ஸாமவேதஃ

இந்த்ரஸ்ய நு வீர்யாணி ப்ரவோசம் யாநி சகார ப்ரதமாநி வஜ்ரீ அஹந்நஹிமந்வபஸ்ததர்த ப்ர வக்ஷணா அபிநத்பர்வதாநாம்

இப்போது இந்திரனின் வீரச் செயல்களை நான் அறிவிப்பேன்; இடியுடன் முதலில் செய்த காரியங்களை. அவன் பாம்பை கொன்றான், நீர்களை உடைத்தான், பக்கங்களைத் தள்ளினான், மலைகளை நொறுக்கியான்.

அக்நிரஸ்மி ஜந்மநா ஜாதவேதா க்ரு'தம் மே சக்ஷுரம்ரு'தம் ம ஆஸந் த்ரிதாதுரர்கோ ரஜஸோ விமாநோ ऽஜஸ்ரம் ஜ்யோதிர்ஹவிரஸ்மி ஸர்வம்

நான் பிறப்பால் அக்னி, எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன்; என் பார்வை நெய் போல, என் உணவு அமரத்துவம். மூன்று வகையிலும் ஆதரவாக இருக்கிறேன், சூரியனாகவும், ஆகாயத்தில் பயணிப்பவனாகவும், எப்போதும் ஒளியாய், அர்ப்பணிப்பாகவும், அனைத்தாகவும் இருக்கிறேன்.

பாத்யக்நிர்விபோ அக்ரம் பதம் வேஃ பாதி யஹ்வஶ்சரணம் ஸூர்யஸ்ய பாதி நாபா ஸப்தஶீர்ஷாணமக்நிஃ

அக்னி ஞானிகளின் முதன்மை அடியினை காப்பான்; அவன் சூரியனின் வேகமான பாதையையும் காப்பான்; அக்னி, ஏழு தலைகளுடன், நடுவில் நாபியில் பாதுகாப்பான்.

ப்ராஜந்த்யக்நே ஸமிதாந தீதிவோ ஜிஹ்வா சரத்யந்தராஸநி ஸ த்வம் நோ அக்நே பயஸா வஸுவித்ரயிம் வர்சோ த்ரு'ஶே ऽதாஃ

ஒளிவீசும் அக்னியே, நீ ஏற்றப்படும்போது பிரகாசமாக எரிகிறாய்; உன் நாக்கு உள்ளே தீப்பொறியாக அசைகிறது. அக்னியே, நீ எங்களுக்கு செல்வத்தையும், போஷணையையும், ஒளியையும், தெளிவான பார்வையையும் அருள்வாய்.

வஸந்த இந்நு ரந்த்யோ க்ரீஷ்ம இந்நு ரந்த்யஃ வர்ஷாண்யநு ஶரதோ ஹேமந்தஃ ஶிஶிர இந்நு ரந்த்யஃ

இப்போது வசந்தம் இனிமை தருகிறது; கோடை இனிமை தருகிறது; அதன் பின் மழைக்காலம், பின்னர் சரத்காலம், பனிக்காலம், மற்றும் குளிர்காலம்—all இவை எல்லாம் இனிமை தருகின்றன.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா புருஷஃ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத் ஸ பூமிம் ஸர்வதோ வ்ரு'த்வாத்யதிஷ்டத்தஶாங்குலம்

ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் கால்களும் கொண்ட புருஷன், பூமியை எல்லா பக்கங்களிலும் ஆட்கொண்டு, பத்து விரல் உயரம் மேலே நின்றான்.

த்ரிபாதூர்த்வ உதைத்புருஷஃ பதோ ऽஸ்யேஹாபவத்புநஃ ததா விஷ்வங் வ்யக்ராமதஶநாநஶநே அபி

புருஷனின் மூன்றில் மூன்று பாகங்கள் மேலே எழுந்தன; ஒரு பாகம் இங்கு மீண்டும் பிறந்தது. அவன் எல்லா இடங்களிலும் பரவி, உண்ணும், உண்ணாத அனைத்திலும் விரிந்தான்.

புருஷ ஏவேதம் ஸர்வம் யத்பூதம் யச்ச பாவ்யம் பாதோ ऽஸ்ய ஸர்வா பூதாநி த்ரிபாதஸ்யாம்ரு'தம் திவி

இந்த அனைத்தும் புருஷனே—இருந்தவை, வரவுள்ளவை எல்லாம். எல்லா உயிர்களும் அவனது ஒரு பாகம்; மூன்று பாகங்கள் அமரத்துவமாக வானில் உள்ளன.

தாவாநஸ்ய மஹிமா ததோ ஜ்யாயாம்ஶ்ச பூருஷஃ உதாம்ரு'தத்வஸ்யேஶாநோ யதந்நேநாதிரோஹதி

அவனது மகிமை இவ்வளவு பெரியது; புருஷன் இன்னும் பெரியவன். அவன் அமரத்துவத்தின் ஆண்டவன்; உணவால் எல்லாவற்றையும் தாண்டி வளர்கிறான்.

ததோ விராடஜாயத விராஜோ அதி பூருஷஃ ஸ ஜாதோ அத்யரிச்யத பஶ்சாத்பூமிமதோ புரஃ

அவனிடமிருந்து விராட் பிறந்தாள்; விராட்டிலிருந்து புருஷன் பிறந்தான். பிறந்தவுடன், அவன் பூமியின் பின்புறமும் முன்புறமும் எல்லாவற்றையும் தாண்டி விரிந்தான்.

மந்யே வாம் த்யாவாப்ரு'திவீ ஸுபோஜஸௌ யே அப்ரதேதாமமிதமபி யோஜநம் த்யாவாப்ரு'திவீ பவதம் ஸ்யோநே தே நோ முஞ்சதமம்ஹஸஃ

வானும் பூமியும், நீங்கள் அளவற்ற வளத்தை உடையவர்கள், எல்லா பக்கங்களிலும் பரந்துள்ளீர்கள்; இருவரும் ஒன்றாக இணைந்துள்ளீர்கள். வானும் பூமியும், எங்களுக்கு உறுதியாக இருங்கள்; பாவத்திலிருந்து எங்களை விடுவிக்கவும்.

ஹரீ த இந்த்ர ஶ்மஶ்ரூண்யுதோ தே ஹரிதௌ ஹரி தம் த்வா ஸ்துவந்தி கவயஃ புருஷாஸோ வநர்கவஃ

இந்திரா, உன் தாடிகள் மஞ்சள் நிறம்; உன் குதிரைகளும் மஞ்சள் நிறம். கவிஞர்கள், மனிதர்கள், பாடகர்கள்—all உன்னைப் புகழ்கிறார்கள், மஞ்சள் நிறவனே.

யத்வர்சோ ஹிரண்யஸ்ய யத்வா வர்சோ கவாமுத ஸத்யஸ்ய ப்ரஹ்மணோ வர்சஸ்தேந மா ஸம் ஸ்ரு'ஜாமஸி

பொன்னின் ஒளி, பசுக்களின் ஒளி, உண்மை மற்றும் வேதமொழியின் ஒளி—அந்த ஒளியுடன் நாங்கள் ஒன்றாக இணைந்திருக்கட்டும்.

ஸஹஸ்தந்ந இந்த்ர தத்த்யோஜ ஈஶே ஹ்யஸ்ய மஹதோ விரப்ஶிந் க்ரதும் ந ந்ரு'ம்ணம் ஸ்தவிரம் ச வாஜம் வ்ரு'த்ரேஷு ஶத்ரூந்த்ஸுஹநா க்ரு'தீ நஃ

இந்த சக்தியுடன், இந்திரா, எங்களுக்கு வலிமையையும் அருள்வாய்; நீ இந்த பெரிய வல்லமையின் ஆண்டவன், பரந்த பார்வையுடையவன். அறிவும், ஆண்மையும், நிலையான வலிமையையும் அருள்வாய்; போரில் எதிரிகளை வெல்லும் வீரத்தையும் தருவாய்.

ஸஹர்ஷபாஃ ஸஹவத்ஸா உதேத விஶ்வா ரூபாணீ பிப்ரதீர்த்வ்யூத்நீஃ உருஃ ப்ரு'துரயம் வோ அஸ்து லோக இமா ஆபஃ ஸுப்ரபாணா இஹ ஸ்த

வலிமையான காளைகளும், கன்றுகளும் உடன், எல்லா வடிவங்களையும் ஏந்தி எழுங்கள், இரு தெய்வீக பசுக்களே. இந்த பரந்த உலகம் உங்களுக்காக இருக்கட்டும்; இந்த நன்கு பாதுகாக்கப்பட்ட நீர்கள் உங்களுக்காக இங்கே உள்ளன.

அக்ந ஆயூம்ஷி பவஸ ஆஸுவோர்ஜமிஷம் ச நஃ ஆரே பாதஸ்வ துச்சுநாம்

அக்னியே, எங்கள் வாழ்வை தூய்மைப்படுத்து; எங்களுக்கு விரைவான வலிமையும் உணவையும் அருள்வாய்; தீய எண்ணங்களை எம்மிடமிருந்து தூரம் அகற்று.

விப்ராங்ப்ரு'ஹத்பிபது ஸோம்யம் மத்வாயுர்ததத்யஜ்ஞபதாவவிஹ்ருதம் வாதஜூதோ யோ அபிரக்ஷதி த்மநா ப்ரஜாஃ பிபர்தி பஹுதா வி ராஜதி

ஒளிவீசும் அந்தவன், பெரிய சோமத்தை அருந்தட்டும்; அவன் யாகத்தின் ஆண்டவனுக்காக உயிரும் ஆனந்தமும் தருகிறான். காற்றால் இயக்கப்பட்டு, தன் சக்தியால் பாதுகாக்கும் அவன், சந்ததியைப் போஷித்து, பல வகையில் பிரகாசிக்கிறான்.

சித்ரம் தேவாநாமுதகாதநீகம் சக்ஷுர்மித்ரஸ்ய வருணஸ்யாக்நேஃ ஆப்ரா த்யாவாப்ரு'திவீ அந்தரிக்ஷம் ஸூர்ய ஆத்மா ஜகதஸ்தஸ்துஷஶ்ச

தேவர்களின் அதிசய வடிவம் எழுந்தது—மித்ரன், வருணன், அக்னியின் கண். அது வானையும், பூமியையும், இடையிடை வெளியையும் நிரப்பியது; சூரியன், இயக்கமும் நிலைபாடும் உடைய அனைத்திற்கும் உயிராக இருக்கிறான்.

ஆயம் கௌஃ ப்ரு'ஶ்நிரக்ரமீதஸதந்மாதரம் புரஃ பிதரம் ச ப்ரயந்த்ஸ்வஃ

இந்த புள்ளிகள் கொண்ட பசு முன்னே வந்தாள்; அவள் தாயின் முன்பாக அமர்ந்தாள், தந்தையை நாடி, விடியற்காலை விரும்பி சென்றாள்.

அந்தஶ்சரதி ரோசநாஸ்ய ப்ராணாதபாநதீ வ்யக்யந்மஹிஷோ திவம்

உள்ளுக்குள் ஒளி வீசிக்கொண்டு, மூச்சை இழுத்து விடும் பெரும் எருமை, வானத்தை வெளிப்படுத்தினான்.

த்ரிம்ஷத்தாம வி ராஜதி வாக்பதங்காய தீயதே ப்ரதி வஸ்தோரஹ த்யுபிஃ

முப்பது இடங்களில் பிரகாசித்து, வாக் என்னும் பறவை வேகமாக பறக்க, ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒளிவிடும் தேவர்களோடு அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

அப த்யே தாயவோ யதா நக்ஷத்ரா யந்த்யக்துபிஃ ஸூராய விஶ்வசக்ஷஸே

பறவைகள் பறந்து போவது போல, இவை எல்லா கதிர்களும் நீங்கிச் செல்கின்றன; நட்சத்திரங்கள் இரவுடன் போவது போல், அவை எல்லாம் பார்வையுள்ள சூரியனை அடைகின்றன.

அத்ரு'ஶ்ரந்நஸ்ய கேதவோ வி ரஶ்மயோ ஜநாம் அநு ப்ராஜந்தோ அக்நயோ யதா

அவனுடைய அடையாளங்கள் காணமுடியாதவை; அவன் கதிர்கள் மக்கள் நடுவே பரவி, நெருப்புகள் போல ஒளிர்கின்றன.

தரணிர்விஶ்வதர்ஶதோ ஜ்யோதிஷ்க்ரு'தஸி ஸூர்ய விஶ்வமாபாஸி ரோசநம்

நீ எல்லாம் காணும் வேகமானவன், ஒளி தருபவன், சூரியனே! நீ எல்லா பிரபை உலகங்களையும் ஒளிரச் செய்கிறாய்.

ப்ரத்யங் தேவாநாம் விஶஃ ப்ரத்யங்ஙுதேஷி மாநுஷாந் ப்ரத்யங் விஶ்வம் ஸ்வர்த்ரு'ஶே

நீ தேவர்களின் கூட்டத்தையும், மனிதர்களின் கூட்டத்தையும், இந்த முழு உலகத்தையும் சூரியனைப் பார்ப்பதற்காகத் திருப்புகிறாய்.

யேநா பாவக சக்ஷஸா புரண்யந்தம் ஜநாம் அநு த்வம் வருண பஶ்யஸி

இந்த தூய பார்வையால், வருணா! நீ நகரும் எல்லா மக்களையும் கவனமாகப் பார்க்கிறாய்.

உத்த்யாமேஷி ரஜஃ ப்ரு'த்வஹா மிமாநோ அக்துபிஃ பஶ்யஞ்ஜந்மாநி ஸூர்ய

நீ எழுந்து, அகன்ற விண்ணை உன் கதிர்களால் அளந்து, பிறப்புகளை நோக்குகிறாய், சூரியனே!

அயுக்த ஸப்த ஶுந்த்யுவஃ ஸூரோ ரதஸ்ய நப்த்ர்யஃ தாபிர்யாதி ஸ்வயுக்திபிஃ

சூரியன் ஏழு வேகமான குதிரைகளை, அந்த ரதத்தின் மகள்களை, தானாகவே கட்டி, அவற்றுடன் பயணிக்கிறான்.

ஸப்த த்வா ஹரிதோ ரதே வஹந்தி தேவ ஸூர்ய ஶோசிஷ்கேஶம் விசக்ஷண

ஏழு ஒளிரும் குதிரைகள் உன்னை ரதத்தில் இழைக்கின்றன, தேவ சூரியனே! தீப்பொலிவும், எல்லாம் பார்வையும் உனக்குண்டு.