सामवेदः

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये वाजां अभि पवमान प्र गाहसे

क ईं व्यक्ता नरः सनीडा रुद्रस्य मर्या अथ स्वश्वाः

अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम् ऋध्यामा त ओहैः

आविर्मर्या आ वाजं वाजिनो अग्मं देवस्य सवितुः सवम् स्वर्गां अर्वन्तो जयत

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महां अवीनामनुपूर्व्यः

पञ्चम द्वितीयो ऽर्धः विश्वतोदावन्विश्वतो न आ भर यं त्वा शविष्ठमीमहे

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो हन्तवा उ

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षुस्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम्

शं पदं मघं रयीषिणो न काममव्रतो हिनोति न स्पृशद्रयिम्

सदा गावः शुचयो विश्वधायसः सदा देवा अरेपसः

आ याहि वनसा सह गावः सचन्त वर्त्तनिं यदूधभिः

उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र

अर्चन्त्यर्कं मरुतः स्वर्क्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः

प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते

अचेत्यग्निश्चिकितिर्हव्यवाड्न सुमद्रथः

अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः

भगो न चित्रो अग्निर्महोनां दधाति रत्नम्

विश्वस्य प्र स्तोभ पुरो वा सन्यदि वेह नूनम्

उषा अप स्वसुष्टमः सं वर्त्तयति वर्त्तनिं सुजातता

इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च विश्वे च देवाः

वि स्रुतयो यथा पथ इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

ऊर्जा मित्रो वरुणः पिन्वतेडाः पीवरीमिषं कृणुही न इन्द्र

इन्द्रो विश्वस्य राजति

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशम् स ईं ममाद महि कर्म कर्त्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम्

अयं सहस्रमानवो दृशः कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्म ब्रध्नः समीचीरुषसः समैरयदरेपसः सोचेतसः स्वसरे मन्युमन्तश्चिता गोः

एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्छा विदथानीव सत्पतिरस्ता राजेव सत्पतिः हवामहे त्वा प्रयस्वन्तः सुतेष्वा पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं श्रवांसि भूरिः मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्त्त राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री