सामवेदः

यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेम ज्येष्ठमङ्गिरसां विप्र मन्मभिर्विप्रेभिः शुक्रमन्मभिः परिज्मानमिव द्यां होतारं चर्षणीनाम् शोचिष्केशं वृषणं यमिमा विशः प्रावन्तु जूतये विशः

स हि पुरू चिदोजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहन्तरः परशुर्न द्रुहन्तरः वीडु चिद्यस्य समृतौ श्रुवद्वनेव यत्स्थिरम् निष्षहमाणो यमते नायते धन्वासहा नायते

नवम द्वितीयो ऽर्धः अग्ने तव श्रवो वयो महि भ्राजन्ते अर्चयो विभावसो बृहद्भानो शवसा वाजमुक्थ्यं दधासि दाशुषे कवे

पावकवर्चाः शुक्रवर्चा अनूनवर्चा उदियर्षि भानुना पुत्रो मातरा विचरन्नुपावसि पृणक्षि रोदसी उभे

ऊर्जो नपाज्जातवेदः सुशस्तिभिर्मन्दस्व धीतिभिर्हितः त्वे इषः सं दधुर्भूरिवर्पसश्चित्रोतयो वामजाताः

इरज्यन्नग्ने प्रथयस्व जन्तुभिरस्मे रायो अमर्त्य स दर्शतस्य वपुषो वि राजसि पृणक्षि दर्शतं क्रतुम्

इष्कर्त्तारमध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तं राधसो महः रातिं वामस्य सुभगां महीमिषं दधासि सानसिं रयिम्

ऋतावानं महिषं विश्वदर्शतमग्निं सुम्नाय दधिरे पुरो जनाः श्रुत्कर्णं सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मानुषा युगा

प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुविराभिस्तरति वाजकर्मभिः यस्य त्वं सख्यमाविथ

तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि

तमोषधीर्दधिरे गर्भमृत्वियं तमापो अग्निं जनयन्त मातरः तमित्समानं वनिनश्च वीरुधो ऽन्तर्वतीश्च सुवते च विश्वहा

अग्निरिन्द्राय पवते दिवि शुक्रो वि राजति महिषीव वि जायते

यो जागार तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः

अग्निर्जागार तमृचः कामयन्तेग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः

नमः सखिभ्यः पूर्वसद्भ्यो नमः साकन्निषेभ्यः युञ्जे वाचं शतपदीम्

युञ्जे वाचं शतपदीं गाये सहस्रवर्त्तनि गायत्रं त्रैष्टुभं जगत्

गायत्रं त्रैष्टुभं जगद्विश्वा रूपाणि सम्भृता देवा ओकांसि चक्रिरे

अग्निर्ज्योतिर्ज्योतिरग्निरिन्द्रो ज्योतिर्ज्योतिरिन्द्रः सूर्यो ज्योतिर्ज्योतिः सूर्यः

पुनरूर्जा नि वर्त्तस्व पुनरग्न इषायुषा पुनर्नः पाह्यंहसः

सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया विश्वप्स्न्या विश्वतस्परि

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् स्तोता मे गोसखा स्यात्

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे यदहं गोपतिः स्याम्

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते गामश्वं पिप्युषी दुहे

आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातन महे रणाय चक्षसे

यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः उशतीरिव मातरः

तस्मा अरं गमाम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ आपो जनयथा च नः

वात आ वातु बेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे प्र न अयूंषि तारिषत्

उत वात पितासि न उत भ्रातोत नः सखा स नो जीवातवे कृधि

यददो वात ते गृहे ऽमृतं निहितं गुहा तस्यो नो देहि जीवसे