सामवेदः

अ पावमानीः स्वस्त्ययनीस्ताभिर्गच्छति नान्दनम् च् पुण्यांश्च भक्षान्भक्षयत्यमृतत्वं च गच्छति

अ अगन्म महा नमसा यविष्ठं यो दीदाय समिद्धः स्वे दुरोणे च् चित्रभानुं रोदसी अन्तरुर्वी स्वाहुतं विश्वतः प्रत्यञ्चम्

अ स मह्ना विश्वा दुरितानि साह्वानग्नि ष्टवे दम आ जातवेदाः च् स नो रक्षिषद्दुरितादवद्यादस्मान्गृणत उत नो मघोनः

अ त्वं वरुण उत मित्रो अग्ने त्वां मतिभिर्वसिष्ठाः च् त्वे वसु सुषणनानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः

अ महां इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमां इव च् स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे

अ कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् च् जामि ब्रुवत आयुधा

अ प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः च् विप्रा ऋतस्य वाहसा

अ पवमानस्य जिघ्नतो हरेश्चन्द्रा असृक्षत च् जीरा अजिरशोचिषः

अ पवमानो रथीतमः शुभ्रेभिः शुभ्रशस्तमः च् हरिश्चन्द्रो मरुद्गणः

अ पवमान् व्यश्नुहि रश्मिभिर्वाजसातमः च् दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

अ परीतो षिञ्चता सुतं सोमो य उत्तमं हविः च् दधन्वां यो नर्यो अप्स्वान्तरा सुषाव सोममद्रिभिः

अ नूनं पुनानो ऽविभिः परि स्रवादब्धः सुरभिन्तरः च् सुते चित्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरुत्तरम्

अ परि स्वानश्चक्षसे देवमादनः क्रतुरिन्दुर्विचक्षणः

अ असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्रदत् च् पुनानो वारमत्येष्यव्ययं श्येनो न योनिं घृतवन्तमासदत्

अ पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयं दधे च् स्वसार आपो अभि गा उदासरन्त्सं ग्रावभिर्वसते वीते अध्वरे

अ कविर्वेधस्या पर्येषि माहिनमत्यो न मृष्टो अभि वाजमर्षसि च् अपसेधन्दुरिता सोम नो मृड घृता वसानः परि यासि निर्णिजम्

अ श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत च् वसूनि जातो जनिमान्योजसा प्रति भागं न दीधिमः

अ अलर्षिरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः च् यो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन्

अ यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभ्यं कृधि च् मघवन्छग्धि तव तन्न ऊतये वि द्विषो वि मृधो जहि

अ त्वं हि राधस्पते राधसो महः क्षयस्यासि विध्रत्ता च् तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे

अ त्वं सोमासि धारयुर्मन्द्र ओजिष्ठो अध्वरे च् पवस्व मंहयद्रयिः

अ त्वं सुतो मदिन्तमो दधन्वान्मत्सरिन्तमः च् इन्दुः सत्राजिदस्तृतः

अ त्वं सुष्वाणो अद्रिभिरभ्यर्ष कनिक्रदत् च् द्युमन्तं शुष्मा भर

अ पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा च् आ कलशं मधुमान्त्सोम नः सदः

अ तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः च् त्वां देवासो अमृताय कं पपुः

अ आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् च् वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः

अ परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण च् यो देवान्विश्वां इत्परि मदेन सह गच्छति

अ द्विर्यं पञ्च स्वयशसं सखायो अद्रिसंहतम् च् प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त ऊर्मयः

अ इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे च् नरे च दक्षिणावते वीराय सदनासदे