ஸாமவேதஃ

ஸ ந இந்த்ராய யஜ்யவே வருணாய மருத்ப்யஃ வரிவோவித்பரிஸ்ரவ

இந்திரனுக்காக, யாகத்திற்காக, வருணனுக்காக, மருத்களுக்கு, சோமா, நீ பரந்து பாய்ந்து பெரும் இடம் அளி.

ஏநா விஶ்வாந்யர்ய ஆ த்யும்நாநி மாநுஷாணாம் ஸிஷாஸந்தோ வநாமஹே

இதை வைத்து, எல்லா மக்களின் புகழையும் விரும்பி, அரியவனே, நாங்கள் வெற்றி பெறுவோம்.

அஹமஸ்மி ப்ரதமஜா ரு'தஸ்ய பூர்வம் தேவேப்யோ அம்ரு'தஸ்ய நாம யோ மா ததாதி ஸ இதேவமாவதஹமந்நமந்நமதந்தமத்மி

நான் ஒழுங்கின் முதற்பிறப்பு, தேவர்களுக்கு முன்பே, அமரத்துவத்தின் பெயர்; யார் என்னை அளிக்கிறாரோ, அவர் இதையே அடைவார்—நான் உணவு, உணவை உண்ணுபவரையும் நான் உண்ணுகிறேன்.

த்வமேதததாரயஃ க்ரு'ஷ்ணாஸு ரோஹிணீஷு ச பருஷ்ணீஷு ருஶத்பயஃ

நீ கருப்பு பசுக்களிலும், சிவப்பு பசுக்களிலும், புள்ளிகள் கொண்ட பசுக்களிலும், ஒளிரும் பாலை உடையவையாக இருந்தபோதும், இதைத் தாங்கினாய்.

அரூருசதுஷஸஃ ப்ரு'ஶ்நிரக்ரிய உக்ஷா மிமேதி புவநேஷு வாஜயுஃ மாயாவிநோ மமிரே அஸ்ய மாயயா ந்ரு'சக்ஷஸஃ பிதரோ கர்பமாததுஃ

அடக்க முடியாத அந்தக் காளை, புள்ளிகள் கொண்ட பசுக்களில் முதன்மையானவன், உலகங்களில் வெற்றிக்காக கத்தி அலைகிறான். மாயை செய்வோர் அவனைத் தங்கள் மாயையால் அளந்தார்கள்; மனிதக் கண்கள் கொண்ட முன்னோர்கள் அவன் கருவை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

இந்த்ர இத்தர்யோஃ ஸசா ஸம்மிஶ்ல ஆ வசோயுஜா இந்த்ரோ வஜ்ரீ ஹிரண்யயஃ

இருவரும் பந்தப்பட்டு, பேசும் வாகனத்துடன் சேர்ந்திருக்கும் இந்திரன், பொன்னால் ஆன இடியுடன் விளங்குகிறான்.

இந்த்ர வாஜேஷு நோ ऽவ ஸஹஸ்ரப்ரதநேஷு ச உக்ர உக்ராபிரூதிபிஃ

இந்திரா, போரிலும், ஆயிரம் பரிசுகள் உள்ள போட்டிகளிலும், உன்னுடைய வலிமையான துணையுடன் எங்களை காப்பாற்று.

ப்ரதஶ்ச யஸ்ய ஸப்ரதஶ்ச நாமாநுஷ்டுபஸ்ய ஹவிஷோ ஹவிர்யத் தாதுர்த்யுதாநாத்ஸவிதுஶ்ச விஷ்ணோ ரதந்தரமா ஜபாரா வஸிஷ்டஃ

பரப்பும், பரவப்பட்டவனின் பெயரும், அனுஷ்டுப் அர்ப்பணத்தின் பெயரும், பரிசுகளை ஏந்தும் அர்ப்பணமும், வசிஷ்டர் ஆதரவாளரின் ஒளியிலிருந்து, சவிதா மற்றும் விஷ்ணுவிடமிருந்து, ரதந்தரம் எடுத்துக்கொண்டான்.

நியுத்வாந்வாயவா கஹ்யயம் ஶுக்ரோ அயாமி தே கந்தாஸி ஸுந்வதோ க்ரு'ஹம்

உன் குழுக்களுடன் வா, வாயு; ஒளிரும் ஒருவனே, நான் உன்னை நாடி வருகிறேன். சோமத்தை பிழியும் வீட்டிற்கு நீ வருவாய்.

யஜ்ஜாயதா அபூர்வ்ய மகவந்வ்ரு'த்ரஹத்யாய தத்ப்ரு'திவீமப்ரதயஸ்ததஸ்தப்நா உதோ திவம்

மகவான், வ்ருத்ரனை அழிப்பதற்காக நீ பிறந்தபோது, பூமியை விரிவாக்கி, அதைத் தாங்கினாய்; வானத்தையும் ஆதரித்தாய்.

மயி வர்சோ அதோ யஶோ ऽதோ யஜ்ஞஸ்ய யத்பயஃ பரமேஷ்டீ ப்ரஜாபதிர்திவி த்யாமிவ த்ரு'ம்ஹது

எனக்குள் ஒளியும், புகழும், யாகத்தின் சாரமும் கிடைக்கட்டும்; பரமேஷ்டி பிரஜாபதி, அதை வானில், ஆகாயத்தை நிலைநிறுத்துவது போல் நிலைநிறுத்தட்டும்.

ஸம் தே பயாம்ஸி ஸமு யந்து வாஜாஃ ஸம் வ்ரு'ஷ்ண்யாந்யபிமாதிஷாஹஃ ஆப்யாயமாநோ அம்ரு'தாய ஸோம திவி ஶ்ரவாம்ஸ்யுத்தமாநி திஷ்வ

உன் ஊட்டும் சக்திகள் ஒன்றாக வரட்டும், வெற்றிகள் சேரட்டும், எதிரிகளை வெல்லும் வலிமைகள் இணையட்டும். அமரத்துவத்திற்காக செழிக்கிற சோமா, உயர்ந்த புகழை வானில் வைத்து அருள்வாய்.

த்வமிமா ஓஷதீஃ ஸோம விஶ்வாஸ்த்வமபோ அஜநயஸ்த்வம் காஃ த்வமாதநோருர்வாந்தரிக்ஷம் த்வம் ஜ்யோதிஷா வி தமோ வவர்த

சோமா, நீ இந்த மூலிகைகள் அனைத்தையும் உருவாக்கினாய், நீ நீர்களையும், பசுக்களையும் உருவாக்கினாய். உன் உடலிலிருந்து விசாலமான வானை விரிவாக்கினாய்; உன் ஒளியால் இருளை அகற்றினாய்.

அக்நிமீடே புரோஹிதம் யஜ்ஞஸ்ய தேவம்ரு'த்விஜம் ஹோதாரம் ரத்நதாதமம்

நான் யாகத்தின் முன்வைத்த தேவனாகிய அக்னியை, அர்ச்சனை செய்யும் புரோகிதராகவும், அர்ப்பணிப்பை ஏற்கும் சிறந்தவராகவும் புகழ்கிறேன்.

தே மந்வத ப்ரதமம் நாம கோநாம் த்ரிஃ ஸப்த பரமம் நாம ஜநாந் தா ஜாநதீரப்யநூஷத க்ஷா ஆவிர்புவந்நருணீர்யஶஸா காவஃ

அவர்கள் பசுக்களின் முதல் பெயரை, மூன்று ஏழு, மக்களின் உயர்ந்த பெயரை ஆராய்ந்தார்கள். அவற்றை அறிந்தவர்கள் பின்தொடர்ந்தார்கள்; சிவப்பும் புகழும் கொண்ட பசுக்கள் பூமியில் தோன்றின.

ஸமந்யா யந்த்யுபயந்த்யந்யாஃ ஸமாநமூர்வம் நத்யஸ்ப்ரு'ணந்தி தமூ ஶுசிம் ஶுசயோ தீதிவாம்ஸமபாந்நபாதமுப யந்த்யாபஃ

சிலர் ஒன்றாகச் செல்கின்றனர், மற்றவர்கள் ஒன்றாக வருகின்றனர்; நதிகள் ஒரே பரப்பைத் தொடுகின்றன. தூய்மையானவை, ஒளிரும் நீர்கள், தூய்மையான, ஒளிரும், உணவு தரும் நீரினை அணுகுகின்றன.

ஆ ப்ராகாத்பத்ரா யுவதிரஹ்நஃ கேதூந்த்ஸமீர்த்ஸதி அபூத்பத்ரா நிவேஶநீ விஶ்வஸ்ய ஜகதோ ராத்ரீ

பகலின் நல்ல இளம்பெண் கிழக்கில் எழுந்தாள், அவளது அறிகுறிகள் பரவின. நல்ல தங்கும் இடம் தோன்றியது; உலகம் முழுவதும் அசையும் இரவு வந்தது.

ப்ரக்ஷஸ்ய வ்ரு'ஷ்ணோ அருஷஸ்ய நூ மஹஃ ப்ர நோ வசோ விததா ஜாதவேதஸே வைஶ்வாநராய மதிர்நவ்யஸே ஶுசிஃ ஸோம இவ பவதே சாருரக்நயே

இப்போது அந்தக் காளையின், சிவப்பின் மகத்துவத்தை நாம் புகழ்வோம். எங்கள் சொல், ஜாதவேதாஸிடம், வைஶ்வானரனிடம், புத்திசாலியானவரிடம் சென்று சேரட்டும். தூய்மையானது, சுத்தமான சோமா போல, அக்னிக்காக அழகாக உள்ளது.

விஶ்வே தேவா மம ஶ்ரு'ண்வந்து யஜ்ஞமுபே ரோதஸீ அபாம் நபாச்ச மந்ம மா வோ வசாம்ஸி பரிசக்ஷ்யாணி வோசம் ஸும்நேஷ்வித்வோ அந்தமா மதேம

என் யாகத்தை எல்லா தேவதைகளும், ஆகாயமும் பூமியும், நீரின் புதல்வனும் கேட்கட்டும். என் சொற்கள் உங்களிடம் சிதறாமல், உங்களுக்காக நான் பேசட்டும்; இறுதியில் நாம் மகிழ்வோம்.

யஶோ மா த்யாவாப்ரு'திவீ யஶோ மேந்த்ரப்ரு'ஹஸ்பதீ யஶோ பகஸ்ய விந்தது யஶோ மா ப்ரதிமுச்யதாம் யஶஸ்வ்யாஸ்யாஃ ஸம் ஸதோ ऽஹம் ப்ரவதிதா ஸ்யாம்

எனக்கு வானும் பூமியும் புகழ் தரட்டும், இந்திரனும் ப்ருஹஸ்பதியும் புகழ் தரட்டும், பகனிடமிருந்து புகழ் கிடைக்கட்டும், எனக்கு புகழ் விடுவிக்கப்படட்டும். புகழ்பெற்றவர்களின் கூடத்தில் பேசுபவனாக நான் இருக்கட்டும்.

இந்த்ரஸ்ய நு வீர்யாணி ப்ரவோசம் யாநி சகார ப்ரதமாநி வஜ்ரீ அஹந்நஹிமந்வபஸ்ததர்த ப்ர வக்ஷணா அபிநத்பர்வதாநாம்

இப்போது இந்திரனின் வீரச் செயல்களை நான் அறிவிப்பேன்; இடியுடன் முதலில் செய்த காரியங்களை. அவன் பாம்பை கொன்றான், நீர்களை உடைத்தான், பக்கங்களைத் தள்ளினான், மலைகளை நொறுக்கியான்.

அக்நிரஸ்மி ஜந்மநா ஜாதவேதா க்ரு'தம் மே சக்ஷுரம்ரு'தம் ம ஆஸந் த்ரிதாதுரர்கோ ரஜஸோ விமாநோ ऽஜஸ்ரம் ஜ்யோதிர்ஹவிரஸ்மி ஸர்வம்

நான் பிறப்பால் அக்னி, எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன்; என் பார்வை நெய் போல, என் உணவு அமரத்துவம். மூன்று வகையிலும் ஆதரவாக இருக்கிறேன், சூரியனாகவும், ஆகாயத்தில் பயணிப்பவனாகவும், எப்போதும் ஒளியாய், அர்ப்பணிப்பாகவும், அனைத்தாகவும் இருக்கிறேன்.

பாத்யக்நிர்விபோ அக்ரம் பதம் வேஃ பாதி யஹ்வஶ்சரணம் ஸூர்யஸ்ய பாதி நாபா ஸப்தஶீர்ஷாணமக்நிஃ

அக்னி ஞானிகளின் முதன்மை அடியினை காப்பான்; அவன் சூரியனின் வேகமான பாதையையும் காப்பான்; அக்னி, ஏழு தலைகளுடன், நடுவில் நாபியில் பாதுகாப்பான்.

ப்ராஜந்த்யக்நே ஸமிதாந தீதிவோ ஜிஹ்வா சரத்யந்தராஸநி ஸ த்வம் நோ அக்நே பயஸா வஸுவித்ரயிம் வர்சோ த்ரு'ஶே ऽதாஃ

ஒளிவீசும் அக்னியே, நீ ஏற்றப்படும்போது பிரகாசமாக எரிகிறாய்; உன் நாக்கு உள்ளே தீப்பொறியாக அசைகிறது. அக்னியே, நீ எங்களுக்கு செல்வத்தையும், போஷணையையும், ஒளியையும், தெளிவான பார்வையையும் அருள்வாய்.

வஸந்த இந்நு ரந்த்யோ க்ரீஷ்ம இந்நு ரந்த்யஃ வர்ஷாண்யநு ஶரதோ ஹேமந்தஃ ஶிஶிர இந்நு ரந்த்யஃ

இப்போது வசந்தம் இனிமை தருகிறது; கோடை இனிமை தருகிறது; அதன் பின் மழைக்காலம், பின்னர் சரத்காலம், பனிக்காலம், மற்றும் குளிர்காலம்—all இவை எல்லாம் இனிமை தருகின்றன.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா புருஷஃ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத் ஸ பூமிம் ஸர்வதோ வ்ரு'த்வாத்யதிஷ்டத்தஶாங்குலம்

ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் கால்களும் கொண்ட புருஷன், பூமியை எல்லா பக்கங்களிலும் ஆட்கொண்டு, பத்து விரல் உயரம் மேலே நின்றான்.

த்ரிபாதூர்த்வ உதைத்புருஷஃ பதோ ऽஸ்யேஹாபவத்புநஃ ததா விஷ்வங் வ்யக்ராமதஶநாநஶநே அபி

புருஷனின் மூன்றில் மூன்று பாகங்கள் மேலே எழுந்தன; ஒரு பாகம் இங்கு மீண்டும் பிறந்தது. அவன் எல்லா இடங்களிலும் பரவி, உண்ணும், உண்ணாத அனைத்திலும் விரிந்தான்.

புருஷ ஏவேதம் ஸர்வம் யத்பூதம் யச்ச பாவ்யம் பாதோ ऽஸ்ய ஸர்வா பூதாநி த்ரிபாதஸ்யாம்ரு'தம் திவி

இந்த அனைத்தும் புருஷனே—இருந்தவை, வரவுள்ளவை எல்லாம். எல்லா உயிர்களும் அவனது ஒரு பாகம்; மூன்று பாகங்கள் அமரத்துவமாக வானில் உள்ளன.

தாவாநஸ்ய மஹிமா ததோ ஜ்யாயாம்ஶ்ச பூருஷஃ உதாம்ரு'தத்வஸ்யேஶாநோ யதந்நேநாதிரோஹதி

அவனது மகிமை இவ்வளவு பெரியது; புருஷன் இன்னும் பெரியவன். அவன் அமரத்துவத்தின் ஆண்டவன்; உணவால் எல்லாவற்றையும் தாண்டி வளர்கிறான்.