सामवेदः

शिक्षा ण इन्द्र राय आ पुरु विद्वां ऋचीषम अवा नः पार्ये धने

तव त्यदिन्द्रियं बृहत्तव दक्ष्ममुत क्रतुम् वज्रं शिशाति धिषणा वरेण्यम्

तव द्यौरिन्द्र पौंस्यं पृथिवी श्रवः त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे

त्वां विष्णुर्बृहन्क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः त्वां शर्धो मदत्यनु मारुतम्

नमस्ते अग्न ओजसे गृणन्ति देव कृष्टयः अमैरमित्रमर्दय

कुवित्सु नो गविष्टये ऽग्ने संवेषिषो रयिम् उरुकृदुरु णस्कृधि

मा नो अग्ने महाधने परा वर्ग्भारभृद्यथा संवर्गं सं रयिं जय

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः समुद्रायेव सिन्धवः

वि चिद्वृत्रस्य दोधतः शिरो बिभेद वृष्णिना वज्रेण शतपर्वणा

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्त्तयत् इन्द्रश्चर्मेव रोदसी

सुमन्मा वस्वी रन्ती सूनरी

सरूप वृषन्ना गहीमौ भद्रौ धुर्यावभि ताविमा उप सर्पतः

नीव शीर्षाणि मृढ्वं मध्य आपस्य तिष्ठति शृङ्गेभिर्दशभिर्दिशन्

आष्टम द्वितीयो ऽर्धः पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय सोमं वीराय शूराय

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् इन्द्रं गीर्भिर्गिर्वणसम्

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् नि यमते शतमूतिः

आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः न त्वामिन्द्राति रिच्यते

विव्यक्थ महिना वृषन्भक्षं सोमस्य जागृवे य इन्द्र जठरेषु ते

अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन् अरं धामभ्य इन्दवः

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय स्तोमं रुद्राय दृशीकम्

स नो महां अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः धिये वाजाय हिन्वतु

स रेवां इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः

तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने शं यद्गवे न शाकिने

न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः यत्सीमुपश्रवद्गिरः

कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् शचीभिरप नो वरत्

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् समूढमस्य पांसुले

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः अतो धर्माणि धारयन्

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे इन्द्रस्य युज्यः सखा

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः दिवीव चक्षुराततम्