सामवेदः

उता यातं संगवे प्रातरह्नो मध्यन्दिन उदिता सूर्यस्य दिवा नक्तमवसा शन्तमेन नेदानीं पीतिरश्विना ततान

एता उ त्या उषसः केतुमक्रत पूर्वे अर्धे रजसो भानुमञ्जते निष्कृण्वाना आयुधानीव धृष्णवः प्रति गावो ऽरुषीर्यन्ति मातरः

उदपप्तन्नरुणा भानवो वृथा स्वायुजो अरुषीर्गा अयुक्षत अक्रन्नुषासो वयुनानि पूर्वथा रुशन्तं भानुमरुषीरशिश्रयुः

अर्चन्ति नारीरपसो न विष्टिभिः समानेन योजनेना परावतः इषं वहन्तीः सुकृते सुदानवे विश्वेदह यजमानाय सुन्वते

अबोध्यग्निर्ज्म उदेति सूर्यो व्यूषाश्चन्द्रा मह्यावो अर्चिषा आयुक्षातामश्विना यातवे रथं प्रासावीद्देवः सविता जगत्पृथक्

यद्युञ्जाथे वृषणमश्विना रथं घृतेन नो मधुना क्षत्रमुक्षतम् अस्माकं ब्रह्म पृतनासु जिन्वतं वयं धना शूरसाता भजेमहि

अर्वाङ्त्रिचक्रो मधुवाहनो रथो जीराश्वो अश्विनोर्यातु सुष्टुतः त्रिवन्धुरो मघवा विश्वसौभगः शं न आ वक्षद्द्विपदे चतुष्पदे

प्र ते धारा असश्चतो दिवो न यन्ति वृष्टयः अच्छा वाजं सहस्रिणम्

अभि प्रियाणि काव्या विश्वा चक्षाणो अर्षति हरिस्तुञ्जान आयुधा

स मर्मृजान आयुभिरिभो राजेव सुव्रतः श्येनो न वंसु षीदति

स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि पुनान इन्दवा भर

नवम प्रथमो ऽर्धः प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा देवां अनु प्रभूषतः

सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्

सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

त्वामिच्छवसस्पते यन्ति गिरो न संयतः

वि स्रुतयो यथा पथा इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्त्तयामसि तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम्

तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते आ पप्राथ महित्वना

यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः हस्ता वज्रं हिरण्ययम्

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्व सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचनो अस्थात् होता यजिष्ठो अपां सधस्थे

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश

अग्ने तमद्याष्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृषम् ऋध्यामा त ओहैः

अधा ह्यग्ने क्रतोर्भद्रस्य दक्षस्य साधोः रथीरृतस्य बृहतो बभूथ

एभिर्नो अर्कैर्भवा नो अर्वाङ्क्स्वार्ण ज्योतिः अग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः

अग्ने विवस्वदुषसश्चित्रं राधो अमर्त्य आ दाशुषे जातवेदो वहा त्वमद्या देवां उषर्बुधः

जुष्टो हि दूतो असि हव्यवाहनो ऽग्ने रथीरध्वराणाम् सजूरश्विभ्यामुषसा सुवीर्यमस्मे धेहि श्रवो बृहत्

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान