सामवेदः

अ मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशां असिष्यदत् च् त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरन्निन्द्रस्य वायूं सख्याय

अ अयं पुनान उषसो अरोचयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् च् अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

अ एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरह् च् एवा ते राध्यं मनः

अ एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः च् अधा चिदिन्द्र नः सचा

अ मो षु ब्रह्मेव तदिन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते च् मत्स्वा सुतस्य गोमतः

अ इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यचसं गिरः च् रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम्

अ सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते च् त्वामभि प्र नोनुमो जेतारमपराजितम्

अ पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः च् यदा वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम्

द्वितीय द्वितीयो ऽर्धः अ एत असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः च् विश्वान्यभि सौभगा

अ विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः च् त्मना कृण्वन्तो अर्वतः

अ कृण्वन्तो वरिवो गवे ऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम् च् इडामस्मभ्यं संयतम्

अ राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि च् अन्तरिक्षेण यातवे

अ आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर च् सुष्वाणो देववीतये

अ आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम् च् वहा भगत्तिमूतये

अ तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः च् चारुं सुकृत्ययेमहे

अ संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् च् शतं पुरो रुरुक्षणिम्

अ अतस्त्वा रयिरभ्ययद्राजानं सुक्रतो दिवः च् सुपर्णो अव्यथी भरत्

अ अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे च् अभिष्टिकृद्विचर्षणिः

अ विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम् च् गोपामृतस्य विर्भरत्

अ इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः च् इन्दो रुचाभि गा इहि

अ पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः च् हरे सृजान आशिरम्

अ पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् च् द्युतानो वाजिभिर्हितः

अ अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा च् हव्यवाड्जुह्वास्यः

अ यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति च् तस्य स्म प्राविता भव

अ यो अग्निं देववीतये हविष्मां आविवासति च् तस्मै पावक मृडय

अ मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् च् धियं घृताचीं साधन्ता

अ ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा च् क्रतुं बृहन्तमाशाथे

अ कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया च् दक्षं दधाते अपसम्

अ इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा च् मन्दू समानवर्च्चसा