గుర్రం, సమస్త జ్ఞానాన్ని కలిగి, నిరోధం లేకుండా లక్ష్యాన్ని చేరే అధిపతి. దేవతల కోసమే పిండబడిన సోమరసం, శుద్ధికరణ మార్గంలో నిరంతరంగా ప్రవహిస్తూ అన్ని నివాసాల్లోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఈ దేవుడు, తన గర్భంలో అమరుడై, వృత్రుని సంహరించి, దేవతలకు అత్యంత ప్రియుడై వెలుగుతాడు. గర్జిస్తూ, తన బంధువుల ప్రేరణతో పది మార్గాల్లో పాత్రలను చేరటానికి పరుగెడతాడు. పవమానుడు, తన బంధువులతో కలసి త్రితుని శిఖరంపై సూర్యుడిని ప్రకాశింపజేస్తాడు. వివస్వత్తో కలసి, సూర్యుడితో కాంతులు వెదజల్లుతూ, వాక్పతిగా, ఎవ్వరూ ఎదుర్కోలేని స్థితిలో ఉంటాడు. ఈ ముని, ప్రాశంసించబడి, శుద్ధి చేయబడి, శుద్ధికరణ మార్గంలో శత్రువులను సంహరిస్తూ ఆనందిస్తాడు. వెలుగు సాధించి, ఇంద్రుడు, వాయువులకు సమర్పించబడి, శుద్ధికరణంలో నైపుణ్యాన్ని చూపిస్తాడు. సోమరసం పిండబడి, మానవులచే నడిపించబడి, సమస్తాన్ని తెలిసినవాడిగా, అరణ్యాల్లో సాగి, ఆకాశానికి తలమానికంగా వెలుగుతాడు. పవమానుడు, పసుపు వర్ణంతో, గోలను ఆకాంక్షిస్తూ, సభల్లో విజేతగా, శుద్ధి చేయబడి ప్రవహిస్తాడు. బలవంతుడైన, బంగారు వర్ణుడైన ఇండు, మధ్యలో ఉప్పొంగి, ఇంద్రుని కోరుకుంటూ శుద్ధి చెందుతాడు. శుద్ధి చేయబడి, దుర్జయుడికి సోమరసం ఉప్పొంగుతుంది; దైవికుడు, వీరుడు, దుష్ట వాక్కులను నాశనం చేస్తాడు. పిండబడి, బలవంతుడైన సోమరసం, త్రాగుటకు శుద్ధికరణ మార్గంలో ప్రవహిస్తూ, దానవులను సంహరిస్తాడు. వివేకశీలుడైన బంగారు వర్ణుడు, గర్జిస్తూ, తన గర్భాన్ని చేరేందుకు శుద్ధికరణ మార్గంలో ప్రవహిస్తాడు. పవమాన గుర్రం, ప్రకాశవంతమైన లోకాల ద్వారా పరుగెడుతూ, రాక్షసులను సంహరించి, నిరంతర విజయాన్ని చేరుకుంటాడు. త్రితుని శిఖరంపై పవమానుడు తన బంధువులతో కలసి సూర్యుడిని ప్రకాశింపజేశాడు. సోమరసం, పిండబడి, వృత్రుని సంహరించి, దుర్జయులకు విశాల స్థలాన్ని ప్రసాదిస్తూ గుర్రంలా దూసుకెళ్తాడు. ఈ దేవుడు, మునివల్ల ప్రేరణ పొంది, పాత్రలను చేరేందుకు పరుగెడతాడు; ఇండు, ఇంద్రుని మహిమను పెంపొందిస్తాడు. పవమానీ సూక్తాలను పఠించే వాడికి, ఋషులు సంగ్రహించిన సారం ద్వారా, శుద్ధమైన, ప్రాణవాయువుతో ఆనందాన్ని కలిగించే అన్నాన్ని తినే భాగ్యం లభిస్తుంది. పవమానీ సూక్తాలను పఠించేవారికి, ఋషులు సంగ్రహించిన సారాన్ని స్వీకరించిన వారికి, సరస్వతి తానే పాలను, నెయ్యిని, తేనెను, నీటిని ప్రసాదిస్తుంది. పవమానీ సూక్తాలు, శ్రేయస్సును ప్రసాదించే, ఎప్పుడూ ఫలప్రదమైనవి, నెయ్యితో ప్రవహించే ఈ సారం, బ్రాహ్మణులలో అమరత్వంగా స్థాపించబడింది. పవమానీ సూక్తాలు, దేవతలు సమకూర్చిన ఈ దేవతలు, ఈ లోకాన్ని, పరలోకాన్ని మనకు స్థాపించుగాక.