सामवेदः

शुष्मी शर्धो न मारुतं पवस्वानभिशस्ता दिव्या यथा विट् आपो न मक्षू सुमतिर्भवा नः सहस्राप्साः पृतनाषाण्न यज्ञः

त्वमग्ने यज्ञानां होता विश्वेषां हितः देवेभिर्मानुषे जने

स नो मन्द्राभिरध्वरे जिह्वाभिर्यजा महः आ देवान्वक्षि यक्षि च

वेत्था हि वेधो अध्वनः पथश्च देवाञ्जसा अग्ने यज्ञेषु सुक्रतो

होता देवो अमर्त्यः पुरस्तादेति मायया विदथानि प्रचोदयन्

वाजी वाजेषु धीयते ऽध्वरेषु प्र णीयते विप्रो यज्ञस्य साधनः

धिया चक्रे वरेण्यो भूतानां गर्भमा दधे दक्षस्य पितरं तना

आ सुते सिञ्चत श्रियं रोदस्योरभिश्रियम् रसा दधीत वृषभम्

ते जानत स्वमोक्यां सं वत्सासो न मातृभिः मिथो नसन्त जामिभिः

उप स्रक्वेषु बप्सतः कृण्वते धरुणं दिवि इन्द्रे अग्ना नमः स्वः

तदिदास भुवनेषु ज्येष्टं यतो जज्ञा उग्रस्त्वेषनृम्णः सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रूननु यं विश्वे मदन्त्यूमाः

वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु

त्वे क्रतुमपि वृञ्जन्ति विश्वे द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशम् स ईं ममाद महि कर्म कर्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम्

साकं जातः क्रतुना साकमोजसा ववक्षिथ साकं वृद्धो वीर्यैः सासहिर्मृधो विचर्षणिः दाता राध स्तुवते काम्यं वसु प्रचेतन सैनं सश्चद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम्

अध त्विषीमां अभ्योजसा कृविं युधाभवदा रोदसी अपृणदस्य मज्मना प्र वावृधे अधत्तान्यं जठरे प्रेमरिच्यत प्र चेतय सैनं सश्चद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम्

सप्तम प्रथमो ऽर्धः अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे मूनुं सत्यस्य सत्पतिम्

आ हरयः ससृज्रिरे ऽरुषीरधि बर्हिषि यत्राभि संनवामहे

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु यत्सीमुपह्वरे विदत्

आ नो विश्वासु हव्यमिन्द्रं समत्सु भूषत उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन्परमज्या ऋचीषम

त्वं दाता प्रथमो राधसामस्यसि सत्य ईशानकृत् तुविद्युम्नस्य युज्या वृणीमहे पुत्रस्य शवसो महः

प्रत्नं पीयूषं पूर्व्यं यदुक्थ्यं महो गाहद्दिव आ निरधुक्षत इन्द्रमभि जायमानं समस्वरन्

आदीं के चित्पश्यमानास आप्यं वसुरुचो दिव्या अभ्यनूषत दिवो न वारं सविता व्यूर्णुते

अध यदिमे पवमान रोदसी इमा च विश्वा भुवनाभि मज्मना यूथे न निष्ठा वृषभो वि राजसि

इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम् अग्ने देवेषु प्र वोचः

विभक्तासि चित्रभानो सिन्धोरूर्मा उपाक आ सद्यो दाशुषे क्षरसि

आ नो भज परमेष्वा वाजेषु मध्यमेषु शिक्षा वस्वो अन्तमस्य

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रह अहं सूर्य इवाजनि

अहं प्रत्नेन जन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे