उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव
यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब
शग्ध्यूषु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि
या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वां असुरेभ्यः स्तोतारमिन्मघवन्नस्य ये च त्वे वृक्तबर्हिषः
प्र मित्राय प्रार्यम्णे सचथ्यमृतावसो वरूथ्ये वरुणे छन्द्यं वचः स्तोत्रं राजसु गायत
अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः समीचीनास ऋभवः समस्वरन्रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम्
प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत वृत्रं हनति वृत्रहा शतक्रतुर्वज्रेण शतपर्वणा
बृहदिन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् येन ज्योतिरजनयन्नृतावृधो देवं देवाय जागृवि
इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिरशीमहि
मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्ये त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यम् मा न इन्द्र परा वृणक्
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते
यदिन्द्र नाहुषीष्वा ओजो नृम्णं च कृष्टिषु यद्वा पञ्च क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या
सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नो ऽविता वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः
यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावां आ विवासति
अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा
इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तये छर्दिर्यच्छ मघवद्भ्यश्च मह्यं च यावया दिद्युमेभ्यः
श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत वसूनि जातो जनिमान्योजसा प्रति भागं न दीधिमः
न सीमदेव आप तदिषं दीर्घायो मर्त्यः एतग्वा चिद्या एतशो युयोजत इन्द्रो हरी युयोजते
आ नो विश्वासु हव्यमिन्द्रं समत्सु भूषत उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन्परमज्या ऋचीषम
तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि न किष्ट्वा गोषु वृण्वते
क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः अलर्षि युध्म खजकृत्पुरन्दर प्र गायत्रा अगासिषुः
वयमेनमिदा ह्योपीपेमेह वज्रिणम् तस्मा उ अद्य सवने सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे
यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतये वि द्विषो वि मृधो जहि
वास्तोष्पते ध्रुवा स्थूणां सत्रं सोम्यानाम् द्रप्सः पुरां भेत्ता शश्वतीनामिन्द्रो मुनीनां सखा
बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि महस्ते सतो महिमा पनिष्टम मह्ना देव महां असि
अश्वी रथी सुरूप इद्गोमां यदिन्द्र ते सखा श्वात्रभाजा वयसा सचते सदा चन्द्रैर्याति सभामुप
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी
यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्वा हूयसे नृभिः सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवे ऽसि तुर्वशे
कस्तमिन्द्र त्वा वसवा मर्त्यो दधर्षति श्रद्धा हि ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति