अ पवमान धिया हितो ऽभि योनिं कनिक्रदत् च् धर्मणा वायुमारुहः
अ तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे च् पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीं रति तांइहि
अ तवाहं नक्तमुत सोम ते दिवा दुहानो बभ्र ऊधनि च् घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम
अ पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः च् शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः
अ आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतम् च् ध्रुवे सदसि सीदतु
अ नू नो रयिं महामिन्दो ऽस्मभ्यं सोम विश्वतः च् आ पवस्व सहस्रिणम्
अ पिबा सोममिन्द्र मदन्तु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः च् सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा
अ यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि च् स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु
अ बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् च् इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व
अ विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे च् क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम्
अ नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरे च् सुदीतयो वो अद्रुहो ऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः
अ समु रेभसो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये च् स्वःपतिर्यदी वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः
अ यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः च् विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे
अ इन्द्रं तं शुम्भ्य पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्त्तरि च् हस्तेन वज्रः प्रति धायि दर्शतो महां देवो न सूर्यः
अ परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः च् स्वानैर्याति कविक्रतुः
अ स सूनुर्मातरा शुचिर्जातो जाते अरोचयत् च् महान्मही ऋतावृधा
अ प्रप्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहः च् वीत्यर्ष पनिष्टये
अ त्वं ह्यांङ्ग दैव्या पवमान जनिमानि द्युमत्तमः च् अमृतत्वाय घोषयन्
अ येना नवग्वो दध्यङ्ङपोर्णुते येन विप्रास आपिरे च् देवानां सुम्ने अमृतस्य चारुणो येन श्रवांस्याशत
अ सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यं वारं वि धावति च् अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत्
अ धीभिर्मृजन्ति वाजिनं वने क्रीडन्तमत्यविम् च् अभि त्रिपृष्ठं मतयः समस्वरन्
अ असर्जि कलशां अभि मीढ्वान्त्सप्तिर्न वाजयुः च् पुनानो वाचं जनयन्नसिष्यदत्
अ सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः च् जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः
अ ब्रह्मा देवानां पदवीः कवीनां ऋषिर्विप्राणां महिषोमृगाणाम् च् श्येनो गृध्राणां स्वधितिर्वनानां सोमः पवित्रमत्येति रेभन्
अ प्रावीविपद्वाच ऊर्मिं न सिन्धुर्गिर स्तोमान्पवमानो मनीषाः च् अन्तः पश्यन्वृजनेमावराण्या तिष्ठति वृषभो गोषु जानन्
अ अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरूतमम् च् अच्छा नप्त्रे सहस्वते
अ अयं यथा न आभुवत्त्वष्टा रूपेव तक्ष्या च् अस्य क्रत्वा यशस्वतः
अ अयं विश्वा अभि श्रियो ऽग्निर्देवेषु पत्यते च् आ वाजैरुप नो गमत्
अ इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम् च् शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने
अ न किष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्छसे च् न किष्ट्वानु मज्मना न किः स्वश्व आनशे