ஸாமவேதஃ

பரம ஆனந்தத்தை அளிக்கும், ஆயிரம் நதிகளாய் பாயும் அந்த பசு, சுவர்கத்தில் இருந்து பாலை இருச்சியுடன் பாய்ச்சும் சகல செல்வங்களையும் தாங்கி வருகிறது. அந்தச் செல்வத்தைத் தரும், வளத்தையும், ஈகைகளையும், நல்ல வாசஸ்தலங்களையும் தரும், அந்த சோமம் அர்ச்சனைக்காக அழுத்தப்படுகிறான். பவமானா, நீ தேவகுலத்தின் பிறப்பை அறிவிக்கின்றாய்; உன் பிரகாசத்தால் அமரத்துவத்தை அறிவிப்பதாகச் சொல்கிறாய். அந்த சோமம், தூய்மையான வடிகட்டல்களில் பாய்ந்து, மிகுந்த ஆனந்தத்தை அளிக்கிறான்; நீரில் அலைபோல் விளையாடும் அவன். வலிமையுடன், பாறைகளுக்குள்ளும், பசுக்களுக்குள்ளும் நுழைந்து, வீரனாய் கவசம் அணிந்து, தடைகளை உடைத்து, அந்தக் கோட்டைகளுக்குள் புகுந்தான். அந்தக் காட்டில் பிறந்த, மிருதுவான, தூய சோமத்தை, இந்திரா, நீ இரு உலகையும் காப்பாற்ற விரும்பும் வலிமையுடன், எங்களுக்கு பெரிய புகழையும், வலிமையையும் அளித்தருள்வாயாக. இந்திரன் அனைத்து மக்களுக்கும் அரசன்; அவன் பக்தனுக்குத் தன் சகல ரூபங்களையும் அருளி, அருகிலிருந்தும் புகழ்வோர்க்கும் செல்வம் தருகிறான். அவனது வலிமையால், அந்த இடங்களில், இந்திரனுக்கு மகிழ்ச்சி கிடைக்கிறது. வருணா, எங்கள் மீது உயர்ந்த பாசத்தை நீக்கி, கீழ் மற்றும் நடு பாசங்களையும் விடுவித்து, உன் சட்டத்தின் படி, ஆதித்யா, பாவமில்லாமல் ஆதிதிக்கு நாங்கள் உரியவர்களாகட்டும். தூய சோமனுடன் நாம் போர் வெல்ல, எப்போதும் ஜெயிக்க, மித்ரன், வருணன், ஆதிதி, நதி, பூமி, ஆகாயம் எங்களுக்கு தீங்கிழைக்காதிருக்கட்டும். வலிமையுள்ளோர்கள், இவரை எங்களுள் முதன்மையானவராக ஆக்கட்டும். இந்திரனுக்காக, யாகத்துக்காக, வருணனுக்காக, மருதுகளுக்காக, சோமா, நீ விரிவான இடத்தை வழங்க பாய்ந்தோடுவாயாக. மனிதர்களின் புகழ்களையெல்லாம் விரும்பி, அந்த நற்பிராணனுடன் நாம் வெற்றி பெறட்டும். “நான் ஒழுங்கின் முதல் பிறவி; தேவர்களுக்கு முன்பே பிறந்தேன்; அமரத்துவத்தின் நாமம் எனது. யாரும் என்னை அருளினால், அவனும் அதையே அடைவர். நான் உணவாகவும், உணவை உண்ணுபவரை உண்ணுவதாகவும் இருக்கிறேன்,” என்று அந்த சோமன் அறிவிக்கிறான். கருப்பு, சிவப்பு, கலங்கிய பசுக்களில், பிரகாசமான பாலை நீ நிரப்பினாய். கட்டுப்படுத்த முடியாத அந்தப் பசு, கலங்கிய பசுக்களில் முதன்மைபவன், உலகங்களில் விரும்பும் வெற்றிக்காக பாய்ந்தான். மாயாஜாலத்தால் மந்திரவாதிகள் அவனை அளந்தனர்; மனிதக் கண்களால் முன்வந்தோர் அவன் கருவை எடுத்தனர். இந்திரன், தங்க வஜ்ரம் கொண்ட வீரனாய், இரு குதிரைகளுடன் இணைந்து, வாக்கையும் பிணைத்து, செயலாற்றினான். இந்திரா, நீ எங்களை போட்டிகளிலும், ஆயிரம் வெற்றிகள் உள்ள இடங்களிலும், உன் வலிமையால் காப்பாற்றுவாயாக. பரந்து விரிந்தவனின் பெயரையும், அனுஷ்டுப் யாகத்தின் பெயரையும், பரிசுகளைத் தரும் அந்த அர்ப்பணிப்பையும், வசிஷ்டன், ஆதரவாளரின் பிரகாசத்திலிருந்து, சவித்ரன் மற்றும் விஷ்ணுவிடமிருந்து எடுத்தான். வாயு, உன் குதிரைகளுடன் வா; உன்னை நோக்கி வருகிறேன். சோமத்தை அழுத்தும் வீட்டிற்கு நீ வருவாய். மகவன், நீ பிறந்தபோது வ்ருத்திரனை அழிக்க, பூமியையும் விரிவாக்கி, ஆகாயத்தையும் நிலைநிறுத்தினாய். புகழும், யாகத்தின் சாரமும், பிரகாசமும் எங்களுள் நிலைநிறுத்தப்படட்டும்; ப்ரஜாபதி, நீ அதை வானில் நிறுவுவாயாக. உன் ஊட்டும் சக்திகள் ஒன்றிணையட்டும்; பரிசுகளும், எதிரிகளை வெல்லும் வலிமையும் சேரட்டும். சோமா, அமரத்துவத்திற்காக வளர்ந்து, உயர்ந்த புகழை வானில் நிறுவுவாயாக. நீ, சோமா, இந்தச் செடியையும், நீர்களையும், பசுக்களையும் படைத்தாய்; உன் உடலிலிருந்து விரிவான ஆகாயத்தை உருவாக்கி, உன் ஒளியால் இருளை நீக்கியாய். அக்னியைப் போற்றுகிறேன்; அவர் யாகத்தின் புரோகிதர், தேவன், அர்ச்சகர், செல்வங்களை வழங்குபவர். அவர்கள் பசுக்களின் முதல் பெயரை ஆராய்ந்தனர்; மூன்று ஏழு, மக்களின் உச்சப் பெயர். அவற்றை அறிந்தோர் பின்பற்றி, சிவப்பான புகழ் பெற்ற பசுக்கள் பூமியில் தோன்றின. சிலர் ஒன்றாகச் செல்கின்றனர், மற்றவர்கள் சேர்கின்றனர்; நதிகள் ஒரே பரப்பைத் தொடுகின்றன. தூய, பிரகாசமானவை, உணவு தரும் நீர்களை நோக்கி அணைகின்றன. நல்வாழ்த்தும் இளம் பெண், பகலின் தேவதை, கிழக்கில் எழுந்தாள்; அவளது அடையாளங்கள் பரவின. நல்வாழும் இடம் தென்பட்டது; இரவு, அனைத்து இயக்கத்தையும் தாங்கி நிற்கின்றது. இப்போது, அந்த சிவப்புப் பசுவின் மகத்துவத்தைப் போற்றுவோம்; நம்முடைய வாக்கு, ஜாதவேதஸ், வைஶ்வானரா, புத்திசாலி அக்னியிடம் சென்று சேரட்டும். தூய்மையான சோமனைப்போல், அக்னிக்காக அழகாக இருப்பதாக. எல்லா தேவர்களும், வானும், பூமியும், நீரின் புதல்வனும் என் யாகத்தை ஏற்கட்டும்; என் சொற்கள் உங்களிடையே சிதறாமல், உங்களுக்கு ஏற்றவையாக பேசுவேன்; இறுதியில் மகிழ்வோடு இருப்போம். வானிலும் பூமியிலும் எனக்கு புகழ் கிடைக்கட்டும்; இந்திரனிடமிருந்தும், ப்ருஹஸ்பதியிடமிருந்தும், பகனிடமிருந்தும் புகழ் கிடைக்கட்டும்; புகழ் பெற்றோர் சபையில் நான் பேசுபவராகட்டும். இப்போது இந்திரனின் வீர செயலைச் சொல்வேன்: அவன் முதலில் வஜ்ரம் ஏந்தி, பாம்பை கொன்று, நீர்களைத் திறந்து, மலையையும் உடைத்தான். நான் அக்னி, பிறப்பால்; எல்லா உயிர்களையும் அறிந்தவன்; நெய் என் பார்வை, அமரத்துவம் என் உணவு. நான் மூன்று நிலைகளையும் தாங்குபவன், சூரியன், வானில் பயணிப்பவன், நிலைவிலக்கா ஒளி, அர்ப்பணம், அனைத்தும் நான். அக்னி, ஞானிகளின் முதன்மை அடியைப் பாதுகாக்கிறான்; சூரியனின் விரைவு அடியையும் காப்பாற்றுகிறான்; அக்னி, எழு தலைகளோடு, நாபியில் காப்பாற்றுகிறான். பிரகாசமான அக்னி, ஏற்றப்படும்போது ஜ்வலிக்கிறான்; அவன் நாக்கு உள்ளே, தீப்பொடி போல் அசையுகிறது. அக்னி, நீ எங்களுக்கு செல்வம், ஊட்டம், பிரகாசம், பார்வை ஆகியவற்றை அருள்வாயாக. வசந்தம் வந்தது, இனிமை; கோடை வந்தது, இனிமை; மழை, பின்பு சரத்காலம், குளிர்காலம், பனிக்காலம்—all இனிமை. புருஷன் ஆயிரம் தலை, ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் பாதங்கள் உடையவன்; பூமியை எல்லா பக்கமும் வலம் வந்து, பத்து விரல் உயரம் மேலே நின்றான். மூன்று பாகம் உயர்ந்தது; ஒரு பாகம் மீண்டும் இங்கு பிறந்தது; அவன் எங்கும் பரவி, உணவையும், உணவு அல்லாததையும் ஆனான். இந்த அனைத்தும் புருஷனே—நடந்து முடிந்ததும், வரவிருப்பதும்; அனைத்து உயிர்களும் அவனது ஒரு பாகம்; மூன்று பாகம், அமரத்துவம், வானில் உள்ளது. அந்த மகத்துவம் இப்படிப்பட்டது; புருஷன் இன்னும் அதிகம். அவன் அமரத்துவத்தின் அதிபதி; உணவால் மேலும் வளர்கிறான்.