सामवेदः

इन्द्राग्नी नवतिं पुरो दासपत्नीरधूनुतम् साकमेकेन कर्मणा

उप त्वा रण्वसन्दृशं प्रयस्वन्तः सहस्कृत अग्ने ससृज्महे गिरः

उप च्छायामिव घृणेरगन्म शर्म ते वयम् अग्ने हिरण्यसन्दृशः

य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वंसगः अग्ने पुरो रुरोजिथ

ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिम् अजस्रं घर्ममीमहे

य इदं प्रतिपप्रथे यज्ञस्य स्वरुत्तिरन् ऋतूनुत्सृजते वशी

अग्निः प्रियेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य सभ्राडेको वि राजति

आष्टम तृतीयो ऽर्धः अग्निः प्रत्नेन जन्मना शुम्भानस्तन्वां स्वाम् कविर्विप्रेण ववृधे

ऊर्ज्जो नपातमा हुवे ऽग्निं पावकशोचिषम् अस्मिन्यज्ञे स्वध्वरे

स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रेण शोचिषा देवैरा सत्सि बर्हिषि

उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः नुदस्व याः परिस्पृधः

अया निजघ्निरोजसा रथसङ्गे धने हिते स्तवा अबिभ्युषा हृदा

अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या रुज यस्त्वा पृतन्यति

तं हिन्वन्ति मदच्युतं हरिं नदीषु वाजिनम् इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः मा त्वा के चिन्नि येमुरिन्न पाशिनो ऽति धन्वेव तां इहि

वृत्रखादो वलं रुजः पुरां दर्मो अपामजः स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृढा चिदारुजः

गम्भीरां उदधींरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब

मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः

त्वमङ्ग प्र शुंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः

मा ते राधांसि मा त ऊतयो वसो ऽस्मान्कदा चना दभन् विश्वा च न उपमिमीहि मानुष वसूनि चर्षणिभ्य आ

प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः दिवो अदर्शि दुहिता

अश्वेव चित्रारुषी माता गवामृतावरी सखा भूदश्विनोरुषाः

उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि उतोषो वस्व ईशिषे

एषो उषा अपूर्व्य व्युच्छति प्रिया दिवः स्तुषे वामश्विना बृहत्

या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम् धिया देवा वसुविदा

वच्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि यद्वां रथो विभिष्पतात्

उषस्तच्चित्रमा भरास्मभ्यं वाजिनीवति येन तोकं च तनयं च धामहे

उषो अद्येह गोमत्यश्वावति विभावरि रेवदस्मे व्युच्छ सूनृतावति